Tibetan
མཚན་མ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་རིམ་བཞིན་དམིགས་པས་སྔ་མ་སྔ་མ་བཏང་སྟེ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་དར་གཅིག་བཞག་ལ། དེའི་ངང་ལས་བདག་ཐ་མལ་བ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སུ་གནས་པའི་རྣམ་པར་ལྡང་ལ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་ཞིང་ངལ་བསོ་བར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཇི་སྲིད་བཟླས་པ་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ། བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པར་བཟླ་དགོས་པས། ཡིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟླ་བ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལ་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་གསལ་སྣང་སྐྱེ་ཞིང་མི་གཡོ་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བའི་ཡི་གེར་ལྡན་པ་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད། དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བའི་གཞི་མདུན་དུ་བསྒོམ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་བསྒོམ་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་ནོད་པའི་གཞི་གྱུར་པ་བདག་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་པའི་ཐུགས་ཀར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ལྷའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དེ་དག་གང་དུ་གནས་ཤིང་འགོད་པའི་གཞི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ནི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་གང་དུ་བརྟག་པ་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་ནན་ཏན་དུ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིགས་བཅད་འདིས་བདག་མདུན་གཉིས་ཀའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་འགོད་པ་ལ་དམིགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་མ་ཡེངས་པར་ནན་ཏན་དུ་བྱ་དགོས་པས་མིག་སོགས་ དབང་པོའི་སྒོ་ནས་རྒྱུ་བའི་རླུང་ཐམས་ཅད། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་སླར་སྡུད་པ་ཡིས་ཕྱིར་མི་འཕྲོ་ཞིང་མི་གཡོ་བར་བཀུག་ནས་ནི། སྲོ༷ག་རླུང་དང་རྩོལ་བ་ཡིད་ཀྱི་འགྱུ་དྲན་གཉིས་ཀ་མི་འཕོ་བར་གཅིག་ཏུ་བསྡམ་པའི་ཡིད་ནི། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ཤེས་ཤིང་རིག་པས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡེངས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་འབྱུང་འཇུག་གི་རླུང་དང་དབང་པོའི་བྱེད་པ་དང་སེམས་ཀྱི་དྲན་རྩོལ་སྣ་ཚོགས་རྩེ་གཅིག་མི་འཕྲོ་བར་བསྡམ་པ་དེ་ལ། ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་དབྱངས་ཀྱི་བཟླས་པ་མི་འོངས་པས། ཡིད་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་འབའ་ཞིག་བརྩམ་པར་བྱའོ། །སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་པ་སོགས་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཆོ་ག་དང་མ་བྲལ་བ་ཡིས། ཡང་ན་ཅུང་ཟད་ལྷོད་པའི་ཚུལ་དུ་ཤུབ་བུར་བཟླ་བ་བྱ་ཡང་རུང་མོད་དེ། འོན་ཀྱང་ཡིད་བཟླས་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྔགས་རིག་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་ཡིས། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ་དེ་ལས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་བཟླས་བརྗོད་གཞན་དུ་མི་བྱའོ། །མདོར་ན་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ཤིང་དབང་པོའི
Chinese
无相法身法界，以无缘为次第缘，舍弃前者，置于离戏之境片刻。从彼境中，观想平凡之我，显现安住于异熟之身，如幻如化，并稍作休息。总之，尽己所能念诵，须具禅定而念诵。心识无分别之自性，观想显现于菩提心无垢月轮之中，生起极度串习之明相，且不摇不动，此乃具足密咒字鬘之观修。成就之根本，观想于前方所修之佛身之心间，从观想中获得成就之根本，亦如是观想于自观为本尊之身的心间。为了自尊之密咒字鬘所安住和安置之处，对于月轮之显现所作的观察，即是心之自性，极度清净的菩提心之自性，务必精勤思维。此偈所示，即是观想于自他二者之心间安置月亮和咒鬘。因此，必须毫不散乱地精勤修持，眼睛等 诸根门所行的所有风息，以收摄于自身之内，不向外散，不摇动而收摄。命气与勤作，心之动念二者皆不移动，一心系缚，此心需通晓密咒之理，以智慧毫不散乱地专注于咒语的字句。如是，对于出入之风息、诸根之作用、以及心之各种念头，不向外散乱而一心系缚，此时无法以言语发出声音念诵，故当专注于唯以意念进行念诵。以不离系缚命气等之仪轨，或者也可稍作放松，以低语念诵，然意念念诵乃为殊胜。因此，希求咒语智慧和成就者，除了上述方式之外，不应以言语进行其他念诵。总之，系缚命气和诸根的
English
