Tibetan
་ཤིན་ཏུ་འཇོག་པ་སོགས་བཞི། གསུམ་པའི་རྩེད་མོ་གསལ་བ་སོགས་བཞི། བཞི་པའི་བསྡུས་པ་སོགས་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ། མཚན་ཉིད་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི། རྒྱན། ཡི་གེ་བསྡུས་པ། མཛེས་པ། དཔེར་བརྗོད་སོགས་སོ། །གཞུང་ གི་སོགས་སྒྲས་བསྡུས་པ། སྒེག་པའི་ཡན་ལག ཕྲེང་བའི་ཡན་ལག མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག གཞན་པའི་ཡན་ལག་སོགས་ཏེ་དེ་རྣམས་གར་གྱི་རྣམ་འགྱུར་ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་བའི་ཉམས་དང་། ཆགས་པས་གཟིར་བའི་ཉམས་དང་། མྱ་ངན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཉམས་སོགས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཟློས་གར་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་སྐབས་དོན་བསྡུ་བ་དངོས་ནི། སྙན་ངག་གི་རྒྱན་གྱི་དབྱེ་བ་ཕྲ་མོའི་རྣམ་གྲངས་ཕྱེ་ན་རབ་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་མཐའ་ཡས་པའི་རྒྱན་རྣམས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་རབ་ཏུ་བསྡུས་ནས་དོན་རྒྱན་སོ་ལྔ་ཞེས་པའི་གྲངས་ཀྱི་ཚད་དུ་གྱུར་པ་ཡི་རྒྱན་རྣམས་དག་གི་ལམ་འདི་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་པོར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་བྱས་སོ། །གང་ཞིག་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་འདས་པར་གནས་པ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱི་དབྱེ་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི། གཞུང་འདི་ལ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབྱེ་བར་ནུས་ཏེ་འདིར་བསྟན་པ་རྣམས་སྙན་ངག་གི་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པ་སྤྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་དབྱུག་པ་ཅན་གྱིས་མཛད་པ་སྙན་ངག་མེ་ལོང་ལས། དོན་གྱི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལེའུར་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་ འགྲེལ་པའོ།། །།ད་ནི་བར་དུ་དགེ་བའི་དོན་གསུམ་པ་ལེའུ་ཐ་མའི་དོན་བཤད་པ་ལ། ཟུང་ལྡན་དང་དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་བྱ་དཀའི་དཔེ་བརྗོད། གབ་ཚིག་གི་ཚུལ། སྙན་ངག་གི་སྐྱོན་བཅུ་སྤང་པ། མཇུག་སྡུད་ཀྱི་ཚིགས་བཅད་བཅས་བཞིས་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་ལ་ཟུང་ལྡན་དངོས་དང་། དེ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་དེ་དང་ཆ་འདྲ། བྱ་དཀའ་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཟུང་ལྡན་ལ་མིང་གི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། དཔེ་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་གང་བརྗོད་པ་སྔ་ཕྱི་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཡི་གེ་གཞན་གྱིས་མ་ཆོད་པ་དང་བར་ཆོད་པ་དག་གི་ཡི་གེ་ཚོགས་པ་སྟེ། ཡི་གེ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཚོགས་པ་སླར་ཡང་བཟླས་ཏེ་བསྐོར་བ་ནི་ཟུང་ལྡན་ཞེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བསྐོར་རྒྱུའི་སྒྲ་དེ་ཚིགས་བཅད་ཀྱི་རྐང་པ་དག་གི་དང་པོ་ན་ཡོད་པ་དང་། བར་དང་མཐའ་ན་ཡོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་དང་། གཉིས་དང་གསུམ་དང་བཞི
Chinese
