Tibetan
ས་ཀྱང་ཐོབ་པར་ཐལ་ལོ། །གཏན་ཚིགས་གཞན་པ་ངག་རྫོགས་ན། མ་ངེས་པ་ཡིན་ལ་ལན་གྱི་སྐབས་མི་སྟེར་ན་ད་རུང་ངག་ཚིག་མ་རྫོགས་པའི་རེ་ཞིག་ངག་རྫོགས་པའི་བར་དུ་ཚར་གཅོད་མིན། དོན་གཞན་པའི་ཚར་གཅད་ཅེས་པ་དེ་བརྟག་ན་རྒོལ་བ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་བརྗོད་པས། ཚར་གཅད་བྱ་ཡིན་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྐྱོན་མིན་པ། བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་ ཚར་གཅད་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྒོ་ནས་ཚར་གཅད་ཐོབ་པ་མིན་ནོ། །དོན་མེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡི། ཡན་ལག་མིན་པ་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་མིན་ནོ། །དོན་མི་ཤེས་པ་དོན་མེད་འདྲ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མིན་པར་འདུས་ཏེ་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །དོན་ལྡན་པའི་སྒྲ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཀྱང་མ་གོ་ན་ཕྱིར་རྒོ༷ལ་གྱིས་མ་རྟོགས་པས་དེ་ཚར་མི་གཅད་པར་རྒོལ་བ་ཚར་གཅད་པར་རིགས་པ་མིན་ནོ། །དོན་བྲལ་ཞེས་པ་བསྙོན་ཚིག་མ་འབྲེལ་བ། གཏོལ་མེད་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དམ་བཅའི་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པས་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མིན་པར་འདུས་ཀྱི་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བ་མི་འཐད་དོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པ་ན་ངག་གོ་རིམ་བཟློག་ཀྱང་རུང་ངག་དེ་ལས་དོན་གོ་ན་ཚར་གཅད་མིན་ཏེ་གང་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་མི་འགལ་བས་སོ། །དོན་མི་གོ་ན་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཡན་ལག་མིན་པ་བརྗོད་པར་འདུས་སོ། །མ་ཚང་བ་ཞེས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་གཉིས་པའི་ངག་གང་རུང་མ་ཚང་ན་སྐྱོན་ཡིན་གྱི་ཁྱོད་ལྟར་ལྔ་པའི་དམ་བཅའ་མེད་སོགས་ཏེ་མཇུག་སྡུད་ཉེར་སྦྱོར་མེད་ཀྱང་མི་དགོས་པས་ཚར་གཅད་མིན་ནོ། །ལྷག་བརྗོད་ནི་སྒྲུབ་ངག་ངེས་ཅན་འདོད་པ་ངེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་བརྗོད་པར་འདུས་ཀྱི། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཚར་གཅད་མིན་པར་འཐད་དེ་ཁྱོད་གཏམ་རྒྱུད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངག་སྐྱོན་མིན་པར་འདོད་པས་སོ། །ཡང་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲ་ཟློས་ཀྱང་དོན་མི་ཟློས་པ་ཁྱོད་དགའ་ན་ང་དགའ་ཟ་ན་ཟ་ལྟ་བུ་སྐྱོན་མ་ཡིན་ལ། དོན་ཟློས་ན་ཕྱི་མ་དོན་མེད་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པར་འདུས། དེ་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ངག་འགོད་པ་ལ་ཡིན་གྱི་དོན་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏམ་རྒྱུད་སོགས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ་རྩོད་པའི་སྐབས་འདི་ཡང་སྐྱོན་མིན་ནོ། །རྗེས་ སུ་མི་སྨྲ་བ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས། རྒོལ་བའི་ཁ་ནས་སྨྲས་ཚད་ཀྱི་ངག་ཀུན་དང་པོར་བརྗོད་དགོས་ངེས་མེད་པས་དེ་མ་བརྗོད་པ་སྐྱོན་མིན་ལ་དགོས་ངེས་པ་སུན་འབྱིན་མ་བརྗོད་ན་ཕྱིར་རྒོལ་ཁོ་རང་སྤོབས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་འདུས་སོ། །གལ་ཏེ་ངེས་པར་བརྗོད་དགོས་ན་ཀླ་ཀློའི་སྐད་སོགས་མི་ཤེས་པས་
Chinese
也太容易得到了。如果其他论证的言辞完备，那么就是不确定的，如果不给予回答的机会，那么在言辞尚未完备之前，暂时在言辞完备之前不进行惩罚。如果考察所谓的其他意义的惩罚，那么反驳者陈述不确定的论证，就应该被惩罚，但反驳者的过失并非通过陈述的方式 进行惩罚，而是通过其他方式无法获得惩罚。无意义是指陈述并非论证的支分。不理解意义就像无意义一样。因为它不是论证的支分，所以聚集在一起，因此无法成立所要论证的事物。即使陈述了三次有意义的声音，如果仍然不理解，那么因为反驳者没有理解，所以不应该惩罚他，惩罚反驳者是不合理的。所谓无意义，是指与辩论词不相关的，胡言乱语，因为那不是立宗的论证，所以聚集在不是论证的支分中，分开是不合理的。如果时机未到，即使颠倒了言辞的顺序也可以，如果从那个言辞中理解了意义，那么就不是惩罚，因为无论如何陈述都不会有冲突。如果不理解意义，那么因为它无法成立所要论证的事物，所以聚集在陈述并非论证的支分中。所谓不完整，是指如果三支论证中任何一个支分不完整就是过失，但像你一样，没有第五个立宗等，即使没有总结和近取，也不需要，所以不是惩罚。多余的陈述是指在我们的宗义中，想要确定的论证言辞，那聚集在陈述并非论证中。在你们的宗义中，不认为是惩罚是合理的，因为你认为各种故事的言辞不是过失。重复陈述是指声音重复但意义不重复，如果你喜欢，我喜欢，吃吧吃吧，这没有过失。如果意义重复，那么后面的就没有意义，所以聚集在不是论证中。这也是在陈述论证的言辞时才有的，为了理解意义而详细确定故事等，在这种辩论的情况下也不是过失。之后 不陈述，是指反驳者。因为没有必要首先陈述反驳者口中说出的所有言辞，所以不陈述那不是过失，如果不陈述必须的驳斥，那么反驳者自己就陷入了没有勇气的境地。如果一定要陈述，那么因为不理解野蛮人的语言等
