Tibetan
་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་མཛད་ཀྱི་ཡོད་རྟག་གི་གཞི་མཐུན་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། མེད་པ་རྟག་ཉིད་ག་ལ་ཡིན། ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྣང་སེལ་ཐུན་མོང་མཇུག་བསྡུ། དབང་ཤེས་ནི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་བརྗོད་པར་སྣང་ཙམ་དུ་བརྟག་པ་ཡིན་པས་དཔེར་ན། ལྐུགས་པ་མིག་ཅན་དང་འདྲ་ལ། རྟོག་པར་རང་གི་ཡུལ་དངོས་སུ་མ་མཐོང་ཡང་སེལ་བའི་ངོར་ཡིན་མིན་སོགས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ལོང་བ་སྨྲ་མཁས་དང་འདྲ་ཞིང་རང་རིག་མེད་ན་མཐོང་རྟོག་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་ཀྱང་མེད་ལ་རང་རིག་གིས་མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པས་འཇུག་པས་ན་རང་རིག་དབང་པོ་ཚང་བ་ཡིས་རྟོག་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཡི་བརྡ་སྤྲོ༷ད་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤོང་ལ། སྤྱི་མེད་ན་བརྡ་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་པ་སྤང་པ། གཞན་སེལ་ཡིན་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ། གཅད་བྱ་མེད་པ་ལ་གཞན་སེལ་མི་འཇུག་པ་སྤང་བ། སེལ་བ་དངོས་པོར་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟག་ན་མི་འཐད་པ་སྤང་བ། སེལ་བ་ལ་སྤྱི་མེད་ན་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལྔ། དང་པོ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། བྱེ་བྲག་པ་ན་རེ། བརྗོད་བྱ་སྤྱི༷་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེས་བཞག་པར་གྱུར་པ་སྤྱི་དེ་ཡི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱ་མེད་པའི་འབུར་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། ལན་དང་། དེ་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་སྤང་བ་ གཉིས། དང་པོ། སྒྲ་རྣམས་ནི་ཡུལ་སྔོན་དུ་གྲུབ་ཟིན་ནས་དེས་ཚུར་བཞག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་མེད་དེ་འདི་ལྟར་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་ཕར་སྦྱར་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་འབྱུང་བ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དང་པོ་ནས་བརྗོད་བྱའི་ཡུལ་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། དེའི་ལན་གཉིས། དང་པོ། ཁོ་ན་རེ་གལ་ཏེ་སྤྱི་ཡི་སྒྲ་རྣམས་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་མིན་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་གིས་ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ཡི་སྒྲ་གཉིས་སྦྱར་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་ཐམས་ཅད་རང་མཚན་རྐྱང་བ་མ་འདྲེས་པ་སྤྱི་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ། དོན་གྱི་ངོ་བོ་རང་མཚན་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ། ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་མི་སྤོང་གི་བརྗོད་འདོད་སྟོབས་ཀྱིས་གང་བརྗོད་པར་
Chinese
给事物命名时，并不是认为它们具有恒常的共同基础。如《释量论》中说：“无则何来常有性？”这只是假立而已。第三，对显现和遮诠共同进行总结。识官不表达肯定和否定的词语，只是对显现进行判断，例如，像有眼睛的哑巴。虽然意识在实际上没有看到自己的对象，但由于它能区分是否为遮诠，所以像能说话的瞎子。如果没有自证，那么无论有多少关于见和意识的术语都没有意义。由于依靠自证的体验，意识才能进入无意识的领域，所以自证就像感官完备的人，能够交流有意识和无意识这两种知识。这是一个过渡章节。第三部分是辩论和反驳，包括：如果不存在共相，那么交流是不可能的反驳；如果是他者排除，那么会陷入互相依赖的反驳；没有可排除的对象，他者排除是不成立的反驳；如果考察排除是否成立为事物，这是不合理的反驳；如果排除没有共相，那么共同基础是不可能的辩论。首先，有辩论和回答两部分。第一部分，胜论派说：因为所表达的共相在事物中不存在，所以，由它所设立的共相的表达声音将变得没有原因，如果这样，那么所有的共相术语都将中断，就像没有原因的肿块一样。第二部分，有回答和对不合理之处的驳斥两部分。第一部分，声音并不是在事物预先存在之后才被设立的，因为它们是根据表达的意愿而附加的。表达的声音不一定必须依赖于一开始就存在的表达对象。第二部分，有对不合理之处的驳斥和回答两部分。第一部分，对方说：如果共相的声音不是从事物方面设立的，那么交流者将事物表达的声音和事物载体表达的声音结合起来将变得没有意义，因为所有的事物都是独立的自相，不混合，并且与共相分离。第二部分，事物的本质仅仅是自相，根据是否排除其他特征的表达意愿，可以表达任何内容。
English
When naming things, it is not considered that they have a constant common basis. As it is said in the Commentary on Valid Cognition, "If there is nothing, how can there be permanence?" This is just a fabrication. Third, a common conclusion is drawn for appearance and exclusion. Sense consciousness does not express terms of affirmation and negation, but only judges appearance. For example, it is like a mute person with eyes. Although consciousness does not actually see its object, it can distinguish whether it is exclusion or not, so it is like a blind person who can speak. If there is no self-awareness, then no matter how many terms there are for seeing and consciousness, they are meaningless. Because of relying on the experience of self-awareness, consciousness can