Tibetan
ཁོངས་སུ་བསྡུའོ། །རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་བ་ལང་རྫི་ ཞེས་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ནི། སྙན་ངག་གི་ལུགས་ལ་ཟུར་ཆག་པའི་སྐད་ཅེས་སུ་གནས་སོ། །དེ་ཡང་སྔོན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡུལ་ཕྲན་ཞིག་ཏུ་ཁྱབ་འཇུག་གིས་བ་ལང་སྐྱོང་བའི་རྫི་བོར་བྱས། ཆར་ཆེན་པོ་བབ་པའི་ཚེ་རི་བོ་བཏེག་ནས་བ་ལང་གི་ཁྱུ་རྣམས་བསྲུངས་པར་བྱས་པས་ཁྱབ་འཇུག་ལ་གོ་བིནྡྷ་སྟེ་བ་ལང་རྫི་ཞེས་གྲགས། ད་ལྟ་ཡང་ཡུལ་ཕྱོགས་དེར་བ་ལང་མང་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་ལེགས་སྦྱར་ཉིད་ལས། གཞན་པ་དེ་དང་ཉེ་བ་ཐམས་ཅད་ཟུར་ཆག་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ་ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྒྲ་ཡི་ཟུར་ཉམས་པའམ་ཆག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་དེ་དག་གིས་བཅིངས་པའི་སྙན་ངག་གི་གཞུང་གང་དང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ་བརྩམས་པའི་གཞུང་ནི་སརྒས་བཅིངས་པ་ལ་སོགས་མང་ཉུང་ཅི་རིགས་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་སྙན་ངག་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྐད་དུ་བརྩམས་པ། རབ་མཆོག་སྡེས་བྱས་པའི་སྙན་ངག་སྐནྡྷ་ཀ་དང་། ག་ཐཱ་ལ་སོགས་པའོ། །ཟུར་ཆག་གི་སྐད་ལས་བརྩམས་པ། སྙན་ངག་ཨོ་པ་དང་། ས་ག་ལ་སོགས་ཏེ་ཟློས་གར་བྷ་ན་ཀ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཐམས་ཅད་འདྲེས་པའོ། །གཏམ་རྒྱུན་སོགས་ཕལ་ཆེར་སྐད་བཞི་པོ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅི་རིགས་དང་། གཙོ་ཆེར་ལེགས་སྦྱར་ གྱིས་ཀྱང་བཅིངས་པ་སྟེ། གཞན་ཡང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་དོན་ཅན་ནམ་གཏམ་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འབྱུང་པོའི་སྐད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཏུ་བརྩམས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །འབྱུང་པོའི་སྐད་ལ་ཤ་ཟའི་སྐད་ཀྱང་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་སྙན་ངག་གི་ཉམས་སམ་རྒྱན་བཤད་པ་ལ། ཚིག་གི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྙན་པའི་ངག་གི་རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། དེའི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། མཇུག་དོན་བསྡུ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་སྤྱིར་དབྱེ་སྒོ་དུ་མ་ཡོད་ཚུལ་དང་། བྱེ་བྲག་ཡོན་ཏན་བཅུ་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ། སྙན་ངག་གི་ཉམས་འདི་ལ་ལུས་ཀྱི་སྒེག་པ་དང་། རྣམ་འགྱུར་གྱི་རོལ་པ་དང་། སྟངས་སྟབས་དང་ལྟ་སྟངས་ལ་སོགས་པ་གཙོ་ཆེར་བརྗོད་པའི་ཉམས་དང་ལྡན་པའི་ངག་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཟློས་གར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མཉན་པ་ལས་ཀྱང་མིག་གིས་བལྟ་བར་བྱ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ལྟ་བའི་དོན་ཅན་གྱི་སྙན་ངག་དང་། དེ་ལ་གཅིག་ཤོས་བལྟ་བྱའི་དོན་མ་ཡིན་པ་གཙོ་ཆེར་བརྗོད་པ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་དག་གི་དོན་ཅན་གྱི་སྙན་ངག་ཉིད་ཅེས་པ
Chinese
