Tibetan
་པ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་པ་དག་ལ་སྙན་ངག་གི་ལམ་འདི་ནི་འདི་འདྲ་བ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀ་ཤར་པའི་འདོད་པའི་དཔེ་བརྗོད་བྱས་ན། ལྷོ་པའི་འདོད་ཚུལ་གྱི་དཔེ་བརྗོད་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ། རྐང་པ་རེ་རེ་ལའང་འཇམ་རྩུབ་ཅི་རིགས་སུ་སྤེལ་བས་འཇམ་རྩུབ་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཞིག་ཡིན་པར་ཤེས་ལ། འཇམ་རྩུབ་སྤེལ་ཚུལ་འཇམ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་རྩུབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་མི་བྱེད་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྤེལ་བ་དེ་དཔེ་བརྗོད་གཅིག་གིས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པས་དོན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །སྐབས་འདིར་དཔྱད་བྱ་འདི་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་གིས་སྦྱར་བ་ནི་འཇམ་པ་ཤས་ཆེ་ལ། འཇམ་ཆེས་པས་ལྷོད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་གཞོན་དང་ཁྱད་མེད་པ་དང་། ཡང་མཉམ་ཉིད་ནི་རྐང་པ་བཞི་ཀ་འཇམ་མཉམ་མམ་རྩུབ་མཉམ་བར་མ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཉམ་པ་ལྷོ་པའི་ལུགས་སུ་འདོད་པའང་། མཉམ་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ནི་འཇམ་རྩུབ་བར་མ་སྟེ། ཞེས་དང་། ཤིན་གཞོན་སྐབས། ཐམས་ཅད་མཉེན་པ་སྦྱོར་བ་ལྷོད་པའི་སྐྱོན་དུ་བཤད་པ་དང་། སྦྱར་བ་ལྷོད་པས་མ་རེག་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་གི་དཔེ་བརྗོད་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། འཇམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཉམ་པ་ནི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཐམས་ཅད་མཉེན་པའི་སྐྱོན་ཡང་ཡིན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་རྩུབ་མཉམ་ནི་སྦྱར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་ཤིན་གཞོན་གྱི་ཟློག་ཟླ་ཡང་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་དེ་གསུམ་མ་འདྲེས་པར་ངོས་མི་ཟིན་པས་ཡོན་ཏན་བཅུ་སོ་སོར་རང་རྐང་དུ་འཆད་མི་བཏུབ་བས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དཀའ། དེའི་ཕྱིར་རཏྣ་ཤྲཱིའི་རྒྱ་འགྲེལ་ལས་རྐང་པ་བཞི་ཀ་འཇམ་མཉམ་དང་། རྩུབ་མཉམ། བར་མར་མཉམ་པ་གསུམ་དང་། དེ་ལའང་ནང་གི་དབྱེ་བ། འཇམ་པའི་འཇམ་པ་སོགས་དགུར་ཕྱེ་བའི་དཔེ་བརྗོད་མཛད་ཅིང་། གཞུང་རྩ་བའི་དཔེ་བརྗོད་ལ་ཁ་བསྐང་སྟེ་འཇམ་པ་འབའ་ཞིག་པ་དང་། རྩུབ་པ་འབའ་ཞིག་པའི་དཔེར་མཛད་པ་ནི། སྤྱིར་ཚིགས་བཅད་ལ་རྐང་པ་བཞི་ཀ་འདྲ་བར་བྱས་པ་ལ་དབྱེ་བ་དེ་འདྲ་འོང་བ་དཔེར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། རྐང་པ་བཞི་ཀ་འཇམ་རྩུབ་མི་འདྲ་བ་ནི་མི་མཉམ་པར་བསྟན་མོད། མི་མཉམ་པ་དེ་འདྲ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་། གོང་གི་དཔེ་བརྗོད་དགུ་ཀ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་བྱས་ན། སྔར་བརྗོད་པ་ལྟར་མི་འགྲིགས་པས། དགུ་པོ་འདིའི་ནང་ནས་བར་མར་གྱུར་པའི་ཆ་རྣམས་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། འཇམ་པ་མང་ཤས་ཆེ་བ་རྣམས་ཤིན་གཞོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་།
Chinese
