Tibetan
གསལ་བ། རང་རིག་པས་གསལ་བར་རྗེས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་ལྔའམ་དྲུག་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་དེ་ལ་བློ་གཞག་པར་བྱ་ཞིང་། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་ཀྲྀ་ཡ་ལྷ་དྲུག་ཅེས་གྲགས་པ་སྟེ། དང་པོ་སྟོང་པའི་ལྷ་ནི། བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཅིང་ཁྱད་མེད་པས་བདག་དང་ལྷ་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ངེས་ཤེས་སམ་ང་རྒྱལ་དུ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེའི་ངང་ལས་ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་གདངས་ཙམ་ནམ་མཁའ་ལས་གྲགས་པར་བསམ་པ་སྒྲའི་ལྷའོ། །གདངས་དེ་ལས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་ གེའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བ་ནི་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མངོན་དུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ལྷའི་ངོ་བོ་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་དེ་དག་འདུས་ཏེ། དག་པའི་དངུལ་ཆུ་གསེར་གྱི་ཕྱེ་མ་ལ་ཞེན་པ་ལྟར་འདྲེས་པ་ལས་བདག་དང་ལྷ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་ལས་འོད་འཕྲོས་འཕགས་པ་མཆོད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལྷག་པའི་ལྷའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་གསལ་ཞིང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའོ། །དེ་ནས་དེའི་འཚོག་མ་དང་སྤྱི་གཙུག་སོགས་སུ་ལྷ་གང་ཡིན་པའི་རིགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པས་བརྟན་ཞིང་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷའོ། །དེ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ལྷ་དེའི་སྐུ་དང་ཡན་ལག་གི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་གསལ་བཏབ་ལ་དེའི་མཚན་མ་ལ་སེམས་བཟུང་ཞིང་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བརྟག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་བཞག་པ་ནི། རྟོག་པའི་ལྷའམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྐུའམ་མཚན་མའི་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་བཅས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བསམ་གཏན་དེ་ཉིད་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་པའི་སྦྱོར་བས་གཅུན་ནས་བསྒོམ་པས། མཐར་རྩོལ་བ་མེད་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཏེ་མངོན་དུ་གསལ་བ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་སྐུའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ལ། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞུང་གི་དཀྱུས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་གཞུང་གི་ཚིག་དོན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རིག་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་ བྱེད་པར་འདོད་པས། རང་གིས་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་ཡི་སྐུ་དངོས་སུ་དམིགས་པའམ་སྐུ་དེ་ཡི་གནས་སམ་
Chinese
明分：以自明觉受持明分，说是具有五种或六种特征。如是确定自我的真如，并于此专注。其后，观想为天神之自性，此即所谓的克里亚六天。首先，空性之天：自身与天神之真如，于无分别之法界中，味一且无差别，故应生起自身与天神自性为一之定解或我慢，如是说，即无显现之等持。于彼状态中，唯思惟天神为何，其咒语之字音，自虚空中发出，是为声之天。由彼声，咒语之字 于虚空中显现为形相，是为字之天。其后，为使形之天现前圆满，于自身之真如，化为月轮之形相之上，天神之体性，咒语之字汇聚。如洁净之水银融入黄金粉末般混合，由自身与天神无二为一之自性中，光芒四射，供养圣者，利益有情等，由此，增上之天神之形相显明，且生起如是之我慢，是为形之天。其后，于其顶髻与顶轮等处，以天神所属之部族手印加持，使之稳固且加持，是为手印之天。其后，如是天神之身与肢分之各部分，亦一一明观，并于彼等之相好执持于心，恒常于此作此是此之分别，是为分别之天或世俗之身或相好之天。如是具有相之天神瑜伽之禅定，以命勤收摄之方便调伏而修习，最终，无勤作而离分别，现前显明时，即安住于等持。如是，以具足天神身之瑜伽之方式而作念诵时，念诵之真如具有四支，将于经文中阐述。现在将解说经文之词义，如是，欲作明咒之念诵时，应于自身所欲成就之天神之身相作真实观想，或于彼身之处所，或
English
