Tibetan
ས་སམ་རྒྱན་མེད་ན་ཚིག་གི་ཉམས་འབའ་ཞིག་གིས་སྙན་ངག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་གྱི་རྒྱན་གཙོ་ཆེ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་། གྲོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་མིན་པའི་ཁུར་འདི་སྙན་ངག་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཕལ་མོ་ཆེའམ་ཕལ་ཆེར་དུ་འཛིན་དགོས་ཏེ། བརྗོད་ཚུལ་མི་མཁས་པའམ་སྒྲ་ལ་གྲོང་ཚིག་ཞུགས་པས་འཇིག་རྟེན་བཞད་ གད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ཡང་སྲིད་པས་སོ། །དེ་ལ་གྲོང་ཚིག་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ། འདོད་ལྡན་བདག་ལ་གཞོན་ནུ་མ། །ཁྱོད་ནི་བདག་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་གྲོང་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དེ། གྲོང་པ་ཐ་མལ་བའི་ངོ་ཚའི་ཚིག་རྗེན་པར་སྨྲས་པ་འདི་འདྲ་བརྗོད་ན་མཁས་པས་སྦྱར་བ་ཡི་སྙན་པའི་ཉམས་དང་བྲལ་བའམ་ཉམས་དེ་ལྟ་བུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། རང་དེ་ལ་ཆགས་ཀྱང་དེས་རང་ལ་མ་ཆགས་པ་བརྗོད་པ་སྔ་མ་དང་དོན་འདྲ་ཡང་བརྗོད་ཚུལ་མཁས་ན་གྲོང་ཚིག་དག་གི་སྐྱོན་མེད་པ་ནི། ཟུར་མིག་ལྟ་བ་ལ་གཡོན་མིག་མ་ཞེས་བོས་ནས་འདོད་པ་ཞེས་པ་གཏུམ་མོ་མ་རུངས་པ་འདི་ནི་ངེས་པར་བདག་ལ་བརྩེ་བ་མེད་པར་གདུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། ཁྱོད་ལ་ནི་འདི་ཁྲོ་བ་མེད་པར་དགའ་བ་ཞིག་གོ་ཞེས་པ་འདི་ལ་གྲོང་པའི་ཚིག་གི་དོན་མེད་ཅིང་མཚར་ཉམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་ཚུལ་མི་མཁས་པའི་བླུན་པོའི་གྲོང་ཚིག་ཏུ་སོང་ན་དེར་མ་ཟད་སྒྲ་ལའང་གྲོང་པ་ཡི་ངོ་ཚའི་ངག་གི་ཆ་དང་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་ཞུགས་པ་ཉིད་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ལེགས་པའི་ཅིག་ཤོས་མི་ལེགས་པར་གྲགས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོ་ཚའི་ཚིག་དགའ་བའི་དགའ་སྟོན་ཞེས་འཁྲིག་པ་བརྗོད་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཡ་ཡིག་དང་བྷ་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པ་བཞིན་ནོ། ། དེ་ཡང་ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱོར་ཚུལ་དང་། ཚིག་གི་གཅོད་མཚམས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་སླར་ཡང་ངག་དེའི་དོན་ངག་གིས་ཀྱང་གྲོང་ཚིག་འཕྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ངག་དེ་ནི་གྲོང་པ་ཡི་སྐྱོན་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱོར་དང་གཅོད་མཚམས་ཀྱིས་གྲོང་ཚིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། ཡཱ་བྷ་བ་ཏཿ པྲི་ཡཱ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡཱ་གང་། བྷ་བ་ཏཿ ཁྱོད་ཀྱི། པྲི་ཡཱ་དགའ་མ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འདི་བརྗོད་པར་བྱས་ཀྱང་། ཡཱ་བྷ། འཁྲིག་པ། བ་ཏཿ ལྡན་པ། པྲི་ཡཱཿ དགའ་མ། ཞེས་པར་གོ་ནས་གྲོང་ཚིག་ཏུ་སོང་ཚེ་མི་མཛེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བོད་སྐད་དུ། མོ་མཚན་བཟང་ལྡན་དང་བྱ་ལྕེ་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་མོ་དང་བྱ་ཡར་བཅད
Chinese
如果词句没有华丽的辞藻修饰，仅凭词句本身的韵味是无法成为诗歌的。虽然意义上的修饰很重要，但是，在创作诗歌的大多数情况下，必须避免使用粗俗的词语。因为表达方式不巧妙或者语音中夹杂着粗俗的词语，也可能会成为世人嘲笑的对象。举例说明什么样的词语是粗俗的：例如，“对于有欲望的我，年轻的女子啊，你并不像我所希望的那样对待我。”这样的话语本身就带有粗俗的意味。如果直白地说出普通人难以启齿的话语，那么即使是智者创作的诗歌也会失去其优美的韵味，或者说根本不会有那种韵味。虽然表达的是自己爱慕对方，对方却不爱慕自己，与之前的例子意义相同，但如果表达方式巧妙，就可以避免粗俗的弊端。例如，用眼角瞟视，称呼为“左眼”，然后说：“欲望啊，你这个凶狠的魔女，你一定是不爱我，才会让我感到痛苦。而你却毫不生气，反而感到高兴。”这样的话语既没有粗俗的意味，又富有幽默感。如果表达方式不巧妙，变成了愚蠢的粗俗之语，那么不仅如此，语音中也会夹杂着与粗俗的口语相似的弊端。那就是，好的一面也会变得不好。那是怎样的呢？例如，世俗中难以启齿的词语，用“欢乐的盛宴”来表达性爱。就像“呀”字和“巴”字等组合在一起一样。 此外，词语的连接方式和断句方式也会导致粗俗。不仅如此，如果话语本身的含义也变得粗俗，那么就会被认为是粗俗的，并因此受到嘲笑。因此，必须认识到，这种话语就是夹杂着粗俗弊端的话语。例如，通过词语的连接和断句而变得粗俗的例子是：亚巴瓦达 普里亚（藏文：ཡཱ་བྷ་བ་ཏཿ པྲི་ཡཱ་，梵文天城体：या भवतः प्रिया，梵文罗马拟音：yā bhavataḥ priyā，汉语字面意思：她是你的爱人）。虽然这句话本意是说“呀（藏文：ཡཱ་，梵文天城体：या，梵文罗马拟音：yā，汉语字面意思：谁），是你的（藏文：བྷ་བ་ཏཿ，梵文天城体：भवतः，梵文罗马拟音：bhavataḥ，汉语字面意思：你的），爱人（藏文：པྲི་ཡཱ་，梵文天城体：प्रिया，梵文罗马拟音：priyā，汉语字面意思：爱人）”，但是如果理解成“呀巴（藏文：ཡཱ་བྷ།，梵文天城体：या भ，梵文罗马拟音：yā bha，汉语字面意思：性爱），具有（藏文：བ་ཏཿ，梵文天城体：वतः，梵文罗马拟音：vataḥ，汉语字面意思：具有），爱人（藏文：པྲི་ཡཱཿ，梵文天城体：प्रियाः，梵文罗马拟音：priyāḥ，汉语字面意思：爱人）”，变成了粗俗的语言，就会显得不雅。用藏语来说，就像“女性生殖器美好，像鸟的舌头”一样，把“女性”和“鸟”分开断句。
