Tibetan
ག་སྤང་གསུམ། དང་པོ། ཚུལ་གཅིག་ནས་ནི་དྲུག་གི་བར་དུ་འདོད་པ་རྟགས་སྐྱོན་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་མཐའ་མ་རྫོགས་པའི་འདོད་ཚུལ་ཉི་ཚེའི་ཚུལ་གཞན་འདོད་པ་རྣམས་ནི་འཁྲུལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་ན་རྟགས་སྐྱོན་མེད་མི་སྲིད་ལ་ཚང་ན་དེ་ལས་གཞན་མི་དགོས་པས་སོ། །གཉིས་པ། དེས་ན་རང་ལུགས་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་ཡོད་མེད་འགྲོ་ལྡོག་ངེས་ པའི་ཁྱབ་པའམ་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་དེ་ཆེས་ཁྱབ་པ་ཕྱོགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ། དཔེ་ལ་ལར་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་སོགས་རྐང་པ་གཅིག་འགྲེལ་བ་དཀྱུས་སུ་ཤོར་བའོ། །གསུམ་པ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་དང་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་སྟེ་ཚུལ་གཉིས་པ་ཁོ་ནར་ཐལ་ཟེར་བ་དང་ཡང་རྗེས་འགྲོ་ཙམ་པོ་འཁྲུལ་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ལྡོག་པ་འདུས་ན་རྗེས་འགྲོ་ཡིས་ལྡོག་པ་འཕེན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཟེར་ན་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་རྗེས་འགྲོ་ཉིད་ལོག་ན་ལྡོག་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བས་འགལ་བ་མེད་པས་སྐྱོན་གཉིས་ཀ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ། ངེས་རུང་མ་ངེས་དུ་བ་སོགས་བཀོད་ན་མི་གྲུབ་པས་རྟགས་མིན་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ལ་ད་རུང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་པར་ངེས་པ་རྙེད་ན་དེ་རྟགས་ཡིན་ཏེ་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ། འདི་ལ་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀ་ངེས་པར་རྣམ་བཅད་མེད་པ་དང་།དེ་དོན་ཆོས་སུ་མི་འཐད་པ་དང་། ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ལྔ་སྟེ་གསུམ་ཀ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ངོས་གཟུང་བ་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་རྩོད་གཞིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ལ་ཡི་དུ་བ་དང་སྒྲའི་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དེ་སྟེ་དེ་ཁོ་རང་རྟགས་ཀྱི་མཚན་གཞིར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་རྩོད་གཞིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཞེས་པ་བརྟགས་དེ་རྟགས་དེ་ཤེས་འདོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མི་ལྡན་གཅོད་པ་ཙམ་ཞིག་རྩོད་གཞི་ཞེས་པའི་ སྒྲ་དེ་ཡིས་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡུ་བུ་རྩོད་པ་མེད་དེ་ངེད་ཀྱང་དེ་འདོད་པ་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་རྩོད་གཞི་ཉིད་ལས་གཞན་ལ་ལྡན་པ་གཅོད་པ་ཡིན་ན་ནི་རྟགས་དེ་མཐུན་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་ཐུན་མིན་དུ་འགྱུར་བ་བཟློག་མི་ནུས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མེ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་རྩོད་གཞི་དང་མི་ལྡན་པ་གཅོད་ན་འཐད་ཀྱི་གཞན་ལྡན་གཅོད་ན་མི་འཐད་དོ།
Chinese
三句。第一，从一种到六种的观点，对于无过失因的定义进行考察，那些不完整的观点和片面的观点都是错误的，因为如果三个方面不完整，就不可能有无过失因，如果完整，就不需要其他的了。第二，因此，自宗的观点是，如果周遍或关系确定，即法性成立，存在与否、来去确定，那么这就是无过失的理则的定义，因为法性非常周遍，法性关系确定，三相完整，这些都是一个意思。在某些例子中，法性成立等只解释了一个方面，这是偏离了正文。第三，如果这样，有人说，法性与关系确定，即只有第二相是错误的，而且仅仅是随同存在是错误的，如果特殊性的反面包含在内，那么随同存在就会有推出反面的过失，如果存在，那么存在的随同存在本身如果反过来，就不会与反面相混淆，因此没有矛盾，所以两个过失都没有。第二，成为定义的方式，有破立两种。第一，如果列出不确定的烟等，就不能成立，因此不是因，因为对于所要证明的事物是否成立仍然存在怀疑。第二，分为真实和辩驳两种。第一，如果确定地发现了三相完整，那么这就是因，因为它能使人理解所要证明的事物。第二，对于这一点，其他的责难有五种，即没有确定地进行区分，以及它不符合事物规律，以及过于宽泛，这三种都没有。第二，确定定义的基础，有破、立、舍三种。第一，分为前论和对其的驳斥两种。第一，有些人认为，以争论的基础来区分，比如柱子的烟和声音的所作性等，那就是因的定义的基础。第二，对于这一点，考察所谓的“以争论的基础来区分”，如果因仅仅是否定在想要了解的对象的上面不具备，那么“争论的基础”这个词所做的就是这样，那么就没有什么可争论的了，因为我们也这样认为。如果争论的基础是否定在除了自身以外的其他事物上具备，那么因在相似的例子中就没有随同存在，因此无法避免变成不共的。所要证明的事物，比如火和无常等也是如此，如果否定与争论的基础不具备是合理的，如果否定其他事物具备是不合理的。
English
Three sentences. First, from one to six views, examining the definition of a faultless reason, those incomplete views and one-sided views are all wrong, because if the three aspects are not complete, there can be no faultless reason, and if they are complete, nothing else is needed. Second, therefore, the self-view is that if the pervasion or relationship is certain, that is, the dharma nature is established, and existence or non-existence, coming and going are certain, then this is the definition of a faultless logic, because the dharma nature is very pervasive, the dharma nature relationship is certain, and the three aspects are complete, these are all the same meaning. In some examples, the establishment of dharma nature, etc., only explains one aspect, which is a deviation from the text. Third, if this is the case, some say that the dharma nature and the relationship are certain, that is, only the second aspect is wrong, and that merely being co-existent is wrong, and if the opposite of the particularity is included, then the co-existence will have the fault of pushing out the opposite, if it exists, then the co-existence of existence itself, if reversed, will not be confused with the opposite, therefore there is no contradiction, so neither fault exists. Second, the way to become a definition, there are two kinds: negation and establishment. First, if uncertain smoke, etc. are listed, it cannot be established, therefore it is not a reason, because there is still doubt as to whether the thing to be proved is established or not. Second, it is divided into reality and refutation. First, if the completeness of the three aspects is found to be certain, then this is the reason, because it can make people understand the thing to be proved. Second, for this point, there are five other criticisms, namely, there is no definite distinction, and it does not conform to the laws of things, and it is too broad, none of these three exist. Second, to determine the basis of the definition, there are three kinds: negation, establishment, and abandonment. First, it is divided into the prior argument and its refutation. First, some people think that distinguishing by the basis of the dispute, such as the smoke of the pillar and the createdness of the sound, etc., that is the basis of the definition of the reason. Second, for this point, examine the so-called "distinguishing by the basis of the dispute", if the reason only negates that it is not possessed on the object that one wants to know, then what the word "basis of the dispute" does is this, then there is nothing to argue about, because we also think so. If the basis of the dispute is to negate that it is possessed by things other than itself, then the reason will not have co-existence in similar examples, so it cannot be avoided from becoming uncommon. The things to be proved, such as fire and impermanence, etc. are also the same, if it is reasonable to negate that the basis of the dispute is not possessed, it is unreasonable to negate that other things are possessed.
Tibetan
།གཉིས་པ་རང་ལུགས། གཞན་ལྟར་གཞན་སེལ་སྤང་བ་མིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་མཚན་གཞི་གཞན་སེལ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་དུས་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་དུ་བ་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་སྤྱི་ལྡོག་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་དེའོ། །གསུམ་པ། འདི་ལ་རྟགས་ཀྱི་སྤྱི་མི་སྲིད་པ་སོགས་གཞན་གྱི་ཀླན་ཀ་བཞི་པོ་གང་ཡང་མེད་དོ། །གསུམ་པ་མཚོན་བྱའི་རབ་དབྱེ་ལ། དབྱེ་བསྡུའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དེ་རྒྱས་བཤད། དེ་དག་གི་འབྲེལ་བ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གི་ཕྱེ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ། མཚན་ཉིད་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་ལ་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་སྒོས་དུ་མར་འགྱུར་ན་ཡང་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་སྦྱོར་བ་ཡི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་ངོ་བོ་གཅིག་ཐ་དད་ཡོད་ལ་དགག་བྱ་ལ་དེ་མེད་པས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་དམིགས་པ་དང་། རང་བཞིན། འབྲས་བུ་གསུམ། དང་པོ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དགག་རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དགག་བྱ་ འགོག་ལ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་དང་། འགལ་བ་དམིགས་པ་གཉིས། དང་པོ། ངོ་བོ་མི་དམིགས་པ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས།དང་པོ། འགལ་བ་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། གཉིས་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དམིགས་དང་། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་དམིགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཞན་གྱི་གྲངས་བཀག་པ་དང་། རང་ལུགས་གཞག་པ་གཉིས་དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། ཚ་རེག་རྒྱུ་འབྲས་རང་བཞིན་ཁྱབ་བྱ་སྟེ་སྐོར་བཞིས་གྲང་རེག་གི་དེ་བཞི་བཀག་པས་སྦྱོར་བ་བཅུ་དྲུག་གི་གྲངས་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། རྒྱུ་ཙམ་འཁྲུལ་ཏེ་མེ་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལ་མེ་བསྐྱེད་པའི་བུད་ཤིང་ཡིན་པས་མེ་མིན་པས་གནོད་བྱ་ཁེགས་མི་ནུས་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཐོགས་མེད་མེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ན་མེ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་རྟགས་མི་དགོས་ལ། དེ་སྐད་ཅིག་གི་ལྡོག་པ་ལ་འཇོག་ན་སྐད་ཅིག་རང་ལྡོག་ལ་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེས་གྲང་རེག་འགོག་མི་ནུས་པས་སོ། །གཉིས་པ། སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་ལས་རྣམ་གཞག་མང་པོ་བཤད་ཀྱང་འདིར་ཛེ་ཏཱ་རིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་འགོག་ནུས་པ་ནི་སྔ་མ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ་། །གཉིས