对于那些人来说，东方的诗歌之路就是这样产生的。如果两个诗节都作为东方观点的例子，那么南方观点的例子就可以很容易地理解。因为每一行都混合了各种柔和与粗糙，所以可以知道它是一种不偏向任何一方的令人愉悦的方式。至于柔和与粗糙的混合方式，它不是将柔和放在一边，粗糙放在一边，而是以各种方式混合，这无法通过一个例子来展示，所以它表明应该通过意义来理解。这里有一个需要研究的地方。有些人说，混合主要是柔和的，因为非常柔和所以没有松弛的缺点。就像这样，它与非常年轻没有什么不同。此外，平等是指四行全部柔和相等，或者粗糙相等，或者仅仅是中间状态的相等，这也被认为是南方的方式。在平等的情况下，它是柔和与粗糙的中间状态。 就像这样，在非常年轻的情况下，将所有柔软的组合描述为松弛的缺点，并且混合因为松弛而没有触及。就像这样描述，并且与那些例子相矛盾。柔和完全相等是平等的优点，而所有柔软也是缺点。所有粗糙相等是混合的优点，也是非常年轻的反面等等。因为这三个优点没有混淆地被识别，所以无法单独解释这十个优点，因此很难接受。因此，在拉特纳室利的印度注释中，四行全部柔和相等，粗糙相等，中间相等这三种，并且在其中也有内部的区分，例如柔和的柔和等等，制作了九种区分的例子。并且补充了根本文本的例子，作为完全柔和和完全粗糙的例子。一般来说，对于诗节来说，四行全部相同，这样的区分才会出现，这是作为例子来制作的。四行柔和粗糙不同，这表明了不平等。虽然这样的不平等表明了平等反面的缺点，并且上面的九个例子全部被认为是平等的优点，但就像之前说的那样，这是不合适的。 在这九个例子中，中间状态的部分是平等的优点，而柔和部分较多的是非常年轻的优点。
English
For those, this is how the path of poetry arose for the Easterners. If both verses are taken as examples of the Eastern view, then the examples of the Southern view can be easily understood. Because each line mixes various degrees of gentleness and roughness, it can be known that it is a pleasing way that does not lean towards either side. As for the way of mixing gentleness and roughness, it is not done by putting gentleness on one side and roughness on the other, but by mixing in various ways, which cannot be shown by one example, so it indicates that it should be understood through meaning. There is something to be examined here. Some say that the mixture is mostly gentle, and because it is very gentle, there is no fault of laxity. Like that, it is no different from being very young. Also, equality is when all four lines are equally gentle, or equally rough, or only equally in the middle state, which is also considered the Southern way. In the case of equality, it is the middle state of gentleness and roughness. Like this, in the case of being very young, describing the combination of all softness as a fault of laxity, and the mixture not touching because of laxity. Like this is described, and it contradicts those examples. Being completely equally gentle is the virtue of equality, and all softness is also a fault. Being all equally rough is the virtue of mixture, and also the opposite of being very young, etc. Because these three virtues are not identified without confusion, it is difficult to accept that the ten virtues cannot be explained separately on their own. Therefore, in Ratnaśrī's Indian commentary, all four lines being equally gentle, equally rough, and equally in the middle, these three, and also the internal distinctions within them, such as the gentleness of gentleness, etc., made examples of nine distinctions. And supplementing the examples of the root text, making examples of being completely gentle and completely rough. Generally, for a verse, such distinctions arise when all four lines are made the same, which is made as an example. The four lines being differently gentle and rough shows inequality. Although such inequality shows the fault of the opposite of equality, and all nine of the above examples are considered to be solely the virtue of equality, it is not appropriate as stated before. Among these nine, the parts that are in the middle state are the virtues of equality, and those that are mostly gentle are the virtues of being very young.
