Tibetan
པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་སེལ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྱི་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ན་སེལ་བ་དང་རང་མཚན་ཐ་དད་ཡིན་པས་ལྡན་པ་མིན་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་དང་མཚུངས་ཤེ་ན། གཉིས་པ། དོན་སྤྱི༷་གལ་ཏེ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལས་ཐ་དད་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་ན། ཁྱེད་བདེན་མོད་འོན་ཀྱང་དོན་སྤྱི་དངོས་མེད་དེ་རྫས་སུ་མི་འདོད་པ་ཡིན་པ། དེ་ཕྱིར་སེལ་བ་རང་གི་དངོས་ཡུལ་རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཅེས་ཤེས་ན་རྟོག་ངོ་ཙམ་མ་གཏོགས་དོན་ལ་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་མཚན་ལ་འབབ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་།ལན་གཉིས། དང་པོ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་མ་འཁྲུལ་བའི་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཞིག་མེད་ན་སྒྲ་སྤྱི་དང་དོན་སྤྱི་ལ་རྗོད་བྱེད་དང་བརྗོད་བྱ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་བ་དག་གིས་བརྡ་སྦྱར་བ་ནི་གསོག་སྟེ་རྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཐམས་ཅད་འཇིག་སྟེ་རི་བོང་རྭ་ཡོད་དང་བུམ་ཡོད་ལྟ་བུ་ལ་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་མི་མཐུན་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཡོད་མེད་མཚུངས་པས་སོ་ཅེ་ན། གཉིས་པ། འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དོན་སྤྱི་ལ་རང་མཚན་དུ་འཁྲུལ་པའི་སྒོ་ནས་རང་ མཚན་ཉིད་ལ་བླང་དོར་དུ་འཇུག་ཕྱིར་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། བརྡ་ཡི་ཆད་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སྒྲ་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་གོ་བ་ལ་སྣང་བརྟགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་འབྲེལ་བ་འདིའི་ཅི་བྱ་སྟེ་མི་དགོས་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། འཁྲུལ་བ་མེད་ན་བརྡ་མི་སྦྱོར་བའི་ཚུལ། འཁྲུལ་ཕྱིར་བརྡ་སྦྱར་མི་དགོས་པ། དེའི་མཇུག་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ། བུམ་པའི་དོན་རང་མཚན་དང་ནི་དོན་སྤྱི༷་དང་། རང་སྤྱི་གཉིས་པོ་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་སྟེ། གསུམ་པོ་གང་ལ་བུམ་པའི་བརྡ་ཆད་བྱས་ཀྱང་། འཁྲུལ་པ་མེད་ན་དོན་ལ་བརྡ་མི་འབྱོར་ཏེ། མ་འཁྲུལ་བས་རང་མཚན་ལ་བརྡ་བྱེད་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་ལ། དོན་སྤྱི་ལ་བརྡ་ཆད་བྱེད་ན་ཉན་ཐོས་ལ་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། སྤྱི་རང་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ལ་བརྡ་ཆད་བྱེད་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་འདོད་པ་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་མ་འཁྲུལ་བའི་ཆད་བྱས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མུན་སྤྲུལ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་གསར་དུ་བརྡ་བཏགས་པ་དེ་དོན་དེའི་བརྡ་ཡིན་པར་བློས་ཆད་བྱས་པ་མིང་དོན་འབྲེལ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཆད་བྱས་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ། བརྡ་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པའི་སྐབས་འ
Chinese
答辩和回答共有两次。第一次：如果你们对具有遣除性质的共相进行约定，那么因为遣除和自相是不同的，这等同于对不具备（遣除）的事物进行约定，是这样吗？第二次：如果你们认为，共相成立为与所依处不同的实体，那么你们的观点是正确的，然而共相并非实有，因此不应被认为是实体。因此，如果认识到遣除自身的事物对象并非独立成立，那么除了概念上的假立之外，实际上声音的真实表达对象和表达方式并没有独立成立，因此会落入自相之中。第四点：辩论和回答共有两次。第一次：如果不存在在胜义谛中不错误的表达对象和表达方式，那么对于声音的共相和意义的共相，那些将表达方式和表达对象错误地认为是自相的人们所做的约定，因为是虚假的捏造，所以世俗的一切符合意义的名称都将瓦解，如同说“兔子有角”和“瓶子存在”一样，符合意义和不符合意义的名称之间将没有差别，因为这两者在表达对象和表达方式的有无上是相同的，是这样吗？第二次：世俗之人通过将意义的共相错误地认为是自相的方式，对自相本身进行取舍，因此存在与不存在等名称是合理的。第五点：辩论和回答共有两次。第一次：仅仅通过约定俗成，就能理解声音和意义之间的关系，这种将显现和推测混淆为一的联系，还需要做什么呢？难道不是不需要吗？第二次：如果没有错乱，就不需要约定；因为有错乱，所以不需要约定；以及对这些的总结，共有三点。第一点：瓶子的意义，即自相和意义的共相，以及自相和共相两者混淆为一。无论对这三者中的哪一个进行瓶子的约定，如果没有错乱，约定就无法传达意义。如果不错乱，对自相进行约定，就会产生对顺世外道进行表达的过失；如果对意义的共相进行约定，就会产生对声闻进行表达的过失；如果对共相和自相混淆为一的事物进行约定，那么我们的观点就成立了。因此，没有错乱的约定俗成的联系是黑暗中的幻影。凡是新建立的约定，如果通过思维确定它是该意义的约定，这种看似名义和意义之间的联系，就被称为约定俗成。第二点：依靠约定而进行取舍的场合……