English
It's too easy to obtain. If the words of other arguments are complete, then it is uncertain, and if the opportunity to answer is not given, then before the words are complete, temporarily do not punish until the words are complete. If we examine the so-called punishment of other meanings, then the refuter states an uncertain argument, which should be punished, but the refuter's fault is not through the way of stating To punish, but it is impossible to obtain punishment in other ways. Meaningless means stating that it is not a branch of the argument. Not understanding the meaning is like being meaningless. Because it is not a branch of the argument, it gathers together, so it cannot establish what is to be argued. Even if a meaningful sound is stated three times, if it is still not understood, then because the refuter has not understood, he should not be punished, and it is unreasonable to punish the refuter. So-called meaningless refers to being unrelated to the debate words, nonsense, because that is not the argument of the proposition, so it gathers in what is not a branch of the argument, and it is unreasonable to separate it. If the time has not come, even if the order of the words is reversed, it is okay. If the meaning is understood from that word, then it is not a punishment, because no matter how it is stated, there will be no conflict. If the meaning is not understood, then because it cannot establish what is to be argued, it gathers in stating that it is not a branch of the argument. The so-called incomplete means that if any branch of the three-part argument is incomplete, it is a fault, but like you, there is no fifth proposition, etc., and even if there is no summary and near-taking, it is not necessary, so it is not a punishment. Redundant statement refers to wanting to determine the words of the argument in our sect, which gathers in stating that it is not an argument. In your sect, it is reasonable not to consider it a punishment, because you think that the words of various stories are not faults. Repetitive statement refers to the sound being repeated but the meaning not being repeated. If you like it, I like it, eat it, eat it, this is not a fault. If the meaning is repeated, then the latter is meaningless, so it gathers in not being an argument. This is also only when stating the words of the argument. In order to understand the meaning, the stories, etc., are determined in detail. In this case of debate, it is also not a fault. Afterwards Not stating refers to the refuter. Because it is not necessary to first state all the words spoken from the refuter's mouth, not stating that is not a fault. If the necessary refutation is not stated, then the refuter himself falls into a state of lack of courage. If it is necessary to state, then because I do not understand the language of barbarians, etc.