Tibetan
རྩུབ་པ་མང་ཤས་ཆེ་བ་སྦྱར་བའི་ཡོན་ཏན་དང་། རྩུབ་པ་འབའ་ཞིག་པ་དང་། འཇམ་པ་འབའ་ཞིག་པ་ཤིན་གཞོན་དང་སྦྱར་བའི་ཟློག་ཟླ་སྐྱོན་ཡིན་པའི་དགོངས་པ་ཞིབ་མོར་ཕྱེས་ན་ལེགས་པར་མངོན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེས་ན་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་པའི་ལུགས་གཞིར་བཞག་བྱས་ན་ཡོན་ཏན་བཅུ་པོ་འདི་སྙན་ངག་གི་སྤྱི་དོན་ལྟ་བུ་ལམ་གྱི་སྲོག་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་ལེགས་ན་རྩུབ་པའམ་འཇམ་པ་འབའ་ཞིག་པ་གཏན་སྦྱར་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་ཡང་སྒྲ་གདངས་ལ་རྩུབ་ཆེས་བའམ་ལྷོད་ཆེས་བའི་སྐྱོན་གྱི་ཞད་འབྱུང་ཞིང་། དེ་བཞིན་དུ་རྐང་པ་བཞི་ཀ་འཇམ་རྩུབ་མི་མཉམ་པ་ཡང་གཏན་ནས་སྦྱར་མི་རུང་བ་མིན་ཡང་སྒྲ་གདངས་ལ་འཇམ་རྩུབ་མི་མཉམ་པའི་ཞད་ཅིག་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་སྦྱོར་མཁན་ཡོད་པ་ནི་ཤར་པའི་ལུགས་ལ་ལྷོ་པས་འདོད་པ་དེ་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱ་མི་དགོས་པའི་དམིགས་བསལ་གཞུང་གི་དཔེ་བརྗོད་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ། ཞེས་པ་མི་མཉམ་མ་བརྟགས་པར། །དོན་གྱི་རྒྱན་དང་ཚོགས་དག་ལ། །བལྟོས་ནས་ཤར་ཕྱོགས་པ་དག་ལ། །སྙན་ངག་ལམ་འདི་བྱུང་བར་གྱུར། །ཅེས་དང་། ཞེས་སོགས་སྦྱོར་བ་རྩུབ་པ་དང་། གྲོལ་བ་ཡང་ནི་སྟེར་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལྷོ་བའི་ལུགས་ལྟར་ན། སྦྱར་བ་ དང་མཉམ་ཉིད་དང་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་གསུམ་ནི་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་ཡི་གེའི་གདངས་དམ་མཉེན་དང་འཇམ་རྩུབ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག བརྗོད་པ་ཚིག་ཕྲད་སོགས་བསྡུས་ཏེ་ཚིག་དངོས་གཙང་བའི་སྒོ་ནས་བཞག་སྟེ། འདི་བཞི་སྒྲ་དང་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ནོ། །རབ་དྭངས་དོན་གསལ་གཉིས་རིམ་བཞིན་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ངག་གི་ལམ་ལས་མ་འདས་པ་དང་། བརྗོད་ཚུལ་གསལ་བས་ན་དེ་གཉིས་ཀྱིས་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ལ། སྙན་པ་ནི་སྒྲ་རྗེས་ཁྲིད་ལྟ་བུ་རྣ་བར་སྙན་པ་དང་། དེར་ཡང་གྲོང་ཚིག་གི་སྐྱོན་མེད་པ་དང་། དོན་རྒྱན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་ངག་དེ་རྣ་བར་སྙན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དེས་ན་དོན་རྒྱན་རྣམས་སྙན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུ་ཞིང་། ཟུང་ལྡན་སོགས་རྗེས་ཁྲིད་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་འདི་དེ་ཕྱིར་ཕྱི་ནས་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས། གབ་ཚིག་ནི་བརྗོད་བྱ་གབ་ནས་གཞན་སུ་རུང་རུང་གིས་མི་ཤེས་པའི་བརྗོད་ཚུལ་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་ཡིན་པས་སྒྲ་དོན་གྱི་རྒྱན་དུ་བགྲང་དགོས་ངེས་མིན་ཞིང་། སྐྱོན་བཅུ་སྤོང་བ་ནི་སྒྲ་རྒྱན་དང་དོན་རྒྱན་གཉིས་ཀ
Chinese
如果能详细剖析将粗涩占多数的组合视为优点，而将纯粹的粗涩和纯粹的柔和与稚嫩结合视为相反的缺点，我认为会更好。因此，如果以印度南方派的观点为基础，这十个优点就像诗歌的总纲一样，是道路的命脉。然而，如果意义良好，纯粹的粗涩或柔和并非完全不能使用，但声音的音调会出现过于粗涩或过于松弛的缺点。同样，如果四句诗句的柔和与粗涩不均衡，虽然并非完全不能使用，但声音的音调会出现柔和与粗涩不均衡的缺点。然而，之所以有这样运用的人，是因为通过特殊论典的例子可以得知，东方派的观点并非必须与南方派的观点一致。如云：“不考察不均衡，对于意义的庄严和集合，依赖于东方派的人们，这种诗歌的道路才得以产生。”又云：“等等，组合是粗涩的，解脱也是给予的。”因为这样说过。对此，按照南方派的观点，组合、均衡和非常稚嫩这三者，是通过表达声音的字母的音调紧密、柔软以及柔和粗涩等方式来确立的。表达方式是省略词缀等，以使词语本身纯净的方式来确立。这四个是根据声音和词语来确立的优点。极其明澈和意义清晰这两者，依次是词语和意义两者都没有超出世间广为人知的语言方式，并且由于表达方式清晰，因此通过这两者可以轻松理解意义，这是通过优点的角度来确立的。悦耳是指像声音引导一样，听起来悦耳，而且没有粗俗词语的缺点，并且像在意义庄严的场合所说的那样，具有韵味，这样的语言听起来悦耳且令人愉悦，这是优点。因此，意义庄严都包含在悦耳的优点之中，双合等是从声音引导中引申出来的，这种情况将在后面说明。如是说。隐语是指隐藏表达的内容，以至于任何人都无法理解的特殊表达方式，因此不一定需要将其视为声音意义的庄严。避免十种过失是声音庄严和意义庄严的
