Tibetan
་མེད་དོ། །དབྱེ་བ་དེའང་ལ་ལར་ཚིག་གིས་སྤྱི་ཙམ་དངོས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད། རིགས་སྒྲ་དང་ཚོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ལྟོས་ནས་ཕྱེའོ། །དེ་ལ་རིགས་སྒྲ་ནི་ལ་ལར་བྱེ་བྲག་གམ་ཡན་ལག་ལ་བརྟགས་ནས་གོ་སྟེ། གྲོང་གི་ཕག་པ་བཟའ་བྱ་མིན་པ་ཞེས་བརྗོད་ན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ལྡོག་ཆ་མིན་པར་དེའི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་བཟའ་མི་འོས་པ་སྟོན། ལ་ལར་ཡན་ལག་ཁོ་རང་ལ་དངོས་སུ་སྟེ། གྲངས་སོགས་སྒྲ་བཞིན། གྲངས་བརྒྱ་ལྟ་བུ་བརྒྱ་ཚོ་ཡིན་གྱི་བཅུ་སོགས་ནི་མིན་ནོ། །ཚོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཡང་སྐབས་སུ་ཚོགས་ཅན་སོ་སོ་ལ་བཏགས་ནས་འཇུག་སྟེ། ཁང་པ། ཞིང་། ལམ། ལྕགས་རི། སྐྱེས་བུ་སོགས་ཚོགས་པ་ལ་གྲོང་སྒྲས་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྐྱེས་བུ་ལ་བཏགས་ནས་གྲོང་འོང་ཞེས་པ་དང་། མཛུབ་མོ་ན་བ་ལ་ལུས་ན་ལྟ་བུ་བཏགས་ནས་འཇུག །ཁ་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་ཅན་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་ནགས་ཞེས་པ། རྡུལ་ རྫས་སོ་སོ་དང་། ཤ་ཤུག་སོགས་རེ་རེ་ལ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རིགས་དང་ཚོགས་བརྗོད་ཀྱིས་འདོད་རྒྱལ་དུ་གོ དེ་ཡང་གཞན་སེལ་བའི་དབང་གིས་དེར་གོ དེ་དཔེར་ན། བརྒྱ་སྟོང་སོགས་གྲངས་དང་སོར་འདོམ་རྒྱང་གྲགས་དཔག་ཚད་བྲེ་སྲང་ཟླ་ཞག་ལོ་བསྐལ་སོགས་ཚད་དམ་མཚན་ཉིད་དང་ནི་ཟླུམ་ཟླ་གམ་རིང་ཐུང་ལྷམ་ཁུ་ཚུར་མདུད་པ་ཕྲེང་བ་སོགས་དབྱིབས་རང་གི་ཆ་ཤས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་སྤྱི་གྲངས་ཙམ་བློ་ཡུལ་དུ་འཕེན་པ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་འཇུག །ཆུ་དྭངས་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་རིགས་ཐིགས་པ་དང་། རྡུལ་འདུས་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ་གཉིས་ཀའོ། །དབྱིབས་དང་སྤྱི་སྒྲ་ཡིན་པས་ཁ་དོག་ནི་ཚོགས་ཅན་ལས་རང་གི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཆ་རེ་རེ་ལ་འཇུག་པ་མིན། གྲངས་མཐའ་ཡས་པ་དེ་ཡི་ཆ་ཤས་ལ། སྤྱི་སྒྲ་དེ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དམིགས་མ་ཡིན། སྤྱི་ལས་བྱེ་བྲག་གམ་འདི་ནོར་བུ་མར་གད་དོ་ཞེས་སོགས་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་བཏགས་ནས་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་ཆད་སྒྲ་དོན་འབྲེལ་བར་མཐོང་བ་མིན་ཀྱང་ཤིང་རྟོག་པ་ན་གོའམ། འདི་ནོར་བུ་མར་གད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་ཡིད་ཆེས་ཏེ་རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ནའོ། །དེ་ནི་འདི་ཞེས་པའི་སྒྲའམ། ལག་ བརྡའམ་སྔར་གྱི་གྲགས་རྙིང་ལས་བསྟན་ཏེ་གོ་བ་ཡིན་གྱི་མིང་ཙམ་གྱིས་མིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་སྒྲ་དོན་དངོས་པོས་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བློས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་བྱུང་ཚད་ལ་ཕུང་གསུམ་པ་མེད། ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་ཉེར་འཇལ་སོགས་རྣམས་ལའང་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་པ་མིན་པར་བརྗོད། དེ་ཡ
Chinese
无有也。此差别，于某些情况，以言词仅总括地如实陈述。依于种姓语和集合语二者而分。其中，种姓语于某些情况，考察差别或支分而理解。如说“村里的猪不可食”，则非指有支分的相反部分，而是指其身体的部分不可食。于某些情况，则直接指支分本身。如数字等语。如数字百，乃是百之集合，而非十等。集合语亦于某些情况，施加于各个集合体而用。如房屋、田地、道路、围墙、士夫等集合体，以村语称之，其一方面施加于士夫，说“村来”等。手指疼痛，如说身体疼痛般施加而用。于某些情况，不施加于集合体。例如水和森林，并非各个微尘 物质，亦非各个肉块树叶等。因此，以种姓和集合语，随欲而理解。彼亦以排除他者的力量而理解。例如，百千等数字，以及指、咫、弓、呼、俱卢舍、逾缮那、蒲团、两、月、日、年、劫等度量或特征，以及圆形、半月形、长短、鞋、拳头、结、念珠等形状，不观待自身部分，而仅将总数投射于心识中般，极为适用。清澈的水等，亦可指同类的水滴和微尘的集合，此二者皆是。由于是形状和总语，颜色并非从集合体中由自身部分区分，因此不施加于各个部分。对于无限的数字的各个部分，总语的适用并非特定。从总类到差别，或者“此宝物被磨损了”等，从了知事情的意义而言，乃是假立而显示之故。先前，声音和意义并非被视为相关，但在思考树木时则理解，或者在指示“此宝物被磨损了”时，便如此相信，那么推测是如何进行的呢？彼乃是以“此”之声，或手 势，或先前的旧名而指示，从而理解，并非仅凭名称。因此，声音和意义并非由事物相关联，而是由心识假立，因此声音产生之量，无有第三量。以此方面，对于剩余的二取等，亦说非是第三量。是也。