Chinese
第二，自宗。不像其他宗派那样抛弃他者排除，作为理由的特征的基础是他者排除，即对于地点、时间和方式没有加以区分的烟已产生等的一般反体，应作为理由来确立，并且执着于与本体为一。第三，对于此，像理由的共相不存在等其他的四种责难，任何一种都没有。第三，对于所诠释的详细分类，从分类归纳的角度简要地阐述，然后详细地解释，对于这些的关联，有三种：遣除邪分别。第一，分为一般地阐述和具体地划分两种。第一，具有像那样特征的理由，应作为理由来确立，并且能立的法等，虽然会因为分类的不同而变化。第二，法称论师通过结合的方式，将能立本体相同和相异，以及所破不存在于其中的，归纳为一，确定为果、自性、不可得三种。第二，分为不可得、自性、果三种。第一，分为定义、分类、遮破理由的关联确定方式三种。第一，不可得的定义是，对于所破的遮止，具备三种方式。第二，分为本体不可得和相违存在两种。第一，本体不可得有四种，即自性、因、果、遍行不可得。第二，分为阐述和解释两种。第一，相违存在有两种。第二，分为俱不生相违存在和互相排斥相违存在两种。第一，分为遮破他宗的数目和建立自宗两种，第一，分为前派和回答两种。第一，热触的因、果、自性、遍行，通过这四种循环遮止了冷触的那四种，所以说是十六种结合。第二，仅仅是因的错误，火因的能力无碍，是第二刹那产生火的木柴，因为不是火，所以不能够遮止所害，如果用无碍的火来区分，那就是火本身，不需要因的理由，如果将它安立在刹那的相违上，因为刹那自身相违，所以不能够遮止冷触。第二，虽然论师的论典中阐述了很多分类，但在这里追随智足派，认为能够遮止的是之前的十二种。第二
English
Second, the self-system. Unlike other schools that abandon other-exclusion, the basis of the characteristic of the reason is other-exclusion, that is, the general opposite of having produced smoke, etc., which has not been distinguished by place, time, and manner, should be established as the reason, and clinging to being one with the entity. Third, for this, none of the other four criticisms, such as the non-existence of the generality of the reason, exist. Third, for the detailed classification of what is to be symbolized, briefly explain it from the perspective of classification and summarization, then explain it in detail, and for the relationship between these, there are three: refuting wrong conceptions. First, it is divided into general explanation and specific division. First, the reason that possesses such characteristics should be established as the reason, and the dharma to be proven, etc., although it will change due to different classifications. Second, the glorious Dharmakirti, through the method of combination, combines the provable entity that is the same and different, and the negation that does not exist in it, into one, and determines it as three: result, nature, and non-apprehension. Second, it is divided into non-apprehension, nature, and result. First, it is divided into definition, classification, and the way to determine the relationship of refutation reasons. First, the definition of non-apprehension is that the negation of what is to be refuted possesses three ways. Second, it is divided into non-apprehension of entity and existence of contradiction. First, there are four types of non-apprehension of entity, namely, non-apprehension of nature, cause, result, and pervasion. Second, it is divided into explanation and interpretation. First, there are two types of contradictory existence. Second, it is divided into co-existing contradictory existence and mutually exclusive contradictory existence. First, it is divided into refuting the number of others and establishing one's own system. First, it is divided into the former faction and the answer. First, the cause, result, nature, and pervasion of hot touch, by these four cycles, the four of cold touch are prevented, so it is said to be sixteen combinations. Second, it is only the mistake of the cause, the ability of the fire cause is unimpeded, it is the firewood that produces fire in the second moment, because it is not fire, it cannot prevent the harm, if it is distinguished by unimpeded fire, then it is fire itself, there is no need for the reason of the cause, if it is established on the contradiction of the moment, because the moment itself is contradictory, it cannot prevent cold touch. Second, although many classifications are explained in the teacher's treatises, here, following Jetari, it is believed that the previous twelve are able to prevent. Second