Tibetan
་སྲིད་དོ། །གཉིས་པ་ཁྱབ་པ། གང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་བཀག་པ་ལ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་འགྲུབ་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྟགས་གཉིས་སུ་ གསུང་བའི་དགོས་པ་ལ། གཞན་ལུགས་དགག །རང་ལུགས་གཞག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཁྱབ་པ་འགྲུབ་པས་གཉིས་ཀ་མི་དགོས་སོ་ཟེར་བ་ལ་གཞན་དག་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྦྱོང་དུ་སྟེ་སྔོན་འགྲོ་ལྟ་བུར་ལྟོས་མེད་འཆད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ། དེས་ན་ལོག་རྟོག་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོ་གཏན་ཚིགས་རྣམ་གཉིས་གསུངས་ཏེ་འཇིག་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ན་འཇིག་ལ་མ་ཕྲད་ན་མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་ལ་ལྟོས་མེད་དང་ཕྲད་ཀྱང་མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་ཏེ་འདི་གཉིས་ཡུལ་སོ་སོ་བ་ཡིན་པས་འཇིག་པར་ཁས་ལེན་ན་གནོད་པ་ཅན་དང་མི་འཇིག་པར་ཁས་ལེན་ན་ལྟོས་མེད་ཀྱི་རྟགས་འཇུག་གོ། གཉིས་པ་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ངེས་བྱེད་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ། གཞན་དག་རྒྱུ་འབྲས་དང་པོ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མ་དམིགས། དེ་ནས་རྒྱུ་དམིགས། དེ་ནས་འབྲས་བུ་དམིགས། དེ་ནས་རྒྱུ་ལོག་པས་རྒྱུ་མ་དམིགས། དེ་ནས་འབྲས་བུ་ལོག་པས་འབྲས་བུ་མ་དམིགས་པ་སྟེ་ཕྲུགས་ལྔས་ངེས་ཞེས་ཟེར་ཡང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་ཙམ་ལ་ཟེར་ན་རྔ་སྒྲ་དང་ཉི་ཟེར་སོགས་ལ་ཡང་ཧ་ཅང་ཐལ་ཕྱིར་འདི་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད། དེ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ། དེ་ལ་རྩོད་སྤང་གསུམ། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཞར་ལ་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། རང་ལུགས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རིམ་པར་ཕན་འདོགས་བྱ་འབྲས་བུ་དང་འདོགས་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྒྱུ་ཡང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་ཁྱད་པར་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྒྱུ་གཉིས་ སུ་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་སྒོ་ནས་ཕྲུགས་གསུམ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ལ། སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་མདོར་བསྟན། བྱེ་བྲག་རྒྱས་བཤད་གཉིས།དང་པོ། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་མཚན་ཉིད་མི་འགྲུབ་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཟེར་བ་དང་གྲོག་མཁར་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་སྣང་སོགས་རྒྱུ་མིན་གཞན་དུ་རྒྱུ་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པས་འདིར་མི་གནོད་དོ། །གཉིས་པ་གཞན་དུ་འཁྲུལ་བ་བཤད་པ་ལ། རྒྱུ་མིན་ལས་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་བསམ་ངེས་པ་དགག སྐྱེ་ན་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་དགག་པ་དང་། དེ་ལ་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ། གང་དག་རྒྱུ་མིན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་དངོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་མིན་ཏེ། རང་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདྲ་བས་དེ་གཅིག་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པ་ལ་དེ་མིན་ལ་དེ་ཡི་མིང་གིས་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མིན་དེས་བསྒྲུབས་པ་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་དངོས་ཉིད་མིན་ན་རྡོ་གཙུབ་པའི་མེ་མེ་མིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྡོ་དང་ཤིང་སོགས་མེ་ཡི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་མིན། མེ་རྒྱུ་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་ནང་གི་མེ་ཡི་རྡུལ་ཕྲན་ཡིན་ལ་མེ་ཡི་རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་ཤིང་སྡུད་པའི་རྒྱུ་བདག་རྐྱེན་ནི་རྡོ་ཤིང་སོགས་ཡིན་ཏེ་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་མིག་ཤེས་སྔ་མ་ཡིན་ལ་དེའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ། ཡང་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ཡི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བར་ཐ་དད་དུ་ཡོད་དེ་མེ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་དུ་བ་སྔ་མ་དང་དུ་བས་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དུ་བ་རང་གི་ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི་འབྲས་བུ་དུ་བ་ཕྱི་མ་སྟེ་དུ་བའི་ཁྱད་པར་གཉིས་ཡོད་པ་ བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་མཚན་གཞི་ངོས་གཟུང་བ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ། རང་མཚན་རྐྱང་བ་དང་ནི་སྒྲ་དོན་ཏེ་དོན་སྤྱི་རྐྱང་བ་གཉིས་འབྲེལ་བའི་མཚན་གཞིར་མི་འཐད་དེ་རང་མཚན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ཅིང་སྒྲ་དོན་རྐྱང་བས་དོན་རང་མཚན་གོ་མི་ནུས་པས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས། རྟོག་ངོར་སྒྲ་ཡི་དོན་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་དུ་བ་དང་མེ། བྱས་དང་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་གཞན་སེལ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འབྲེལ་བ་དེ་གང་གིས་ངེས་པའི་ཚུལ་ལ། ཕྱོགས་རེས་ངེས་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་བརྗོད། གཉིས་ཀ་དགོས་པ་རང་གི་ལུགས་བསྟན། འབྲེལ་བའི་དོན་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ། ཁ་ཆེའི་རྟོག་གེ་བ་ཆེན་པོ་བདེ་བྱེད་དགའ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཚད་མས་ངེས་ཀྱང་དཔྱོ༷ད་པ་ཡིས་རང་བཞིན་གྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་པར་བྱེད་ཅེས་གྲགས། ཤར་ཕྱོགས་ཉི་འོག་པའི་པཎྜི་ཏ་རྣམས་ཀུན་མཐུན་པར་སྔར་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ངེས་པའི་ཚད་མ་ཡིས་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ། རྒྱུ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡི་འཛིན་སྟངས་གཞན་སེལ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡུལ་འཁྲུལ་པས་རང་མཚན་དང་དོན་སྤྱི་གཉིས་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་དུ་རྟོག་ཅིང་དཔྱོ༷ད་པ་དེ་ཡིས་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ
Chinese
存在。第二，周遍。凡是能起作用的，是实事的相，因为遮止了它，所以周遍成立，如同虚空。第二，说两种因的必要，有破他宗、立自宗两种。第一，有些人说，其中任何一个都能成立周遍，所以两个都不需要，但是对其他人来说，将有损害的道路修习，就像前行一样，不依赖而宣说，不是学者的意图。第二，因此说了两种颠倒分别的对治，两种理证，即如果和坏灭相遇就会坏灭，不相遇就不会坏灭，对于认为这样的情况是不依赖的；即使相遇也不会坏灭，对于认为这样的情况是有损害的。这两个所缘是各自不同的，如果承认坏灭，就是有损害的，如果不承认坏灭，就是不依赖的因的运用。第二，对于决定彼生的关系，有遮破和安立两种。第一，有些人说，因果，首先因果两者不观察，然后观察因，然后观察果，然后因消失了，所以因不观察，然后果消失了，所以果不观察，说是用五聚来决定的。如果只是说暂时的随行，那么对于鼓声和阳光等也会太过分，所以这不合理。第二，有因果总的相，决定它的量，对此有争论和回答三种。第一，有真实和顺便的因的分类两种。第一，自宗因果的相，是依次利益所作的果，和利益的因。第二，因也有利益果的自性的近取因，和利益差别的俱生因两种。第二，因果两者也是通过自性随行和随离的方式，以三聚和两种方式，互相决定为因果的。第三，争论和回答，有以总的方式简略地显示，和分别详细地解说两种。第一，随行和随离的相不成立，以及仅仅随行和随离就是因果的话，太过分，以及从蚁穴产生烟雾的现象等，不是因，在其他地方误认为是因，所以在这里没有损害。第二，解说在其他地方误认为，遮破从非因产生而认为是产生的想法。
English
It exists. Second, pervasion. Whatever can perform a function is the characteristic of a real entity, so by negating that, pervasion is established, like space. Second, regarding the necessity of stating two reasons, there are two: refuting other systems and establishing one's own system. First, some say that either of the two can establish pervasion, so both are not necessary, but for others, cultivating a harmful path, like a preliminary, teaching without dependence is not the intention of the scholars. Second, therefore, two antidotes to the two kinds of wrong conceptions, two kinds of reasoning, are taught, namely, if it encounters destruction, it will be destroyed, and if it does not encounter it, it will not be destroyed. For those who think that such a situation is independent; even if it encounters it, it will not be destroyed, for those who think that such a situation is harmful. These two objects are different from each other, so if one admits destruction, it is harmful, and if one does not admit destruction, it is the application of the independent reason. Second, regarding determining the relationship of that arising, there are two: negation and establishment. First, some say that cause and effect, first the two causes and effects are not observed, then the cause is observed, then the effect is observed, then the cause disappears, so the cause is not observed, then the effect disappears, so the effect is not observed, saying that it is determined by five aggregates. If one only speaks of temporary concomitance, then it would be too extreme for drum sounds and sunlight, so this is not reasonable. Second, there is the general characteristic of cause and effect, the valid cognition that determines it, and there are three: debate and response. First, there are two: the actual and incidentally the classification of causes. First, the characteristic of cause and effect in one's own system is that the effect is what is sequentially benefited, and the cause is what benefits. Second, there are two kinds of causes: the substantial cause that benefits the nature of the effect, and the cooperative cause that benefits the difference. Second, the two causes and effects are also determined to be cause and effect through the way of nature's concomitance and non-concomitance, with three aggregates and two ways. Third, debate and response, there are two: briefly showing in a general way, and separately explaining in detail. First, the characteristic of concomitance and non-concomitance is not established, and if only concomitance and non-concomitance are cause and effect, it is too extreme, and the phenomenon of smoke arising from an anthill, etc., is not a cause, and in other places it is mistaken for a cause, so there is no harm here. Second, explaining what is mistaken in other places, refuting the idea that something arises from a non-cause and is thought to be arising.
