Tibetan
། དོན་གྱིས་གོ་བར་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། ཐལ་འགྱུར་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དེ་བཅུ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རིགས་བརྟག་ལས། འཕེལ་བ་དང་མཚུངས་པའི། འགྲིབ་པ་དང་མཚུངས་པའི། བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པའི། མ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པའི། རིགས་པ་དང་མཚུངས་པ་དང་ནི་སོ་སོའི་དཔེ་མཚུངས་ པའི། བསྒྲུབ་བྱ་མཚུངས་པའི། མི་རྟག་པ་མཚུངས་པའི། རབ་བྱེད་དང་མཚུངས་པའི། དུས་འདས་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་བཅུ་དང་ནི། གསུམ་པ། བསྡོམ་པའི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ཕྱོགས་གླང་གིས་བཀག་ཕྱིར་གྲགས་པས་བཏང་སྙོམས་མཛད་དོ། །གསུམ་པ། ལྟག་ཆོད་འདི་དག་མ་ཤེས་ན། གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་འཆད་པ་ཡི། ཕྱོགས་སྔ་ཕལ་ཆེར་མི་རྟོགས་པས། ཕྱོགས་ཙམ་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པ་ཡིན། བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་དོ། །གསུམ་པ་རྩོད་ངག་ལ། གང་ཟག །དགོས་པ། བརྗོད་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བ་གསུམ། དང་པོ། རྒོལ་བ་གཉིས་དང་དཔང་པོ་སྟེ། གང་ཟག་གསུམ་ལ་རང་རང་གི་ལས་སུ་འོས་པ་བརྗོད་ཚུལ་དྲུག་ཡོད་དེ་རྒོལ་བས་དམ་བཅའ་འཇོག དེ་ལ་སྐྱོན་སྤང་གཉིས། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་འདོད་པ་དྲི། སྐྱོན་བརྗོད་ཀྱི་ངག་གཉིས། དཔང་པོས་རྗེས་སུ་བརྗོད། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ངག་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་དང་། སུན་འབྱིན་གཉིས། དང་པོ་ལ། བརྗོད་ཚུལ་ཡང་དག་དང་། ལྟར་སྣང་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། ངག་འགོད་ཚུལ། དེ་ལྟར་བཀོད་པའི་འབྲས་བུ་གསུམ། དང་པོ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་སྟོན་པ་སྒྲུབ་པའི་ངག་ཡང་དག་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། སྔ་རབས་པའི་ལུགས་དགག ཚད་མ་ཕྱི་རབས་པའི་ལུགས་གཞག་པ་གཉིས། དང་པོ། གྲངས་ཅན་པ་སོགས་སྔ་རབས་པ་དག་མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཚང་མང་བཞིན། ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་པས། མེ་ཡོད་ཅེས་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་འདོད་ལ། དེ་ལྔ་རིམ་ པས་དམ་བཅའ། རྟགས། དཔེ། ཉེར་སྦྱོར། མཇུག་སྡུད་ལྔར་བརྟགས་ཏེ། ཡན་ལག་ལྔ་ལ་དམ་བཅའ་དང་། ཉེར་སྦྱོར་མཇུག་སྡུད་གསུམ་པོ་ལྷག་སྟེ། དེ་གསུམ་པོ་དོན་ཟློས་པས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པ་དང་། བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ལྟ་བུ་སྤྱི༷་ཁྱབ་སྟོན་པའི་ངག་མ་ཚང་ཕྱིར་ངག་སྦྱོར་འདི་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ལུགས་ངག་སྐྱོན་ཅན་དགག་རང་ལུགས་སྐྱོན་མེད་གཞག་པ། དེ་ལ་རྩོད་སྤང་གསུམ། དང་པོ། དེས་ན་ཁྱབ་པ་དང་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་རྩོད་ངག་ཡང་དག་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་ཏེ། དཔེར་ན། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་དེ་ལའང་གསུམ་པ་སྦྱར་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། ལྔ་པ་སྦྱར་ནས་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཚིག་དེའི་ནུས་པས་དམ་བཅའ་འདྲེན་པའི་ངག་ཏུ་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་དམ་བཅའ་མ་བརྗོད་ན། ངག་མ་རྫོགས་ཕྱིར་དོན་གྱིས་གོ་ན་ཡང་། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཞེས་དྲི་དགོས་འགྱུར་ཏེ། ཟན་ཟ་བར་གོ་ཡང་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་བྱས་སོ་ཞེས་རྫོགས་ཚིག་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། བླུན་པོ་ལ་ངག་སྦྱོར་འགོད་ཚུལ་དང་། མཁས་པ་ལ་འགོད་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། བླུན་པོ་ལ་ནི་ཚིག་ཉུང་ལ་དོན་ཚང་བའམ་རྒྱས་པ་སྦྱར། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་པོ་སྔ་ཕྱི་གང་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མེད་མོད་གང་སྔོན་དུ་བརྗོད་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་མཐའ་རྟེན་དུ་བརྗོད་དེ་དོན་དུ་དེ་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཚིག་ཏུ་སྦྱར་དགོས་སོ། །དེ་ལ་བྱས་ན་མི་རྟག་པ་སྟོན་པའི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་ངག་ རྗེས་འགྲོའམ་མི་རྟག་པ་མིན་ན་བྱས་པ་མིན་པས་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་ངག་ལྡོག་ཁྱབ་བརྗོད་པ་གཉིས་སམ་གང་རུང་རེས་འཐུས་སོ། །གཉིས་པ། ཁྱབ་འབྲེལ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་མཁས་པ་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་བརྗོད་པས་ཀྱང་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ། འོ་ན་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ནི་འབྲེལ་བ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་བྱ་གཞན་རྣམས་སྤང་ཞེས་པའི་འབྲེལ་བ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་བར་གྱི་ཚིག་བསྡུ་བ། རང་གི་དོན་ཅན་ཟླས་དབྱེར་བཤད་ནས་ཕྱོགས་ཁྱབ་བསྒྲུབ་བྱ་གསུམ་ཀ་བརྗོད་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞེས་ཟེར་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་དང་འབྲེལ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་ཅེས་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་བསྡུས་པ་དེ་ཡི་སྐྱེས་བུའི། བསྡུ་བ་ཡིན་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་སྒྲུབ་ངག་གི་འབྲས་བུ། སྒྲུབ་ངག་གི་བྱེད་པའམ་འབྲས་བུ་ཕ་རོལ་ལ་རྗེས་དཔག་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲུབ་ངག་ལྟར་སྣང་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཡང་དག་མ་ཡིན་པ། བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བ་བཀོད་པ་དོན་སྐྱོན་ཅན་དང་ཚང་ཡང་ཚད་མས་ངེས་མ་ནུས་པ་བློ་སྐྱོན་ཅན་དང་ངེས་ཀྱང་བརྗོད་མ་ཤེས་པས་སྒྲ་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་སྣང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་སུན་འབྱིན་ལ། ཡང་དག །ལྟར་སྣང་གཉིས། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། སྐྱོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོག་སེལ་
Chinese
意义上等同的后破，以及与归谬论等同的后破，这十四种都已在《总集论》中阐述。第二，从理类考察方面来说，与增长等同的，与减少等同的，与陈述等同的，与未陈述等同的，与理路等同的，以及各自的例子等同的，所要成立的等同的，无常等同的，论述等同的，时间过去等同的这十种后破。第三，总计二十四种，由于陈那（Dignāga）遮止，法称（Dharmakīrti）采取中立态度。第三，如果不了解这些后破，在讲解伟大的论典时，就无法理解大多数的前述观点，因此仅区分各个方面进行解说。这是过渡时期的偈颂。第三，关于辩论的言辞，有：人，必要，陈述方式的三种区分。第一，辩论者二人和证人，这三个人各自适合的职责有六种陈述方式，即辩论者提出宗派，对此有破斥和避免两种。反驳者提出疑问，两种驳斥的言辞。证人随后陈述，两种区分的言辞。第二方面，有成立和破斥两种。第一方面，有正确的陈述方式和看似正确两种。第一方面，有定义、言辞的安排方式，以及如此安排的结果三种。第一，具足三相的能立，显示能立的言辞是正确的言辞的定义。第二方面，有驳斥古代的观点，确立量论后代的观点两种。第一，数论派等古代的人认为，有火，因为有烟，就像厨房一样。有些人也因为有烟，所以有火，这样主张具有五个支分，这五个支分依次是宗派、因、喻、合、结。考察五个支分，宗派、合、结这三个是多余的，这三个重复意义，因此这样组合没有意义。而且，如果做了就是无常所遍及，像这样不能完整显示总的周遍性的言辞，因此这种言辞的组合是不合理的。第二方面，驳斥其他宗派有错误的言辞，确立自己宗派无错误的言辞。对此有辩论、避免三种。第一，因此，确立周遍性和同品定有性的辩论的正确言辞具有两个支分，例如，凡是所作都是无常所遍及，例如瓶子一样，声音也是所作，像这样。
English
The subsequent refutations that are equivalent in meaning, and the subsequent refutations that are equivalent to reductio ad absurdum, these fourteen are all explained in the Compendium. Second, from the aspect of examining the types, those that are equivalent to increase, those that are equivalent to decrease, those that are equivalent to statement, those that are equivalent to non-statement, those that are equivalent to reasoning, and those that are equivalent to their respective examples, those that are equivalent to what is to be established, those that are equivalent to impermanence, those that are equivalent to discourse, those that are equivalent to past time, these ten subsequent refutations. Third, a total of twenty-four, because Dignāga blocked them, Dharmakīrti adopted a neutral attitude. Third, if these subsequent refutations are not understood, when explaining the great treatises, it will be impossible to understand most of the previous views, therefore, only distinguishing the aspects is explained. This is a verse for the intervening period. Third, regarding the words of debate, there are: the person, the necessity, and the three distinctions of the manner of expression. First, the two debaters and the witness, these three people each have six manners of expression suitable for their respective duties, that is, the debater proposes the tenet, to which there are two: refutation and avoidance. The opponent asks the question, two words of refutation. The witness then states, two words of distinction. Second aspect, there are two: establishment and refutation. First aspect, there are two: the correct manner of expression and the seemingly correct. First aspect, there are three: definition, the way of arranging words, and the result of arranging them in this way. First, the valid proof that possesses the three characteristics, showing that the words of proof are the definition of correct words. Second aspect, there are two: refuting the views of the ancients and establishing the views of the later logicians. First, the ancient ones such as the Samkhya school believe that there is fire because there is smoke, just like in the kitchen. Some also say that because there is smoke, there is fire, thus asserting that it has five members, these five members are in order: thesis, reason, example, application, and conclusion. Examining the five members, the thesis, application, and conclusion are superfluous, these three repeat the meaning, therefore, such a combination is meaningless. Moreover, if it is made, it is pervaded by impermanence, like this, the words that show the general pervasiveness are incomplete, therefore, this combination of words is unreasonable. Second aspect, refuting the erroneous words of other schools and establishing the correct words of one's own school. To this there are three: debate, avoidance. First, therefore, the correct words of debate that establish pervasiveness and presence in the subject have two members, for example, whatever is made is pervaded by impermanence, like a pot, sound is also made, like this.