Tibetan
བརྗོད་ཀྱང་ལན་མི་ཤེས་པ་ཚར་གཅད་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་ཁྱེད་ཀྱང་ཚར་གཅོད་དེར་འགྱུར་བར་སླ་མོད་ཅེས་སོ། །རྐང་པ་གཅིག་འདི་འགྲེལ་ཚིག་རྩ་བར་ཤོར་བའོ། །དོན་མི་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ཕྱིར་རྒོལ་ནི།དོན་མ་ཤེས་ན་ལན་ལ་སྤོབས་པ་མེད་ལས་གཞན་དུ་མིན། མི་སྤོབས་པ་ནི་རྒོལ་བས་མ་སྤོབས་ན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་པའམ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་མ་སྤོབས་ན་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་ཁོངས་སུ་འདུས། རྣམ་གཡེང་ལ་བདག་ནའམ་རྗེས་ནས་ལན་ལྡོན་ནོ་ཞེས་སོགས་དངོས་གནས་དྲང་པོ་ཡིན་ན་ནི་ཚར་གཅད་མིན་ལ། གཡོན་ཅན་ནི་ལན་མ་ཐེབ་པའི་སྤོབས་པ་མེད་པར་འདུས། འདོད་པ་ཁས་ལེན་པ་ལ་རྟགས་མ་ངེས་པར་སྟོན་ཆེད་ཤེས་ནས་ལན་དེ་བཏང་བ་དང་མི་ཤེས་པར་རྟགས་ཁས་བླངས་ནས་སྐྱོན་དེ་གཞན་ལ་སྦྱོར་བ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་དེ་དག་རིམ་བཞིན་དང་པོ་ཕ་རོལ་པོའི་སྨྲས་པའི་རྟགས་མ་ངེས་པར་སྟོན་པའི་ཕ་རོལ་གྱི་སྐྱོན་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ལན་འདེབས་པ་པོའི་རྟགས་སྐྱོན་ཅན་ལ་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་ཚར་བཅད་ཡིན་ནོ། །བརྒལ་བརྟག་འདོར་བ་ནི་རྒོ༷ལ་བ་གཉིས་སུ་ཡིན་ཡང་སྐྱོན་ཅན་ལ་བརྒལ་བརྟག་མ་ནུས་པས་སྤོབས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་འདུས། སྐྱོན་རྗེས་སུ་སྦྱོར་མེད་ལ་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་སྦྱོར་བའང་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་པོ་སྤོབས་པ་མེད་པ་ལས་གཞན་ མིན། རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ཉམས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད། དེ་ལྟར་སྤྲོ་བའི་དགོས་པ་གསུམ། དང་པོ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་འགོད་པའི་རྒོལ་བ་ཚར་གཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འཆད་འགྱུར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ལྟག་ཆོད་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་བཏུས་སུ་གསུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་བཅུ་བཞི། རིགས་སྒོར་གསུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་བཅུ་བཤད། དེ་ཉེར་བཞི་བཀག་ཟིན་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཏང་སྙོམས་མཛད་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལ་ལྟག་ཆོད་གང་ཞེ་ན། ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་གཏན་ཚིགས་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། རྟགས་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། མ་སྨྲས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། འབྲས་བུ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། ཆོས་མཐུན་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། མི་མཐུན་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། རྣམ་རྟོག་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། ཁྱད་པར་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། དམིགས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་། ཐེ་ཚོམ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དང་
Chinese
