Tibetan
འདིར་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཐམས་ཅད་གོ་ཞིང་གསལ་བར་མ་བྱས་པ་ཞིག་ན། མཐོ་རིས་ལྷ་དང་མི་ཡུལ་དང་ས་འོག་གི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་མཐའ་དག་འདི་ལྐུགས་པའི་ཚོགས་བཞིན་བླང་དོར་གྱི་བརྡ་སྤྲོད་པའི་སྨྲ་བ་མེད་པས། སྨག་རུམ་མུན་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེས་ན། གནས་སྐབས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་རྣམས་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་རྣམ་པར་བཞག་པ་སོགས་ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་གཞལ་ཞིང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་འདི་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རང་བཞིན་ཅན་ངག་གི་བརྗོད་པའི་དྲིན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རླུང་ལས་ནུ་སོགས་ཀྱི་སྙན་པར་གྲགས་པའི་གཟུགས་གང་དེ། །ངག་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྙན་ངག་གི་མེ་ལོང་ལ་ཐོབ་པ་སྟེ་ཤར་བ་ན། །རྒྱལ་པོ་དེ་དག་ད་ལྟ་ཉེ་བར་མི་གནས་པར་འདས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། །དེའི་ གྲགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་རང་ཉིད་ད་ལྟའང་ཉམས་པ་མེད་པ་འདི་ལ་ལྟོས། །ཞེས་མེ་ལོང་གཞན་ལས་འཕགས་པའི་ཕུལ་བྱུང་གི་ཡོན་ཏན་མངའ་བ་ལ་ངོ་མཚར་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགོས་པ་དེ་ལྡན་གྱི་སྙན་ངག་སྦྱར་ཚུལ་ལ། མཁས་པས་ཚིག་དང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ངག་ནི་འདོད་པ་འཇོ་བའི་བ་མོ་ལྟ་བུ་རུ་བཤད། ཅེས་སམ། ཡང་ན་འདི་ལྟར་བ་ཡི་སྐད་དོད་གོ་ཡི་སྒྲ་དག་ལའང་འཇུག་པས། ངག་ནི་ངག་གི་འདོད་འཇོར་བཤད། །ཅེས་སོ། །གང་དུ་ངག་ཉིད་ཀྱང་ཚིག་དོན་ལེགས་པར་མ་བསྡེབས་པའི་ཉེས་པར་སྦྱར་ན་འདོད་པ་མི་འཇོ་བར་མ་ཟད། དེ་འདྲའི་ངག་སྦྱོར་བ་པོ་དེ་ཉིད་མི་མཁས་པར་མཚོན་པས་བ་ལང་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་ན་སྙན་ངག་སྦྱར་བ་དག་ལ་ཚིག་གམ་དོན་གྱི་སྐྱོན་ཆུང་ངུ་ཞིག་སྣང་བར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ལྟར་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་མི་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ལུས་ཀྱི་ཆ་གཞན་ཀུན་མཛེས་ཀྱང་། མིག་ཚག་པ་སོགས་སྐྱོན་གཅིག་གིས་ནི་སྐལ་བ་ངན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གང་ཚེ་སྐྱེ་བོ་སྙན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པས། ངག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དག་ཇི་ལྟར་དབྱེ་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཟང་ངན་སོགས་དམིགས་པའི་གོ་སྐབས་ལོང་བ་དག་ལ་ཡོད་དམ་ཅིས་ ཞེས་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ། དེ་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་མཁས་པས་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་ཀྱི་སྙན་ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་མངོན་པར་དགོངས་ནས་སྒྲ་དོན་རྣམ་པར་བཀྲ་བའི་ལམ་དང་ལྡན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་བྱ་བའི་ཆོ་གའམ་ཐབས་ངེས་པར་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །ཇི་ལྟར
Chinese