极其安立等四种。第三的嬉戏明了等四种。第四的集合等四种，共十六种。 三十六种特征是： 装饰，文字集合，美丽，譬喻等等。 以“论”的“等等”概括： 娇媚之支分，连环之支分，连接之支分，其他之支分等等，这些都是舞蹈的姿态，极其愤怒的姿态，以及被贪欲所困扰的姿态，以及被悲伤所折磨的姿态等等，所有这些都在戏剧的论典中有所阐述。 这些的本体在此不作叙述。 第二，实际归纳要义是： 如果细分诗歌的装饰的类别，那么极其广阔且无边无际的装饰，将极其概括其普遍的种类，成为三十五种意义装饰的数量的度量，这些装饰的道路，已经非常清晰地进行了区分。 那些超越言说对象，完全超越而存在的特殊差别，通过熟悉这部论典本身就能够区分，因为这里所展示的是诗歌的各种装饰的不同类别，成为引发无限欢乐的分别念的种子。 如此，由导师杖者所著的《诗镜》中，名为意义之装饰的第二章节的注释完毕。 现在，为了中间的善，解释第三个章节，也就是最后一个章节的意义。 其中，通过双合、及其引申的难行之譬喻、隐语之方式、舍弃诗歌的十种过失、结尾的诗句等四部分进行阐述。 其中，第一部分包括双合的真实，以及从其引申的与其相似之处，以及阐述一些难行之处两部分。 其中，第一部分，双合，从名称的角度进行简要阐述，从譬喻的角度进行详细解释两部分。 第一部分，所说之事物前后两者之间，没有被其他文字隔断，以及被隔断的文字集合，即两个或多个文字集合，再次重复回环，这被称为双合。 并且，回环的音声存在于诗句的开端、中间和结尾，并且具有使用的处所。 并且，它只存在于一个地方，或者两个、三个和四个地方。
English
Four such as extremely establishing. Four such as the third's clear play. Four such as the fourth's collection, totaling sixteen. The thirty-six characteristics are: Ornament, letter collection, beauty, simile, etc. Summarized by the "etc." of the treatise: Branches of coquetry, branches of garlands, branches of connection, other branches, etc., these are all the gestures of dance, the extremely wrathful demeanor, the demeanor tormented by desire, and the demeanor suffering from sorrow, etc., all of which are explained in the treatises on drama. The essence of these is not mentioned here. Secondly, the actual summary of the meaning is: If the divisions of the ornaments of poetry are finely divided, then the ornaments that are extremely vast and limitless will be extremely summarized by their universal categories, becoming the measure of the number of thirty-five kinds of meaning ornaments, and the path of these ornaments has been very clearly distinguished. Those subtle distinctions of particularities that transcend the object of expression and exist completely beyond can be distinguished by familiarity with this treatise itself, because what is shown here is the diverse categories of various ornaments of poetry, becoming the seed of imaginative thoughts that give rise to infinite joy. Thus, in the Mirror of Poetry composed by the teacher Dandin, the commentary on the second chapter called Ornament of Meaning is completed. Now, for the sake of the intermediate virtue, the meaning of the third chapter, which is the last chapter, will be explained. Among these, the presentation is made through four parts: double conjunction and the difficult examples derived from it, the manner of riddles, the abandonment of the ten faults of poetry, and the concluding verses. Among these, the first part includes the actual double conjunction, and what is derived from it that is similar to it, and the presentation of some difficult points in two parts. Among these, the first part, double conjunction, is briefly presented from the perspective of names, and explained in detail from the perspective of examples in two parts. The first part is that the collection of letters that are not separated by other letters between the former and latter of what is said, and the collection of letters that are separated, that is, the collection of two or more letters, is again repeated and circulated, which is called double conjunction. Also, the sound to be circulated exists at the beginning, middle, and end of the feet of the verses, and is the object of use. Also, it exists only in one place, or in two, three, and four places.
