Tibetan
ད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། དོན་སྐད་ཅིག་མ་ནི་མི་འགལ་ལ་རྒྱུན་ནི་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེས་ན་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡོད་པར་མི་འཐད་ལོ། གཉིས་པ། གནོད་བྱེད་དང་ཕྲད་པའི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་སྔོན་མེད་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་ཏེ་ཚ་རེག་དང་གྲང་རེག་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཕྲད། དེ་ནས་གྲང་རེག་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་གསར་དུ་ནུས་མེད་དུ་སྐྱེ་བས་སོ། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དེ་ལ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་སྒྲོ༷་བཏགས་པ་དེ་དག་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ་འགལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་ཚ་རེག་གྲང་རེག་གི་རྡུལ་ཕྲན་འགལ་བ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཤིབ་ནས་གནས་ན་ནི་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་ཡིན་པར་འགལ། མི་གནས་ན་ནི་ཕྲད་དུས་དེ་ཉིད་དུ་གཅིག་པོ་བཅོམ་པས་ད་ལྟའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་དུས་མཉམ་པས་གནོད་བྱེད་རྒྱུ་དང་དེས་གནོད་བྱ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། གཞན་གྱི་ལན་དགག །རང་གི་ལན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། གཞན་ལན་མི་འཐད་པར་བསྟན། དེ་མི་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དེའི་ཚུལ་ལ་གཞན་ལ་ལ་གྲངས་ཅན་པ་སོགས་ནི་གྲང་རེག་གི་རྡུལ་ཉིན་སྐར་ བཞིན་ཚ་རེག་གི་ཁོང་དུ་ཉེ་བར་བག་ལ་ཞ་བར་འདོད་ལ་བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་ཚ་གྲང་གི་རྡུལ་ཕྲད་ནས་གྲང་རེག་ཚ་རེག་གི་རྡུལ་དུ་བསྒྱུར་བར་འདོད། ཉན་ཐོས་པ་འགའ་ཞིག་བསྐོར་བ་བར་དང་བཅས་པ་ཕྲད་པ་མེད་པར་གྲང་རྡུལ་གཞན་གྱིས་རེག་པའི་གོ་བཀག་ནས་རགས་པ་རྩོམ་མི་ནུས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྫས་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་རྣམས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། བག་ལ་ཞ་བའམ་ཕྲད་པ་མེད་པ་དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཡང་རུང་ལྷན་ཅིག་གནས་ན་འགལ་བ་ཡིན་པ་ཉམས། བསྒྱུར་ན་ནི་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པར་འདོད་པ་འགལ་ལོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས། དེས་ན་རང་ལུགས་རྡུལ་ཕྲན་མང་བ་ནུས་ལྡན་དུ་སྐྱེ་ལ་དེ་ལས་འགལ་ཟླའི་རྡུལ་ཕྲན་སྔ་མ་ཞིག་ནས་ཕྱི་མ་ཉུང་བ་ནུས་མེད་སྐྱེ་ཕྱིར་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གསུམ་པ་གནོད་བྱ་ལྡོག་པའི་དུས་ལ། དགག་གཞག་སྤང་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ལ་ལ་སྤང་གཉེན་གྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གསུམ་ལ་ལྡོག་པ་དང་འགའ་ཞིག་སྤང་གཉེན་གཉིས་ད་ལྟ་ནས་རྡོར་ཏིང་གི་བར་དུ་བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་དུ་ཡུན་རིང་འགྲོགས་ཞེས་ཟེར། གཉིས་པ། དེ་གཉིས་ལྟར་ན། ཡུན་རིང་འགྲོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་གནས་པ་དེ་བློ་ཆེན་ཁྱོད་ལས་སུས་ཤེས་ངོ་མཚར་ཆེའོ་ཞེས་བསྟིང་ཚིག་གོ། གཉིས་པ་རང་ལུགས་ལ། བེམ་ཆོས་དང་། བློ་ཆོས་ཀྱི་འགལ་བ་གཉིས། དང་པོ། ཚ་རེག་དང་གྲང་རེག་སོགས་དོན་ཆོས་རྣམས་དུས་གཅིག་ལ་འདུར་རུང་བས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཕྲད་དང་གཉིས་པ་ལ་ནུས་མེད་དུ་བྱེད་གསུམ་པ་ལ་གནོད་བྱ་འགག་པ་དང་གནོད་བྱེད་སྐྱེས་པ་དེ། སྐད་ཅིག་གསུམ་ལ་དོན་ བེམ་ཆོས་ཀྱི་འགལ་ཟླའི་རྒྱུན་ལྡོག་གོ། གཉིས་པ། ངེས་སྒྲོ་འདོགས་སོགས་བློ་ཆོས་དུས་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཕྲད་མི་སྲིད་པས་ངེས་པ་སྐྱེས་པས་སྒྲོ༷་འདོགས་ཕྱིས་ཏེ་མ་འོངས་པ་འཕྲོ་མཐུད་དེ་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་ནི་བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་འགལ་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ལ། དོན་འགལ་ལ་རྩོད་སྤང་དང་། བློ་འགལ་ལ་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཆ་ཡོད་མེད་བརྟག་ན་མི་འཐད་པ། ནུས་པ་ཐོགས་མེད་ལ་བརྟག་ན་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ། ཕྱོགས་སྔ་མས་རྩོད་པ་དང་།དེ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ། དང་པོའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་སྐད་ཅིག་གསུམ་གྱི་ཆ་མེད་ན་ནི་རགས་པའི་རྒྱུན་རྣམས་རྩོམ་པ་མེད་པར་འགྱུར། དེ་ལའང་ཆ་ཤས་དབྱེར་ཡོད་ན་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བས་སྐད་ཅིག་གསུམ་ལ་ལྡོག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་གྲུབ་པར་དཀའ་ཞེ་ན། གཉིས་པ། སྐད་ཅིག་ལ་ནི་དུས་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་སུ་དབྱེ་བ་མེད་རྒྱུན་ཡང་སྐད་ཅིག་གི་ཕྲེང་བ་སྐྱེས་ཙམ་ཡིན་ཞིང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མི་མཚུངས་པར་དུས་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ཡོད་པས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གསུམ་པ་ཉིད་ལ་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། ཆ་ཡོད་མེད་ལ་བརྟགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནུས་པ་ལ་བརྟག་ན་མི་འཐད་དེ། ཚ་རེག་དང་དུས་མཉམ་པའི་གྲང་རེག་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དེས་རང་གི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ནུས་ཅན་བསྐྱེད་པའི་ཐོགས་མེད་དམ་ནུས་མེད་བསྐྱེད་པའི་ཐོགས་མེད་ཡིན་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་མི་སྲིད་ལ། དང་པོ་ལྟར་ན་ཚ་རེག་གིས་ལྡོག་མི་ནུས་ལ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཚ་རེག་མི་དགོས་པར་རང་འགག་པས། གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་ཚ་རེག་ལ་དགོས་ནུས་ མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ། གྲང་རེག་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དེ་རང་གི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་ཉེར་ལེན་ཙམ་ཡིན་གྱི་ནུས་དང་ནུས་མེད་གཉིས་ཀའི་ཁྱད་མི་ཕྱེ་ལ། དེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ནུས་ཅན་གྱི་རྐྱེན་གང་དང་ནུས་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་གང་ཕྲད་པ་དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཚ་རེག་སྟོབས་ཆེ་ན་ནུས་མེད་གྲང་རེག་སྟོབས་ཆེ་ན་ནུས་ལྡན་དུ་སྐྱེ་སྟེ་འཇིམ་པ་ཤས་ཆེ་ན་སྐ
Chinese
答和，答辩两次。第一次，意义上的刹那不相违背，而常法不是实物，因此说“相违”是不合理的。第二次，与损害者相遇的刹那，从前一个又生出前所未有的后一个，于是冷触和热触的第一个刹那相遇。之后冷触的第二个刹那新产生无能。将前后刹那假立为一体，通过遣除这些，称之为“相违”是没有过失的。第二部分，有争论和答辩两次。第一次，如果冷触热触的相违的微尘一起并排存在，那么就与不共存相违。如果不共存，那么相遇之时就立即被摧毁，因为现在的两个刹那同时，损害之因和它所损害的果二者同时发生，那么怎么样呢？第二部分，驳斥他人的答辩，展示自己的答辩，分两次。第一次，展示他人的答辩不合理。说明其不合理的原因，分两次。第一次，关于其中的道理，其他一些如数论派等认为冷触的微尘像白天的星星一样，靠近热触的内部并与之混合，而胜论派等一些人认为冷热的微尘相遇后，转化为冷触热触的微尘。一些声闻派认为，通过有间隔的环绕，在没有相遇的情况下，阻碍其他冷微尘的触碰机会，从而无法形成粗大的事物。因此，那些说物质微尘常存的人都是错误的。第二次，无论是混合还是没有相遇，无论哪种情况，如果一起存在就是相违背的，这就被破坏了。如果转化，那么认为微尘常存的观点就相违背了。第二部分，自己的观点。因此，按照自己的观点，众多的微尘产生有能力的状态，由此，相反的微尘前一个消失，后一个减少，产生无能的状态，所以丝毫没有相违背之处。第三部分，在损害对象消失的时候，有破、立、舍三种。第一部分，陈述前方的观点。驳斥它，分两次。第一次，有些人说，舍弃怨敌的行为在三个刹那完成时消失，有些人说，舍弃怨敌二者从现在到金刚座之间，无数劫都长久相伴。第二次，如果按照这两种说法，既是长久相伴的自性，又不共存，这只有您这样的大智慧者才……
