Tibetan
ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་མཆན་གྱིས་འགྲེལ་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རུ་མཚོན། ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་མཆན་གྱིས་འགྲེལ་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རུ་མཚོན། ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་མཆན་གྱིས་འགྲེལ་པ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རུ་མཚོན་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཡེ། དགག་སྒྲུབ་རིགས་པའི་གསང་ལམ་གཅིག་པུའི་ཚུལ། །མཁྱེན་པའི་རལ་གྲི་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀུན་གྱི། །ཐེ་ཚོམ་དྲྭ་བ་ཅིག་ཆར་གཅོད་མཛད་པ། །འཇིགས་བྲལ་ས་སྐྱའི་འཇམ་མགོན་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །འདིར་སྡེ་བདུན་མདོ་དང་བཅས་པའི་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་འདི་ཉིད་འཆད་པ་ལ་མཚན་གྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་གསུམ། དང་པོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲ་མཱ་ཎ་ཡུ་ག་ཏ་ནི་དྷི། བོད་སྐད་དུ། གཞུང་ཚད་མ་སྡེ་བདུན་མདོ་དང་བཅས་པའི་རིགས་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མ་ལུས་པ་འདུས་པའི་གཏེར། གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ། བསྟན་བཅོས་བརྩམ་པའི་ཡན་ལག །བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས། མཇུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་མཛད་པ།བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གཉིས་ལ་མཆོད་པར་བརྗོད་པ་གསུམ། དང་པོ། འཇིག་རྟེན་ཉན་རང་བྱང་སེམས་ཕལ་པ་དང་བཅས་པའི་ས་ལས་འཕགས་པ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཉེས་པའི་ཟུག་རྔུ་བྲལ་བས་འཇམ་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དཔལ་སྐུ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཉིས་པ། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་མེད་ཏུ་གཟིགས་པའི་སྤྱན་ཡངས་པ་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་འདི་དང་གཏན་གྱི་དགེ་ལེགས་སྒྲུབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་བརྩེ་བ་ཆེན་པོ་ཅན། ཕན་བདེའི་ཆོ་འཕྲུལ་བསམ་ཡས་པའི་ཕྲི༷ན་ལས་ རྟག་ཁྱབ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་པའི་སྟོབས་མངའ་བ། འཇམ་མགོན་གྱི་ངོ་བོ་དཔལ་ལྡན་བླ་མའི་ཞབས་ལ་མགོས་ཕྱག་འཚལ། གསུམ་པ། ཕྲ་ཞིང་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་སྤྱི༷་གཙུག་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་གཟིགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོར་བུའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་ཤིང་། བདེན་པ་གཉིས་མ་འདྲེས་པར་སྟོན་པའི་རོ་འཛིན་གཉིས་མངའ་བ་དང་སྟོང་ཉིད་དང་བདག་མེད་པའི་ཕུད་སྒྲའི་སྒྲ་སྒྲོགས་ཤིང་། མཁྱེན་བརྩེའི་ལྟ་བའི་ཟེར་ཏེ་བལྟས་པས་འགྱེལ་བ་སོགས་བལྟ་བར་མི་བཟོད་པའི་ཟེར་དེ་ནི་ཕས་རྒོལ་གྱི་སྐྱེ་བོས་མི་བཟོད་པ། རྣམ་གྲོལ་དོན་གཉེར་
Chinese
量理宝藏释难·胜方旗。 量理宝藏释难·胜方旗。 名为量理宝藏释难·胜方旗之论著至此圆满。 那摩曼殊室利耶（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 唯以决择正反理性的秘密道， 以一智慧宝剑斩断一切法之， 疑惑之网，无余一时尽除者， 无畏萨迦文殊怙主祈请您胜利！ 此处，为了阐明无倒解说包括七部经在内的意趣，而讲说这部《量理宝藏》，其中有名称之义、正文之义、结尾之义三种。 首先，印度语为：Pramāṇayugatanidhi。 藏语为：包含七部量论经在内的所有理性珍宝之宝藏。 其次，正文之义包括：论著著述之支分、所著论著之正文。 结尾是完全圆满的行为，共有三种。 第一种包括：赞颂、立誓著述两种。 第一种包括：对超胜之神顶礼、对上师顶礼、对二位理自在顶礼三种。 第一，对超越包括世间声闻、缘觉、菩萨等在内的凡夫之地的，身语意远离过失之苦，具足寂静二利圆满之吉祥，化现为童身之尊，恭敬顶礼。 第二，对于如所有、尽所有之所知，无碍照见的眼广阔，具有智慧之功德者；对于一切有情，成办现世和究竟之利乐，具有大悲心者；利益安乐之神变不可思议之事业， 恒常周遍不断地示现力量者；文殊怙主之自性，具吉祥上师之足，以头顶礼。 第三，以精细且极甚深之智慧之顶髻，以现势理性能照见一切理之义的功德，以珍宝之饰庄严；具有能显示二谛不杂之双运，且能发出空性和无我之精华之音声；以智悲之见的光芒，因观看而倒下等，是补特伽罗所不能忍受的光芒，是异教徒所不能忍受的；希求解脱
English
A Commentary on the Treasury of Logic, The Victory Banner over Opponents. A Commentary on the Treasury of Logic, The Victory Banner over Opponents. This concludes the treatise called A Commentary on the Treasury of Logic, The Victory Banner over Opponents. Namo Manjushriye. Solely through the secret path of reasoning that refutes and establishes, With a single sword of wisdom, cutting through all dharmas', The net of doubt, all at once, Victorious may you be, fearless Sakya Manjughosha! Here, in order to clarify the meaning of the seven treatises, including the root text, without distortion, this Treasury of Logic will be explained, which has three aspects: the meaning of the title, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. First, in Sanskrit: Pramāṇayugatanidhi. In Tibetan: A treasury containing all the precious jewels of reasoning from the seven treatises on valid cognition, including the root text. Second, the meaning of the