都包括在内。印度地方的“牧牛人”等语言的词汇，在诗学中被认为是变音。从前在印度的一个小地方，遍入天（毗湿奴）做过牧牛人，照看牛群。大雨降临时，他举起山来保护牛群，因此遍入天被称为戈文陀（藏文：གོ་བིནྡྷ，梵文天城体：गोविन्द，梵文罗马拟音：Govinda，汉语字面意思：牧牛人）。据说现在那个地方还有很多牛。在所有的声明论著中，除了梵语之外，所有其他接近梵语的语言都被认为是变音，因为它们是梵语语音的变异或变形。那么，用这些语言写成的诗歌文本有哪些呢？用梵语写成的文本有各种长短的诗章，比如导师英雄的诗歌《本生传》第三十四篇等等。用自然语言写成的，有拉布·乔德（Rab-mchog-sde）所著的诗歌《犍陀迦》（Skandha-ka）和《伽陀》（Ga-tha）等等。用变音写成的，有诗歌《欧帕》（O-pa）和《萨嘎》（Sa-ga）等等，戏剧《巴纳卡》（Bha-na-ka）等等则是所有语言的混合。故事传说等大多是用这四种语言以各种方式写成的，主要是用梵语。此外，被称为“奇妙的故事”或“伟大的传说”的作品，据说完全是用夜叉的语言写成的。夜叉的语言也被称为食肉者的语言。第二，关于诗歌的风格或修饰，简要地说明了十种构成词藻修饰且具有优美语言本质的品质，并详细解释了它们的含义，最后总结要点，共三个部分。第一部分包括总体上存在多种分类方式，以及具体说明十种品质，分为两部分。第一，这种诗歌风格主要表达身体的优雅、姿态的嬉戏、步态和眼神等等，令人愉悦的语言，比如戏剧的表达，展示了不仅用耳朵听，还要用眼睛看的行为领域，因此是具有观看意义的诗歌。另一种主要表达的不是观看的对象，而是听觉的对象，即具有听觉意义的诗歌。
English
are all included. The words in languages such as "cowherd" in India are considered to be corrupted sounds in poetics. Once, in a small place in India, Khyungjuk (Vishnu) worked as a cowherd, taking care of the cattle. When heavy rain fell, he lifted the mountain to protect the cattle, so Khyungjuk was called Govinda (Tibetan: གོ་བིནྡྷ，Sanskrit Devanagari: गोविन्द，Sanskrit Romanization: Govinda, Chinese literal meaning: cowherd). It is said that there are still many cows in that area today. In all the treatises on sound, everything close to Sanskrit is said to be corrupted, because it is a corruption or deformation of the sound of Sanskrit. So, what poetic texts are bound by these languages? Texts composed in Sanskrit have various lengths of chapters, such as the thirty-fourth chapter of the master hero's poem "Jataka Tales" and so on. Composed in natural language are the poems "Skandha-ka" and "Ga-tha" etc. by Rab-mchog-sde. Composed in corrupted language are the poems "O-pa" and "Sa-ga" etc., and the drama "Bha-na-ka" etc. are a mixture of all languages. Stories and legends etc. are mostly written in these four languages in various ways, mainly in Sanskrit. In addition, works called "wonderful stories" or "great legends" are said to be written entirely in the language of the Yakshas. The language of the Yakshas is also called the language of the flesh-eaters. Secondly, regarding the style or ornamentation of poetry, a brief explanation of the ten qualities that constitute verbal ornamentation and possess the essence of beautiful language, a detailed explanation of their meanings, and finally a summary of the main points, in three parts. The first part includes the fact that there are generally many ways of classifying, and specifically explaining the ten qualities, in two parts. First, this style of poetry mainly expresses the elegance of the body, the playfulness of gestures, gait and gaze, etc., pleasing language, such as the expression of drama, showing the field of action to be seen not only with the ears but also with the eyes, therefore it is poetry with the meaning of seeing. The other mainly expresses not the object of seeing, but the object of hearing, that is, poetry with the meaning of hearing.
