Tibetan
ད་བརྟན་དུ་དཀའ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་མིན་ཏེ། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་ཁམས་དབང་བསམ་པ་ལེགས་པར་མཁྱེན་ནས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱི་དོར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་ཆོས་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དང་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་རྣམས་ཅི་ཙམ་བཟོད་པར་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གདུལ་བ་ལ་འགྲོ་ཞིང་། མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་གྱི། དོན་སོ་སོ་དང་འགལ་བ་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་མི་སྟོན་པ་ཚིག་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཐར་ཐུག་གི་བྱང་ཆུབ་གཅིག་ལ་འགལ་བ་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དཔེ་ལ་ལར་ལེགས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་འབྱུང་བའང་དོན་དེ་འདྲའོ། །འགྲེལ་པ་ཁ་ཅིག་ན་ཡིད་རྟོན་གྱི་སྒྲར་བྱས་ནས་དེའང་འདུལ་བའི་བཅས་མཚམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་བགྱིད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པ་ནི་སྐད་དོད་དང་དོན་གྱི་འབྲེལ་གཉིས་ཆར་བརྟགས་པས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་ཡིན་མིན་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ། ཞེས་དམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐར་ ཐུག་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཀུན་ཉོན་རགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱི་སའི་བར་གྱི་སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཐབས་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་སྤངས་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པ་ན་དེ་ཉིད་དུ་བླ་མེད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་བྱའི་མཐར་ཐུག་པའང་བརྙེས་པ་ཡིན་པས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྤང་བྱ་མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་། རྟོགས་བྱ་མཐའ་དག་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་འབབ་ཅིང་གཞོལ་པས་མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བྱ་མཐའ་དག་གཅིག་ཡིན་ན་གཅིག་སྤང་དགོས་པའི་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པས། གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མེད་པའང་མི་མཐུན་པ་མེད་ཅིང་། མི་མཐུན་པ་མེད་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད། འོག་མའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་གོང་མར་འདུ་ཞིང་མི་ཕྱེད་པས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གནད་གཅིག་ཏུ་ཚང་བ་ལ་འདུས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་དོན་སོ་སོ་བ་འགལ་བ་ཡང་ཡིན། གཅིག་གཅིག་ལ
Chinese
如果认为难以确定，并非如此。量士夫佛陀薄伽梵善于了解所化众生的根器、能力和意乐，如同抛弃外面的珍宝一般，从二谛出发，对于粗大、微细、极微细和究竟的法义，无论开示多少能够忍受的，那一切都走向调伏所化众生相续中的烦恼，并且完全趋向于究竟的菩提。没有一句与各个意义相违背，或者不显示真实意义的言辞，一切都毫无违背地融入于究竟的菩提之中，因此才这样说。例如，有些例子中出现“善于显示”，也是同样的意义。有些注释中将其作为信赖的语气，解释为珍重守护调伏的戒律，通过考察词语的语音和意义的联系，就能够知道是否符合经文的意图。第二，广说有六个词语，最初两个是：决定出离，趋向圆满菩提。如果认为一切圣法都趋向于究竟胜义的同一种状态，那是怎样的呢？从粗大的杂染开始，直到无明习气的地之间，具有从一切应断除的事物中决定出离的各种方法，从作为断除圆满之因的角度来说是决定出离。当二障的垢染消除时，立即证得无上圆满菩提，也就是所证的究竟，因此说趋向圆满菩提。断除一切应断除的，证悟一切应证悟的，汇入并趋向于大菩提，因此开示究竟一乘。正因为如此，如果一切圣法的所诠都是一个，那么就没有任何需要舍弃的矛盾，一切都圆满成为无违背的道的助缘。由于所化众生的意乐，佛陀的无量法也没有不一致之处。不仅没有不一致之处，而且下者的功德部分全部融入于上者，并且不可分割，因此说那些全部汇集于一个要点中，具有汇集。圣法多种多样，意义各异，也是相互违背的。
English
If you think it's hard to be sure, it's not like that. The Tathagata Buddha, the worthy one, is good at understanding the faculties, abilities, and intentions of those to be tamed. Like discarding external jewels, starting from the two truths, no matter how much is shown of the coarse, subtle, extremely subtle, and ultimate meanings of the Dharma, all of that goes towards taming the afflictions in the minds of those to be tamed, and completely inclines towards ultimate Bodhi. There is not a single word that contradicts each meaning, or does not show the true meaning. Everything merges into ultimate Bodhi without contradiction, so it is said. For example, in some examples, the appearance of "skillfully