Tibetan
དང་། ཏིང་འཛིན། ཤེས་རབ་གསུམ་སྟོན་ པས་ན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མར་དགེ་བ་ཞེས་བཤད་དེ། སྐབས་དེ་དང་དེ་ན་གཙོ་ཆེ་བའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རིམ་པས་སོ། །དོན་བཟང་པོ་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས། དོན་མེད་པ་བྱ་རོག་སོ་བརྟག་གི་བསྟན་བཅོས་ལྟ་བུ་དང་། དོན་ཆུང་བ་ཤིང་གི་ལོ་མའི་གྲངས་དང་ལུས་ཀྱི་སྲིན་བུའི་གྲངས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའི་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ལ་རྨོངས་པ་བཟློག་ནུས་བའི་དོན་གཏན་ལ་འབེབས་པས་སོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ནི། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་འདུ་བྱེད་ཡུལ་དེ་ལ་མ་གྲགས་པ་དང་སྡེབ་སྦྱོར་དཀྲུགས་པ་སོགས་དང་། བརྗོད་ཚུལ་མི་ལེགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཁ་ཅིག་ལྟར། ཆེད་དུ་ངག་འཁྱོག་པོས་གོ་དཀའ་བར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་མིན་པར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་འཚམས་པར་གོ་བདེ་ཞིང་འཛིན་སླ་ལ་དོན་གསལ་ཞིང་རྣ་བར་སྙན་པའོ། །ངོ་བོའི་ཆ་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའང་མ་འདྲེས་པ་ནི། གཞན་མུ་སྟེགས་སོགས་དང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་། བདག་མེད་པ་སོགས་སྟོན་པ་དེས་ན་གཞན་དང་མ་འདྲེས་བ་ཐུན་མིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་འཆོས་པ་དང་། །ངན་འགྲོའི་སྲིད་ལས་ སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །འཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱོགས་རེ་དང་། ནད་ཀྱི་གཉེན་པོ་སྨན་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་ཕྱོགས་རེ་ཞི་བའི་ཐབས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་དྲུང་ནས་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟེ། རྒྱལ་ཚབ་དམ་པས། གང་ཞིག་དོན་ལྡན་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། །ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བྱེད་གསུང་། །ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པར་མཛད་པ་གང་། །དེ་ནི་དྲང་སྲོང་གསུང་ཡིན་ལྡོག་པ་གཞན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་པ་ཤེས་བྱ་ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མ་ཡེ་ནས་དག་པ་ཉིད་བརྗོད་བྱར་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྤྲོས་པས་དབེན་པ་ཡིན་པ
Chinese
以及，禅定，智慧这三者进行阐述，因此与道的次第相符，宣说最初、中间和最后都是善的。在那个时候，主要以修行的次第为主。意义殊胜是指，如实地阐述了世俗谛和胜义谛这两种真谛的体性。因此，它不是像乌鸦占卜之类的无意义的论典，也不是像计算树叶的数量和身体里的虫子数量之类的小意义，而是能够消除对一切所知境的迷惑，从而确定究竟的意义。词句殊胜是指，没有名称、词语、字母的组合不为人知、语句结构混乱等过失，也没有表达方式不佳的缺点。不像某些外道论典那样，故意用隐晦的语言让人难以理解。而是像如来以慈悲之心，为了适应所化众生的根器，容易理解和掌握，意义清晰，悦耳动听。从本体的方面来说，具备四种梵行的功德。其中，不混杂是指，阐述了其他外道等不共有的微细的无常、有为的痛苦和无我等，因此是不与其他混杂的不共功德。如云：“调伏一切烦恼怨敌，救护脱离恶趣的处境，因为具有调伏和救护的功德，所以是论典，这二者在其他宗派中是没有的。”就像这样。圆满是指，不是像欲望之类的烦恼只平息一部分，也不是像疾病的对治药物那样只平息一部分痛苦的权宜之计，而是能从根本上拔除三界的全部烦恼的圆满对治。如胜幢菩萨所说：“凡是与有意义的佛法紧密相连，能从三界中去除一切烦恼的言语，以及阐述寂静的利益的，那就是正士之语，反之则不然。”就像这样。完全清净是指，所诠释的是所知法界自性本净的体性，本来就是清净的。而且，以它为对境的智慧也与法界相符，因此远离了颠倒的戏论。
English
And, because it explains the three, namely, Samadhi, and Wisdom, it is said that it is virtuous in the beginning, middle, and end, in accordance with the stages of the path. In that particular instance, it is mainly due to the stages of practice. The good meaning is that it accurately explains the characteristics of the two truths, conventional and ultimate. Therefore, it is not like a meaningless treatise such as crow divination, nor is it a trivial matter like counting the number of leaves on a tree or the number of insects in the body, but it is able to dispel confusion about all objects of knowledge and thus determine the ultimate meaning. The good words and phrases are free from defects such as unfamiliarity with the combination of names, words, and letters, confusion of syntax, and poor