Chinese
于。而且对于具有两个支分者，如果说加上第三个支分而成立的缘故，以及加上第五个支分而成立的缘故，那么这句话的力量就会变成引出承诺的语言。如果未说承诺，虽然因为语言不完整而通过意义理解，也必须问为什么成立的缘故，就像理解为吃食物也说吃的缘故一样。因此，要加上完成词“了”。第二，关于自宗，有对愚人运用语言的方式和对智者运用方式两种。第一，对于愚人，要运用词语少而意义完整或广大的方式。周遍和法性两者无论先说哪个，意义上没有差别，但是无论先说哪个，都要将另一个作为后盾来说，总之必须将这两者运用在完整的词语中。对此，如果成立就是无常，就是显示具有相同法性的语言，随同成立，或者如果不是无常，就不会成立，因为表达周遍，具有不同法性的语言，表达反周遍两种中的任何一种都可以。第二，对于通过量之力量确定了周遍关系且不忘记的智者，仅仅表达理由也能成立。第三，那么《摄类学》中“与法性以及关系，以及所立应舍弃其他所说”的关系，以及所立之间的词语简略，自己所具有的意义通过分类来说明，必须说出法性、周遍、所立三者，如果这样说，那么与“与法性相关联，因此说所立”的第三种情况的简略，是那个人的简略，因为是简略，所以没有矛盾。第三，立宗语的果。立宗语的作用或结果是对他人产生随信。第二，关于似立宗语。定义。分类两种。第一，不是正确的立宗语，所有陈述都是似立宗语。第二，不具备三种相的陈述是意义上的过失，具备了三种相但量不能确定是智慧上的过失，确定了但因为不会表达而变成声音上的过失，通过这些分类，似立宗语也有三种。第二，关于破斥。有正确的和似是的两种。第一，关于正确的破斥。定义和分类两种。第一，通过将过失说成过失的方式来消除邪见。
English
And also for those with two branches, if it is said that it is established by adding the third branch, and that it is established by adding the fifth branch, then the power of that statement will become a language that draws out a promise. If the promise is not stated, although it is understood through meaning because the language is incomplete, it must also be asked why it is established, just as saying "because of eating" even when it is understood as eating food. Therefore, the completion word "established" should be added. Second, regarding one's own system, there are two ways of applying language to the foolish and to the wise. First, for the foolish, use few words but complete or extensive meaning. Whether the subject-property and pervasion are stated earlier or later, there is no difference in meaning, but whichever is stated first, the other must be stated as a support, so in essence, these two must be applied in complete words. In this regard, if it is established, it is impermanent, which is the language that shows the same property, following the establishment, or if it is not impermanent, it will not be established, because expressing pervasion, the language with different properties, expressing the reverse pervasion, either of the two is sufficient. Second, for the wise who have determined the pervasion relationship through the power of valid cognition and do not forget it, even stating the reason alone is sufficient. Third, then, in the Compendium of Topics, the relationship of "with the subject-property and the relationship, and the proposition should abandon other statements," and the abbreviation of words between the proposition, the meaning that one possesses is explained through classification, and it is said that the subject-property, pervasion, and proposition must all be stated. If it is said in this way, then the abbreviation of the third case of "associated with the subject-property, therefore stating the proposition," is the abbreviation of that person, because it is an abbreviation, there is no contradiction. Third, the result of the establishing statement. The function or result of the establishing statement is to generate inference in others. Second, regarding the seemingly establishing statement. Definition. Two types. First, it is not a correct establishing statement, all statements are seemingly establishing statements. Second, the statement that does not possess the three aspects is a fault in meaning, possessing the three aspects but the quantity cannot be determined is a fault in wisdom, and determining it but becoming a fault in sound because it cannot be expressed, through these classifications, there are also three types of seemingly establishing statements. Second, regarding refutation. There are two types, correct and seemingly. First, regarding correct refutation. Definition and two types. First, eliminating wrong views by stating faults as faults.