English
If words lack ornate embellishments, they cannot become poetry with mere flavor of words. Although the embellishment of meaning is important, in most cases of composing poetry, it is necessary to avoid vulgar words. Because unskilled expression or the inclusion of vulgar words in the sound may also cause ridicule in the world. To illustrate what kind of words are vulgar: For example, "To me, who is full of desire, young woman, you do not treat me as I wish." Such words are inherently vulgar. If one speaks bluntly of words that ordinary people are ashamed to say, then even poetry composed by wise men will lose its beautiful flavor, or rather, it will not have that flavor at all. Although expressing that one loves the other, but the other does not love oneself, the meaning is the same as before, but if the expression is skillful, the drawbacks of vulgar words can be avoided. For example, glancing sideways, calling it "left eye," and then saying, "Desire, you fierce witch, you must not love me, that's why you make me feel pain. But you are not angry, but happy." Such words have no vulgar meaning and are full of humor. If the expression is unskilled and becomes a foolish vulgar word, then not only that, but the sound will also be mixed with defects similar to vulgar colloquial speech. That is, the good side will also become bad. What is that like? For example, words that are difficult to say in the world, using "feast of joy" to express sexual intercourse. Just like the combination of the letters "ya" and "bha," and so on. In addition, the way words are connected and the way sentences are punctuated can also lead to vulgarity. Moreover, if the meaning of the words themselves becomes vulgar, then it will be considered vulgar and ridiculed. Therefore, it must be recognized that such words are words mixed with vulgar defects. For example, an example of becoming vulgar through the connection and punctuation of words is: yā bhavataḥ priyā. Although the original intention of this sentence is to say "who (Tibetan: ཡཱ་，梵文天城体：या，IAST: yā, literal meaning: who), is your (Tibetan: བྷ་བ་ཏཿ，梵文天城体：भवतः，IAST: bhavataḥ, literal meaning: your), lover (Tibetan: པྲི་ཡཱ་，梵文天城体：प्रिया，IAST: priyā, literal meaning: lover)," but if it is understood as "ya bha (Tibetan: ཡཱ་བྷ།，梵文天城体：या भ，IAST: yā bha, literal meaning: sexual intercourse), having (Tibetan: བ་ཏཿ，梵文天城体：वतः，IAST: vataḥ, literal meaning: having), lover (Tibetan: པྲི་ཡཱཿ，梵文天城体：प्रियाः，IAST: priyāḥ, literal meaning: lover)," and becomes vulgar language, it will appear inelegant. In Tibetan, it is like "female genitalia is beautiful, like a bird's tongue," separating "female" and "bird" into separate sentences.