在此，如果沒有將所有要表達的意義理解並闡明，那麼，上界天神、人間以及地下的三個世界，所有這些都如同啞巴的群體一般，無法傳達取捨的訊息，沒有說話的能力，因此，將會變成一片黑暗。因此，衡量並確定暫時的世間事務以及超越世間的道路等無邊的知識，這都是由於名詞、詞語、文字的自性，語言的表達的恩德所產生的。第二，過去的國王如風力生等，其美名遠揚的形象，在具有語言自性的詩歌的鏡子中顯現，也就是說，雖然那些國王現在已經不在世，已經逝去，但是，看看他們名聲的自性形象，至今仍然沒有衰退。這是以驚奇的方式讚歎詩歌具有超越其他鏡子的卓越功德。關於如何創作具有上述功用的詩歌，智者說，將詞語和意義的形態正確地結合起來的語言，就像是能滿足願望的如意母牛。或者，也可以這樣說，因為「བ་（ba）」這個詞的同義詞也包含「གོ་（go）」這個聲音，所以，語言被說成是語言的如意寶。如果語言本身沒有將詞語和意義很好地結合，而是錯誤地使用，不僅不能滿足願望，而且，那樣運用語言的人，也會因為被認為是不聰明，而被其他人說成是像牛一樣。因為這樣的緣故，對於創作詩歌的人來說，即使詞語或意義上出現微小的錯誤，也不應該像什麼都沒發生一樣置之不理，例如，即使身體的其他部分都很美麗，但只要眼睛或睫毛等有一個缺點，就會變得不幸。如果有人不了解詩歌等論著的特徵，又怎麼能區分語言的優點和缺點呢？例如，盲人有可能分辨美醜等形象的差異嗎？這是表示沒有的否定詞。因此，過去的智者們為了讓眾生能夠理解詩歌的差異，顯然是考慮到這一點，而 निश्चित（梵文天城體，niścita，梵文羅馬擬音，确定）地結合了具有清晰表達聲音和意義的道路的詞語的行為儀軌或方法。如何？
English
Here, if all the meanings to be expressed are not understood and clarified, then all three worlds of the upper realm gods, the human realm, and the underworld, all of these would be like a gathering of mutes, unable to communicate the messages of what to adopt and what to abandon, without the ability to speak. Therefore, it would become like a pitch-black darkness. Therefore, measuring and determining the limitless knowledge, such as the temporary worldly affairs and the paths that transcend the world, all of this arises from the kindness of the nature of nouns, words, and letters, the expression of language. Secondly, the image of the past kings, such as Rlung las nu (Born from the Wind), whose fame spread far and wide, appears in the mirror of poetry that has the nature of language. That is to say, although those kings are no longer alive and have passed away, look at the image of the nature of their fame, which has not diminished even now. This is an expression of wonder at the extraordinary qualities of poetry that surpass other mirrors. Regarding how to compose poetry that possesses the aforementioned benefits, the wise say that speech that correctly combines the forms of words and meanings is like a wish-fulfilling cow. Alternatively, it can also be said that because the synonym for the word "བ་ (ba)" also includes the sound "གོ་ (go)", language is said to be the wish-fulfilling jewel of language. If language itself does not combine words and meanings well, but is used incorrectly, not only will it not fulfill wishes, but the person who uses language in that way will be considered unwise and will be said by others to be like a cow. For such reasons, even if a small flaw in words or meanings appears to those who compose poetry, it should not be ignored as if nothing happened. For example, even if all other parts of the body are beautiful, having one flaw, such as in the eyes or eyelashes, will lead to misfortune. If someone does not understand the characteristics of treatises on poetry and so on, how can they distinguish the merits and flaws of language? For example, do the blind have the opportunity to distinguish the differences between good and bad forms? This is a negative word indicating absence. Therefore, the wise ones of the past, in order for beings to understand the differences in poetry, clearly considered this point and निश्चित (Sanskrit Devanagari, niścita, Sanskrit Roman transliteration, determined) combined the behavioral rituals or methods of words that possess the path of clearly expressing sound and meaning. How?
