Tibetan
་མི་རྟག་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་དང་ཐ་དད་ལྡན་པ་དུ་བས་མེ་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཡིན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ལྡོག་ཆོས་བསྒྲུབས་ན་རང་ལྡོག་ལ་རྟེན་ནས་བསྒྲུབ་པ་གཅིག་པུ་སྟེ་གསུམ་དུ་ཡོད་ཞེས་ཟེར། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་མི་འཐད། རྫས་ལྡོག་ཕྱེ་སྟེ་བསྒྲུབ་པ་མི་འཐད། བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་གཉིས་སུ་མི་འདུས། འདུས་པའི་རྣམ་གཞག་འཇིག་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། རྫས་ལྡོག་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་ ཡང་མཐུན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་མི་ནུས་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པའི་རྫས་དང་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱང་མཁས་པ་རྣམས་ལ་གྲུབ་པར་མཐོང་ངོ་། །གཉིས་པ་ལ། བརྟགས་ན་མི་འཐད། ཧ་ཅང་ཐལ། རྣམ་གཞག་འགལ།སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་པར་བསྟན་པ་བཞི། དང་པོ། དོན་རང་མཚན་རྐྱང་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ན་ནི། ཚད་མའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྣམ་བཅད་ཙམ་ཡང་མེད་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དེ་ལ་བློ་ངོར་སྣང་བ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ན་ནི། བསྒྲུབ་བྱ་ཡོད་པར་ངེས་པ་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མེད་པར་ངེས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་དེ་གཉིས་གང་དུའང་མ་ངེས་པ་གསུམ་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ། ཕྱོགས་གཞན་གཉིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ། ལྡོག་པས་འབྱེད་ན་མ་ངེས་པ་མི་སྲིད་པ་གསུམ། དང་པོ། ཚུལ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ན་བར་དེར་ཚུལ་དང་པོའི་ལྟོས་གཞི་ཤེས་འདོད་ནི་དེ་གཉིས་མིན་པའི་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་འདོད་ཕྱིར། ལྟོས་གཞི་གསུམ་གྱི་ནང་ནས་དང་པོ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་འདོད་ཕྱོགས་གང་རུང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟོས་གཞི་དང་པོ་མི་འདོད་ན། འདི་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་ཚུལ་དང་པོ་དེའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་གཞག་པར་དཀའ་འོ། །གཉིས་པ། ལྟོས་གཞི་དང་པོ་མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ངེས་ན་ལྟོས་གཞི་གཞན་མཐུན་མི་མཐུན་གཉིས་ཀྱི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་ཁྱབ་དག་ཀྱང་མཐུན་ཡུལ་ཤེས་འདོད་མེད་པས་མཐུན་ཕྱོགས་ ལ་ཡོད་པ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ་མཐུན་དཔེའི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་རྗེས་འགྲོ་སོགས་བརྗོད་དགོས་པས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཇིག་གོ། གསུམ་པ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་རྟགས་གྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱང་ཡིན། བསྒྲུབ་བྱ་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱང་
Chinese
例如，论证无常，以及通过具有差异性的烟来论证火的存在，这二者是不同的。如果论证对立面的法，那么就只有依靠自身对立面的论证，总共有三种说法。第二点：断定为两种情况是不合理的。分开物质和对立面来进行论证是不合理的。特别地，依靠自身对立面来进行论证是不合理的，这有三种情况。第一点：不归属于两种情况。显示了归属的体系会崩溃，这有两种情况。第一点：如果将物质和对立面分开， 那么就无法确定只有相同和不同两种情况，因为精通者们认为，同时属于两种情况的物质和对立面也是成立的。第二点：如果进行考察，那是不合理的。会过于极端。体系会矛盾。显示了不是学者的观点，这有四种情况。第一点：如果仅仅对自相进行破立，那么就无法了解量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的境，因为对它来说，连破立的区分都没有。如果通过消除事物在意识中的显现来进行破立，那么为什么不会变成：确定有待证成的同品、确定没有的异品、以及不确定属于二者中的哪一个这三种情况呢？第二点：周遍不成。另外两种情况也不成立。如果用对立面来区分，那么不确定的情况是不可能存在的，这有三种情况。第一点：如果断定为两种情况，那么想要了解这两种情况之间的第一个情况的所依，因为不希望它是独立于这二者之外的。三种所依中的第一个会消失，因为它会归属于想要了解的任何一方。如果不希望有第一个所依，那么就难以将第一个情况的特征单独称为“周遍”。第二点：如果第一个所依被确定为相同和不同两种情况，那么其他的所依，即在相同情况中有，在不同情况中没有的后随和反遍，由于相同境中没有想要了解的，因此很难说“在相同情况中有”等等，因为必须说在相同例子的相同情况中有后随等等，所以所有的体系都会崩溃。第三点：周遍和这两个情况在本体上是相同的，从作为成立之相的角度来说，也是周遍。从具有所证成的角度来说，也是同品。
English
For example, arguing for impermanence, and arguing for the existence of fire through smoke that possesses difference, these two are different. If arguing for the opposite of the object to be proven, then there is only the argument relying on its own opposite, making a total of three statements. Second point: It is unreasonable to determine it as two cases. It is unreasonable to separate substance and opposite to argue. In particular, it is unreasonable to argue based on one's own opposite, these are three cases. First point: It does not belong to two cases. Showing that the system of belonging will collapse, these are two cases. First point: If substance and opposite are separated, then it is impossible to determine that there are only similar and dissimilar cases, because experts believe that substance and opposite that belong to both