Chinese
生起有先后因果成立的两种情况。第一种是驳斥，以及对它的不合理之处进行排除的两种情况。第一种：凡是从非因产生的，那就不是它自己的真实因的果，因为不是从自己的因产生的，因为形状相似而误认为是一个，其实不是那个而是用那个的名字来称呼而已。第二种：如果不是因的那个所成就的不是因的真实果，那么磨石取火的火就变成不是火了，如果这样说。石头和木头等不是火的近取因。火的因是八种元素的微粒中的火的微粒，将火的微粒聚集在一起的助缘是石头木头等，就像眼识的近取因是之前的眼识，而它的助缘是根识一样。第二种：或者先前和后来的因和果不同而各自分开，就像火产生的先前的烟和烟产生的，也就是烟从自己的近取因产生的果，后来的烟，也就是有两种烟的差别一样。 第二，确定特征的基础。有驳斥和确立两种。第一，单独的自相和声音的意义，也就是单独的共相，两者不适合作为关联的特征的基础，因为自相没有关联，而且单独的声音的意义不能理解事物自相的缘故。第二，自己的宗派。在分别念面前，将声音的意义误认为是自相的烟和火。将已作和无常等的遮遣，认为是抓住本体唯一的他者排除。第三，以什么来确定关联的方式。片面确定是其他宗派的观点。两者都需要是自己的宗派的观点。关联的意义简略地阐述有三种。第一，克什米尔的大论理学家快乐制造喜乐，说暂时的关联由量确定，但通过观察来确定自性的关联。东方太阳下的班智达们一致认为，像以前一样，通过确定随行和相违的量来确定关联。第二，由量产生的执着，是具有确定他者排除的自性，由于对境的错乱，将自相和共相两种事物认为是同一个，并通过观察来确定关联。
English
There are two ways to establish cause and effect in sequence. The first is refutation, and the second is to eliminate its unreasonableness. First: Whatever arises from a non-cause is not the result of its own true cause, because it does not arise from its own cause. Because of the similarity in shape, it is mistaken for one, but it is not that, but is merely called by that name. Second: If what is accomplished by the non-cause is not the true fruit of the cause, then the fire from rubbing stones would become non-fire, if you say so. Stones and wood, etc., are not the proximate cause of fire. The cause of fire is the fire particle among the eight elements, and the auxiliary condition for gathering the fire particles together is stones, wood, etc., just as the proximate cause of eye consciousness is the previous eye consciousness, and its auxiliary condition is the root consciousness. Second: Or the previous and subsequent causes and effects are different and separate, just like the previous smoke produced by fire and the subsequent smoke produced by smoke, that is, the fruit produced by smoke from its own proximate cause, that is, there are two kinds of smoke. Second, to determine the basis of characteristics. There are two types: refutation and establishment. First, the single self-character and the meaning of sound, that is, the single universal, are not suitable as the basis for related characteristics, because the self-character has no relation, and the meaning of the single sound cannot understand the self-character of things. Second, one's own tenets. In the face of conceptualization, the meaning of sound is mistaken for the self-character of smoke and fire. The negation of what has been done and impermanence, etc., is considered to be the exclusion of others who grasp the sole essence. Third, how to determine the relationship. Unilateral determination is the view of other schools. Both are necessary for one's own school's view. There are three ways to briefly explain the meaning of the relationship. First, the great Kashmiri logician, Happiness Maker Joy, said that the temporary relationship is determined by measurement, but the relationship of self-nature is determined by observation. The pandits under the eastern sun unanimously believe that, as before, the relationship is determined by the measurement of determining concomitance and contraposition. Second, the grasping produced by the power of measurement is the nature of determining the exclusion of others. Due to the confusion of the object, the two things, self-character and universal, are considered to be the same, and the relationship is determined by observation.