Tibetan
་སྦྱར་ན་མཁས་པ་དེ་དག་གིས་ནི་སྙན་ངག་གི་ལུས་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ངག་གི་རྒྱུན་དང་། དེ་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བར་དུ་དགེ་བ་ལེའུ་དང་པོ་དང་། བར་མ་དང་། ཐ་མ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། ལེའུ་དང་པོ་འདི་ལ་སྙན་ངག་གི་ལུས་བཤད་པ་དང་། རྒྱན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། སྙན་ངག་གི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། དེ་དག་སྐད་གང་ལ་བརྟེན་པ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས་ལས། དང་པོ་སྙན་ངག་གི་ལུས་ནི་རེ་ཞིག་ཅེས་རྩོམ་པའི་སྐབས་དེར། རང་གིས་གང་བརྗོད་བྱར་འདོད་པ་ཡི་དོན་གྱི་རྣམ་པར་བཅད་པའམ་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཚིག་གི་ཕྲེང་བའམ་ངག་གི་རྒྱུན་དེ་ཉིད་ལ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཚིག་ལྷུག་པ་དང་། བཅད་ལྷུག་སྤེལ་མ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། ཚིགས་བཅད། ལྷུག་པ། སྤེལ་མ་བཤད་པ་ གསུམ་ལས། དང་པོ་ཚིགས་བཅད་ནི་རྐང་པ་དྲུག་ནས་ཉེར་བདུན་ལྟ་བུའི་བར་གྱི་ཡི་གེ་རྣམས། རྐང་པ་བཞི་ཀ་ལ་འདྲ་བར་གྱུར་པ་ཅན་ཡིན་པར་སྙན་ངག་གི་ལུགས་འདིར་འདོད་དོ། །གཞན་ལས་ཚིགས་བཅད་ལ་རྐང་པ་གཅིག་ནས་དྲུག་གི་བར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །རྐང་པ་བཞི་པའི་ཚིགས་བཅད་དེ་ལ་ཡང་། ཡི་གེ་བགྲང་བ་བྲྀཏྟ་དང་། ཕྱི་མོ་བགྲང་བ་ཛཱ་ཏི་ཞེས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། སྡེབ་སྦྱོར་བྲྀཏྟ་དང་ཛཱ་ཏི་གཉིས་པོ་དེ་ཡི་སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ནི། སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་དུ་ངེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་འདྲའི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་རིག་པ་དེ་ཉིད་སྙན་ངག་གི་རྒྱ་མཚོ་ནི། ཟབ་མོར་འཇུག་འདོད་རྣམས་ཀྱི་གྲུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྙན་ངག་སྦྱོར་བ་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་སོ། །ཚིགས་བཅད་ཀྱི་སྙན་ངག་དེ་ལའང་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ནི། དེ་བཞིན་རིགས་དང་། མཛོད་དང་། འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིར་དབྱེ་བ་ཡོད་ཅིང་། དེ་འདྲ་བ་ཡི་ཚིགས་བཅད་དུ་མ་ཡོད་པའི་བརྗོད་བྱ་རྒྱ་ཆེ་བ་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་ནི་ཚོམས་ཚོམས་སུ་སརྒས་བཅིངས་ཞེས་ལེའུ་སོ་སོས་གཅད་པར་བྱའོ། །ཚིགས་བཅད་ཀྱི་དབྱེ་བ་དེ་རྣམས་སྣལ་མ་དང་སྣམ་བུ་ལྟར་སྙན་ངག་གི་སྦྱོར་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་གི་ཆ་ཤས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་འདིར་ལོགས་སུ་དཔེར་མ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ། ཇི་ལྟར་ན། གྲོལ་བ་ཞེས་པ་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གི་ནང་དུ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་ཚིག་གཞན
Chinese
如果结合起来，那些学者们就很好地阐述了诗歌的本体是名、词、字母集合的自性，是语言的流淌，以及使之美丽的各种装饰。如此说。第二，中间的善，有第一品、中间和最后三部分。其中，第一品讲述了诗歌的本体和装饰两方面。第一方面，又分为诗歌本体的分类和它们所依赖的语言的阐述两部分。第一部分又分为总说和广说两部分。首先，诗歌的本体，暂时是指在创作的时候，自己想要表达的意义的各个方面，或者说是经过特别修饰的词语的组合或语言的流淌。它又分为诗歌、散文和诗散结合三种形式。第二，广说分为诗歌、散文和诗散结合的阐述三部分。首先，诗歌是指六个到二十七个字母之间的字数，每一句都相同。诗歌的体裁是这样认为的。其他地方也有说诗歌是从一句到六句的。四句的诗歌又分为计算字母的（梵文天城体：वृत，梵文罗马转写：vṛtta，汉语字面意思： वृत्त）和计算音步的（梵文天城体：जाति，梵文罗马转写：jāti，汉语字面意思： जाति）两种。韵律（梵文天城体：वृत，梵文罗马转写：vṛtta，汉语字面意思： वृत्त）和音步（梵文天城体：जाति，梵文罗马转写：jāti，汉语字面意思： जाति）这两者的所有阐述，都已在韵律的论著中明确说明。这样的韵律学，就像是想要深入诗歌海洋的人们的船只一样，因为对于诗歌的创作来说是必不可少的。诗歌又分为解脱、种类、宝藏和集合四种。像这样包含众多诗歌，并阐述广阔主题的论著，应该分章节，即分成不同的章节。诗歌的这些分类，就像经线和纬线一样，是大型诗歌作品中不可或缺的组成部分，因此这里就不单独举例说明，但可以通过理解来领会。例如： 解脱是指在一句诗中表达一个主题，用不同的词语。
