Tibetan
ང་སྒྲ་བྱུང་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་མིན་ཏེ་སྒྲ་དོན་དངོས་པོའི་མི་འབྲེལ་བ་བློས་འབྲེལ་བྱས་པའི་འབྲེལ་བ་ལས་མིང་ལས་དོན་དཔགས་པ་རྗེས་དཔག་ཡིན་པས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉེར་འཇལ་ཡང་མཐོང་བ་འདི་དང་མ་མཐོང་བ་འདྲ་ཞེས་འཇལ་བ་ལ་དེ་མཐོང་ངམ་ཐོས་པས་འདྲིས་ཀྱང་བཏགས་ནས་ད་གཟོད་དཔོག་པའོ། །དོན་གོ་བ་ནི་རྗེས་དཔག་གོ། ཞེས་གྲགས་པ་ནི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་རྗོད་བྱེད་དེ་བརྗོད་བྱའི་དོན་དུ་འབྲེལ་བརྟགས་ལས་སོ། །སྐབས་སུ་ངེས་པ་ནི་ཉེར་འཇལ་ལྟར་རང་གིས་འབྲེལ་བར་སེམས་པའོ་དཔྱད་དོ། །ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་གཞན་སེལ་བརྟགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བསྟན་པས་ཅི་བྱ་ན། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ལ་ རིགས་པའི་ཆ་ཤས་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྐྱོན་མེད་སྨྲ་བ་བཞིན་དུ་དེས་དམ་བཅའ་འམ་ཕྱོགས་གྲུབ་པ་ལ་དེ་གཉིས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་ལ་འགལ་སོགས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་དང་སུན་འབྱིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་བྱ་ཕྱིར་དང་གཉིས་པོ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་ལ་ལན་འདི་བརྗོད་པ་བསྟན་བཅོས་སུ་བཤད་རིགས་པ་ཡིན། དེ་ལ་ལྟག་ཆོད་ལ་ནི་རྗེས་མཐུན་ལན་གྱི་ཁྱད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་ལན་རྣལ་མར་བསམས་ཀྱང་། སྐྱོན་མེད་ལ་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་སྟེ། དེ་ལ་མིང་དུ་ལྟག་ཆོད་ཟེར་རོ། །ཕ་རོལ་པོ་ལ་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་རང་ལའང་མཚུངས་པ་ལྟག་ཆོད་ཐ་ཤལ་ཟེར། ལྟག་ཆོད་བཅུ་བཞིའི་ངོ་བོ་ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་དག་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་རྩོལ་བྱུང་ཕྱིར་ལྟ་བུ་ལ་སུན་འབྱིན་པོ་ན་རེ། རྟགས་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད་ཕྲད་ན་རྒྱ་མཚོ་དང་ཆུ་བཞིན་འདྲེས་པས་ཁྱད་མེད་ལ། ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང་ཕྲད་རྒྱུ་མེད་པས་གྲུབ་པ་དང་ཕྲད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ཟིན་པས་གཏན་ཚིགས་མི་དགོས་སོ་ཟེར། མ་ཕྲད་ན་རྟགས་ མིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན་པ་དང་ཁྱད་མེད་ཟེར་རོ། །འདིའི་ལྟག་ཆོད་ཀུན་གྱི་དང་པོར་མཚུངས་པ་སྦྱར་བ་ནི། ཕྲད་མ་ཕྲད་དུས་གསུམ་མ་བརྗོད་པ་སོགས་དངོས་མིང་ཡིན་ལ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་དེ་ཡིས་སྐྱོན་དངོས་སུ་མི་འཇུག་པས་མཚུངས་པ་ཞེས་གྲགས་སོ་སྙམ་སྟེ་རང་། དཔེར་ན་རལ་གྲི་འདྲ་བའི། མདུང་འདྲ་བའི་ཞེས་པ་འདྲའམ་དཔྱད། གཉིས་པ་དུས་གསུམ་མཚུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟགས་བསྒྲུབ་བྱ་བས་སྔ་ན་འདི་གང་གི་རྟགས་ཡིན། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པས་སོ། །ཕྱིས་གྲུབ་ན་གོ་བྱེད་མི་རིགས་ཏེ་གོ་བྱ་རྟགས་མེད་ཀྱང་གྲུབ་པས་སོ། །དུས་མཉམ་ན་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན། རྟགས་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ཕན་ཚུན་དུས་མཉམ་པས་གཅིག་གཅིག་གིས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། འདི་གཉིས་རང་གིས་སུན་འབྱིན་དང་དབྱུང་བྱ་ལ་མཚུངས་ཤིང་།མ་ཕྲད་དང་མཚུངས་པས་མི་གྲུབ་པ་མིན་ཞིང་དོན་དམ་གྱི་སྒྲ་དོན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ངོར། རྟགས་སྔ་ནའང་དམ་བཅའི་དོན་ཕུལ་ལོ། །དུས་གསུམ་པ་ཉིད་ལ་བརྟགས་ནས་རྟགས་སུ་བརྗོད་པར་འདོད་མིན་པར་སྒྲུབ་ནས་ངག་དང་རྟགས་དང་དུས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མི་འདོད་བརྗོད། ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་པའི་བརྟགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཚུལ་གསུམ་མ་ཚང་བས་གཏན་ཚིགས་དང་རྗེས་མཐུན་ཏེ་ལྟར་ སྣང་ཡིན་ཏེ་དེས་རང་དོན་རྟོགས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་ལྟར་སྣང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྟག་པ་མཚུངས་པ་ནི། སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་སྨྲོས་ན། སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་སྒྲ་དང་མི་རྟག་དོན་གཞན་དུ་བསམས་ནས། འོ་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་མི་རྟག་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་རང་རྟག་པ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་མིན་ཏེ། སྒྲ་ཉིད་དང་མི་རྟག་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་མི་རྟག་ལས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བའི་སྒྲ་ནི་མི་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་སུན་འབྱིན་དེ་རང་ཚིག་འགལ་ལོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པས་རྟག་པ་མི་འདོར་ནའོ། །རྟག་པ་དང་མཚུངས་པར་བརྗོད་སྒྲ་གང་མི་རྟག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་ཅེས་པའི་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་ནུས་མིན་ཞེས་པ་དེ་དམ་བཅའ མ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་རྗེས་མཐུན་དུ་བརྗོད་དེ་རང་ཚིག་འགལ་བས་སོ། །བཞི་པ་མ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ནི། རྩོལ་བྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་མ་བརྗོད་པའི་སྔར་སྒྲ་མི་རྟག་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པར་གཏན་ཚིགས་དེས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྒྲ་མི་རྟག་པར་རྟགས་ཀྱིས་གསར་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་བསམས་ནས་རྩོད་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ན་སྒྲ་མི་རྟག་ཡིན་ནམ་བརྗོད་ན་རྟག་པར་འདྲའམ། དཔྱད་དེའི་སྔོན་དུ་སྒྲ་མི་རྟག་མིན་པར་རྩོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྟགས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན་གཏན་ ཚིགས་སྔར་བརྗོད་ལ་དེ་ལྟ་ན་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ཡིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་དེ་ལྟ་ན་བསྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ་དེས་དེ་སྐྱེད་པ་ཙམ་མོ། །མ་བརྗོད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་དུ། འདི་ཡང་རང་གིས་སྒྲོ༷་བཏགས་ནས་དོན་རྟགས་ཀྱིས་དོན་སྒྲུབ་པ་མིན་པར་སྨྲ་པོའི་ངག་ཙམ་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་རློམ་པས་ན། མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་ཀྱང་གྲུབ་པ་
Chinese
我說聲音產生的量，不是三個集合，而是聲音與事物沒有實際關係，而是通過心識建立的關係，從名稱推斷事物是後來的推斷。同樣，通過接近測量，也說看到的這個和沒看到的相似，在測量時，即使通過看到或聽到而熟悉，也是加上標籤後才推斷的。理解意義是後來的推斷。所謂的著名，是依靠聲音來理解，也就是說，表達者與所表達的意義之間的關係是通過推斷建立的。在特定情況下確定，就像接近測量一樣，是自己認為有關係的，這就是研究。量理學概論中排除異品的章節，即第五章。如果展示相似的量有什麼用呢？對於那些想要將相似的量說成是論證的異端者來說，就像說理性的部分，即論證的無錯部分一樣，為了表明它與誓言或宗派的建立並不相同，因此說出不具備三相且具有矛盾等相似之處。為了充分展示論證和反駁，並且為了說出這兩者的相似之處，因此在論著中應該講述對論證和反駁的相似之處的回答。對於反駁來說，應該說明與後續一致的回答的區別，即使反駁者認為是真正的回答。將無錯說成是錯誤，這是相似的反駁，對此稱之為反駁。將施加於對方的錯誤也同樣施加於自己，這被稱為低劣的反駁。十四種反駁的本質，與相遇和不相遇等同的反駁是：聲音是無常的，因為它是努力產生的，對於這樣的例子，反駁者說：這個標誌與要證明的相遇還是不相遇？如果相遇，就像大海和水一樣混合在一起沒有區別。如果沒有相遇，因為沒有與未成立的事物相遇的原因，所以必須與已成立的事物相遇。如果那樣，因為要證明的已經成立，所以不需要理由。如果沒有相遇，因為不是標誌，所以與不是論證沒有區別。這裡的所有反駁中，首先加上相似之處是：沒有說相遇和不相遇的三個時間等是真實的名稱，與此相似，也就是說，它並未實際帶來錯誤，因此被稱為相似。例如，類似劍的，類似矛的，這類似嗎，或者研究？第二個是三個時間的相似之處。如果標誌要證
English