即使说了也不懂回答，这是折伏，因此以这样的方式，你也容易变成那样的折伏。这一句是解释词汇时漏掉的。所谓不懂得意义，反驳者是：如果不懂得意义，除了没有回答的自信之外，没有别的。没有自信，如果是反驳者没有自信，那就是不陈述论证的支分，或者反驳者没有自信，那就包括在不陈述过失之中。如果自认为是散乱，或者之后再回答等等，如果真是诚实的，那就不是折伏，狡猾的人就包括在没有回答的自信之中。为了显示承认所许是未决定的，知道后发出那样的回答，和不知道而承认了论证，然后把过失施加于他人，这两种情况，依次来说，第一种是显示对方所说的论证是未决定的，是对方的过失，第二种是回答者的论证有缺陷，是不陈述过失的折伏。舍弃辩论，即使是两个辩论者，因为不能对有缺陷者进行辩论，所以包括在没有自信之中。对于没有施加过失之后，施加相似的过失，或者说相似的破斥，除了陈述者没有自信之外，没有别的。自己的宗派衰败，就是不陈述论证的支分。第二，总说，广说，如此宣说的必要有三。第一，提出相似的理由的辩论者，是折伏之处，例如像将要解释的相似的理由，说成是颠倒一样。第二，总集中所说的十四种颠倒，理门中所说的十种颠倒，那二十四种已经遮止，因此论师以三种方式保持中立。第一，那什么是颠倒呢？相合与不相合相同的颠倒，与理由相同的颠倒，与特征相同的颠倒，与未说相同的颠倒，与未生相同的颠倒，与结果相同的颠倒，与同品相同的颠倒，与异品相同的颠倒，与分别念相同的颠倒，与无差别相同的颠倒，与所缘相同的颠倒，与怀疑相同的颠倒
English
Even if spoken, not knowing the answer is subjugation, therefore in such a way, you too can easily become such subjugation. This one line was missed when explaining the words. As for not understanding the meaning, the rebuttal is: If you don't understand the meaning, there is nothing other than not having the confidence to answer. Not having confidence, if the rebuttal does not have confidence, then it is not stating the limb of proof, or if the rebuttal does not have confidence, then it is included in not stating the fault. If one considers oneself distracted, or answers later, etc., if it is truly honest, then it is not subjugation, but the cunning person is included in not having the confidence to answer. In order to show that admitting the assertion is undetermined, knowing and sending that answer, and unknowingly admitting the sign and then applying the fault to others, these two situations, in order, the first is to show that the other party's stated sign is undetermined, which is the other party's fault, and the second is that the respondent's sign is flawed, which is the subjugation of not stating the fault. Abandoning debate, even if there are two debaters, because they cannot debate with the flawed, they are included in not having confidence. For not applying the fault afterwards, applying a similar fault, or saying a similar refutation, there is nothing other than the speaker not having confidence. The decline of one's own tenets is the very non-statement of the limb of proof. Second, in brief, in detail, there are three necessities for such elaboration. First, the debater who presents a seemingly valid reason is a place of subjugation, just as the seemingly valid reason that will be explained is said to be inverted. Second, the fourteen inversions mentioned in the Compendium, the ten inversions mentioned in the Treatise on Reasoning, those twenty-four have already been prevented, so the teacher maintains neutrality in three ways. First, what are the inversions? The inversion of similarity between conjunction and non-conjunction, the inversion of similarity with reason, the inversion of similarity with sign, the inversion of similarity with unsaid, the inversion of similarity with unborn, the inversion of similarity with result, the inversion of similarity with homogeneous, the inversion of similarity with heterogeneous, the inversion of similarity with conceptualization, the inversion of similarity with no difference, the inversion of similarity with object, the inversion of similarity with doubt.