English
And, there are two answers. First: If you apply convention to the general that is of the nature of exclusion, then since exclusion and self-character are different, is it the same as applying convention to what is not possessed (of exclusion)? Second: If you assert that the general meaning is established as a substance different from the place and the place-holder, then your view is correct, but the general meaning is not real, so it should not be considered a substance. Therefore, if it is recognized that the object of exclusion itself is not independently established, then apart from conceptual imputation, in reality, the actual object of expression and the mode of expression of sound are not independently established, so it falls into self-character. Fourth point: There are two debates and answers. First: If there is no object of expression and mode of expression that are not mistaken in ultimate truth, then for the general sound and the general meaning, the conventions made by those who mistakenly consider the mode of expression and the object of expression as self-character, because they are false fabrications, all worldly terms that agree with meaning will collapse, and there will be no difference between terms that agree with meaning and those that do not, such as saying "a rabbit has horns" and "a pot exists," because both of these are the same in terms of the existence or non-existence of the object of expression and the mode of expression, is that so? Second: Worldly people, through mistakenly considering the general meaning as self-character, engage in acceptance and rejection of self-character itself, so the terms such as existence and non-existence are reasonable. Fifth point: There are two debates and answers. First: Just by making a conventional agreement, the relationship between sound and meaning can be understood. What is the need for this connection that confuses appearance and inference into one? Isn't it unnecessary? Second: If there is no confusion, there is no need for convention; because there is confusion, there is no need for convention; and the conclusion of these, there are three points. First: The meaning of a pot, namely self-character and the general meaning, and the confusion of self-character and the general into one. No matter which of these three the convention of a pot is made to, if there is no confusion, the convention cannot convey the meaning. If there is no confusion and the convention is made to self-character, there will be the fault of expressing to the materialists; if the convention is made to the general meaning, there will be the fault of expressing to the Hearers; if the convention is made to the thing that confuses the general and the self-character into one, then our view is established. Therefore, the conventional connection without confusion is a phantom in the dark. Whatever new convention is established, if it is determined by thought that it is the convention of that meaning, this seeming connection between name and meaning is called conventional agreement. Second: The occasion of engaging in acceptance and rejection based on convention...