I say that the measure of sound arising is not a collection of three, but rather that sound and things have no actual relationship, but rather a relationship established through consciousness, and inferring things from names is a later inference. Similarly, through close measurement, it is also said that what is seen and what is not seen are similar, and in measurement, even if familiar through seeing or hearing, it is only inferred after being labeled. Understanding the meaning is a later inference. What is called famous is understanding based on sound, that is, the relationship between the expresser and the expressed meaning is established through inference. Determining in specific situations, like close measurement, is thinking that there is a relationship oneself, and this is research. The chapter on excluding dissimilarities in the Introduction to Epistemology, that is, the fifth chapter. What is the use of showing similar measures? For those heretics who want to say that similar measures are arguments, just like saying that the part of reason, that is, the flawless part of the argument, is the same, in order to show that it is not the same as the establishment of vows or sects, therefore, the similarities of not possessing the three aspects and having contradictions are stated. In order to fully demonstrate arguments and refutations, and in order to state the similarities of these two, therefore, the answers to the similarities of arguments and refutations should be discussed in the treatise. For refutations, the difference between answers that are consistent with the subsequent should be explained, even if the refuter thinks it is a true answer. Saying that the flawless is a mistake is a similar refutation, and this is called a refutation. Applying the mistake applied to the other party to oneself as well is called an inferior refutation. The essence of the fourteen refutations, the refutations equivalent to meeting and not meeting, etc., are: sound is impermanent because it is produced by effort, for such examples, the refuter says: does this sign meet or not meet what is to be proven? If they meet, they are mixed together like the ocean and water and there is no difference. If they do not meet, because there is no reason to meet with what is not established, they must meet with what is already established. If that is the case, because what is to be proven is already established, there is no need for a reason. If they do not meet, because it is not a sign, there is no difference from not being an argument. Among all the refutations here, the first to add similarity is: not saying that the three times of meeting and not meeting, etc., are real names, and similar to this, that is, it does not actually bring about mistakes, so it is called similarity. For example, similar to a sword, similar to a spear, is this similar, or research? The second is the similarity of the three times. If the sign is to be proven
Chinese
那么，在之前这属于什么征象呢？因为没有所要成立的法。之后成立的话，就不能作为能知，因为即使没有能知的征象，所要成立的法也成立了。如果同时，就像左右角一样。因为征象和所要成立的法相互同时，所以不需要一个去成立另一个。这两个在自身驳斥和推出上是相同的。与“非”相连和相同，并不是不成立，而在究竟的词义的征象方面，征象在先也已经提出了立宗的意义。对于过去、现在、未来三时进行观察之后，不想要说成是征象，而是成立之后，对于语言、征象和所有时间都不想要说。连接和不连接的观察陈述，因为不具备三种方式，所以是似是而非的理由和随同品，因为那对于自己理解没有成立，所以说是似是而非。第三，与常恒相同：如果说声音是无常的。如果认为声音是无常的，声音和无常是不同的意义。那么，随声音无常而行的是无常，声音本身是常恒，这样说是不对的。因为要成立声音本身和无常是一体的，所以从无常中分离出来的声音是不成立的。因此，驳斥是自相矛盾的。如果声音是无常的，为什么不舍弃常恒呢？说成与常恒相同，凡是随声音无常而行者，是否能成立为无常的无常呢？这被说成是立宗或者宗法的过失和随同品，因为是自相矛盾。第四，与未说相同之后反驳：在没有说勤发因的理由之前，声音不是无常的。因为声音无常是由那个理由成立的，这样认为声音无常是由征象新成立的方式而争论。如果说理由，声音是无常的，或者说像是常恒？在那之前争论声音不是无常的。如果征象是所要成立的法，那么理由在之前说，如果是那样，因为没有理由，所要成立的法也会变成没有，那样就不需要成立，因为它仅仅是产生那个。在与未说相同之后反驳中，这也是自己虚构，认为不是用意义的征象成立意义，而是仅仅用说话者的语言来成立，因此，即使说不成立，也是成立的。
