Tibetan
ས་སུ་འབྲང་བའི་ཡིད་ཤེས་དེས་བུམ་པ་མཐོང་བའི་མཐོང་དོན་དང་དེའི་བརྡ་སྦྱོར་བུམ་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་གཉིས་འདྲེས་པ་དེ་རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་ཡུལ་གསལ་བའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཕྱིར་རྟོག་མེད་འདྲ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་ན་མཐོང་རྟོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ཚེ་མི་རྟོགས་རྟོགས་ཚེ་མི་མཐོང་བས་མཐོང་བཞིན་དུ་དོན་རྟོ༷གས་མི་སྲིད་ཅེས་ཟེར་རོ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། རྟོག་རྟོག་མེད་ཅིག་ཆར་འཇུག་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལན་དང་། རིམ་འཇུག་གི་ལུགས་ཀྱི་ལན་གཉིས། དང་པོ། དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པ་མིན་ཡང་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཤེས་པ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་རྟོག་བཅས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད་གཉིས་པོ་ངོ་བོ་དང་ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱང་འཇུག་ཡུལ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཆར་འཇུག་པ་ལ་བླུན་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ པ། ཤེས་པ་རིམ་འཇུག་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་ཡང་མཐོང་རྟོག་གཉིས་རིམ་གྱིས་འཇུག་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་མྱུར་བ་ཆུ་བོ་ལྟར་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་ལ། བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ཤེས་པ་རང་མཚན་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དགག་པ། བློ་ངོར་ཀ་བུམ་སོགས་སྣང་བའི་དོན་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རང་མཚན་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ལུགས་མི་འཐད་དེ། ཤེས་པའང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྡར་བྱེད་པ་མི་རུང་སྟེ་རང་མཚན་རྐྱང་པ་མི་འཐད་པར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིགས་པ་དེས་གནོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་སྤྱི་རྐྱང་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ། དོན་གྱི་སྤྱི་དང་། སྒྲ་དོན་གྱི་སྤྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་པ། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ་རང་མཚན་ལ་སྒྲ་སྦྱོར་ན་སྐྱོན་དེ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲ་ཡིས་གསལ་བའམ་རང་མཚན་མི་བརྗོད་ཀྱི་དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་རིགས་སྤྱི༷་བརྗོད་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང་། དེའི་སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དོན་ལ་སྤྱི༷་མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ་གལ་ཏེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། དེ་རྐྱང་བ་ལ་སྦྱར་བ་དགོས་ནུས་མེད་དེ། སྤྱི་མི་གསལ་བ་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་དེ་ལྡོག་རང་མཚན་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་སྤྱི་ཐ་དད་དུ་འདོད་ཅིང་སྤྱི་རྐྱང་བ་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ། སྐྱོན་འདི་བཟློག་མེད་དུ་འབབ་སྟེ་དཀར་པོ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་དུང་ལ་མི་གོ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལན་དང་
Chinese
追随于地的意识，看到瓶子的见解，以及它的表达，瓶子这个声音，二者混合，虽然那是分别，但因为是境明显现的现量，所以像是无分别。如果不是这样认为，因为见解的对境是不同的，所以见的时候不分别，分别的时候不见，因此一边见一边了解事情是不可能的，他们这样说。第二，对于认为有分别和无分别同时进入的宗派的回答，以及次第进入的宗派的回答，两种。第一，虽然那二者不是混合在一起，但混淆的原因是，按照意识同时进入的宗派，有分别和无分别的两个意识，虽然体性和对境不同，但在进入的对境上是同时进入的，因此愚笨的人们混淆为一。第二，按照意识次第进入的宗派，即使见解二者次第进入，但因为快速如流水般没有间断，愚笨的人们执着为一，但实际上那二者不是一体的。第二，驳斥认为意识的自相是所表达的。认为在心中显现柱子、瓶子等事物的意识，除了意识之外没有其他的，意识的自相是所表达的，这种宗派是不合理的。因为意识也是自己的相，因此不能只用它来表达，因为刚才已经说了自相单独是不合理的道理，所以会受到损害。第二，对于认为唯有总相是所表达的，分为，对境的总相，以及声音和对境的总相是所表达的，两种驳斥。第一，分为前派的陈述，以及对此的驳斥，两种。第一，胜论师说，如果声音和自相结合，会有那个过失，但声音不表达清楚或自相，而是表达瓶子等事物的总类，因此没有过失，如果这样说。第二，分为，真实的驳斥，以及对它的过失的辩解的驳斥，两种。第一，之前已经说过对境没有总相，即使假设有，也不能只和它结合，因为总相不清楚，不能起作用，用表达来结合它，因为它和相反的自相没有关系，这样认为自相和总相是不同的，并且认为唯有总相是所表达的，会不可避免地陷入这个过失，就像用白色来表达，却不明白是海螺一样。第二，对于，回答和
English
The mind consciousness that follows the ground, the seeing of seeing a pot, and its expression, the sound of the word pot, the mixing of the two, although that is conceptual, but because it is a clear manifestation of the object, it is like non-conceptual. If you don't think so, because the objects of seeing and understanding are different, so when you see, you don't distinguish, and when you distinguish, you don't see, so it is impossible to understand things while seeing, they say. Second, the answer to the sect that thinks that conceptual and non-conceptual enter at the same time, and the answer to the sect that enters in sequence, two kinds. First, although the two are not mixed together, the reason for the confusion is that, according to the sect that consciousness enters at the same time, the two consciousnesses with and without distinction, although