text includes: the limbs of composing the treatise, the body of the treatise to be composed. The conclusion is the act of complete fulfillment, and there are three aspects. The first includes: praise and the vow to compose. The first includes: paying homage to the supreme deity, paying homage to the guru, and praising the two lords of reasoning. First, to the one who has transcended the realms of ordinary beings, including shravakas, pratyekabuddhas, and bodhisattvas, whose body, speech, and mind are free from the suffering of faults, who possesses the glory of perfect peace and benefit, and who manifests as a youthful form, I respectfully prostrate. Second, to the one whose eyes are wide open, seeing all that exists without obstruction, who possesses the qualities of wisdom; who has great compassion, accomplishing the benefit and happiness of all beings in this life and the next; whose miraculous deeds of benefit and happiness are inconceivable, Who constantly and pervasively displays power; I bow my head to the feet of the glorious guru, the essence of Manjughosha. Third, with the crown of subtle and profound wisdom, adorned with the jewel of qualities that sees all the meanings of reality through the power of valid cognition; possessing the two functions that show the two truths without mixing them, and proclaiming the sound of the essence of emptiness and selflessness; the rays of the vision of wisdom and compassion, causing those who look upon them to fall, are unbearable to beings, unbearable to opponents; seeking liberation.
Tibetan
གྱི་བློ་གསལ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱན་གྱུར་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་ཡི་དབང་པོ་ཕྱོགས་གླང་དང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་རྣམ་གཉིས་རྒྱལ་ཞེས་ཀླུ་དབང་རྣམས་སྦྲུལ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་གནས་པ་དང་ཆོས་མཐུན་ལྔས་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྒྱན་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྩམ་པའི་དགོས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་བརྩམ་པའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་རྔོག་དང་ཕྱྭ་གཙང་དན་གསུམ་སོགས་མཁས་པའི་རྒྱུ་སྐར་བྱེ་བ་བརྒྱས། དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གསུང་རབ་པདྨོ༷་འཆད་ཉན་འགྲེལ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་ཁ་ཕྱེ་བར་མཛད་མོད། རྩོམ་པོ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་གང་བློའི་ཉི་འོད་སྣང་བས་མ་ཁྱབ་པ་དེ་སྲིད་དུ། གཞུང་ལུགས་དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་གེ་སར་སྙིང་པོ་གསལ་མ་ནུས་ཞེས་རྒྱུ་སྐར་མང་ཡང་པདྨ་ཁ་ཡོངས་སུ་ཕྱེས་ནས་དབུས་ཀྱི་ཟེའུ་འབྲུ་གསལ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ། དེས་ ན་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་དགོངས་དོན་ཇི་བཞིན་གསལ་མ་ནུས་པར་མཐོང་ནས་རྩོམ་པ་པོ་བདག་གིས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་བཞེད་གཞུང་ཇི་ལྟ་བར། སྐྱེས་སྦྱངས་དང་ལྷག་པའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བློ་གྲོས་གསལ་བའི་མིག་གིས་ལེགས་པར་མཐོང་ནས། འགལ་འབྲེལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ཞིང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཡིད་གཟུ་བོར་གནས་པ་དང་ལེགས་བཤད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡི་གང་ཟག་སྐལ་ལྡན་གཞན་ལ་ཀུན་སློང་གྲགས་འདོད་མེད་པའི་བརྩེ་བའི་བསམ་པས་བསྟན་བཅོས་འདི་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་གཞུང་དོན་ལ། ཤེས་བྱ་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། ཤེས་བྱེད་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱ་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ། བློ་དེས་ཡུལ་རྟོགས་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ་ལ་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། དབྱེ་བ། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་འཛིན་གྱི་བློས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ལུགས་དགགརང་ལུགས་གཞག དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཁས་བླང་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པ། བཀག་པའི་མཇུག་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། དེ་ལ་བོད་ཁ་ཅིག་སྣང་ཡུལ་གཟུང་ཡུལ་དོན་གཅིག་པས། དོན་སྤྱི༷་རྟོག་པས་གཟུང་ཡུལ་དང་ནི་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཟླ་གཉིས་ལྟ་བུ་ནི་རྟོག་མེད་ལོག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས། ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཙང་ནག་པ་སོགས་ཀྱི་བཞེད་པ་དེ་འཐད་དོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། བློ་མ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བས་དགག ། ཡུལ་སྣང་རུང་དུ་ཐལ་བས་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་འཕེན་པ་དང་། དེའི་སྐྱོན་སྤང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་མི་འཐད