English
So, what kind of sign is this before? Because there is no object to be established. If it is established later, it cannot be a means of knowing, because even without the sign of the knowable, the object to be established is established. If they are simultaneous, like the left and right horns. Because the sign and the object to be established are mutually simultaneous, there is no need for one to establish the other. These two are the same in self-refutation and deduction. Being connected and the same as "not", it is not that it is not established, but in terms of the sign of the ultimate meaning of words, the meaning of the proposition has already been put forward even if the sign comes first. After observing the three times of past, present, and future, one does not want to say it is a sign, but after establishing it, one does not want to say anything about language, signs, and all times. The observation and statement of connection and non-connection, because it does not have the three modes, is a pseudo-reason and a concomitance, because it is not established for self-understanding, so it is said to be pseudo. Third, the similarity of permanence: If one says that sound is impermanent. If one thinks that sound is impermanent, and that sound and impermanence are different meanings. Then, what follows the impermanence of sound is impermanence, and sound itself is permanent, which is not correct. Because one wants to establish that sound itself and impermanence are one, the sound separated from impermanence is not established. Therefore, the refutation is self-contradictory. If sound is impermanent, why not abandon permanence? Saying it is the same as permanence, can those who follow the impermanence of sound establish the impermanence of impermanence? This is said to be a fault of the proposition or the subject and a concomitance, because it is self-contradictory. Fourth, the refutation after being the same as not saying: Before the reason of effort-born is said, sound is not impermanent. Because the impermanence of sound is established by that reason, it is argued that the impermanence of sound is newly established by the sign. If one says the reason, is sound impermanent, or does it seem like permanence? Before that, one argues that sound is not impermanent. If the sign is the object to be established, then the reason is said before, and if that is the case, because there is no reason, the object to be established will also become non-existent, so there is no need to establish it, because it merely produces that. In the refutation after being the same as not saying, this is also fabricated by oneself, thinking that it is not using the sign of meaning to establish meaning, but merely using the speaker's words to establish it, therefore, even if one says it is not established, it is established.