Tibetan
སྙན་དངགས་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པའི་རོལ་མཚོ། སྙན་དངགས་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པའི་རོལ་མཚོ། སྭརསྭཏཱིནཱནྡསྱལཱིལཱསརནཱམཀབྱཱདརྴསྱཊཱིཀབིཧརཏིསྨ། སྙན་དངགས་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པའི་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་ཤྲཱི་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རཱ་ཡ། ཀུན་མཁྱེན་ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་མགོན་ལྷ་ཡི་ལྷར་གྱུར་པ། །མཚུངས་མེད་སྟོན་པ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་མཆོག །ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཡིད་འཕྲོག་པདྨ་དཀར་པོ་འཛུམ་པའི་ཞལ། །ལེགས་གསུང་འོད་ཟེར་སྟོང་གི་དྲྭ་བ་ཅན། །སྙིང་གི་མུན་སེལ་བློ་གྲོས་མཆོག་སྩོལ་བའི། །དབྱངས་ཅན་ངག་གི་དཔལ་མོས་དགེ་ལེགས་སྩོལ། །མཁས་རྣམས་མགྲིན་པ་ཀུ་མུད་དཀར་པོའི་ཚལ། །སྙན་ངག་ཟླ་བའི་འོད་ཀྱིས་མཛེས་པའི་མོད། །རྨད་བྱུང་ཚིག་གི་ཉམས་འགྱུར་ཡིད་འོང་དེས། །ས་གསུམ་བརྟན་ པ་དབང་མེད་འཕྲོག་ལ་ལྟོས། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་གསུང་འགྲོ་བའི་སྒྲོན་མེ་གང་། །ཡིད་འཕྲོག་རྩོམ་པའི་ཚིག་གིས་གསལ་བའི་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་དཎྜིའི་གཞུང་བཟང་ཨཱ་དརྴའི། །འགྲེལ་བཤད་དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པའི་རོལ་མཚོ་སྤེལ། །འདིར་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ཀྱིས་འབད་པས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས། སྨྲ་བའི་ཚིག་རྣམས་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཉམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཏོན་པའི་ཐབས་གང་གིས་དེ་ཐོས་པ་རྣམས་ཡིད་འཕྲོག་པར་ནུས་པའི་སྙན་ངག་ཅེས་བྱ་བའི་གཞུང་འདི་ནི་སྒྲ་རིག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང་། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱེས་རབས་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་བཅུ་ཕྲག་རིག་པའི་འདབ་སྟོང་པ། །བཞད་མཛད་བསྟན་པའི་ཉིན་མོར་བྱེད། །ངག་གི་ལྷ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་བཅུད། །ཡོངས་འཁྱིལ་མི་ཕམ་རྣམ་པར་རྒྱལ། ། ལས། མཁས་པ་ཉིད་ནི་མེད་ན་བློ་གྲོས་རྣམས་ཉམས་མི་རྣམས་འཚོ་བ་དོན་ཡོད་མིན། །མཚུངས་མེད་རྒྱས་པའི་སྙན་ངག་མེད་ན་མཁས་པ་ཉིད་ནི་ནེ་ཙོའི་ཀློག་དང་མཚུངས། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྙན་ངག་བྱའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་བསྟོད་པ་བྱའོ། །དེ་ལས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་གནས་འདི་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དེ། དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས། དེ་དག་སྙན་དངགས་མཁན་རྒྱལ་སྙན་ངག་སྦྱོར། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་སྐལ་བཟང་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དུས་མཁྱེན་རྒྱལ་པོ་ནི། །སྙན་ངག་མཁན་ཚེ་བདེ་གཤེགས་རྩྭ་མཆོག
Chinese