expression. Unlike some non-Buddhist treatises, which deliberately use obscure language to make it difficult to understand, it is easy to understand and grasp, with clear meaning and pleasing to the ear, in accordance with the minds of those to be tamed by the compassionate heart of the Thus-Gone One. In terms of essence, it possesses the four qualities of pure conduct. Moreover, the unmixed is that it teaches the subtle impermanence, the suffering of conditioned existence, and selflessness, which are not common to other non-Buddhists, and therefore it is an uncommon quality that is not mixed with others. As it is said: "That which subdues all the enemies of affliction and protects from the state of evil destinies, because of the virtues of subduing and protecting, it is a treatise, and these two are not found in other systems." Like that. Complete means that it is not a temporary means of pacifying only a part of afflictions such as desire, nor is it a temporary means of pacifying only a part of suffering like medicine for disease, but it is a complete antidote that uproots all the afflictions of the three realms. As the holy Regent said: "Whatever is closely related to meaningful Dharma and speaks of abandoning afflictions from all three realms, and whatever teaches the benefits of peace, that is the speech of a righteous person, and the opposite is otherwise." Just like that. Completely pure means that what is expressed is the nature of the knowable realm of phenomena, which is inherently pure, and is pure from the beginning. Moreover, the wisdom that has it as its object is also in accordance with the realm of phenomena, and therefore it is devoid of the elaboration of perversion.
Tibetan
ར་བསྟན་པའོ། །ཡོངས་སུ་བྱང་བ་ཞེས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མའི་ཆ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱང་གཤིས་མ་ནོར་བར་འཇལ་བའི་ལམ་གྱིས་སྦྱངས་ཏེ་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གློ་བུར་བྲལ་དག་གི་ཆ་ནས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཚངས་པ་ཞེས་པ་མྱང་འདས་ཡིན་ལ། དེའི་ལམ་མམ་སྤྱོད་པ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་གསུམ་དང་། བཟང་པོ་གཉིས་དང་། ཚངས་སྤྱོད་བཞི་བོ་འདི་དག་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། དད་དང་དགའ་དང་བློ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དགེ་བ་ཡིན། །དོན་རྣམ་གཉིས་ལྡན་གཟུང་སླ་དང་། །ཡོན་ཏན་བཞི་ཅན་ཚངས་སྤྱོད་སྟོན། །ཞེས་དང་། ཚངས་སྤྱོད་བཞི་ཡང་། གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་ལྡན་པ་དང་། །ཁམས་གསུམ་ཉོན་མོངས་རྣམས་སྤོང་རྫོགས་བྱེད་དང་། །ངོ་བོ་ཉིད་དག་དྲི་མས་དག་པ་སྟེ། །ཚངས་སྤྱོད་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། བླང་བྱའི་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་། གཏན་གྱི་ཡིད་བརྟན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཞེས། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པ་སྒྲིབ་མེད་དུ་འཇུག་པ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ནི་སྐྱོན་ཀུན་བྲལ་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་རྨོངས་པས་བསླད་པ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་ལ་འགལ་པའི་གནོད་པ་དུ་མའི་ཉེས་པ་དང་བཅས་པས་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་མེད་དོ། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། སྐྱོན་བྲལ་བའི་ཆ་ནས་དང་། ཡོན་ཏན་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ། ཡང་དག་པར་མཐོང་སོགས་ཚིག་གསུམ་གྱི་དོན། ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ན། ཡང་དག་པར་མཐོང་བའམ། དཔེ་ལ་ལར་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་མ་ནོར་བར་མིག་གསལ་བས་གཟུགས་ལ་བལྟས་པ་བཞིན་དུ་གཟིགས་ནས། དོན་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་པས། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་ལུགས་མ་ནོར་བར་མཐོང་ནུས་པས་ན་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཀའ་ཆེན་གྱི་འགྲེལ་པ་ན་ཚིག་ཙམ་མིན་པར་དོན་ལ་དཔྱད་ནས་ངེས་པ་ཐོབ་དགོས་པའི་དོན་དུ་འཆད་ཀྱང་། འདི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པའི་ལྡོག་ཆར་མ་སོང་བར་