Chinese
如同以智慧明澈之海为庄严的吉祥怙主龙树，以及称颂陈那（ཕྱོགས་གླང་）和法称（ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་）二位尊胜的龙王们，安住于大蛇之形，并以五种正法装点有形之物。第二，分为：著述的必要，以及如何著述之方式两种。第一，在这雪山之中，有如俄（རྔོག་）和 phya，以及藏（གཙང་）、丹（དན་）三者等，成百上千的智者星辰，以讲说、听闻、注释等方式，充分开启了吉祥法称的著作莲花。然而，由于著作者萨迦班智达的智慧之光尚未照耀，因此未能显明经论究竟的精华。这就像星辰虽多，却未能完全开启莲花，从而无法显明中央的花蕊。第二，因此，我见到了未能如实阐明理自在（རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་，指陈那）的意旨，于是著作者我，以天生和后天修习，以及殊胜本尊加持的明慧之眼，如实见到了吉祥法称的宗义。我以具备辨别矛盾关联的智慧，安住于公正无偏之意，以及追求善说真义的有缘之人，以无有希求名利的慈悲之心，宣说此论典。第二，正论分为：从总的方面确定所知，以及确定量（ཚད་མ་）的自性两种。第一，分为：所知的对境，能知的意识，以及意识证知对境之方式三种。第一，分为：对境的定义，分类，以及意义归纳三种。第一，对境的定义是，为自证之意识所能认知之事物。第二，分为：破斥他宗，安立自宗。其中又分为：辩论，止诤三种。第一，分为：陈述主张，破斥该主张，总结破斥三种。第一，其中一些藏人认为，显现的对境、执取的对境意义相同，因此，一般概念（དོན་སྤྱི༷་）是由分别念所执取的对境，而无有、明现的如二月般的对境，是无分别念错乱识的对境，因此这两者都是对境。持此观点的有藏纳巴等，他们的观点是合理的吗？第二，分为：以成为非错乱识太过而破斥，以成为能显现的对境太过而破斥两种。第一，分为：发出太过，以及破斥对该过失的辩解两种。第一，这不合理
English
Like the glorious lord Nāgārjuna, adorned with the ocean of clear intelligence, and the two victorious ones, Dignāga (Phyogs-glang) and Dharmakīrti (Chos-kyi Grags-pa), the Nāga lords abide in the form of great serpents and adorn the embodied with the five dharmas. Secondly, there are two aspects: the necessity of composing, and the manner of composing. Firstly, in this land of snow mountains, hundreds of thousands of wise stars such as Ngog and Phya, and Tsang and Dan, have fully opened the lotus of the writings of glorious Dharmakīrti through teaching, listening, and commentaries. However, because the light of the wisdom of the author Sakya Paṇḍita had not yet spread, the ultimate essence of the doctrine could not be clarified. This is like the stars being many, but the lotus not being fully opened, so that the central stamen cannot be clarified. Secondly, therefore, seeing that the intention of the Lord of Reasoning (Rigs-pa'i dbang-phyug, referring to Dignāga) had not been clarified as it is, the author, with the clear eye of intelligence blessed by innate and acquired qualities, and by the deity, has clearly seen the tenets of glorious Dharmakīrti as they are. With the wisdom to discern contradictions and connections, abiding in an impartial mind, and seeking the meaning of good explanations, I explain this treatise with a compassionate mind free from the desire for fame for the sake of other fortunate individuals. Secondly, the main topic is divided into two: establishing what is knowable in general, and determining the nature of valid cognition (tshad ma). Firstly, there are three aspects: the object of knowledge, the knowing consciousness, and the way in which consciousness cognizes the object. Firstly, there are three aspects: the definition of the object, its divisions, and the summary of its meaning. Firstly, the definition of the object is that which is to be cognized by the self-grasping consciousness. Secondly, there are two aspects: refuting other views and establishing one's own view. Within that, there are three aspects: debate, and settling disputes. Firstly, there are three aspects: stating the claim, refuting it, and concluding the refutation. Firstly, some Tibetans say that the appearing object and the apprehended object are the same, therefore, the general concept (don spy༷i) is the object apprehended by conceptual thought, and the non-existent, the appearing like a double moon, is the object of non-conceptual mistaken consciousness, therefore, both of these are objects. Do the views of Tsang Nakpa and others who hold this view make sense? Secondly, there are two aspects: refuting by being too much of a non-mistaken consciousness, and refuting by being too much of an appearing object. Firstly, there are two aspects: issuing the consequence, and refuting the response to that fault. Firstly, that is not reasonable.