Tibetan
་འདི་ཡང་སྙན་ངག་གི་དབྱེ་བ་ལུགས་གཉིས་དག་ཏུ་མཁས་པ་སྔ་མ་དག་གིས་བརྗོད་དོ། །འདི་སྙན་ངག་གི་རྒྱན་ལ་སྦྱར་བ་མི་འཐད་པས་ལུས་ཀྱི་དབྱེ་བར་འདོད་དགོས་ཞེས་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་ལུས་བཅད་ལྷུག་སྤེལ་མའི་དབྱེ་བར་བགྲང་མི་འོས་ པས་བརྗོད་པའི་ཉམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་གཉིས་སུ་བཤད་པ་དེས་མཚོན་ནས་སྙན་ངག་དེ་ལ་ཕན་ཚུན་སོ་སོའི་འདོད་ཚུལ་གྱི་རྒྱན་གྱི་དབྱེ་བ་ཕྲ་མོ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཚིག་གི་ལམ་ནི་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྙན་ངག་སྦྱོར་ཚུལ་དེ་ལ་སྐབས་འདིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་དརྦྷ་དང་ནི། ཤར་ཕྱོགས་གཽ་ཌ་པ་ཡི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་གསལ་བར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་སྙན་ངག་གི་ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་དུ་མའི་འདོད་ཚུལ་རྣམས་འདུ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ཡང་སྦྱར་བ་དང་། རབ་དྭངས་དང་། མཉམ་ཉིད་དང་། སྙན་པ་དང་། ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་དང་། དོན་གསལ་བ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་སྟོན་པ་དང་། བརྗིད་པ་དང་། མཛེས་ལྡན་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་འདི་བཅུ་པོ་ལྷོ་ཕྱོགས་བཻ་དརྦྷའི་སྙན་ངག་གི་ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཞིང་། ལྷོ་པའི་འདོད་པ་འདི་དག་རྣམས་ཕལ་ཆེར་བཟློག་པའི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པས་ནི། ཤར་ཕྱོགས་གཽ་ཌའི་ལམ་དག་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་གྱི་གོ་རིམ་དང་མཚུངས་པར་རྣམ་གྲངས་བཅུ་ལས། དང་པོ་སྦྱར་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། དཔེ་བརྗོད་ཀྱིས་སོ་སོའི་ལམ་གསལ་བ་སོགས་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ས་བཅད་མང་པོ་མི་བྱེད་པར་དཀྱུས་ ལྟར་བཤད་ན་འཇུག་པ་བདེ་བས་དེ་ལྟར་བྱས་སོ། །སྦྱར་བ་ཞེས་པ་སྤྱིར་སྲོག་ཆེན་གྱི་ཡི་གེ་ཤས་ཆེ་བས་སྒྲ་གྲིམ་པར་གྱུར་ཀྱང་ལྷོད་པས་མ་རེག་པའོ། །དེ་ལ་འཇམ་རྩུབ་བམ་དམ་ལྷོད་ཀྱི་དོན་ནི། གསལ་བྱེད་ཀྱི་སྡེ་པ་ལྔའི་ཡི་གེ། དང་པོ། ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་རྣམས་དང་། གསུམ་པ། ག་ཛ་ཌ་ད་བ་རྣམས་དང་། ལྔ་པ། ང་ཉ་ཎ་ན་མ་ལྔ་དང་། མཐར་གནས་ཡ་ར་ལ་ཝ་སྟེ་བཅུ་དགུ་པོ་འདི་ལ་སྒྲ་འཇམ་པ་དང་ཡང་བ་དང་སྲོག་ཆུང་དང་ལྷོད་པ་དང་མཉེན་པ་དང་ཡི་གེའི་མཆོག་ཅེས་བྱ། འདི་རྣམས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཁ་ཡི་རླུང་ཤུགས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ལྷག་མ་ཁ་སོགས་ལྔ་དང་གྷ་སོགས་ལྔ་དང་ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་ནི་གོང་མས་བཟློག་སྟེ་སྒྲ་རྩུབ་པ་དང་ལྕི་བ་དང་སྲོག་ཆེན་དང་དམ་པ་དང་གྱོང་བ་དང་ཡི་གེ་དམན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུས་ན
Chinese
這也是先前的學者們所說的兩種詩歌分類法。有人說，這不適合用於詩歌的裝飾，所以應該被認為是身體的分類，但不應該被算作散文和韻文混合體的分類，因此是表達風格的分類。以所說的兩種風格為例，即使那首詩有許多微小的裝飾分類，那是因為彼此各自的觀點不同，但也有許多詞語的途徑。第二，關於詩歌的寫作方式，此處將清楚地說明學者們的發源地，即印度南方的吠陀和東方的 গৌড়（梵文天城體，Gauḍa，梵文羅馬擬音，Gauḍa，高達）（高達，古代孟加拉地區）的觀點差異，因為在這些地方，詩歌道路的多種分類觀點將會匯集。也就是說，結合、極淨、平等、悅耳、非常年輕、意義清晰、廣大之功德的展現、莊嚴、美麗和三摩地之功德，這十種功德被認為是南方吠陀詩歌道路的生命。通過以幾乎相反的方式展示南方人的這些觀點，就代表了東方 গৌড়（梵文天城體，Gauḍa，梵文羅馬擬音，Gauḍa，高達）的道路。第二部分與簡要概述的順序相同，在十個類別中，首先確定結合之功德的本質。通過例子來闡明各自的道路等等，在下面的章節中應適當地理解。因為這裡不做太多的章節劃分，而是像通常那樣敘述，所以容易理解，因此這樣做了。結合，一般來說，由於大呼吸的字母較多，聲音變得緊繃，但沒有觸及鬆弛。對此，柔軟粗糙或緊鬆的含義是：五個發音部位的字母。第一組：ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་（ka ca ṭa ta pa，ka ca ṭa ta pa，ka ca ṭa ta pa）等，第三組：ག་ཛ་ཌ་ད་བ་（ga ja ḍa da ba，ga ja ḍa da ba，ga ja ḍa da ba）等，第五組：ང་ཉ་ཎ་ན་མ་（nga nya ṇa na ma，nga ña ṇa na ma，nga ña ṇa na ma）五個，以及最後的ཡ་ར་ལ་ཝ་（ya ra la wa，ya ra la va，ya ra la wa）等十九個，被稱為聲音柔和、輕盈、小呼吸、鬆弛、柔軟和最佳字母。當念誦這些時，因為口中的氣流較小，所以這樣稱呼。其餘的ཁ་（kha，kha，喀）等五個，གྷ་（gha，gha，嘎）等五個，以及ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵ་（śa ṣa sa ha kṣa，sha sha sa ha ksha，夏 沙 萨 哈 克沙）等十五個，與上述相反，被稱為聲音粗糙、沉重、大呼吸、緊繃、堅硬和劣等字母。像那樣……