《诗镜》的注释，名为《妙音天女喜悦的嬉水湖》。 《诗镜》的注释，名为《妙音天女喜悦的嬉水湖》。 斯瓦拉斯瓦蒂南达斯亚利拉萨拉纳玛卡比亚达尔夏斯亚提卡比哈拉提斯玛。 名为《诗镜》的注释《妙音天女喜悦的嬉水湖》的论著到此结束。 那摩古汝曼殊室利哇噶伊西瓦拉亚。全知功德皆已超越，三界怙主，成为天中之天，无与伦比的导师，大悲之本体至尊，向释迦王恭敬顶礼。 令人心醉的白莲花般绽放的容颜，善语之光芒遍布千重罗网，遣除内心黑暗，赐予无上智慧，妙音语自在天女，祈请赐予吉祥。 贤者之喉咙，犹如洁白睡莲盛开的花园，诗歌之月光，将其点缀得美轮美奂，奇妙的词语变化，令人赏心悦目，令三界稳固 （的众生）不由自主地被吸引，请看吧！因此，为了使佛陀的教言，这盏照亮众生的明灯，通过令人心醉的创作之语得以彰显，故撰写吉祥丹丁的殊胜论著《诗镜》的注释《妙音天女喜悦的嬉水湖》。 在此，智者们应努力学习之处在于：如何运用言语，提炼出令人愉悦的韵味，从而使听者心醉神迷？这部名为“诗歌”的论著，实为声明学的一个分支。正如《贤愚经·如意藤》所说：“十万学术如千瓣，绽放教法之丽日，语自在天甘露藏，弥滂南嘉常胜尊。” 其中说道：“若无智者，则智慧衰退，人们的生活毫无意义。若无无与伦比的诗歌，则智者犹如鹦鹉学舌。” 此外，在经中也说：“应作能清晰阐明正法的诗歌，应作对三宝的赞颂，由此将获得无上菩提。”正如经中所说，菩萨们也致力于此，如《宝灯经》云：“彼等诗匠王，善作诗歌。”又如《贤劫经》云：“如来时知王，乃诗匠，寿喜逝，吉祥草。”
English
A commentary on the Kavyadarsha, entitled "The Playful Lake of Delight for Saraswati." A commentary on the Kavyadarsha, entitled "The Playful Lake of Delight for Saraswati." Svarasvatinandasyalilasaranamakavyadarsasyatikabiharatisma. Here concludes the treatise entitled "The Playful Lake of Delight for Saraswati," a commentary on the Kavyadarsha. Namo Guru Manjushri Vagishvaraya. Gone beyond all-knowing qualities, protector of the three realms, become the god of gods, incomparable teacher, supreme essence of great compassion, I respectfully prostrate to Shakya King. The face that blooms like a captivating white lotus, with a network of a thousand rays of light from eloquent speech, dispelling the darkness of the heart, bestowing supreme wisdom, May Saraswati, the glory of speech, grant auspiciousness. The throats of the wise, like gardens where white water lilies bloom, the moonlight of poetry, adorns them beautifully, the wonderful nuances of words, pleasing to the mind, making the three realms stable (beings) involuntarily attracted, behold! Therefore, in order to make the Buddha's teachings, this lamp illuminating beings, manifest through captivating words of composition, I compose the commentary "The Playful Lake of Delight for Saraswati" on the auspicious Dandin's excellent treatise, Kavyadarsha. Here, the point that the assembly of wise people should strive to learn is: how to use speech to extract delightful flavors, so that listeners can be enchanted? This treatise called "Poetry" is actually a branch of grammar. As it is said in the Avadana Kalpalata: "Ten million arts like a thousand petals, blooming the beautiful sun of the teachings, the nectar treasury of the goddess of speech, Mipham Namgyal, ever victorious." Among them it is said: "If there are no wise people, then wisdom declines, and people's lives are meaningless. If there is no incomparable poetry, then the wise are like parrots repeating words." Furthermore, it is also said in the Sutra: "One should compose poetry that clearly elucidates the Dharma, one should compose praises to the Three Jewels, thereby one will attain unsurpassed Bodhi." As stated in the Sutra, Bodhisattvas also devote themselves to this, as the Jewel Lamp Sutra says: "Those royal poets, skillfully compose poetry." And as the Bhadrakalpika Sutra says: "The Tathagata, King of Timely Knowledge, is a poet, Sukhastha, auspicious grass."