showing" is also the same meaning. Some commentaries take it as a tone of trust, explaining it as cherishing and guarding the precepts of discipline. By examining the connection between the sound and meaning of the words, one can know whether it conforms to the intention of the scripture. Second, the detailed explanation has six words, the first two are: definitely emerging, going to perfect Bodhi. If you think that all the holy Dharma tends to the same state of ultimate meaning, what is that like? Starting from the coarse defilements, up to the ground of ignorance and habitual tendencies, it has various methods of definitely emerging from all that should be abandoned. From the perspective of being the cause of abandoning perfection, it is definitely emerging. When the stains of the two obscurations are eliminated, then immediately attaining the unsurpassed perfect Bodhi, which is the ultimate of what is to be realized, therefore it is said to go to perfect Bodhi. Abandoning all that should be abandoned, realizing all that should be realized, converging and tending towards great Bodhi, therefore the ultimate one vehicle is taught. Precisely because of this, if all the objects of the holy Dharma are one, then there is no contradiction that needs to be abandoned, and everything is completely a condition for the path without contradiction. Due to the intentions of those to be tamed, the Buddha's immeasurable Dharma also has no inconsistencies. Not only is there no inconsistency, but all the qualities of the lower are integrated into the higher, and are inseparable, so it is said that all of those are gathered in one point, having gathering. The holy Dharma is diverse, the meanings are different, and they are also mutually contradictory.
Tibetan
་མི་འདུ་བ་ཡིན་ན་མཐར་ཐུག་གི་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་ཡང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཆེ་ཆུང་རང་གིས་ཇི་ཙམ་བཟོད་པ་དེ་ལའང་གཏན་དུ་ཡིད་བརྟན་ རུང་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟ་བུའི་གནད་མ་རྟོགས་པར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དམན་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་ཡིད་ངོར་མ་ཤོང་ནས་ཆོས་སྤོང་བའི་ཕུང་ཀྲོལ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྟེན་པ་ཡོད་པ། རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཞེས། སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་བརྟེན་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་མི་འཇིག་པ་མེད་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་ཚངས་དབང་སོགས་ཀྱི་སྲིད་ཐོབ་ནའང་། དེ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ཐོབ་པ་པོ་དེ་ལ་འདུན་ཞིང་མ་གཏོང་ན་ཡང་། ཐོབ་བྱའི་ངོས་ནས་བརྟེན་པ་མེད་པའམ་གཟུང་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ནི་དེ་འདྲ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་པོ་རང་གིས་ཆོས་མ་བཏང་ན་ཆོས་ལ་བརྟན་པའམ་གཏད་སོ་འཆའ་མི་ནུས་པ་ཞིག་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཆ་གང་ནའང་མི་སྲིད་པས་སོ། །འདི་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་པ་ཆོས་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་དེའི་སྟེང་ན་བརྟེན་པ་པོས་བརྟེན་པ་དེ་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་གོ་དགོས་ཏེ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བརྟེན་པ་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་སངས་རྒྱས་ལ་བརྟེན་ཞེས་པ་ཙམ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་གཞུང་འགའ་ཞིག་གི་དོན་སློང་མ་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། དེ་ལྟར་ཆོས་དེ་མི་བསླུ་བའི་ཡིད་བརྟན་རུང་བར་གྱུར་ཀྱང་། འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་བྱ་བ་བཟང་པོ་དང་འབྲས་བུ་བཟང་ པོ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་བཟང་པོར་ཟད་ཀྱང་། བཟང་པོ་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། ད་ནི་བགྱི་བ་ཅིའང་མེད་དེ་ཞེས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡིད་བརྟན་རུང་བ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ་སྙམ་ན་མིན་ཏེ། ཆོས་ལ་བརྟེན་ན་བཟང་པོ་མཐར་ཕྱིན་པའི་གནས་བྱ་བ་བྱས་པ་དང་། ཁུར་བོར་བ་མི་སློབ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་ན་སླར་ཡང་བྱ་བ་གཞན་དང་གཞན་ལ་སྦྱོར་བའམ། གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་ཆད་པས་ན་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཞེས་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། གོང་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། ཆེས་ཤིན་ཏུ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་རྒྱུ་བའོ། །དེ་འདིར་ཡང་དག་པར་ཆད་པས་ན་རྒྱུ་བ་བཅད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་བཅད་པ་དང་། འཁོར་བར
Chinese
如果不包括，就不能作为最终的信任，但如果不是这样，那么对于大小乘佛法自己能忍受多少，也可以永远信任。 如果不明白这样的要点，认为小乘佛法低劣，那么就是因为心中容不下如来甚深广大的佛法，而加入了舍弃佛法的行列。具有所依，断绝相续，一般来说，所有依赖于有为有漏之法的事物，最终都不会不坏灭，即使获得了转轮王和梵天等地位，也是没有依赖的。即使自己作为获得者渴望并不舍弃，但从所获得的事物角度来看，也会变成没有依赖或者不可执取。但佛法不是这样，如果依赖者自己不舍弃佛法，那么在任何时间地点都不可能出现佛法不稳固或无法依靠的情况。这里所说的依赖，是指将佛法作为依靠，依赖者依靠它，永远不会消失，必须这样理解，因为导师亲自现证了所知的形态并宣说，所以作为理由而加上了具有所依。有些人仅仅将佛法依赖于佛，或者加上依赖于如来藏，这是没有能够理解某些经文的含义。 对此有人会想，即使佛法是不会欺骗的，可以信任的，但就像世间的一切享用善业和善果都终将耗尽一样，即使善良最终圆满，现在也没有什么可做的了，这样就不能完全信任了，认为佛法也和这类似，但并非如此。如果依赖佛法，就能与善良圆满的境界，完成事业，放下重担，不需再学的果位相结合。那时，再次与其他的行为相结合，或者从一个传递到另一个的相续，就会完全断绝，所以称为断绝相续。在《成唯识论》中说：无上即是断绝相续，最极殊胜的行进是相续，在此完全断绝，所以是断绝相续。这样说的。这里指断绝心和心所的相续，以及轮回的
English
If it is not included, it cannot be the ultimate trust, but if it is not so, then how much one can tolerate the Dharma of both the Greater and Lesser Vehicles, one can always trust that. If one does not understand such a key point and thinks that the Dharma of the Hearers is inferior, then it is because one's mind cannot contain the profound and vast Dharma of the Tathagata, and one has joined the ranks of abandoning the Dharma. Having a support, cutting off the continuum, in general, all things that rely on conditioned and defiled dharmas will not ultimately be indestructible, even if one obtains the status of a Chakravartin or Brahma, etc., there is no reliance on that. Even if oneself as the obtainer desires and does not abandon it, from the perspective of what is obtained, it will become without reliance or impossible to grasp. But the Dharma is not like that, if the reliant himself does not abandon the Dharma, then it is impossible for the Dharma to be unstable or unreliable at any time or place. The reliance here means that the Dharma is taken as a support, and the reliant relies on it, which will never disappear, it must be understood in this way, because the teacher himself directly realized the form of knowledge and declared it, so it is added as a reason that it has a support. Some people only rely on the Dharma on the Buddha, or add relying on the Tathagatagarbha, which is not able to understand the meaning of some scriptures. On this, some may think that even if the Dharma is not deceptive and can be trusted, but just as all the enjoyment of good deeds and good fruits in the world will eventually be exhausted, even if goodness is ultimately fulfilled, there is nothing to do now, so it cannot be fully trusted, thinking that the Dharma is similar to this, but it is not so. If one relies on the Dharma, one can be combined with the state of perfect goodness, completing the task, laying down the burden, and the fruit of no more learning. At that time, again combined with other actions, or the continuum that passes from one to another, will be completely cut off, so it is called cutting off the continuum. In the Treatise on Consciousness-only, it is said: The unsurpassed is the cutting off of the continuum, the most excellent progress is the continuum, here it is completely cut off, so it is the cutting off of the continuum. So it is said. Here it refers to cutting off the continuum of mind and mental factors, and the cycle of