Tibetan
་ཀ་ལ་ཡོད་པའི་རྐང་པ་ཡི་ཟུང་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ནི་དུ་མར་འགྱུར་ཏེ། ཐོག་མ་ན་ཡོད་པའི་ཟུང་ལྡན། བར་མ་ན་ཡོད་པའི་ཟུང་ལྡན། མཐའ་ན་ཡོད་པའི་ཟུང་ལྡན། བར་དང་མཐའ་ན་ཡོད་པ་དང་། བར་དང་ཐོག་མ་ན་ཡོད་པ། ཐོག་མཐའ་ གཉིས་ན་ཡོད་པ། ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་བདུན་ནི་རྐང་པ་དང་པོ་གཅིག་པུ་ལ་ཡོད་པ་བཞིན། རྐང་པ་བཞི་ཀར་སྦྱར་བས་དབྱེ་བ་ཉེར་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ལ། གཞན་དང་འདྲེས་པའི་ཀུན་ཏུ་དབྱེ་བ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་བསྡུ་ན་བྱ་སླ་བ་དང་དཀའ་བ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ཡི་དཔེ་བརྗོད་འགའ་ཞིག་དག་ནི་འདིར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་ལས་ཐམས་ཅད་མ་བསྟན་ཀྱང་འདིས་མཚོན་ནས་ཤེས་སླའོ། །གཉིས་པ་དཔེར་བརྗོད་ལ། རྐང་པ་དང་པོ་ན་ཡོད་པའི་ཟུང་ལྡན། གཞན་ན་ཡོད་པའི་ཟུང་ལྡན། མཐའ་ཐོག་སྦྱར་བའི་ཟུང་ལྡན། ཀུན་ཏུ་ཟུང་ལྡན། བསྲེས་པའི་ཟུང་ལྡན། བཟློག་པའི་ཟུང་ལྡན་དྲུག་ལས། དང་པོ་ལ་བར་མ་ཆོད་པའི་ཟུང་ལྡན། བར་ཆོད་པའི་ཟུང་ལྡན། ཆོད་ཅིང་མ་ཆོད་པའི་ཟུང་ལྡན་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་རྐང་པ་དང་པོའི་ཐོག་མ་ན་ཡོད་པ་བར་མ་ཆོད་པའི་ཟུང་ལྡན་དང་། དེ་བཞིན་གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པའི་དང་པོ་ན་ཡོད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་རྒྱ་དཔེའི་རྐང་པ་དང་པོའི་ཐོག་མར་མཱ་ནེ་ན་མཱ་ནེ་ན། ཞེས་ཡོད་པའི་ཚིགས་བཅད་དོ། །དེ་ལ་མཱ་ནེ་ན་སྔ་ཕྱི་གཉིས་པོ་སྒྲ་འདྲ་ཡང་དོན་མི་འདྲ་བ་ནི་འདི་ལྟར་མ་དགག་ཚིག ཨ་ན་འདི། དེ་དང་འགྲོགས་པ་ ཞེས་སྦྲེལ་ཚེ་རྣམ་དབྱེ་གསུམ་པ་ཐོབ་པས་ཊཱ་ཨི་ན་རུ་བསྒྱུར་བ་སྦྱར་བས་མཱ་ནེ་ན། ཞེས་དང་། ཕྱི་མ་ལ་མཱ་ན་ཁེངས་པའི་སྐད་དོད་དེ་ལ་ཊཱ་བྱིན་པས་མ་ན་ནེ་ཞེས་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་འཆད་འགྱུར་གྱི་ཟུང་ལྡན་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲ་གཟུགས་འདྲ་ཡང་དོན་མི་འདྲ་བ་འགྱུར་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་སྒྲ་གཟུགས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཡངས་པས་ཟུང་ལྡན་བྱ་སླ་བ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི། བྱ་དཀའ་བའི་རིགས་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་སྦྱར་ནུས་སོ། །བོད་སྐད་སྒོ་དོགས་པས་བྱ་དཀའི་རིགས་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས། བྱ་སླ་བའི་ཟུང་ལྡན་གྱི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་ཇི་བཞིན་སྦྱར་དཀའ་སྟེ། བོད་སྐད་ཟུང་ལྡན་གྱི་དཔེ་བརྗོད་ནི། ཕལ་ཆེར་ཡི་གེ་བསྐོར་བ་ལས་ཡི་གེ་ཚོགས་པའི་སྒྲ་བསྐོར་བ་ཉུང་ལ། ཡི་གེ་བསྐོར་བ་ནི་རྗེས་ཁྲིད་དང་ཆ་འདྲ་བ་ལས་ཟུང་ལྡན་དངོས་མིན་ཡང་གནས་ངེས་པར་སྒྲ་གཅིག་ཡང་བསྐྱར་བྱས་
Chinese
ཀ་ལ་中存在的诗句的双韵，其分别方式多种多样。最初存在的双韵，中间存在的双韵，结尾存在的双韵，中间和结尾存在的，中间和最初存在的，最初和结尾两者存在的，最初、中间、结尾三者全部存在的这七种，就像只存在于第一句中一样。与四句结合，则区分变为二十八种。与其他混合的普遍区分所产生的那些区分，则非常多。其中，如果归纳种类，则有容易的和困难的两种。这里将要展示其中的一些例子，虽然没有展示全部，但通过这些例子可以容易理解。第二，举例说明：第一句中存在的双韵，其他句中存在的双韵，结尾和最初结合的双韵，普遍的双韵，混合的双韵，颠倒的双韵这六种。第一种中，有中间不间断的双韵，中间间断的双韵，间断且不间断的双韵这三种。第一种中，有第一句最初存在的中间不间断的双韵，同样，第二句、第三句、第四句最初存在的四种。第一种是印度范例的第一句最初的“玛呢呢 玛呢呢”。这里，“玛呢呢”前后两个声音相同但意义不同，如下所示：玛是否定词，阿呢是“这”，与其结合 连接时，获得第三格，因此加上将ཊཱ་转换为ཨི་的词缀，变为“玛呢呢”。后面的“玛呢”是骄傲的梵语词，加上ཊཱ་，变为“玛呢呢”，像这样，可以知道所有将要解释的双韵，声音和形式相同但意义不同。梵语的声音和形式虽然相同，但意义广泛，因此容易制作双韵，更不用说困难的种类了，也能轻松地组合。藏语范围狭窄，更不用说困难的种类了。即使是容易的双韵的各个分支，也难以如实组合。藏语双韵的例子，大多是字母的循环，而字母组合的声音循环很少。字母循环类似于后接，不是真正的双韵，但在固定位置重复相同的声音。
