Tibetan
བསམ་གཏན་ནི། སྒྲ་མཐའ་ཞེས་པ་སྒྲ་ཡལ་བ་སྟེ། ཡལ་བའི་གནས་ནི་རང་བཞིན་རྣལ་མ་ཆོས་སྐུའི་གནས་སོ། །དེ་ལ་གནས་དང་། དེ་མངོན་པར་བྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་གསུམ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྒྲར་སྣང་བའི་རྟོག་པ་གཏོང་སྟེ། གནས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཡིག་འབྲུར་དམིགས་པ་བཏང་བའོ། །མངོན་བྱེད་ནི་ཡིད་བཟླས་དང་ཤུབ་བཟླས་ཀྱི་སྒྲའོ། །རང་བཞིན་ནི་སྒྲར་སྣང་བ་བཏང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྒྲའི་གནས་སུ་གྱུར་པའམ་བཟླས་བརྗོད་འབྱུང་བའི་གཞི་ལྟོས་པ་དང་ བཅས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པར་སྣང་བ། སྔགས་པའི་ལུས་ལྷར་བསྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟོས་བཅས་ཀྱི་རྩོལ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། ཤུབ་བུར་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ངོར་སྣང་བའི་བཟླས་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་སྒྲར་སྣང་བའི་ཚིག་རྣམས་སྣང་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་བཏང་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་རིག་སྔགས་དབང་པོ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། སྤྲོས་པའི་མཚན་མའམ་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་སྤངས་བ་འདི་ནི་སྔགས་སོགས་ཆོས་ཀུན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ། རྒྱལ་བས་མཁྱེན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེ་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །ལྟོས་བཅས་ཞེས་པའི་དོན་སླར་ཡང་བཤད་པ། སླར་སྡུད་པ་དང་། དཀའ་ཐུབ་དང་ཡན་ལག་བཞི་དང་ལྡན་པའི་བསམ་གཏན་དང་། སྲོ༷ག་རྩོལ་བསྡམ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་དང་མཆོད་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་ཆོ་གའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། བདག་གི་དེ་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་བྱེད་པ་སོགས། མདོར་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྩོལ་བ་ལ་གནས་པའི་སྔགས་པ་རྣམས་ནི་རེ་ཞིག་སྟེ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྟོས་བཅས་སམ་མཚན་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་ཚེ་ན་སྒོ་གསུམ་རབ་ཏུ་བསྡམ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་ཆགས་ཤིང་མ་ཉམས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ རང་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་རིག་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་དང་ལྡན་པ། སླར་སྡུད་པ་སོགས་སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གྱི་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་ལྷའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྔགས་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས། ལྷ་སྐུའི་རྣམ་པའི་ཡན་ལག་གམ་ཆ་ཤས་སམ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི
Chinese
禅定是，声音的尽头被称为声音消失，消失之处是自性清净法身之处。于此，以安住于此、显现此、以及完全舍弃自性这三者，舍弃显现为咒语声音的分别念。安住是舍弃缘于色蕴支分之文字。显现是心念诵和耳语念诵的声音。自性是舍弃显现为声音。为了开示如是之义而说：成为声音之所或念诵生起之基础，显现为具有依赖的支分，咒师观修自身为本尊等一切具有依赖的勤作，以及耳语念诵的咒语之声，和显现于意念中的念诵，以及显现为咒语声音的词句，都舍弃缘于无所显现的法界，从而清净则是明咒自在，即咒语之王。一切法的法性或法界，舍弃一切戏论之相或支分，此乃咒语等一切法的真如，是胜者所知且证悟的。修习此能从二障中解脱。再次解释具有依赖之义：再次收摄，以及苦行和具有四支的禅定，和调息，以及绘制坛城和供养以及火供等一切仪轨之行，以及为了确定自我的真如而以智慧进行观察等。总之，安住于各种不同分别识之勤作的咒师们，暂时，即彼时彼刻是具有依赖的。如是，在勤奋于具有依赖或具有相状之瑜伽时，善于守护三门，具有对治烦恼的大苦行，持续不断且不衰退，并且具有如实证悟自我的真如之法，在自相续中生起之方便，具有殊胜的明咒行仪，再次收摄等一切咒语支分都具有依赖，即从色等外境之束缚中解脱，并经由本尊加持而成就咒语，因此，具有本尊身相之支分或部分或戏论。
English
Meditation is, the end of sound is called the disappearance of sound, the place of disappearance is the place of self-nature pure Dharmakaya. Here, by abiding in it, manifesting it, and completely abandoning self-nature, one abandons the conceptual thought that appears as the sound of mantra. Abiding is abandoning the focus on the syllables of the elements of form. Manifestation is the sound of mental recitation and whispered recitation. Self-nature is abandoning the appearance as sound. To show such meaning, it is said: becoming the place of sound or the basis of the arising of recitation, appearing as a dependent element, all the dependent efforts of the mantra practitioner meditating on his body as a deity, etc., and the sound of the mantra spoken in a whisper, and the recitation appearing in the mind, and the words appearing as the sound of mantra, all abandon the focus on the unmanifested Dharmadhatu, thereby purification is the Vidyāmantra empowerment, that is, the king of mantras. The Dharmata or Dharmadhatu of all dharmas, abandoning all the characteristics or elements of elaboration, this is the Suchness of all dharmas such as mantras, which is known and realized by the Victorious Ones. Meditating on this liberates from the two obscurations. Again, explaining the meaning of dependence: again gathering, and asceticism and meditation with four limbs, and breath control, and drawing mandalas and offerings and fire offerings and all ritual activities, and examining with wisdom to determine the Suchness of oneself, etc. In short, mantra practitioners who abide in the efforts of various different consciousnesses, temporarily, that is, at that time and at that moment, are dependent. Thus, when striving in dependent or characterized yoga, one should be good at guarding the three doors, possessing great asceticism that is the antidote to afflictions, continuous and undiminished, and possessing the Dharma of truly realizing the Suchness of oneself, the means of generating it in one's own mindstream, possessing the supreme Vidyāmantra conduct, all the elements of mantra such as re-gathering are dependent, that is, liberated from the bondage of external objects such as form, and the mantra is accomplished by the blessing of the deity, therefore, possessing the elements or parts or elaborations of the form of the deity.