Tibetan
ང་གི་བློ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ཞེས་པའི་དཔེ་འགལ་ཏེ། ནག་པོ་དང་བ་ལང་དོན་གཅིག་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་མིན་ཟེར་བ་གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་ངན་ཏེ་བ་ལང་དང་ནག་པོ་སོ་སོའི་སྒྲས་གཞན་བསལ་བའི་ལྡོག་པ་མི་འདྲ་བ་མ་ཤེས་པར་ནག་པོ་དང་བ་ལང་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པའི་བླུན་པོའི་ལྟ་བ་ངོ་ཚ་བའོ། །ནག་པོ་དང་བ་ལང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་གཞན་སེལ་བ་དག་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་འདུས་པའི་གོང་དུ་མཐོང་བ་ལས་དེ་ལ་བ་ལང་གི་བློ་སྐྱེ་བ་དཔེར་བརྗོད་པ་འཐད་ཀྱང་འགལ་ཟེར་བ་དེ་གཞན་སེལ་ཚུལ་མི་ཤེས་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ངན་ལ་རྟེན་པ་ཡིན་གྱི་ངེད་ལ་མི་འགལ། ཞེས་སོ། །སྒྲ་རྟོག་སྒྲུབ་འཇུག་དེ་སེལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྒྲུབ་པས་འཇུག་ཞེས་པ་འདི་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ནི་མིན་ཏེ་རང་གི་རྣམ་རྟོག་སྤྲོས་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ལ་གཞན་སེལ་བ་མིན་པའི་སྒྲ་ཡིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་འགའ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ན་མེད་པས་གཞན་དུ་རྟོགས་ དགོས་ན་ཤེས་པ་གཞན་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཤེས་པ་ལ་ཡ་མཐའ་དང་པོ་མེད་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་ཅེ་ན། ཤེས་པ་ལ་ཡ་མཐའ་མེད་པ་ཙམ་ནི་ངེད་ཀྱི་འདོད་པ་གྲུབ་ལ། དེས་ཤེས་པ་རྒྱུ་མཐུན་ཡོད་པ་འགྲུབ་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཞན་མིན་མི་འགྲུབ་ཅིང་རིགས་ཡོད་སོགས་ཕ་རོལ་པོའི་འདོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཅི་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོ། །སེལ་བ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལའང་བརྡ་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཅད་རུང་ཤིང་མིན་མཐའ་ཡས་པ་ལ་སྒྲུབ་རུང་ཤིང་གསལ་མཐའ་ཡས་པས་ཤེ་ན། དེ་གཉིས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་ཤིང་མིན་མཐའ་དག་རེ་རེ་ནས་བཅད་མི་དགོས་ཏེ་སྤྱི་བཅད་པས་ཆོད་ལ། དེས་ཤིང་གི་སྤྱི་གྲུབ་པས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི༷་ཡི་སྒོ་ནས་ཤིང་མིན་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དངོས་མེད་ལ་ཆོས་ཅན་མི་སྲིད་པས་ཁྱོད་ཀྱིའང་བདག་དང་གཞན་གཙོ་བོ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ཤེ་ན། གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་འཇུག་གི དེ་དག་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་མི་རིགས་དངོས་མེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་ལ་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་ལ་གཞན་མེད་ལ་གཞན་མེད་ན་བསལ་རྒྱུའང་མེད་པ་གང་གཞན་དེ་ལ་ཡོད་པ་བདག་ཡོད་པས་ཁྱབ་དེས་ན་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་ཚད་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཀྱི་མེད་པ་མི་བརྗོད་ཟེར་ནའམ། ཡང་བདག་ཅེས་པ་ ཆོས་གཞན་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་དེ་ལ་གཞན་སེལ་མི་སྲིད་ལ། ཡོད་ན་དེ་གཞན་དུ་ཡོད་པས་གཅིག་ཐ་དད་བརྟགས་པ་མི་འཇུག་ཅེ་ན། གཅིག་ཐ་དད་བརྟགས་པ་དེ་ག་བདག་དངོས་པོ་ལ་མི་འཇུག་ཀྱང་བདག་གི་སྒྲ་དོན་གཞན་སེལ་ཡང་བདག་ཕུང་པོ་
Chinese