The formless Dharmakaya, the realm of Dharma, gradually focuses on the unconditioned, abandoning the former, and rests in the state of non-elaboration for a moment. From that state, one arises with the appearance of an ordinary self abiding in the body of fruition, viewing it as illusory and resting. In short, as long as one recites, one must recite with meditation. The mind, being of the nature of non-conceptualization, focuses on the appearance of the Bodhicitta as a spotless lunar disc, giving rise to a clear appearance that is extremely familiar, unmoving and unchanging, which is the very meditation on the letters of the secret mantra garland. The basis for bestowing accomplishments is to meditate on the heart of the Buddha's body visualized in front, and from that meditation, the basis for receiving accomplishments is also to meditate on the heart of one's own deity body. For the sake of the very basis where the secret mantra garland of one's own deity resides and is placed, the appearance of the lunar disc that is examined, the nature of the mind, the utterly pure nature of Bodhicitta, must be carefully contemplated. This verse shows that one should meditate on placing the moon and mantra garland in the hearts of both oneself and the visualized deity in front. Therefore, one must practice diligently without distraction, so that all the winds that move through the gates of the senses such as the eyes, by gathering them back into one's own body, they do not scatter outwards, and are drawn in without wavering. The life-force and effort, and the mind's movements and thoughts, both do not move, and the mind is bound as one. This mind needs to understand the principles of secret mantra, and with wisdom, focus unwaveringly on the letters of the mantra. Thus, by binding the winds of arising and entering, the functions of the senses, and the various thoughts of the mind, without scattering outwards and focusing on one point, one cannot utter sounds in speech, so one should focus solely on reciting with the mind. By not separating from the ritual of binding the life-force and effort, or one can also relax slightly and recite in a whisper, but reciting with the mind is supreme. Therefore, those who desire mantra knowledge and accomplishment should not perform other recitations with speech other than the method just described. In short, binding the life-force and the senses,
Tibetan
་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཡན་པར་མི་བཏང་བར། མིག་ཟིམ་བུ་ལྟ་སྟངས་ཅུང་ཟད་ལྷོད་དེ་མདུན་གྱི་གཞི་སོགས་གསུམ་ལ་རྩེ་གཅིག་དམིགས། བར་བར་སྣའི་རླུང་གཏོང་བ་ན་རང་ལུས་ལྷ་ཉིད་དུ་བལྟ། ཇི་སྲིད་བཟླས་པ་གྲོལ་གྱི་བར་དེ་ལྟར་བྱ་ཞིང་། རླུང་ཕྱིར་འབྱིན་ཚེ་མདུན་གྱི་ལྷ་ཡི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་བཅས་པ་མི་འགྱུར་བ་ལ་དམིགས། ནང་དུ་རྔུབ་ཚེ་བདག་གི་དེ་གསུམ་ལ་དམིགས་པ་གཙོ་ཆེར་བྱ་བ་རེས་མོས་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟ་བུའི་ངང་དུ་གནས་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆགས་ སོགས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལང་བའི་དག་པ་དང་། དམིགས་ཡུལ་གསལ་ལ་ནག་ནོག་མེད་པས་ན་དག་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པར་བྱ་ཞིང་། བཟླས་པ་གཏོང་ཚེ་བདག་ལ་ངལ་གསོ་བ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་བྱའོ། །མདུན་གྱི་ལྷ་དེ་རང་གི་ཚད་ལས་ཅུང་མཐོ་བར་བསམ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་དོན་བསྡུ་བ། རིག་སྔགས་དེ་ཉིད་མ་ལུས་དང་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། རིག་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྷ་དྲུག་གི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་མ་ལུས་དང་། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་ལ་སྣང་ཙམ་ལྷ་ཡི་སྐུ་རང་རིག་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ཅན་དུ་བསྒོམ་པའི་ཆོ་ག་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པ། མཆོག་གི་དོན་དེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལེགས་པར་ཤེས་ན། སྔགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མིས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོམ་ཉི་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསུམ་བཤད་པ་དང་། རིག་སྔགས་ཉེ་བ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། བཟླས་པ་བྱེད་པའི་གནས་བསྟན་པ་དང་། བཟླས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་དེ་ཉིད་གསུམ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། དབེན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། བཟླས་པ་བྱེད་པའི་གནས་ནི་སྐྱེ་བོས་དབེན་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དང་ཆུ་བོའི་ངོགས། རི་ཡི་ཕུག་དང་རི་བོར་དང་ནགས་ཚལ་སོགས་མཚན་ཉིད་ལྡན་པའི་གནས་གང་དུ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་རིག་ སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་སམ། གསོ་སྦྱོང་སོགས་སྡོམ་པ་ཡིས་རྒྱུད་བསྡམ་པའི་སྔགས་སྒྲུབ་པ་པོ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལམ་དངོས་དང་། དེའི་ཡན་ལག་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན་རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། གསང་སྔགས་མེར་གནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བསྟན་ཏེ། སྔགས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའི་
Chinese
不要让（心识）从门中跑到外面去，眼睛稍微放松，像半闭着一样，专注地看着前面的三个基础等。在呼吸之间，观想自己的身体是本尊。就这样一直做到念诵结束。呼气时，观想前方本尊心间的月亮和咒鬘不变。吸气时，主要观想自己的那三个（基础），交替进行。像这样安住的状态，称为心的清净，即没有贪执等烦恼的清净。因为目标清晰，没有模糊，所以要安住于这样的清净之中。念诵时，像之前说的那样让自己休息。大导师桑结桑瓦说，观想前方的本尊比自己的尺寸稍微高一些。第二，总结意义。用“明咒本身无余”等一颂来表示，即明咒的真如，观想六本尊的次第无余，以及观想自己的真如，自性不成立，只是显现为本尊的身相，自明光明的体性的仪轨，以及念诵的真如，具备四支。如果能很好地了解这三种殊胜的意义，那么修持咒语的人无疑会获得成就。第二，详细解释念诵的支分，分为解释念诵的三个真如，以及解释明咒接近等的方式两种。第一，分为指示念诵的地点，以及解释念诵的禅定诀窍这三个真如两种。第一，用“寂静的花园”等一颂来表示，即念诵的地点是远离人群的寂静花园和河岸，山洞和山顶以及森林等具备特征的地方。出家众和安住于明咒行仪的人，或者以布萨等戒律约束自相续的咒语修行者，应当进行念诵的禅定并安住。第二，分为正行和解释其支分两种。第一，分为简略指示和详细解释两种。第一，用“密咒如火住”等一颂来表示，即口中念诵咒语的
English
Without letting (consciousness) run out through the door, relax the eyes slightly, as if half-closed, and focus intently on the three bases in front. In between breaths, visualize your own body as the deity itself. Continue in this way until the recitation is finished. When exhaling, visualize the moon and mantra garland in the heart of the deity in front as unchanging. When inhaling, mainly focus on those three (bases) of your own, alternating between them. Remaining in such a state is called the purification of mind, that is, the purification without afflictions such as attachment. Because the target is clear and without obscuration, one should remain in such purity. When reciting, let yourself rest as previously explained. The great teacher Sangye Sangwa said to visualize the deity in front as slightly taller than your own size. Second, summarizing the meaning. It is indicated by the verse "The vidya-mantra itself, without remainder," etc., that is, the suchness of the vidya-mantra, the order of meditating on the six deities without remainder, and the ritual of meditating on one's own suchness, the nature of which is not established, but merely appears as the body of the deity, the nature of self-luminous clarity, and the suchness of recitation, possessing four branches. If one understands well these three supreme meanings, then the person who practices mantra will undoubtedly attain accomplishment. Second, explaining the limbs of recitation in detail, divided into explaining the three suchnesses of recitation, and explaining the ways of approaching the vidya-mantra, etc., in two ways. First, divided into indicating the place of recitation, and explaining the three suchnesses of the meditation instructions for recitation, in two ways. First, indicated by the verse "Secluded garden," etc., that is, the place of recitation is a secluded garden away from people and a riverbank, a mountain cave and a mountaintop, and a forest, etc., any place possessing characteristics. Ordained ones and those who abide in the conduct of vidya-mantra, or mantra practitioners who restrain their own continuum with vows such as the Uposatha, should engage in the meditation of recitation and abide there. Second, divided into the actual path and explaining its limbs in two ways. First, divided into brief indication and detailed explanation in two ways. First, indicated by the verse "Secret mantra abides like fire," etc., that is, uttering the mantra in the mouth