the nature and object are different, enter at the same time in the object of entry, so foolish people confuse them as one. Second, according to the sect that consciousness enters in sequence, even if the two views enter in sequence, but because it is as fast as a flowing river without interruption, foolish people cling to it as one, but in fact the two are not one. Second, refuting the idea that the self-character of consciousness is what is expressed. The idea that the consciousness of things like pillars and bottles appearing in the mind, there is nothing other than consciousness, and the self-character of consciousness is what is expressed, this sect is unreasonable. Because consciousness is also its own character, so it cannot be used to express it alone, because it has just been said that the reason why self-character alone is unreasonable, so it will be harmed. Second, for those who think that only the general character is what is expressed, it is divided into two kinds of refutations: the general character of the object, and the general character of sound and object is what is expressed. First, it is divided into the statement of the former sect, and the refutation of this, two kinds. First, the Vaisheshika says that if the sound and the self-character are combined, there will be that fault, but the sound does not express clearly or the self-character, but expresses the general category of things like bottles, so there is no fault, if you say so. Second, it is divided into two kinds: the real refutation, and the refutation of the defense of its faults. First, it has been said before that there is no general character in the object, even if it is assumed that there is, it cannot be combined with it alone, because the general character is not clear, it cannot function, and it is combined with expression, because it has no relationship with the opposite self-character, so it is considered that the self-character and the general character are different, and it is considered that only the general character is what is expressed, it will inevitably fall into this fault, just like expressing with white, but not understanding that it is a conch. Second, for, answer and
Tibetan
། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁོ་ན་རེ་སྤྱི་རྐྱང་བ་མིན་གྱི་སྤྱི༷་དང་འབྲེལ་བའི་རང་མཚན་དངོས་ལ་ བརྡ་སྦྱར་བས་རང་མཚན་གོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ། རང་མཚན་ལ་མ་སྦྱར་ན་སྤྱི་ལ་སྦྱར་ཡང་རང་མཚན་གོ་མི་ནུས་པས་ལམ་གང་ཡིན་སྡོང་དུམ་ལ་འདྲི་བ་ལྟར། དགོས་ནུས་མེད་པའི་སྤྱི༷་བོར་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དངོས་ལ་བརྡ་སྦྱོར་ཅིག་ཅེས་རང་མཚན་གོ་ན་ཐ་དད་ཀྱི་སྤྱིའི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་ཀ་བ་གོ་བ་ལ་བུམ་པ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་རང་མཚན་མཐའ་ཡས་ཕྱིར། བརྡ་སྦྱོར་མི་ནུས་ཤེ་ན་སྤྱི་དང་འབྲེལ་བའི་རང་མཚན་འདི་ལའང་མཚུངས་ཏེ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་དོན་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔའི་ལུགས་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེ་ལ་རང་མཚན་གཉིས་དང་སྤྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན་སྐྱོན་དེ་ཡོད་ཀྱང་རྟོག་ཡུལ་དོན་སྤྱི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཞེས་བོད་རྣམས་འདོད་ལ། མང་བཀུར་བའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་མིང་བརྗོད་པའི་རྟེན་དུ་རུང་བ་ཞིག་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་དེ་གཉིས་དགག་ན། གངས་ཅན་པ་དང་ཉན་ཐོས་གཉིས། སྒྲ་དོན་ཞེས་པ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་ཡིན་ལ་དེ་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སྒྲ་དོན་ནི་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་སྒྲ་འདྲེས་པ་དེ་ཡིན་ལ། གངས་ཅན་པའི་པས་བློ་ངོའི་དོན་སྤྱི་དེ་དག་བརྗོད་བྱར་འདོད་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་རྟེན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྫས་གྲུབ་ཞིག་ལོགས་སུ་ཁས་བླངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། མི་འཐད་པ་བརྗོད་པ་དང་། སྐྱོན་སྤང་གི་ལན་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། གཉིས་ཀའང་རང་མཚན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དགག་པ་ནི། དོན་སྤྱིའམ་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས། དེ་དང་འབྲེལ་ མེད་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ལ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འཐད་དེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་མེད་བ་ལང་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ལན་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁོ་ན་རེ་བུམ་པའི་རང་མཚན་དང་མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་སོགས་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་ཀྱང་དེ་གཉིས་འདྲ་བ་ལ། གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ནས་དོན་རང་མཚན་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། གཉིས་པ། དེ་གཉིས་པོ་རྣམ་པ་ཙམ་འདྲ་བས་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ན་ཡུལ་དང་དུས་རེས་འགའ་འཁྲུལ་གྱི་ཡུལ་དུས་ཀུན་ཏུ་འཁྲུལ་སྲིད་པ་མིན་ན་ཡང་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་འགྱུར་བས། འདྲ་བས་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་བ་མིན་ཏེ་བརྗོད་བྱ་དང་རང་མཚན་འདྲ་བ་ཞེས་གཉིས་སུ་ནམ་ཡང་མི་སྣང་བར་རྟོག་པ་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