enter the realm of the unconscious. Therefore, self-awareness is like a person with complete senses, who can communicate the two kinds of knowledge of conscious and unconscious. This is an intermediate chapter. The third part is debate and refutation, including: refuting that communication is impossible if there is no universal; refuting that if it is other-exclusion, it will fall into mutual dependence; refuting that other-exclusion is not established if there is no object to be excluded; refuting that it is unreasonable to examine whether exclusion is established as a thing; and refuting the argument that a common basis is impossible if exclusion has no universal. First, there are two parts: debate and answer. In the first part, the Vaisheshika school says: Because the expressed universal does not exist in things, the expressing sound of the universal established by it will become without cause. If so, all universal terms will be interrupted, like a causeless lump. In the second part, there are two parts: answer and refutation of the unreasonable. In the first part, sounds are not established after things pre-exist, because they are attached according to the intention of expression. The expressing sounds do not necessarily have to depend on the expressing object that exists from the beginning. In the second part, there are two parts: refutation of the unreasonable and answer. In the first part, the opponent says: If the sounds of universals are not established from the aspect of things, then it will be meaningless for communicators to combine the sound expressing things and the sound expressing the bearer of things, because all things are independent self-characteristics, unmixed, and separate from universals. In the second part, the essence of things is only self-characteristic, and anything can be expressed according to the intention of expression, whether or not to exclude other characteristics.
Tibetan
འདོད་པ་དེ་དག་ཏུ་གོ་བའི་སླད་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་སྦྱར་བར་ཟད་ཀྱི་སྒྲ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། རྩོད་པ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། རྒྱལ་དཔོགས་པ་ན་རེ་ཤིང་གོ་བ་ལ་དངོས་འགལ་ཤིང་མིན་གཅོད་པ་གཞན་སེལ་གྱི་སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བའི་ལུགས་ལྟར་ན་དེ་དང་དེ་མིན་གོ་བ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཅིག་རྐྱང་བར་འཛིན་པ་མ་གྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་མི་གྲུབ་ལ་མཐར་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤིང་གོ་བ་ཤིང་མིན་ལ་ལྟོས། ཤིང་མིན་གོ་བ་ཤིང་ལ་ལྟོས་པས་གང་རུང་ཆིག་རྐྱང་འཛིན་པ་མི་སྲིད་ཅིང་གཅིག་མ་བཟུང་ན་གཅིག་གོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་དེ་མིན་ བཅད་པའི་གཞན་སེལ་གྱི་བརྡར་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་སྲིད་ཅེས་ཟེར་རོ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ། མགོ་མཚུངས་དང་། རྣལ་མའི་ལན་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། དེའི་སྐྱོན་སྤང་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དངོས་པོའི་རིགས་ཉིད་ལ་བརྡའ་འདོགས་པར་འདོད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཤིང་ཞེས་པའི་བརྡ་དེས་དངོས་འགལ་ཤིང་མིན་མི་གཅོད་ན། ཤིང་དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་མི་སྲིད་དེ། ཤིང་འོན་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་དེས་ཆུ་ལྟ་བུ་གཅིག་མ་བཅད་ན། དེ་དང་ཐུན་མོང་དུ་གོ་བར་འགྱུར་གྱི་ཤིང་ཁོ་ན་ལ་གོ་བ་མི་འཐད་ལ། གཅོད་ན་ཡང་བརྡ་མ་སྦྱར་གོང་དུ་ཤིང་གི་དོན་འཛིན་ན་ནི་བརྡ་སྦྱོར་མི་དགོས་ལ། མི་འཛིན་ན་ཤིང་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནའང་འགལ་ཟླ་ཤིང་མིན་མ་རྟོགས་པས། ཤིང་མི་འགྲུབ་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཤིང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཁྱོད་རང་ལ་མཚུངས་པར་འཁོར་བ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྐྱོན་སྤང་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། དེའི་ལན་དུ་སྤྱི་དངོས་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དངོས་འགལ་བསལ་ཏེ་དགག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་དེ་མི་སྒྲུབ་ལ་འོན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་རྐྱང་བར་འདོད་པས་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་ལྡན་པའི་ཤིང་གཅིག་མཐོང་བས། དེ་ལ་འདི་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་ལ་ཕྱིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ནའང་སྤྱིའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་མཚན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དགག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པས་སྐྱོན་མེད་ཤེ་ན། གཉིས་པ། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་དང་པོ་བརྡ་ཡི་དུས་ན་མི་ལྡན་དང་མི་སྲིད་རྣམ་གཅོད་ཙམ་དུ་བཟུང་སྟེ། འདི་ཡང་ཤིང་ཡིན་ལ་གཞན་ཤིང་ཡོད་ཅེས་ཤིང་མ་ཡིན
