Tibetan
ད་མངོན་སུམ་ལ་མི་སྣང་བ། རྟགས་ལ་ལྟོས་པ་དུ་བ་ལས་མེར་ངེས་པ་ལྟ་བུའམ་མི་ ལྟོས་པ་མེའོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང་སྟེ་བློ་ངོའི་དོན་དེ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས། ཡུལ་གང་ཞིག་རྟག་མི་རྟག་སོགས་སུ་ངེས་པ་དེ་ཡང་གཞན་སེལ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྗེས་དཔག་གི་གཞན་སེལ་དང་མི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་པ་ལོག་ཤེས་ཀྱི་གཞན་སེལ་དང་མཐའ་གཉིས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཞན་སེལ་ཏེ་རྟོག་པའི་འཇུག་ཚུལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ་ཐེ་ཚོམ་ཡང་རྟོག་པའི་སྒོ་ནས་མཐའ་གང་རུང་རེར་འཛིན་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། མེད་པ་གཞན་སེལ་ལ། མཚན་ཉིད། དབྱེ་བ། དངོས་མེད་སྣང་ཡུལ་མིན་ཚུལ་གསུམ། དང་པོ། མེད་པ་གཞན་སེལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་གཅོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་དགག་བྱ་ཤེས་བྱ་ལ་ཡོད་པ་གཅོད་པ་བུམ་མེད་སོགས་དང་རང་མཚན་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པ་ནི་རི་རྭ་རྟག་དངོས་སོགས་གཅོད་པ་ཡི་སྒོ་ནས་མེད་པའི་སེལ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། སྣང་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བའི་འཐད་པ། དེ་ལ་རྩོད་སྤང་གཉིས། དང་པོ།དངོས་མེད་སྣང་ཡུལ་མིན་ཏེ་དངོས་མེད་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མིན་པས། ངོ་བོ་མེད་པ་དེ་ནི་སྣང་ཡུལ་ལམ་ཤེས་བྱ་ཉིད་མིན་པ་དེས་ན་ད ངོས་པོ་བསལ་བ་ཙམ་ལ་གཞན་སེལ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་མེད་ཅེས་ནི་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི་དངོས་མེད་ལ་ངོ་བོ་རང་མཚན་ནམ། རང་རྐྱ་ཐུབ་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་པོ་དང་མཚུངས་པ། ཚད་མ་དང་འགལ་བ། གྲགས་པ་དང་འགལ་བ། ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་པ་བཞི། དང་པོ། འོ་ན་དངོས་མེད་མ་གྲུབ་པས་དངོས་པོའང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གྲུབ་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར་རྟོག་མེད་ཀྱི་སྣང་ངོར་རང་དབང་གིས་སྣང་ཞིང་རྟོག་ངོར་སེལ་བས་གྲུབ་ལ་དངོས་མེད་རྒྱུ་ཡིས་མ་བསྐྱེད་པས་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་ཕྱིར་སྣང་བས་མི་འགྲུབ་ཅིང་དངོས་པོ་བཀག་ནས་གཟོད་གཞན་སེལ་བའི་བློ་ངོར་སྒྲུབ་དགོས་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་གཅིག་ལ་ལྟོས་མི་ལྟོས་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ཕྱོགས་སྔ་དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ། ཁོ་ན་རེ། རི་བོང་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སོགས་མེད་མོད་ཀྱི། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་དང་རྟོག་བཅས་རྟོག་མེད་ཀྱི་འཁྲུལ་ཡུལ་དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་སྣང་གཉིས། དེར་སྣང་བ་ཡི་མྱོང་བའི་སྟོབས་ཉིད་ལས་དེ་འཇལ་གྱི་ཚད་མ་དེ་ཡི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཡོད་པར་གྲུབ་ཅེ་ན། གཉིས་པ། ཡུལ་དེ་དང་དེ
Chinese
现在，对于不显现的事物，无论是依赖于征相，如从烟推断出火，还是不依赖于征相，如认为“是火吗？”等等，无论哪种情况，心识所缘的对境都是声音和分别的境。因此，任何对境被确定为常或无常等等，那也是他者遮遣。第二，对此进行
English
Now, for things that are not manifest, whether relying on signs, such as inferring fire from smoke, or not relying on signs, such as thinking "Is it fire?" etc., in any case, the object of the mind is the object of sound and conceptualization. Therefore, any object that is determined to be permanent or impermanent, etc., that is also other-exclusion. Second, to classify it: entering into truth is other-exclusion of inference, entering into non-truth is other-exclusion of wrong knowledge, and entering into both extremes is other-exclusion of doubt. There are three ways of entering into conceptualization, even doubt is to exclude grasping onto any one extreme through conceptualization. Second, non-existence is other-exclusion. Definition, classification, and the three ways in which non-entities are not objects of appearance. First, the definition of non-existence other-exclusion is: cutting off the existence of what is capable of performing a function. Second, to classify it: cutting off what exists on the object to be negated, such as the absence of a pot, etc.; and cutting off what does not exist on the object of self-characterization, such as rabbit horns, permanent entities, etc. Through the way of cutting off, there are two kinds