cases are also established. Second point: If examined, it is unreasonable. It will be too extreme. The system will contradict. Showing that it is not the scholar's view, these are four cases. First point: If only self-character is affirmed or negated, then the object of valid cognition (प्रमाण，pramāṇa，measure) will not be known, because for it, there is not even the distinction of affirmation and negation. If affirmation and negation are done by eliminating the appearance of things in consciousness, then why would it not become: the similar side that is determined to have what is to be proven, the dissimilar side that is determined not to have it, and the uncertain one that does not belong to either of the two, these three cases? Second point: The subject-property is not established. The other two cases are also not established. If distinguishing by the opposite, then the uncertain case is impossible, these are three cases. First point: If determined as two cases, then wanting to know the basis of the first case between these two cases, because it is not desired to be a side that is independent of these two. The first of the three bases will disappear, because it will belong to any side that wants to be known. If the first basis is not desired, then it is difficult to separately call the characteristic of the first case "subject-property." Second point: If the first basis is determined as two cases of similar and dissimilar, then the other bases, that is, the concomitance and counter-pervasion that are in the similar case and not in the dissimilar case, since there is no desire to know in the similar realm, it is very difficult to say "in the similar case there is," etc., because it must be said that in the similar case of the similar example there is concomitance, etc., so all systems will collapse. Third point: The subject-property and these two cases are the same in essence, and from the perspective of being the established aspect of the sign, it is also the subject-property. From the perspective of having what is to be proven, it is also the similar side.
Tibetan
ཡིན། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དེ་འདྲ་བར་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པས་འབྱེད་དོ་སྙམ་ན་ནི། རྟགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་འགལ་བ་དང་ཡང་དག་གཉིས་ཁོ་ནའི་ཕྱོགས་སུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཤེས་བྱ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་དང་། རྟགས་དེ་གཉིས་གང་རུང་ལ་ཡོད་ཅིང་དེ་མིན་ལ་མི་སྲིད་པར་ཁས་བླང་སོང་བས། གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་ག་ལ་སྲིད་དེ་སྒྲ་མི་རྟག་གམ་རྟག་པར་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མཉན་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་གང་རུང་བཀོད་ན་འགལ་བ་དང་། ཡང་དག་གང་རུང་དུ་འགྱུར་རིགས་པས་སོ། །ཚོགས་དོན་མཐུན་ཕྱོགས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་པོ་འདི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་ངེས་ཀྱི་ཊཱི་ཀྐར་བཀོད་པ་འདིར་འགྲེལ་བའི་ནང་དུ་ཕྱོགས་སྔ་བཀོད་པ་ཡིན་པས་གཞུང་རྩ་བར་བཀོད་པ་ནོར་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རང་གི་རྣམ་གཞག་འགལ་བ། ཤེས་བྱ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་དང་། ལྟོས་གཞི་གསུམ་དུ་འདོད་པ་ནང་འགལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་ངེས་པའི་གྲངས་ལས་གཞན་མི་དགོས་པས་སོ། །དོན་དུ་ལྟོས་གཞི་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། དེ་ལྟོས་རྟགས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པ་མི་དགོས་པའི་ཚུལ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ། ཤེས་བྱ་གང་ཡིན་སྦྱོར་བསྐོར་གཅིག་གི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་མི་ བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་རྫས་ལྡོག་ཕྱེ་སྟེ་བསྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པ། རྫས་ལྡོག་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ཡི། རྣམ་གཞག་འདིའི་རྗེས་སུ་འཇུག་ན་དོན་རང་མཚན་རྟོག་ཡུལ་མིན་ལ། རྟོག་ཡུལ་གཞན་སེལ་རྐྱང་བ་ལ་ཐོབ་པ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་འཇིག་གོ། གསུམ་པ་རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་མི་འཐད་པ། རང་ལྡོག་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་ཞེས་པ་ཡི་ཚུལ་འདི་མུ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་བརྟགས་ན་སྙིང་པོ་མེད་དེ་རྫས་ལྡོག་བསྲེས་ཏེ་མ་གྲུབ་པར་ལྡོག་རྐྱང་གིས་དགག་སྒྲུབ་མི་འགྲུབ་པས་སོ། །གསུམ་པ་བཀག་པ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། འོ་ན་ཕྱོགས་གཉིས་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་ཕྱིར། དགག་བྱ་ཁེགས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པས་དགག་བྱ་ཁེགས་པའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་ཅེ་ན། གཉིས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་གནད་ནི། ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱིས་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་ཆོས་གང་ལ་ཚད་མའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་འགལ་འབྲེལ་ངེས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། གང་ལྟོས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་དང་། གང་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟོས་གཞི་ངོས་གཟུང་བ་གཉིས། དང་པོ། དེས་ན་རྟག་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འབྲེལ་བ་ཚད་མས་ངེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟགས་ཡོད་ན
Chinese
是。如果认为对不顺品也同样以反体差别来区分，那么，所有之相都将堕入遍相违和真正二者之一方，因为所知已确定为二分，并且已承诺此二相之一存在，而非彼则不可能。那么，不定因又怎么可能存在呢？如果为了成立声无常或常，而安立所闻和所知任何一个，则以理应成为相违和真正任何一个。集合义顺品等后二句，是译师大士在《释量论》的释文中安立的，在此处解释中先安立，因此在根本论典中安立是错误的。三、自之建立相违。所知确定为二分，与认为所依为三相违，因为不需要所知确定的数量之外的其他。如果说实际上是认为所依为二，那么，则彼所依之相也成为不需要法相成立的两种情况。四、凡是所知，都确定为一个结合周遍的顺品和不顺品，法称论师不认可。 二、分开实事反体而成立不合理。分开实事反体的，如果随顺此建立，则意义自相不是分别之境，并且分别之境仅是遣余，没有获得，因此世间的一切名言都将毁灭。三、依靠自反体而成立不合理。依靠自反体而成立之说，如果以四句式来观察，则没有意义，因为不混合实事反体而仅以反体不能成立遮立。三、于遮止之不合理而遣除上。有辩论和回答两种。第一，如果二者不是真实相违，那么，因为所遮被遮除而成立所立，以及因为所立成立而所遮被遮除的遮立之建立将毁灭吗？第二，遮立之要点是：不是由二者来做，而是于任何法上，由量士夫的力量所产生的相违关系确定而成立。二、于自宗。所依之随行还灭，与所依之所依处确定二者。第一，因此，常与所立之关系由量确定之力量，如果相存在则
English
Yes. If it is thought that dissimilar objects are also distinguished by different negations in the same way, then all signs will fall into the category of either contradictory or valid, because knowable is determined to be in two categories, and it has been promised that one of these two signs exists, and it is impossible for the other not to exist. Then, how can an uncertain reason exist? If one establishes either audible or knowable to prove that sound is impermanent or permanent, then it should logically become either contradictory or valid. The two lines of the collective meaning, such as similar objects, were established in the commentary of the Pramāṇavārttika by the great translator, and they were established earlier in this explanation, so it is wrong to establish them in the root text. Third, the contradiction of one's own establishment. It is contradictory to determine knowable as two categories and to consider the basis of dependence as three, because there is no need for anything other than the determined number of knowable. If it is said that in reality the basis of dependence is considered as two, then that dependent sign will also become two situations where the property of the subject does not need to be established. Fourth, whatever is knowable is determined as one combined pervasion of similar and dissimilar objects, which is not accepted by Master Dharmakīrti. Second, it is unreasonable to establish by separating substance and negation. If one follows the establishment of separating substance and negation, then the self-characterized meaning is not an object of conceptualization, and the object of conceptualization is only exclusion, without attainment, so all the terms of the world will be destroyed. Third, it is unreasonable to establish by relying on self-negation. If the statement of establishing by relying on self-negation is examined in the manner of the four alternatives, it is meaningless, because without mixing substance and negation, only negation cannot establish refutation and establishment. Third, on abandoning the unreasonableness of negation. There are two: debate and answer. First, if the two are not truly contradictory, then will the establishment of refutation and establishment, where the established is established because the negated is negated, and the negated is negated because the established is established, be destroyed? Second, the key point of refutation and establishment is: it is not done by the two, but it is established by the determination of the contradictory relationship arising from the power of valid cognition on any phenomenon. Second, in one's own system. The following and reversing of what is dependent, and the determination of the basis of dependence of what is dependent, are two. First, therefore, the relationship between permanence and what is to be established is determined by the power of valid cognition, if the sign exists then