说“如同生起我的心”是错误的例子，说黑和牛是一回事而不是不同的，这是数论派的恶见，因为不了解牛和黑各自的语词所排除的相异之处，而愚蠢地认为黑和牛是一回事，真是可耻。虽然黑和牛存在着相互不同的排除，但从看到黑等聚集的整体中，以生起牛的心为例是可以的，说这是错误的，是因为你不了解排除的方式，这依赖于你的恶见，对我来说没有错误。如是说。说声音、概念、成立、进入不依赖于排除，而是通过成立而进入，这不是事物的实情，只是自己的分别念的散布，对于意义来说，不是排除他者的声音，根本不能表达任何法的自性。如果因为因果之前不存在而需要理解为他者，那么识就不会成立为他者，因为识没有边际和起始，所以没有开始，如果说因果是一，那么，仅仅识没有边际，就成立了我的观点。由此成立了识有同类因，但不能成立不是其他刹那，而且种姓等也不会成为对方观点的成立之因。如是说。对你这个说排除的人来说，术语也不成立，如果说因为可砍的非树木是无限的，所以可成立的树木是清晰无限的，那么，即使这两者是无限的，也不需要一一砍掉所有的非树木，因为砍掉一般就足够了，由此成立了树木的一般。因此，通过一般的途径来排除非树木。因为无实事不存在有法，所以你也必须承认我和他者是主要的，如果说一和多的考察适用，那么，这些不适用于实有事物，而是适用于无实事的声音意义。如果说无我没有他者，没有他者就没有要排除的，凡是他者所具有的，都有我存在所遍及，因此声音所表达的都遍及存在，不能表达不存在，或者说，又不承认我 在其他法之外存在，因此不可能有他者排除，如果存在，那么它就在他者之中，因此一和异的考察不适用，如果说一和异的考察不适用于我事物，但我的声音意义排除他者，即使是我蕴
English
To say "like the arising of my mind" is a wrong example. To say that black and cow are the same thing and not different is a bad view of the Samkhya school, because they do not understand the different exclusions of the words 'cow' and 'black', and foolishly believe that black and cow are the same thing, which is shameful. Although there are mutually different exclusions of black and cow, it is appropriate to exemplify the arising of the mind of a cow from seeing the whole of the gathering of black and so on, but to say that it is wrong is because you do not understand the way of exclusion, which depends on your bad view, and there is no error for me. Thus it is said. To say that sound, concept, establishment, and entry do not depend on exclusion, but enter through establishment, is not the reality of things, but merely a proliferation of one's own discrimination. For meaning, a sound that does not exclude others cannot express any nature of dharma at all. If it is necessary to understand as other because cause and effect did not exist before, then consciousness will not be established as other, because consciousness has no edge or beginning, so there is no beginning. If it is said that cause and effect are one, then the mere fact that consciousness has no edge establishes my view. From this, it is established that consciousness has a similar cause, but it cannot be established that it is not another moment, and genus and so on will not become the cause of the establishment of the other's view. Thus it is said. For you who speak of exclusion, the term is also not established. If it is said that because the non-trees that can be cut are infinite, the trees that can be established are clearly infinite, then even if these two are infinite, it is not necessary to cut down all the non-trees one by one, because cutting down the general is enough, and thus the general of trees is established. Therefore, non-trees are excluded through the general way. Because a subject of dharma does not exist for non-entities, you must also admit that self and other are the main ones. If it is said that the examination of one and many applies, then these do not apply to real entities, but to the sound meaning of non-entities. If it is said that without self there is no other, and without other there is nothing to exclude, and whatever the other has is pervaded by the existence of self, therefore whatever is expressed by sound pervades existence, and non-existence cannot be expressed, or again, one does not admit that self exists outside of other dharmas, therefore there can be no exclusion of others. If it exists, then it is in the other, therefore the examination of one and different does not apply. If it is said that the examination of one and different does not apply to the self-entity, but the meaning of my sound excludes others, even if it is my aggregates