English
If combined, those scholars have well explained that the essence of poetry is the nature of the collection of names, words, and letters, which is the flow of language, and the various ornaments that make it beautiful. So it is said. Secondly, the virtue in the middle has three parts: the first chapter, the middle, and the last. Among them, the first chapter discusses the body of poetry and the ornaments. In the first aspect, there are two parts: the classification of the body of poetry and the explanation of the languages on which they depend. The first part is divided into a summary and a detailed explanation. First, the body of poetry, for the time being, refers to the various aspects of the meaning that one wants to express at the time of creation, or the combination of words or the flow of language that has been specially modified. It is also divided into three forms: poetry, prose, and a combination of poetry and prose. Second, the detailed explanation is divided into three parts: poetry, prose, and the explanation of the combination of poetry and prose. First, poetry refers to the number of letters between six and twenty-seven, and each line is the same. This is how the style of poetry is considered. In other places, it is also said that poetry ranges from one to six lines. The four-line poem is also divided into two types: counting letters (Sanskrit Devanagari: वृत्त, Sanskrit Roman transliteration: vṛtta, Chinese literal meaning: circle) and counting morae (Sanskrit Devanagari: जाति, Sanskrit Roman transliteration: jāti, Chinese literal meaning: जाति). All the elaborations of meter (Sanskrit Devanagari: वृत्त, Sanskrit Roman transliteration: vṛtta, Chinese literal meaning: circle) and mora (Sanskrit Devanagari: जाति, Sanskrit Roman transliteration: jāti, Chinese literal meaning: जाति) have been clearly stated in the treatises on meter. Such metrics are like ships for those who want to delve deeply into the ocean of poetry, because they are indispensable for the creation of poetry. Poetry is also divided into four types: liberation, kind, treasure, and collection. Treatises that contain many such poems and elaborate on broad themes should be divided into chapters, that is, divided into different chapters. These classifications of poetry, like warp and weft, are indispensable components of large poetic works, so no separate examples are given here, but they can be understood through comprehension. For example: Liberation refers to expressing a theme in one line of poetry, using different words.