English
It would be better, I think, if we could thoroughly analyze the idea that combining mostly rough elements is a virtue, while combining purely rough or purely soft elements with immaturity is a contrary flaw. Therefore, if we take the Southern Indian school as a basis, these ten qualities are like the general essence of poetry, the lifeblood of the path. However, if the meaning is good, it is not that purely rough or soft elements cannot be used at all, but there will be a flaw of excessive roughness or looseness in the tone of the sound. Similarly, if the softness and roughness of all four lines are uneven, it is not that they cannot be used at all, but there will be a flaw of uneven softness and roughness in the tone of the sound. However, the reason why there are those who use it in this way is that it can be known from the examples of special treatises that the Eastern school's view does not necessarily have to be the same as the Southern school's view. As it is said: "Without examining the unevenness, relying on the adornment and collection of meanings, for the Eastern people, this path of poetry arose." And: "Etc., the combination is rough, and liberation is also given." Because it is said. According to the Southern school, the three, combination, equality, and extreme youth, are established through the tones of the letters of the expressing sound, such as tightness, softness, and softness and roughness. The expression is established by omitting particles and the like, so that the words themselves are pure. These four are the virtues established from the perspective of sound and words. The two, extreme clarity and clear meaning, are respectively that neither the words nor the meaning exceed the language widely known in the world, and because the expression is clear, the meaning can be easily understood through these two, which is established from the perspective of virtue. Pleasantness is like the sound leading, pleasing to the ear, and without the flaw of vulgar words, and with the flavor as described in the context of the adornment of meaning, such language is pleasing to the ear and pleasing to the mind, which is a virtue. Therefore, all the adornments of meaning are included in the virtue of pleasantness, and double combinations and the like are derived from sound leading, and this situation will be explained later. It is said. Riddles are special expressions that hide the content to be expressed, so that no one can understand them, so it is not necessary to count them as adornments of sound and meaning. Avoiding the ten faults is the adornment of sound and the adornment of meaning.