English
The alliterations of verses existing in 'ka' are varied. The alliteration existing at the beginning, the alliteration existing in the middle, the alliteration existing at the end, the one existing in the middle and at the end, the one existing in the middle and at the beginning, the one existing in both the beginning and the end, the seven existing in all three of the beginning, middle, and end, are like the ones existing only in the first line. When combined with all four lines, the distinctions become twenty-eight. The distinctions of those arising from universal distinctions mixed with others are very many. Among them, if the types are summarized, there are easy and difficult ones. Here, some examples of those will be shown, although not all are shown, it will be easy to understand by these examples. Second, to illustrate with examples: The alliteration existing in the first line, the alliteration existing in other lines, the alliteration combining the end and the beginning, the universal alliteration, the mixed alliteration, the reversed alliteration, these six. In the first, there are three types: alliteration without interruption in the middle, alliteration with interruption in the middle, alliteration that is both interrupted and uninterrupted. In the first, there is the alliteration without interruption in the middle that exists at the beginning of the first line, similarly, the four that exist at the beginning of the second, third, and fourth lines. The first is the verse that exists at the beginning of the first line of the Indian example, "Mā ne na Mā ne na." Here, the two "Mā ne na" at the beginning and end have the same sound but different meanings, as follows: Mā is a negative particle, and ana is "this." When combined with it, when connected, the third case is obtained, so by adding the suffix that converts Ṭā to i, it becomes "Mā ne na." The latter "Mā na" is the Sanskrit word for pride, and by adding Ṭā, it becomes "Mana ne." Like this, it should be known that all the alliterations that will be explained have the same sound and form but different meanings. Although the sound and form of Sanskrit are the same, the scope of meaning is broad, so it is easy to create alliterations, not to mention the difficult types, which can also be easily combined. Tibetan is narrow in scope, not to mention the difficult types. Even the distinctions of easy alliterations are difficult to combine as they are. Examples of Tibetan alliteration mostly involve the circulation of letters, and the circulation of sounds of letter combinations is rare. The circulation of letters is similar to following, and is not a true alliteration, but the same sound is repeated in a fixed position.