Chinese
这被展示了。完全清净是指法界自性清净。像这样，对于未证悟的，突如其来的染污部分，连同习气，也以不颠倒本性的衡量之道来清净，从而使如实存在的实相显现，从突如其来的离垢清净的角度来说，是这样说的。像这样， 梵（藏文：ཚངས་པ་）是指涅槃。它的道路或行为的法，被称为具有梵行的四种功德。像这样，三种善，两种好，以及这四种梵行，在《经庄严论》中也说：“信与喜与慧，为此法之因，是为善。具足二义易于受持，宣说具四功德之梵行。”又，四梵行是：“具有不共他之特点，圆满断除三界烦恼，自性清净远离垢染，是为具有四功德之梵行。”如是宣说。第二，广说，分为：展示为应取之最胜，以及展示为究竟之信赖。第一，分为略说和广说两种。第一，世尊善说之法，对于一切所知，以无碍智慧之眼照见，作为量士夫的佛陀世尊所开示的法，是具足一切功德，远离一切过失的自性，唯有善说。因为其他被愚痴蒙蔽的外道宗义，具有诸多相违的过患，所以不是善说。如是说。 第二，广说，分为从离过失的角度和从具功德的角度来展示。第一，正见等三个词的意义。如何是善说呢？即是正见，或者，在一些范例中说是正示。就像明眼人看事物一样，如实地照见事物的实相，并如实地开示，因此，所化众生也能依靠它如实地见到实相，所以是正见，这是没有错谬的同义词。在《大论》的解释中，虽然解释说不仅是文字，还要考察意义才能获得定解，但这并没有成为忆念法之功德的反面。
English
This is shown. Completely purified means that the Dharmadhatu is pure by its very nature. Like this, for those who have not realized it, the adventitious stains, along with their habitual tendencies, are also purified by the path of measuring without reversing their nature, thereby manifesting the reality that exists as it is. From the perspective of adventitious freedom from stains and purity, it is said in this way. Like this, Brahma (Tibetan: ཚངས་པ་) refers to Nirvana. The Dharma that is its path or conduct is said to possess the four qualities of Brahmacharya. Like this, the three virtues, the two good qualities, and these four Brahmacharyas are also mentioned in the Ornament of the Sutras: "Faith, joy, and wisdom are the causes for this Dharma, which is virtuous. Possessing two meanings and easy to grasp, it reveals Brahmacharya with four qualities." Also, the four Brahmacharyas are: "Having unique characteristics not shared with others, completely abandoning the afflictions of the three realms, being pure in nature and free from stains, it is considered to be Brahmacharya with four qualities." As it is said. Second, the detailed explanation is divided into: showing it as the supreme to be adopted, and showing it as the ultimate reliance. First, there are two parts: a brief explanation and a detailed explanation. First, "The Dharma is well-spoken by the Bhagavan," meaning that the Dharma taught by the Buddha Bhagavan, the authoritative being who perceives all knowable things with unobstructed wisdom, is well-spoken, possessing the nature of being complete in all virtues and free from all faults. Because other non-Buddhist doctrines, obscured by ignorance, are accompanied by many faults of contradiction, they are not well-spoken. Thus it is said. Second, the detailed explanation is divided into showing it from the aspect of being free from faults and from the aspect of possessing virtues. First, the meaning of the three words, "rightly seen," etc. How is it well-spoken? It is "rightly seen," or, in some examples, it is said to be "rightly shown." Just as a clear-eyed person sees an object, he sees the reality of things without error and shows it as it is. Therefore, the disciples can also rely on it to see the reality without error, so it is "rightly seen," which is a synonym for "there is no mistake in this." In the commentary of the Great Treatise, although it explains that it is necessary to examine the meaning and gain certainty, not just the words, this has not become the opposite of remembering the qualities of the Dharma.