English
There is not. This distinction is that, in some cases, words are used to directly state only the general. It is distinguished by relying on the terms for genus and the terms for collection. Among these, the term for genus is understood in some cases by examining the distinctions or parts. For example, if it is said that "the pigs of the village are not edible," it does not refer to the opposite of having parts, but rather indicates that the parts of its body are not suitable for eating. In some cases, it directly refers to the parts themselves, like the terms for numbers, etc. For example, the number one hundred is a collection of hundreds, not tens, etc. The term for collection is also applied to individual collections in some cases. For example, houses, fields, roads, fences, men, etc., when a collection is referred to by the term "village," one aspect of it is applied to a man, saying "the village is coming," etc. It is applied like saying the body hurts when a finger hurts. In some cases, it is not applied to collections. For example, water and forests are not individual particles and substances, nor are they individual pieces of meat, leaves, etc. Therefore, genus and collection are understood arbitrarily. That is also understood by the power of excluding others. For example, numbers such as hundreds and thousands, and measurements or characteristics such as fingers, spans, bows, calls, krosas, yojanas, bre, srang, months, days, years, kalpas, etc., and shapes such as circles, crescents, lengths, shoes, fists, knots, rosaries, etc., are very applicable as if projecting only the general number into the mind without regard to their own parts. Clear water, etc., can also refer to droplets of the same kind and collections of particles, both of which are. Since it is a shape and a general term, color is not distinguished from the collection by its own parts, so it is not applied to each part. The application of the general term to the parts of that infinite number is not specific. From the general to the specific, or "this jewel is being worn away," etc., the meaning of understanding the matter is shown by imputation. Previously, sound and meaning were not seen as related, but they are understood when thinking about trees, or when indicating "this jewel is being worn away," one believes it to be so, so how is inference done? That is understood by indicating it with the sound of "this," or a hand gesture, or a previous old name, not just by the name. Therefore, sound and meaning are not related by things, but are imputed by the mind, so there is no third measure for the amount of sound produced. In this respect, it is also said that the remaining dualistic appearances, etc., are not the third measure. It is.