Clarity: Clarity is experienced by one's own awareness, and it is said to possess five or six characteristics. Having ascertained the suchness of such a self, one should fix one's mind on it. After that, meditating on the nature of the deity is known as the six Kriya deities. First, the deity of emptiness: Since the suchness of oneself and the deity are of one taste and without difference in the realm of non-discrimination, one should generate the conviction or pride that oneself and the deity are of the same nature, which is said to be the samadhi without appearance. From that state, one contemplates that only the sound of the syllables of the mantra of whichever deity it is resounds from the sky, which is the deity of sound. From that sound, the form of the syllables of the mantra appears in the sky, which is the deity of letters. Then, in order to perfect the deity of form, on top of the suchness of oneself transformed into the form of a lunar mandala, the essence of the deity, the syllables of the mantra, gather together. Like pure mercury clinging to gold dust, from the nature of the inseparability of oneself and the deity, light radiates, making offerings to the noble ones, benefiting sentient beings, and so forth. Through this, the form of the deity of increase becomes clear, and generating the pride that it is so is the deity of form. Then, on its crown and topknot, etc., the hand seals of the family of whichever deity it is are placed, making it stable and blessing it, which is the deity of hand seals. Then, each part of the body and limbs of such a deity is also visualized clearly, and one holds the mind on its characteristics, constantly placing the mind on examining what this and that are like, which is called the deity of discrimination or the conventional body or the deity of characteristics. Such meditation of the yoga of the deity with characteristics is subdued and practiced by the method of restraining the life force. Finally, without effort, free from discrimination, when it becomes manifestly clear, one abides in samadhi. Thus, when reciting mantras through the yoga of the deity's body, the suchness of recitation has four branches, which will be explained in the text. Now, the meaning of the words of the text will be explained. Thus, when one wishes to perform the recitation of knowledge mantras, one should actually visualize the body of the deity that one wishes to accomplish, or the place of that body, or
Tibetan
རྟེན་རི་མོར་བྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ། སྔགས་བཟླ་བའི་དང་པོ་ཁོ་ནར་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ནི་ཞེས་དེས་མཚོན་ནས་གཙང་སྦྲ་ལ་གནས་ཤིང་བདག་གནས་ཡོ་བྱད་བསྲུང་ཕྱིར་མཚམས་བཅད་པ། ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་དྲང་པ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལུས་དབུལ་བ་སོགས་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཕྱིར། བདེ་བའི་སྟན་ལ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཅས་ཏེ་འདུག་ཅིང་། ཞེས་སམ། ཡང་ན་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གནས་བཅས་པའམ་བཟུང་ཞིང་ཞེས་སོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་སྒྲུབ་པོ་དེས། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་རང་གི་མདུན་དུ་བསམ་ནས་ནི། བཟླས་པ་སོགས་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་སུའམ་ཕྱི་ནས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིག་སོགས་ཡན་ལག་གི་ཆོས་སུ་གདགས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་ཡུལ་གཟུགས་སུ་མི་འབྱེད་པའམ་མི་དམིགས་ཤིང་། ཡུལ་ཅན་བློས་གཟུགས་སོགས་ཆོས་སུ་འཛིན་པའམ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་མིན་པ་ཕྲ་ལ་རྟོགས་དཀའ་བ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་པ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གྱི་རང་ བཞིན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ། རྒོད་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་གཡོ་བར་གནས་ཀྱང་། རྨུག་པ་སོགས་དང་བྲལ་བས་གསལ་བ་སྟེ་མཚན་ཉིད་དྲུག་ལྡན་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ནི། སྒྲུབ་པ་པོའི་བློ་ཡི་དཔྱོ༷ད་པ་སྟེ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མདུན་ན་གནས་པ་རང་ཉམས་སུ་བསྟར་བའི། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་འདྲར་བློ་བཞག་ནས་ནི། དེའི་རྗེས་སུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ལྷ་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷར་སྣང་ལ་སེམས་བསྡམས་ནས་བཞག་པས་མཐར་རྩོལ་བ་མེད་པར་རྟོག་མེད་དུ་གསལ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །སེམས་བསྡམ་པའི་ཚུལ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ། སྲོ༷ག་རླུང་དང་རྩོལ་བ་དྲན་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་རབ་ཏུ་བསྡམ་པ་ནི་སྲོག་རྩོལ་བསྡམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་ཀྱང་། སྲོག་ཅེས་
Chinese
对于所依，如绘画等，念诵咒语的最初，供养花等供品后，以其象征安住于洁净，为了守护自身住所和用具而设结界。迎请会供田，忏悔罪业，布施身体等仪轨的行持，应知是此处暗指的。之后，为了念诵的瑜伽，于舒适的坐垫上，以跏趺坐等姿势安坐。或者，安住或保持专注于所缘的瑜伽姿势。具有通晓修行之方便的智慧的修行者，观想安乐逝者（佛）于自身前方，念诵等一切事业的行持，皆于薄伽梵（佛）前进行。在其之后，为了使自我的真如从眼等支分之法中完全解脱，不将彼（真如）分别或执着为外境之色，舍弃以有境之心执着或分别色等法之相，无有能取所取，非世间之识，微细且难以觉察，即不执着于仅是识之自性。远离戏论，自性光明，以胜义菩提心之自性，各自以自证智觉悟后，于彼之中安住，虽不为掉举等所动摇，然因远离昏沉等而明晰，即具有六种特征之如是意义，乃是修行者以智慧观察，即安住于自证智前，亲身实践之。如是安立自我的真如后，在其之后，以神的真如或咒语的真如之识来修习，如前所示之六尊本尊。如是于显现为本尊上系缚心而安住，最终将无勤而住于无分别之明晰三摩地中。如是广说了系缚心之方式，及其与念诵之支分。所谓命气和勤奋、忆念，此二者完全系缚，即称为命勤系缚，应以与之相应的方式念诵。其他续部《现观庄严论》中也说，命气……
English
Regarding the supports, such as paintings, etc., at the very beginning of reciting mantras, after making offerings such as flowers, etc., it symbolizes dwelling in cleanliness and establishing boundaries to protect one's dwelling and belongings. Inviting the assembly field, confessing sins, offering one's body, and other ritualistic actions should be understood as implicitly indicated here. Then, for the sake of the yoga of recitation, sit comfortably on a cushion, adopting postures such as the lotus position. Alternatively, abide in or maintain a yogic posture of single-pointed focus on the object of meditation. The practitioner, possessing the wisdom that understands the means of practice, should contemplate the Sugata (Buddha) in front of oneself, and all actions such as recitation should be performed in the presence of the Bhagavan (Buddha). After that, in order to completely liberate the true nature of the self from all that is imputed as the qualities of the limbs such as the eyes, one should not differentiate or cling to it as an external object of form, abandoning the aspect of clinging to or differentiating forms and other phenomena with the mind of the subject, without a grasper or grasped, not worldly consciousness, subtle and difficult to realize, that is, not clinging to even the mere nature of consciousness. Free from elaboration, naturally luminous, with the nature of ultimate Bodhicitta, after realizing individually with self-aware wisdom, abide in that state, and although not shaken by agitation, etc., it is clear due to being free from dullness, etc., that is, such a meaning possessing six characteristics is what the practitioner observes with wisdom, that is, abiding before self-aware wisdom, personally practicing it. After establishing the true nature of the self in this way, after that, one should meditate with the consciousness of the true nature of the deity or the true nature of the mantra, as shown above with the six deities. Thus, by binding the mind and abiding on the appearance as the deity, one will ultimately effortlessly abide in the clear Samadhi of non-discrimination. Thus, the method of binding the mind, together with the limbs of recitation, is extensively explained. What is called life-force and effort, mindfulness, these two being completely bound is called life-effort binding, and one should recite in a manner that is in accordance with it. In other tantras, such as the Ornament of Clear Realization, it also says, life-force...