Tibetan
་ལ་འདྲ་བ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། སྔོན་དེ་འདྲ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཞིག་གསར་དུ་མཐོང་ནའང་འདི་གཞན་དང་འདྲ་བར་གདའ་འོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་དགོས་ན་དེ་མི་སྲིད་པས་མཚུངས་པ་དོན་གྱི་སྟེང་ན་མེད་དོ། །གཉིས་པ། ཁ་ཅིག་དོན་གྱི་སྟེང་ན་མཚུངས་པའི་སྤྱི་མེད་ཀྱང་། རྟོག་པས་མཚུངས་པར་བཟུང་བའི་སྤྱི་ཅི་སྟེ་མེད་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་པ་ཉམས་སོ། །གལ་ཏེ་རྫས་མི་གཅིག་ཀྱང་། རྟོག་པས་མཚུངས་པར་བཟུང་ཙམ་ལ་སྤྱི་གཅིག་ཏུ་བྱས་ན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་མི་འཐད་དེ། མཚུངས་པར་འཛིན་པ་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་མི་སྲིད་དེ་ཆོས་གཉིས་མེད་པར་མཚུངས་མི་ཤེས་པས་སོ། །ཡུལ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་སྤྱི༷་གཅིག་པུའི་སྒྲ་འཇུག་པ་མེད་དེ་སྤྱི་ནི་ཞེན་ཡུལ་ཆོས་གཅིག་གི་མིང་དུ་འཇུག་གི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་འཆར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་མ་ཤར་ཀྱང་མཚུངས་པར་འཛིན་པ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། ཐོག་མེད་གོམ་པའི་དབང་གིས་བློ་ལ་སྤྱི་གཅིག་གི་རྣམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཤར་ན། གསར་དུ་མཚུངས་པར་རྟོག་ཀྱང་སྤྱིར་མི་རུང་ཞིང་། དེས་སྤྱིའི་གོ་མི་ཆོད་དེ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་དང་སེང་གེ་འདྲ་བར་རྟོག་ཀྱང་དེ་སྤྱིར་ མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་འདྲ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་ཡིན་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ཤུག་སོགས་ལའང་ཕྱོགས་རེ་འདྲ་བ་ཙམ་ནི་སྤྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་མིན་ཀུན་ལའང་ཡོད་ཅིང་ཡུལ་དུས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འདྲ་བ་ཡི་ཆོས་ཤིག་གང་ནའང་མེད་དེ་ཐུན་མིན་རང་གཅིག་པུའི་ཆོས་གཞན་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལུང་འགལ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་གསུངས་པ་ཡི་རྣམ་གཞག་དང་ཡང་འགལ་བར་སྣང་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་བསླད་པ་ཡིན། ཞེས་དང་།སྤྱི་ནི་དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དབང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེས་ན་སྤྱི་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །མངོན་སུམ་མིན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས། ཆོས་གང་ཞིག་དེ་ག་རང་མིན་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ལས་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་བློས་དཔྱད་ན་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་གྲུབ་པ་དེ། གཞན་སེལ་བའི་རྟོག་པའི་ངོར་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་ཐུན་མོང་གི་སྤྱི༷་ཡིན་ལ་དེ་དང་རང་མཚན་གཅིག་ཉིད་དུ་འཁྲུལ་བ་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ལ། རྩོད་པ་དང་ལན་གཉིས། དང་པོ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གལ་ཏེ་དོན་ཁོ་རང་ལ་སྤྱི༷་མེད་ན། གཞན་སེལ་གྱི་སྤྱི་དེ་ནི་སྒྲོ༷་བཏགས་ཙམ་ཡིན་པས་ན་དངོས་མེད་
Chinese
如果有一种叫做“相似”的法，那么即使新见到以前从未见过的东西，也应该知道它和别的相似，如果必须这样才能知道，那是不可能的，因为在意义上没有相似之处。第二，有些人认为，即使在意义上没有相似的共相，难道就没有通过分别念执著为相似的共相吗？如果那样，共相显现为单一实体的特点就会丧失。如果即使实体不同，仅仅通过分别念执著为相似就成为一个共相，那会怎么样呢？那样是不合理的，因为执著于相似时，不可能只有一个事物，因为没有两个法就无法知道相似。对于不是同一个境，不会使用唯一的共相这个词，因为共相是指执著境的单一法的名称，而不是以二的形象显现。如果说即使不是以一的形象显现，执著于相似本身就是共相，那么，由于无始以来的习气，如果共相的形象没有自然地在心中显现，那么即使新近认识到相似，也不能成为共相，也不能理解共相的意义，就像认识到婆罗门的孩子和狮子相似，但那不是共相一样。如果认为那是因为有不同的方式，那是不对的，因为即使是肉和树等，也只有一部分相似，这在共相和非共相中都存在，而且在任何地方都没有在时间、地点和形态上完全相同的法，因为独特的、唯一的法不可能存在于其他事物上。第二，与圣教相违。这似乎也与理智之王法称所说的论述相违背。在《释量论》中说：“共相的智慧也被扰乱了。”以及“共相是无实体的自性。因此，它不是感官的对境。因此，共相的法不是通过现量成立的。”等等。第二，自宗。如果通过智慧分析，任何一个法仅仅是从不是它本身的法的所有自性中分离出来，那么它就在所有事物上成立。由于在排除其他的分别念面前显现为一，所以是共同的共相，并且对误认为它和自相是同一体的事物进行破立。第三，辩论和回答。分为辩论和回答两部分。第一，有些人说，如果意义本身没有共相，那么排除其他的共相就只是假立的，因此是无实体的。
English
If there were a dharma called "similarity," then even if one newly saw something never seen before, one should know that it is similar to others. If it is necessary to know in that way, it is impossible because there is no similarity in meaning. Second, some may think, even if there is no commonality of similarity in meaning, why wouldn't there be a commonality that is apprehended as similar by conceptual thought? If that were the case, the characteristic of commonality appearing as a single entity would be lost. If, even though the entities are not the same, merely apprehending them as similar makes them a single commonality, what would happen? That would be unreasonable because it is impossible to have a single object when apprehending similarity, since similarity cannot be known without two dharmas. The term "single commonality" is not applied to something that is not a single object because commonality refers to the name of a single dharma of the object of clinging, and it does not appear in the form of two. If one says that even if it does not appear as one, the very apprehension of similarity is commonality, then if the image of a single commonality does not naturally arise in the mind due to beginningless habituation, then even if one newly cognizes similarity, it cannot be a commonality, and it cannot understand the meaning of commonality, just as cognizing a Brahmin's child and a lion as similar is not a commonality. If one thinks that it is because there is a different way, that is not correct, because even in meat and trees, etc., only a part is similar, which exists in both commonality and non-commonality, and there is no dharma that is completely the same in time, place, and form anywhere because a unique, single dharma cannot exist in other things. Second, contradiction with scripture. This also seems to contradict the statements made by Dharmakirti, the king of reasoning. In the Pramāṇavārttika, it says, "The wisdom of commonality is also corrupted." and "Commonality is the nature of non-existence. Therefore, it is not an object of the senses. Therefore, the dharmas of commonality are not established through direct perception." and so on. Second, one's own system. If, through intellectual analysis, any dharma is merely separated from all the natures of dharmas that are not itself, then it is established in all things. Because it appears as one in the face of conceptual thoughts that exclude others, it is a common commonality, and it is the object of affirmation and negation for those who mistake it and its own characteristic as the same entity. Third, debate and response. Divided into two parts: debate and response. First, some say that if meaning itself does not have commonality, then the commonality that excludes others is merely imputed and therefore non-existent.