这两个是驳斥。第一，如果有人说，并非仅是共相，而是与共相相关的自相实体被赋予了名称，因此能理解自相。第二，如果不赋予自相名称，即使赋予共相名称也无法理解自相，就像向树桩询问道路一样。对于无用的共相，不如赋予其自身的真实特征名称，如果能理解自相，那还需要不同的共相做什么呢？就像理解柱子不需要瓶子一样。如果说瓶子等的自相是无限的，因此无法赋予名称，那么与共相相关的自相也是一样的，因为它是无限的。第二，关于认为声音和意义是所表达的对象。首先共同阐述了先前两种观点，然后是两种驳斥。第一，如果认为自相和共相都是所表达的对象，那么就会有那些过失，但藏族人认为，认知对象，即共相实体，才是真正的所表达对象。如果驳斥认为，被大众尊崇的非相应行，即适合作为名称表达基础的事物，才是所表达对象的观点，那么，雪域人和声闻乘两种观点，认为“声音和意义”是指声音和意义的混合执着，并认为那是真正的所表达对象。其中，声音和意义是指像瓶子这样的所表达对象的意义和声音的混合。雪域人认为，心识中的共相是所表达对象。声闻乘则另外承认，作为所表达对象基础的非相应行，是一种实有成立的事物。第二，包括陈述不合理之处，以及驳斥消除过失的回答两部分。第一，对两者都从与自相不同的角度进行驳斥，即如果赋予共相或非相应行名称，那么如何能理解与之无关的色等事物呢？例如，说了“瓶子”这个词，就不会想到与之无关的牛。第二，包括回答和对回答的驳斥两部分。第一，如果有人说，瓶子的自相和非相应行等事物之间没有关联，但两者相似，因此误认为是一个，从而执着于自相的意义。第二，如果因为两者只是在形式上相似而产生混淆，那么只是在某些时间和地点会产生混淆，而不是在所有时间和地点都会混淆，但现在这种情况是总是会产生混淆。因此，不是因为相似而产生混淆，因为所表达对象和自相相似，这种二元性永远不会显现，而是认知本身的
English
These are two refutations. First, if someone says that it is not merely a universal, but a name is given to the actual self-characterized entity related to the universal, therefore the self-characteristic is understood. Second, if the name is not given to the self-characteristic, even if it is given to the universal, the self-characteristic cannot be understood, just like asking a tree stump for directions. Instead of a useless universal, give a name to its own true characteristic, and if the self-characteristic can be understood, then what is the use of a different universal? Just like understanding a pillar does not require a vase. If it is said that the self-characteristics of vases etc. are infinite, therefore names cannot be given, then this is the same for the self-characteristic related to the universal, because it is infinite. Second, regarding the view that sound and meaning are the objects to be expressed. First, the two previous views are jointly explained, followed by two refutations. First, if both the self-characteristic and the universal are considered to be the objects to be expressed, then those faults would exist, but Tibetans believe that the object of cognition, the actual universal entity, is the true object to be expressed. If we refute the view that the non-associated formation revered by the masses, which is suitable as a basis for expressing names, is the object to be expressed, then the two views of the people of the snowy region and the Hearers, who consider "sound and meaning" to be the mixed apprehension of sound and meaning, and consider that to be the actual object to be expressed. Among them, sound and meaning refer to the mixture of the meaning and sound of the object to be expressed, such as a vase. The people of the snowy region believe that the universal in the mind is the object to be expressed. The Hearers separately acknowledge that the non-associated formation, which is the basis of the object to be expressed, is a substantially established entity. Second, it includes stating the unreasonableness and refuting the answers that eliminate faults. First, both are refuted from a perspective different from the self-characteristic, i.e., if a name is given to a universal or a non-associated formation, then how can one understand forms etc. that are unrelated to it? For example, when the word "vase" is spoken, one does not think of a cow that is unrelated to it. Second, it includes the answer and the refutation of the answer. First, if someone says that there is no connection between the self-characteristic of a vase and non-associated formations etc., but the two are similar, therefore they are mistaken as one, and thus adhere to the meaning of the self-characteristic. Second, if the confusion arises because the two are only similar in appearance, then the confusion would only occur occasionally in certain times and places, not always in all times and places, but in this case, the confusion always occurs. Therefore, the confusion does not arise from similarity, because the object to be expressed and the self-characteristic are similar, this duality never appears, but rather the cognition itself is