Tibetan
སོགས་ལས་གཞན་དུ་དངོས་པོའི་དོན་ལ་མེད་པ འི་ཕྱིར་ཞེས། སྒྲ་དོན་དང་དངོས་པོ་ཐ་དད་དུ་ཤན་མི་ཕྱེད་ན།བདག་སྟེ་དངོས་པོ་རང་ཉིད་གཞན་དུ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན། ཁྱོད་ཀྱིའང་རྣམ་འགྱུར་གཙོ་བོ་གཅིག་པར་ཐལ་ལོ། །གཅིག་ན་གཙོ་བོ་དུ་མར་ཐལ་ལོ། །གསལ་བ་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ་ལོ། །དེ་བཞིན་གསལ་མི་གསལ་ཀྱང་མེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལའང་གསལ་བ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་གཙོ་བོའམ་ནུས་པར་འགྱུར། གཞན་སེལ་བ་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་ཐལ་ཏེ་དེ་འཛིན་པའི་དབང་པོ་ཕུང་གསུམ་པ་མེད་ཟེར་ན། གཞན་སེལ་བའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱིས་དཔྱོ༷ད་པ་འདི་ཡང་རྣ་སོགས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། གང་ཞིག་ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འདི་འཇུག་པའི་དབང་གིས་དབང་པོ་ཡུལ་སོ་སོར་འཇུག་པ་མིན་པས་སོ། །དོན་གང་ཞིག་ཚིག་གི་བརྗོད་དུ་རུང་བ་འདི་ནི་ངག་གི་རྐྱེན་ ལས་དོན་དུ་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་སྤྱི་སྟེ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་པའི་ཡིད་རྟོག་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་བརྡ་མ་བྱང་ཚེ་ངག་སྒྲ་རང་མཚན་དང་དོན་སོ་སོར་སྣང་བར་བརྗོད་པ་གང་དེ་ཡིས་དང་པོ་མ་གོམས་ཚེ་མིང་ལས་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་ཅིང་ཇི་ལྟར་ཕྱིས་གོམས་པའི་ངག་དག་ལས་དོན་ལ་མིང་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མིང་ལས་དོན་གྱི་རྟོག་པ་སྐྱེ་སྟེ་མིང་དོན་འདྲེས་པར་སྣང་ངོ་། །མིང་རྣམས་དོན་སོ་སོ་རང་གི་རྐྱེན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་དོན་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་སོ་སོར་རྟོགས། དེ་ཡང་ངག་གི་དོན་དེ་ནི་དེ་མིན་གཞན་ལས་རྣམ་པར་བཅད་པའི་དོན་དུ་འདོད་དོ། །མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པ་ཤེས་པའི་ངག་གི་དོན་གོ་བའམ་བརྗོད་འདོད་དང་དོན་སྤྱིའི་བློ་དཔོག་པ་འདི་ཡང་རྗེས་དཔག་ལས་གཞན་མིན་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གིས་འགྲུབ་པས་སོ། །གང་ཞིག་ངག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་ཡང་རང་རིག་ཡིན་པས་ན། མངོན་སུམ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། དངོས་པོ་དུ་མ་ལ་མི་འཇུག་པའི་འདོད་རྒྱལ་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན་སྟེ།རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྣམས་སེལ་བར་རིགས་ན་འདོད་རྒྱལ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདོད་རྒྱལ་ལ་རིགས་བརྗོད་ཚོགས་བརྗོད་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ནི་སྤྱི་བརྗོད་ཡིན་མོད་ཚོགས་པའི་སྤྱིའང་དོན་དུ་མི་དབྱེ་བས་སོ། ། དེ་ཡང་བུམ་པའི་རྡུལ་བརྒྱད་ཀྱི་ཆུ་སྐྱོར་བའི་བྱ་བྱེད་ལ་བུམ་པར་བཏགས་པ་བཞིན། སྒྲ་འདོད་རྒྱལ་བ་ཡང་རང་གིས་བརྗོད་དོན་ལ་རིགས་དང་ཚོགས་པས་དོན་དབྱེ་བས་དུ་མའི་སྤྱི་ཡིན་གྱི་གཅིག་པུ་བ་བརྗོད་པ་ནི
Chinese