Chinese
为了理解这些意愿，仅仅是将表达法和有法二者结合起来，实际上这两个表达法的对象各自成立的情况是不存在的。第二部分：辩论和回答。第一部分：国王（？）说，理解树的概念，是通过排除与树相违背的非树，这是一种他者排除的表达方式。按照这种说法，树和非树这两个概念是相互依赖的。由于无法单独成立一个，另一个也无法成立，最终两者都会消失。例如，理解树需要依赖非树，理解非树需要依赖树，因此无法单独成立任何一个，如果一个不成立，另一个概念也无法理解。这样一来，所有的术语都会中断，因此，将排除非此的称为他者排除的符号是不可能的。第二部分：共同之处和真实的回答。第一部分：事实和对此的驳斥。第一部分：你们这些想要将符号赋予事物种类本身的人，如果“树”这个符号不排除与树相违背的非树，那么就无法理解树的本质。如果“这仅仅是树”这个表达方式不排除像水一样的东西，那么它就会与水共同被理解，而仅仅理解为树是不合理的。如果要排除，如果在赋予符号之前就理解了树的含义，那么就不需要赋予符号。如果不理解，那么在说“树”的时候，由于没有理解与树相违背的非树，树就无法成立。如果这样，那么所有关于树的肯定和否定的术语都会消失。因此，你所说的那些话，必然会同样地反过来适用于你自己。第二部分：驳斥和对此的反驳。第一部分：作为对此的回应，普遍实体论者说，我们是通过排除相违背的事物，即通过预先进行否定来确立事物的，但我们仅仅是想要肯定。因此，当看到一棵有树枝和树叶的树时，就称它为“这是树”，即使在后来赋予术语的时候，也是理解普遍性或者与普遍性相关的自相，而不是依赖于否定，所以没有错误。第二部分：那么，你在最初赋予符号的时候，仅仅是认为它排除了不具备和不可能的事物，认为“这也是树，还有其他的树”，而不是非树
English
In order to understand these desires, it is merely the combination of the expression of dharma and the expression of the possessor of dharma, but the separate establishment of the objects of the two expressions does not exist in reality. Second part: debate and response. First part: The king (?) says that understanding the concept of a tree is through excluding the non-tree that contradicts the tree, which is an expression of other-exclusion. According to this view, the two concepts of tree and non-tree are mutually dependent. Since one cannot be established independently, the other cannot be established either, and ultimately both will disappear. For example, understanding tree depends on non-tree, and understanding non-tree depends on tree, so it is impossible to establish either one independently, and if one is not established, the other concept cannot be understood. In this way, all terms will be interrupted, so it is impossible to call the exclusion of non-this a symbol of other-exclusion. Second part: common ground and the real answer. First part: the fact and the refutation of its fault. First part: You who want to assign symbols to the nature of things themselves, if the symbol "tree" does not exclude the non-tree that contradicts the tree, then the essence of the tree cannot be understood. If the expression "this is just a tree" does not exclude something like water, then it will be understood in common with water, and it is unreasonable to understand it only as a tree. If you want to exclude, if you understand the meaning of tree before assigning the symbol, then there is no need to assign the symbol. If you don't understand, then when you say "tree," since you don't understand the non-tree that contradicts the tree, the tree cannot be established. If so, then all the terms of affirmation and negation about the tree will disappear. Therefore, what you said will inevitably turn around and apply to yourself. Second part: refutation and counter-refutation. First part: In response to this, the universal realists say that we establish things by excluding contradictory things, that is, by negating in advance, but we only want to affirm. Therefore, when we see a tree with branches and leaves, we call it "this is a tree," and even when we assign terms later, we understand the universality or the self-characteristic related to the universality, rather than relying on negation, so there is no error. Second part: Then, when you first assigned the symbol, you only thought that it excluded things that are not possessed and impossible, thinking "this is also a tree, and there are other trees," not non-trees.