English
There are two answers and responses. First, the momentary nature of meaning is not contradictory, but permanence is not established as a substance, so it is unreasonable to say that there is such a thing as "contradiction." Second, the earlier moment that encounters the harmer gives rise to a later moment that did not exist before, so the first moment of hot and cold touch meet. Then the second moment of cold touch newly arises as powerless. It is not wrong to call it "contradiction" to reverse those who falsely attribute the earlier and later moments as one continuous entity. In the second part, there are two parts: argument and answer. First, if the contradictory atoms of hot and cold touch exist together side by side, then it contradicts not coexisting. If they do not coexist, then they are destroyed at the moment of encounter, because the two moments are simultaneous, so the cause of harm and the result of destroying the object of harm are simultaneous, so what? In the second part, refute others' answers and show your own answers, in two parts. First, show that others' answers are unreasonable. Explain the reasons for its unreasonableness, in two parts. First, regarding the reason for this, others, such as the Samkhya school, believe that the atoms of cold touch, like stars in the daytime, are close to and mixed with the inside of hot touch, while some such as the Vaisheshika school believe that when hot and cold atoms meet, they are transformed into atoms of cold and hot touch. Some Shravakas believe that by surrounding with intervals, without encountering, they block the opportunity for other cold atoms to touch, so they cannot form coarse matter. Therefore, those who say that material atoms are permanent are mistaken. Second, whether it is mixing or not encountering, whichever the case, if they exist together, it is contradictory, and this is destroyed. If they are transformed, then the view that atoms are permanent is contradictory. Second part, one's own view. Therefore, according to one's own view, many atoms arise with the ability to be potent, and from this, the earlier of the opposing atoms disappears, and the later one decreases, giving rise to a powerless state, so there is no contradiction at all. Third part, when the object of harm disappears, there are three: rejection, establishment, and abandonment. First part, state the previous view. Refute it, in two parts. First, some say that the act of abandoning the enemy disappears when the three moments of completing the action are over, and some say that the two of abandoning the enemy accompany each other for countless kalpas from now until Vajrasana. Second, according to these two views, it is the nature of long-term companionship, but not coexisting, which only you, with great wisdom, can...
Chinese
说“时识真奇妙”是敬语。第二，关于自宗，有物质法和心法两种矛盾。第一，冷触和热触等事物法能够在同一时间混合，因此第一个刹那相遇，第二个刹那失去作用，第三个刹那所损之物灭亡，能损之物产生。这三个刹那，是事物 物质法矛盾对立的延续和逆转。第二，确定、怀疑、附加等心法依赖于时间，不可能在第一个刹那相遇，因为确定产生后，怀疑和附加就被消除，只是未来延续而不产生，这就是心之法的矛盾方式。第三，关于辩驳和消除，有对事物矛盾的辩驳和消除，以及对心之矛盾的辩驳和消除两种。第一，其中有考察有无部分不合理，以及考察能力无碍不合理两种消除。第一，有前派的辩驳和对此的消除两种。第一，如果第一个刹那没有三个刹那的部分，那么粗大的延续都将变成无作者。如果其中也有部分可分，那么将变成无穷无尽，因此难以成立所谓三个刹那的逆转。第二，刹那依赖于时间，因此没有部分可分，延续也只是刹那的连续产生，并且如前所述，微尘和刹那并不相同，因为时间刹那有不可分的，因此逆转只存在于具有作用能力的第三个刹那。第二，其中有辩驳和回答两种。第一，就像考察有无部分一样，考察能力也是不合理的，因为与热触同时的冷触，其能力无碍，是以产生自身后一个刹那的有能力无碍，还是产生无能力的无碍？除了这两种情况之外没有其他可能。如果是前者，那么热触无法逆转；如果是后者，那么不需要热触也会自行消失。因此，无论哪种情况，热触都需要能力， 都会变成无用。第二，冷触的能力无碍，只是自身第二个刹那的近取因，并不区分有能力和无能力两种情况。而是看与它同时出现的助缘，是遇到有能力的助缘，还是遇到变成无能力的助缘，由此产生结果。如果热触力量大，就变成无能力；如果冷触力量大，就变成有能力。就像泥土比例大，就变成...
English
Saying "Time awareness is truly wonderful" is a term of respect. Secondly, regarding one's own system, there are two contradictions: material phenomena and mental phenomena. Firstly, tangible phenomena such as hot and cold sensations can mix at the same time, so the first instant meets, the second instant becomes ineffective, and in the third instant, the object to be harmed ceases and the agent of harm arises. These three instants are the continuation and reversal of the contradiction of material phenomena. Secondly, mental phenomena such as certainty, doubt, and attachment depend on time, so it is impossible to meet in the first instant. Because certainty arises, doubt and attachment are eliminated, and only the future continues without arising. This is the way of contradiction of mental phenomena. Thirdly, regarding refutation and rebuttal, there are two types: refutation and rebuttal of contradictions of phenomena, and refutation and rebuttal of contradictions of mind. Firstly, there are two rebuttals: that it is unreasonable to examine the existence or non-existence of parts, and that it is unreasonable to examine unimpeded ability. Firstly, there are two: the opponent's refutation and its rebuttal. Firstly, if the first instant does not have the parts of the three instants, then all coarse continuums will become uncreated. If there are divisible parts, then it will become infinite, so it is difficult to establish the so-called reversal of three instants. Secondly, instants depend on time, so there are no divisible parts. The continuum is just the arising of a series of instants, and as mentioned before, particles and instants are not the same, because time instants are indivisible, so reversal exists only in the third instant of functional capacity. Secondly, there are two: refutation and answer. Firstly, just as examining the existence or non-existence of parts is unreasonable, so is examining ability, because the unimpeded ability of cold sensation simultaneous with hot sensation, is it the unimpeded ability to generate its subsequent instant with ability, or the unimpeded ability to generate without ability? There is no other possibility than these two. If it is the former, then hot sensation cannot reverse; if it is the latter, then it will disappear on its own without the need for hot sensation. Therefore, in either case, hot sensation needs ability, and becomes useless. Secondly, the unimpeded ability of cold sensation is only the proximate cause of its own second instant, and does not distinguish between ability and non-ability. Rather, it depends on which simultaneous auxiliary condition is encountered, whether it is an auxiliary condition with ability, or an auxiliary condition that becomes without ability, and this produces the result. If the power of hot sensation is great, it becomes without ability; if the power of cold sensation is great, it arises with ability. Just like if the proportion of clay is large, it becomes...