Tibetan
་ལ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་ནས་ཀྱང་། །དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་དང་། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས། སྔོན་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུར་གྱུར་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་སྐར་རྒྱལ་ཟད་པར་མེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པར། སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཁྱོད་འདྲའི་དགེ་སྦྱོང་སོགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟོད་དེ་ཞག་བདུན་རྐང་པ་ཡ་གཅིག་གིས་འགྲེངས་ཏེ་བསྐོར་བ་བྱས་པས་བསྐལ་པ་བཞི་ཁྲིའི་ཚོགས་འདུམས་པར་གསུངས་ཤིང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོ། ཙནྡྲ་གོ་མཱི། ཟླ་བ་གྲགས་ པ་སོགས་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྩམས་པ་ཀུན་ཀྱང་སྙན་ངག་གི་ལམ་དང་ལྡན་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་ཀྱང་ངེས་པའི་ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པས་དོན་བཟང་པོ་ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ཅན་ཡིན་ཅིང་། མདོ་རྒྱན་ལས། ངག་ཚིག་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་དང་། །བསྟན་དང་རྣམ་འབྱེད་ཐེ་ཚོམ་གཅོད། །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་བཞིན་གྱི་ངག་གི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་སྙན་ངག་གི་ཡོན་ཏན་ལྡན་ཏེ། དེ་ལྟར་མདོར་ན་མཁས་པའི་ལེགས་གསུང་ཐམས་ཅད་དོན་གྱི་དབང་གིས་སྙན་ངག་གི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་གོ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ངག་གི་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་སྙན་དངགས་ཀྱི་གཞུང་དག་འཕགས་ཡུལ་དུ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ར་མ་ཤྲ་མ་སོགས་ཀྱིས་བྱས་པ་དང་། དབྱངས་ཅན་མགུལ་རྒྱན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་པ་སོགས་གཞུང་མང་ཉུང་དུ་མ་ཡོད་པ་ལས། སྔོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་གི་དོན་འདུས་ཤིང་། དཔེ་བརྗོད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གསལ་བར་བསྟན་པ་མེ་ལོང་མའི་གཞུང་འདི་མཛད་པ་པོ་ནི། རྣམ་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་པཎྜི་ཏ་ཚངས་པའི་དབྱུག་གུ་འཛིན་པས་མཚན་དེ་ལྟར་ཐོགས་པ་དཎྜི་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་མ་དབྱངས་ཅན་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་། རིག་པའི་གནས་རྣམས་ལ་མཁས་པ་ཆེན་ པོར་གྱུར་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་འདི་རྒྱ་གར་དུ་ཕྱི་ནང་གི་མཁས་པ་ཀུན་གྱིས་ཚད་མར་འཛིན་ཅིང་དར་ཆ་ཆེ་ལ། བོད་དུ་ཐོག་མར་ཤོང་དཔང་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཞུས་འཆད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དྲིན་ལས་ཆེས་ཆེར་དར་བའོ། །གཞུང་འདི་འཆད་པ་ལ། མཚན་དོན། འགྱུར་ཕྱག གཞུང་དོན་གསུམ་ལས། དང་པོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་བྱཱ་དརྴ། བོད་སྐད་དུ། སྙན་ངག་མེ་ལོང་། ཞེས་བྱ་སྟེ་ཀཱ་བྱཱ་ནི་སྙན་ངག ཨཱ་དརྴ་ནི་མེ་ལོང་། ཞེས་པ་སྟེ། ངག་གི་རྒྱུན་གང
Chinese
也以偈颂的音调赞颂，最初发起菩提心。像这样，我等大师也曾于过去世为婆罗门童子时，赞颂安住在星王尽灭火三昧中的星王佛，以偈颂的音调赞颂像您一样的殊胜士夫等，单足站立绕行七日，佛说因此能消除四万劫的罪障。大德龙树，论师英雄，旃扎果弥，月称等所有智者所著的论典，也都结合了诗学的途径。佛陀的经典也具足决定性的圆满语句，因此具有美好的意义和美好的词句。如《经庄严论》所说：言辞极其合理，能开示、辨别，断除疑惑。等等，就像这样，由于自然语言的圆满结合，具备诗学的功德。总之，应当理解所有智者所说的一切善语，都因意义的缘故而具备诗学的功德。因此，为了使语言的结合圆满，在印度，以前的论师罗摩舍摩等造了诗学的论典，还有《妙音天女颈饰八千颂》等许多论典。而这部汇集了所有古代论典的意义，并清晰地阐述了例证结合的《诗镜论》，其作者是外道班智达，因手持梵天杖而得名的檀丁。他受到圣母妙音天女的摄受，精通内外两道的宗义，以及所有的明处，是一位伟大的智者。这部论典在印度被内外学者一致奉为圭臬，非常盛行。在西藏，最初由香和邦两位译师翻译校订，通过讲修而确立，因此得以广泛流传。讲解这部论典时，分为名称释义、译者礼赞、论典正文三个部分。首先，在印度语中称为Kāvyādarśa（梵文天城体：काव्यादर्श，梵文罗马拟音：Kāvyādarśa，汉语字面意思：诗学之镜），在藏语中称为《诗镜》。Kāvyā（梵文天城体：काव्य，梵文罗马拟音：Kāvya，汉语字面意思：诗学）是诗歌，Ādarśa（梵文天城体：आदर्श，梵文罗马拟音：Ādarśa，汉语字面意思：镜子）是镜子。意思是语言的流
