Tibetan
་པ། དངོས་པོའི་དོན་རང་མཚན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ལ་འབྲེལ་བ་གཉིས་ཀྱང་བློས་འབྲེལ་བ་ཞེས་སུ་སྒྲོ༷་བཏགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཚུལ་ཡང་སྒྲ་ཡི་དོན་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་བས་འདི་དང་འདི་འབྲེལ་ལོ་ཞེས་འབྲེལ་བའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཚད་མ་རིགས་པའི་གཏེར་ལས་འབྲེལ་བ་བརྟག་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་ པ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།གཉིས་པ་འགལ་བ་ལ། འགལ་བ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། མཚན་གཞིའི་རབ་དུ་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ། ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་གང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཡི་འགལ་ཟླ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས། དང་པོ། འགལ་ཟླ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང་དངོས་མེད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དངོས་པོ་ལ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་དག་དང་འགལ་ཟླ་དངོས་མེད་ཡིན་པ་ལ་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གཉིས་སུ་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད། འགལ་བ་གནས་པའི་ཡུལ། གནོད་བྱ་ལྡོག་པའི་དུས། འགལ་བ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བཞི། དང་པོ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་གཉིས་ལ་གནས་པའི་ཆོས་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དཔྱད་ན་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དེ་གཉིས་དུས་མཉམ་དུ་ཚོགས་པའི་སྤྱི་གཅིག་མི་སྲིད་ལ་རེ་རེ་འགོད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལྟར་མ་ཁྱབ་བོ། །གཉིས་པ། དེས་ན་རང་ལུགས་བཞག་ན་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་དུས་མི་མཉམ་པར་རྒྱུ་འབྲས་བཞིན་དུ་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་གནོད་བྱ་ནུས་མེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་གནོད་བྱེད་ཟེར་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་གནོད་བྱེད་མི་གྲུབ་པས་ཚ་རེག་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་གྲང་རེག་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའི་གནོད་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། འགལ་བ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་འགལ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་ཅིང་ཅིག་ཤོས་དངོས་ མེད་ཡིན་པ་ལའང་མི་སྲིད་པས་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་གཅིག་གནོད་བྱེད་ཡིན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག དེ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུན་ནུས་མཚུངས་སུ་འགྲོག་མི་རུང་བས་རྒྱུན་འགལ་བ་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ལ་འགལ་བ་འཐད་པ་མིན་ཏེ་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་གཉིས་པོ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཡུལ་ལ་བརྟག་ན་མི་འཐད་པ། རྫས་ལ་བརྟག་ན་མི་འཐད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རྩོ
Chinese
པ། 事物的意义与自相没有关联，即使存在关联，也是通过分别念假立为关联，其方式是，将声音的意义误认为是自相，从而产生“这个和这个有关联”的关联的分别念。这是总结的偈颂。量理宝库中关于关联的辨析，即第六品。第二，关于相违。相违的总体特征和分类两种。第一，任何法对任何其他法产生损害，那就是它的相违品的特征。第二，分为教证和理证两种。第一，相违品也根据是实有还是非实的对境差别，分为实有中的不并存和非实有中的互相排斥两种。第二，分为不并存相违和互相排斥相违两种。第一，分为不并存的特征、相违存在的处所、所害对境消失的时间、确定相违的量四个方面。第一，分为破和立两种。第一，有些人认为，不并存的特征是存在于两个事物上的法，即所害和能害，但如果进行分析，这是不合理的，因为所害和能害两者不可能同时存在于一个总体中，如果分别安立，则无法周遍因果的特征。第二，因此，如果安立自宗，则所害和能害两者在时间上不相同，而是像因果一样有先后差别。能使所害失去作用的因被称为能害，但刹那间无法成立能害，因此第一个热触的刹那便是第二个冷触的刹那的能害。第二，分为确定相违和遣除对此的辩论两种。第一，有多少不并存的相违，都不可能存在于一个本体上，也不可能存在于非实有上，因此只能存在于一个事物对另一个事物是能害的两者上。而且，这两者的相续不能以相同的力量运行，因此是相续相违，而不是刹那相违，因为所害和能害两者是所生和能生。第二，分为从处所观察不合理和从实体观察不合理两种。第一，
English
Pa. The meaning of things has no connection with their own characteristics, and even if there is a connection, it is nominally established as a connection through conceptualization. The way it works is that the meaning of sound is mistaken for its own characteristics, and thus the conceptualization of connection arises, thinking, "This and this are related." This is a summarizing verse. From the Treasury of Logic, the analysis of connection, the sixth chapter. Second, regarding contradiction. There are two types of contradiction: general characteristics and classification of instances. First, any phenomenon that harms any other phenomenon is the characteristic of its contradictory. Second, there are two types: teaching and reasoning. First, the contradictory is also considered to be either existent or non-existent, depending on the difference in the object, and is divided into those that do not coexist in existent things and those that are mutually exclusive in non-existent things. Second, there are two types: non-coexisting contradiction and mutually exclusive contradiction. First, there are four aspects: the definition of non-coexistence, the place where contradiction exists, the time when the object to be harmed disappears, and the valid cognition that determines contradiction. First, there are two types: negation and affirmation. First, some say that the definition of non-coexistence is the dharma that exists in two things, namely the harmed and the harmer, but if analyzed, this is not reasonable, because the harmed and the harmer cannot exist simultaneously in one generality, and if established separately, it will not pervade the characteristics of cause and effect. Second, therefore, if the self-system is established, the harmed and the harmer are not the same in time, but are different in sequence like cause and effect. The cause that makes the harmed powerless is called the harmer, but the harmer cannot be established in an instant, so the first moment of hot touch is the harmer of the second moment of cold touch. Second, there are two types: determining contradiction and refuting arguments against it. First, however many non-coexisting contradictions there are, they cannot exist in one entity, nor can they exist in non-existents, so they can only exist in two things where one is the harmer of the other. Moreover, the continuum of these two cannot proceed with equal power, so it is a continuous contradiction, not a momentary contradiction, because the harmed and the harmer are the produced and the producer. Second, there are two types: unreasonable from the perspective of place and unreasonable from the perspective of substance. First,