English
This is also what the former scholars said about the two types of poetry classification. Some say that this is not suitable for the decoration of poetry, so it should be considered as a classification of the body, but it should not be counted as a classification of mixed prose and verse, so it is a classification of expression style. Taking the two styles mentioned as an example, even if that poem has many subtle decorative classifications, it is because of each other's different views, but there are also many paths of words. Secondly, regarding the way of writing poetry, here the differences in the views of the scholars' origins, namely the southern Indian Vaidarbha and the eastern Gauda, will be clearly stated, because in these places, the various classification views of the path of poetry will converge. That is, combination, extreme purity, equality, pleasantness, extreme youth, clarity of meaning, manifestation of vast merit, majesty, beauty, and the merit of samadhi, these ten merits are considered the life of the southern Vaidarbha poetry path. By presenting these views of the southerners in an almost opposite way, it represents the path of the eastern Gauda. The second part is the same as the order of the brief overview, in the ten categories, first identify the essence of the merit of combination. Clarify the respective paths with examples, etc., and should be understood appropriately in the following chapters. Because not too many chapter divisions are made here, but narrated as usual, it is easy to understand, so it is done this way. Combination, in general, because there are more letters of great breath, the sound becomes tense, but it does not touch relaxation. In this regard, the meaning of soft and rough or tight and loose is: the letters of the five articulation points. The first group: ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པ་ (ka ca ṭa ta pa, ka ca ṭa ta pa, ka ca ṭa ta pa) etc., the third group: ག་ཛ་ཌ་ད་བ་ (ga ja ḍa da ba, ga ja ḍa da ba, ga ja ḍa da ba) etc., the fifth group: ང་ཉ་ཎ་ན་མ་ (nga nya ṇa na ma, nga ña ṇa na ma, nga ña ṇa na ma) five, and the final ཡ་ར་ལ་ཝ་ (ya ra la wa, ya ra la va, ya ra la wa) etc. nineteen, are called soft sound, light, small breath, relaxed, soft and best letters. When reciting these, it is called that way because the airflow in the mouth is small. The remaining ཁ་ (kha, kha, kha) etc. five, གྷ་ (gha, gha, gha) etc. five, and ཤ་ཥ་ས་ཧ་ཀྵ་ (śa ṣa sa ha kṣa, sha sha sa ha ksha, sha sha sa ha ksha) etc. fifteen, are the opposite of the above, and are called rough sound, heavy, big breath, tight, hard and inferior letters. Like that...