English
Also, praising with metrical tunes, one first generates the mind of enlightenment. Like that, our own teacher, in the past, when he was a Brahmin boy, praised the Buddha Star King, who was dwelling in the samadhi of the exhaustion of the fire of the star king, praising with metrical tunes such as "A superior being, a great ascetic like you," and circumambulating for seven days standing on one foot, it is said that he thus eliminated the accumulation of forty thousand kalpas. The great Nagarjuna, the teacher Hero, Chandra Gomi, Chandrakirti, and all the other scholars composed everything in conjunction with the path of poetics. The scriptures of the Buddha also possess complete definitive words, and thus have good meaning and good words. As it says in the Ornament of the Sutras: "Words and speech are extremely reasonable, they teach, distinguish, and cut off doubt." And so on, like that, due to the complete combination of natural language, it possesses the qualities of poetics. In short, it should be understood that all the good words spoken by the wise possess the qualities of poetics due to their meaning. Therefore, in order to make the combination of language complete, in India, the treatises on poetics were made by the former teachers Rama Sharma and others, and there are many treatises such as the Eight Thousand Verses on the Necklace of Saraswati. And this treatise, the Mirror of Poetry, which gathers the meaning of all the ancient treatises and clearly explains the combination of examples, was composed by the Pandit of the Outsiders, Dandin, who was named so because he held the Brahma staff. He was embraced by the Holy Mother Saraswati, and was a great scholar who was expert in the tenets of both internal and external schools, and in all the fields of knowledge. This treatise is held as authoritative by all the internal and external scholars in India, and is very popular. In Tibet, it was first translated and edited by the two translators Shong and Pang, and it spread greatly due to the kindness of establishing it through teaching and practice. When explaining this treatise, it is divided into three parts: the meaning of the name, the homage of the translator, and the meaning of the treatise. First, in the Indian language, it is called Kāvyādarśa (Sanskrit Devanagari: काव्यादर्श, Sanskrit Romanization: Kāvyādarśa, Chinese literal meaning: Mirror of Poetry), and in Tibetan it is called "Mirror of Poetry." Kāvyā (Sanskrit Devanagari: काव्य, Sanskrit Romanization: Kāvya, Chinese literal meaning: Poetry) is poetry, and Ādarśa (Sanskrit Devanagari: आदर्श, Sanskrit Romanization: Ādarśa, Chinese literal meaning: Mirror) is mirror. It means the stream of language.