of exclusion of non-existence. Third, regarding the reason for not being able to become an object of appearance, there are two kinds: debate and answer. First, non-entities are not objects of appearance, because non-entities do not have their own nature. Things without nature are not objects of appearance or objects of knowledge. Therefore, merely excluding things, through the way of other-exclusion, is falsely established as non-entities, but non-entities do not have nature, self-characterization, or independent entities. Second, there are four kinds of answers: being the same as things, contradicting valid cognition, contradicting fame, and contradicting scripture. First, if non-entities are not established, then things are also not established, is that so? It will not be so, because things are produced from their own causes, they do not need to rely on non-entities, in the appearance of non-conceptualization, they naturally appear, and are established by excluding through conceptualization. But non-entities are not produced by causes, therefore the nature is not established, so they cannot be established by appearance, but must be established in the mind of other-exclusion after excluding things. Therefore, there is a relationship of mutual dependence and non-dependence between the two. Second, there are two kinds: question and answer. First, someone says: Although rabbit horns and the sons of barren women, etc., do not exist, the three unconditioned dharmas, the objects of confusion of conceptual and non-conceptual, the general characteristics, and the two clear appearances of non-existence, due to the power of the experience of appearing there, the valid cognition that measures them is established, and their objects exist. Second, for that object and that object...
Tibetan
ར་སྣང་བ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ལས་མ་འདས་པ་ཡིན་གྱི་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་ཕྱིར་རམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་འདོད་ན་ནི་དེ་དོན་ཡིན་པར་ཚད་མས་གཞལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདུས་མ་བྱས་བརྟག་པ་བརྟག་མིན་ནམ་མཁའ་གསུམ་དང་། འཁྲུལ་ཡུལ་གཉིས་ལ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དང་། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ། ཁོ་ན་རེ། འོ་ན་གྲགས་པ་དང་འགལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ནམ་མཁའ་མེད་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ས་སོགས་འབྱུང་ལྔའི་ཡ་གྱལ་དུ་བགྲངས་བ་དང་། བསྟན་བཅོས་ན་ནམ་མཁའ་དཔེར་བྱས་པ་སོགས་འབྱུང་ལྔའི་ཡ་གྱལ་གཅིག་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་དང་འགལ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པ་དང་། རྒྱན་དང་བུ་ག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བར་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་ དེ་ནི་ཐོགས་རེག་བཀག་ཙམ་ལ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་རང་མཚན་མེད་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ་རང་རིག་གིས་གྲུབ་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། དོན་རིག་མིག་སོགས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་གཟུགས་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ཆོས་གང་དང་ཡང་དེ་བྱུང་དང་བདག་གཅིག་པའི་འབྲེལ་བ་མེད་ཕྱིར་རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་མེད་པ་དེས་ན་ནམ་མཁའ་ཡོད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་གང་ཡང་མེད་པས་དམ་བཅའ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །གཉིས་པ། འོ་ན་སྔོན་པོར་སྣང་བ་དང་བུ་གའི་ནང་གི་ནམ་མཁའ་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་གནོད་དོ་སྙམ་ན། རྒྱན་གྱི་ནམ་མཁའ་ཞེས་པ་སྟེང་གི་གནམ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་འདི་ནི་རི་རབ་སོགས་ཀྱི་འོད་སྔོན་པོ་སྣང་བའི་ཁ་དོག་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་མིན་ལ་བུ་ག་ཧ་རེ་བ་ནི་དེར་གཟུགས་གཞན་མ་མཐོང་བ་ཡི་ཆ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི་ནམ་མཁའ་ཉིད་མཐོང་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱན་དང་བུ་ག་ཡི་ནམ་མཁའ་སྔོན་པོ་དང་སྟོང་ཧ་རེ་བ་དེ་ནི་ནམ་མཁའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་བ་མིན་ནོ། །བཞི་པ་ལུང་འགལ་སྤང་བ། ཁོ་ན་རེ་ལུང་དང་འགལ་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་མ་གྲུབ་ན། རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པར་གསུངས་ཤིང་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཀྱང་རྟག་པའི་ནམ་མཁའ་དཔེར་མཛད་པ་སོགས་ལུང་ལས་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པར་བཤད་པ་རྣམས་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རིག་པ་ཅན་པ་སོགས་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྟག་སྨྲ་གཉིས་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཡང་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་རྟག་པར་འདོད་ལ་དེ་མི་འཐད་ ཅིང་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་རྟག་པ་ལོག་ཙམ་ལ་རྟག་པའི
Chinese
所显现的景象不超出识，如果认为与识分离，是外在或外境之义，那么就无法用量来衡量它是否真实。因此，没有能成立无为法、能分析、不能分析的虚空三者，以及在两种错乱境中存在的量。第三，分两部分：前派观点和驳斥。第一，有人说：如果这样，就与名声相违背，因为如果虚空不存在，那么世间土等五大种之一就被计算在内，经典中以虚空为例等，五大种之一不存在，就与世间和经典二者相违背。第二，分两部分：没有成立的量，以及庄严和孔隙不能成立。第一，所谓的虚空，仅仅是假立为阻碍触碰而已，实际上虚空没有自相，因此不会变成显现，如果由自证成立，就会变成识，如果由根识眼等成立，就会变成色等。虚空与任何法都没有彼生和一体的关系，因此也无法通过比量来成立存在，因此，要成立虚空存在，没有任何量，仅仅是誓言而已。第二，有人认为，如果显现蓝色和孔隙中的虚空被现量见到，就会造成损害。所谓的庄严虚空，即上方显现蓝色的天空，这是须弥山等的光显现蓝色的颜色，不是虚空，而孔隙空荡荡的，仅仅是没有见到其他色法的部分，不是见到虚空本身。因此，庄严和孔隙中的蓝色和空荡荡，不能作为成立虚空的理由。第四，消除与经教相违背。有人说，如果无为法不成立，那么在常与无常二者之中，无为法被说是常，法称也以常的虚空为例，等等，经教中说无为法是常，这与经教相违背。有理智者等外道和分别说部等声闻的两种常论者，因为认为一切法都是实有，因此也认为虚空是实有的常，这不合理，而且法称尊者自己只是将不常的反面视为常。
English
The appearance that arises is not beyond consciousness; if it is considered separate from consciousness, as an external or objective entity, then it cannot be measured by valid cognition as being real. Therefore, there is no valid cognition to establish the existence of the three unconditioned phenomena—analyzable, unanalyzable, and space—as well as the two realms of delusion. The third point is divided into two parts: the proponent's view and its refutation. First, someone says: If this is the case, it contradicts common knowledge, because if space does not exist, then in the world, it is counted as one of the five elements, such as earth, and in the scriptures, space is used as an example, etc. If one of the five elements is missing, it contradicts both the world and the scriptures. Second, it is divided into two parts: the absence of valid cognition for establishment, and the demonstration that ornamentation and holes cannot serve as means of establishment. First, the term 'space' is merely a designation for the obstruction of contact; in reality, space has no intrinsic nature, so it does not become manifest. If it were established by self-awareness, it would become consciousness; if it were established by sense consciousness, such as the eye, it would become form, etc. Space has no relationship of arising from or being identical with any dharma, so its existence cannot be established through inference either. Therefore, there is no valid cognition to establish the existence of space; it is merely a claim. Second, someone thinks, 'If the appearance of blue and the space within holes are directly perceived, it would be contradictory.' The so-called ornamented space, the blue sky above, is the color of the blue light appearing from Mount Meru, etc., not space itself. And the emptiness of holes is merely the absence of seeing other forms there; it is not seeing space itself. Therefore, the blue color and emptiness of ornamented space and holes cannot serve as proof of the existence of space. Fourth, refuting scriptural contradictions. Someone says, 'If unconditioned phenomena are not established, then among the two, permanent and impermanent, unconditioned phenomena are said to be permanent, and Dharmakirti also used permanent space as an example, etc. The scriptures say that unconditioned phenomena are permanent, which contradicts the scriptures.' The two proponents of permanence, such as the logicians and the Sravakas, such as the Vaibhasikas, believe that all phenomena are substantial, so they also believe that space is a permanent substance, which is unreasonable. Moreover, the glorious Dharmakirti himself only considers the opposite of impermanence as permanent.