等等，因为在其他地方没有事物的意义。如果不能区分声音的意义和事物，如果不承认作为事物本身的我在其他地方存在，那么你的主要变化也必然是一个。如果是一个，那么主要必然是多个。显现必然没有差别。同样，显现和不显现也不存在。按照你的观点，显现的变化都变成主要或能力。如果排除他者就变成感官的对境，因为你说没有执持它的第三个感官集合。那么，用具有分别念的意识来分析排除他者的声音的表达意义，也不是耳等感官的行境。因为，凭借着“树”这个声音等等的运用，感官不是在各自的对境中运用。凡是可以被语言表达的意义，都是从语言的因缘中，在事物上分别假立的共相，也就是声音意义混合的意识分别。那是怎样呢？在没有学会符号时，所说的语言声音自相和意义各自显现，最初不习惯时，从名称产生对意义的分别，后来习惯了语言，即使意义上没有名称，也从名称产生对意义的分别，显现为名称意义混合。名称与各自意义的因缘相联系，从而分别认识到多种意义的形态。而且，语言的意义被认为是与非它的他者相区别的意义。理解名称意义关系的语言意义，或者表达意愿和对意义总体的推测，也不是其他，而是比量，因为具备三相，通过随行和违逆来成立。凡是从语言产生的各种分别念的知识，那也是自证，因此不是其他，而是现量本身。如果不能适用于多个事物的随欲而成的声音共相，如何适用呢？如果能够排除有理由的事物，那么随欲而成为什么呢？随欲而成的类别有类别表达和集合表达两种，类别是总的表达，但是集合的总体在意义上也不区分。 就像用瓶子的八微尘来做盛水的事情而命名为瓶子一样。声音的随欲而成也是，自己所表达的意义，用类别和集合来区分意义，是多个的总和，而不是表达唯一。
English
Etc., because the meaning of things does not exist elsewhere. If the meaning of sound and things cannot be distinguished, if you do not admit that the self, which is the thing itself, exists elsewhere, then your main change must also be one. If it is one, then the main must be many. Manifestation must be without difference. Likewise, manifestation and non-manifestation also do not exist. According to your view, the manifestations of manifestation all become the main or the ability. If excluding others becomes the object of the senses, because you say that there is no third aggregate of senses that holds it. Then, analyzing the expressive meaning of the sound of excluding others with consciousness with conceptualization is also not the object of the senses such as ears. Because, by virtue of the use of the sound "tree" and so on, the senses are not used in their respective objects. Whatever meaning can be expressed in words is a general characteristic that is nominally established on things from the cause of language, that is, the conceptualization of the mixture of sound and meaning. How is that? When the symbols have not been learned, the language sounds and meanings themselves appear separately, and when one is not accustomed to it at first, the distinction of meaning arises from the name, and later, when one is accustomed to the language, even if there is no name for the meaning, the distinction of meaning arises from the name, and it appears as a mixture of name and meaning. Names are related to the causes of their respective meanings, and thus the forms of many meanings are distinguished separately. Moreover, the meaning of language is considered to be the meaning distinguished from others that are not it. Understanding the meaning of language that knows the relationship between name and meaning, or expressing the intention and speculation of the meaning as a whole, is not other than inference, because it has three characteristics and is established by following and reversing. Whatever knowledge of various distinctions arises from language is also self-awareness, so it is not other, but the present itself. If the general sound that is arbitrarily made and does not apply to many things, how does it apply? If it is possible to exclude reasonable things, then what does it become arbitrarily? There are two types of arbitrary Just as the eight dust particles of a vase are used to do the work of holding water and are named a vase. The arbitrariness of sound is also that the meaning expressed by oneself is distinguished by category and collection, and is the sum of many, not the expression of one.