Tibetan
་བའོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གཅིག་སེལ་ན་སྤྱི་སྒྲས་བྱེ་བྲག་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱེ་བྲག་ལ་སྤྱི་སྒྲ་ མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་སྒྲས་བྱེ་བྲག་གོ་ནུས་པ་མིན་པས་དེ་མི་སྦྱོར་ཞེ་ན་སྟེ ། གསལ་བ་ཐ་དད་ཀུན་ལ་སྤྱི་སྒྲ་ཁོ་ན་མི་འཇུག་པས་ཀྱང་། བྱེ་བྲག་སྤྱི་ལས་གཞན་མིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐབས་དང་། ཤུགས་སོགས་ཀྱི་དབང་ལས་ཤིང་འོན་ཅིག་ཅེས་པ་ལས་ཤ་བ་ལ་གོ་བའང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་མི་རིགས་པ་མེད་ཅེས་སོ། །མ་མཐོང་བས་ཡིན་ན་རང་ཐ་དད་ལ་སྤྱི་སྒྲ་ཡང་སེལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་གཉིས་གཞན་མིན་ཏེ་སྐབས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དེ་ཡོད་རིགས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ནའང་བྱེ་བྲག་དེ་སྣང་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་རིགས་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཡོད་མིན་པས་སོ། །འོ་ན་སྤྱི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་སྤྱི་ལས་ཁྱད་པར་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་རིགས་ཤེ་ན། ངེས་པར་སྤྱི་སྒྲ་ཡན་གར་བ་ལ་བྱེ་བྲག་མ་སྤངས་བའི་དབང་གིས་དེ་ཤེས་སྐྱེས་སོ། །ཡན་གར་བ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐ་དད་ལ་སྤྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་མེད་ན་ཐེ་ཚོམ་ཅི་ཟ་ཅེ་ན། དེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་གྱི་ཉན་པ་པོ་ལ་ལྟོས་པ་མཐོང་། སྤྱི་སྣང་བར་མི་འདོད་ན། པ་ལ་ཤ་ལ་འདི་ཤིང་ངོ་ཞེས་སྟོན། ཉན་པོས་སྤྱི་སྤངས་ནས་བྱེ་བྲག་ཤེས་འདོད་ན་ཤིང་འདི་ས་ལས་བྱུང་ ངམ་འབྱུང་བ་ལྔ་ལས་བྱུང་ཞེས་དྲི་བ་ལ་ས་ལས་བྱུང་ཞེས་སྟོན་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་བཞིན་སྟོན་བྱེད་ཀྱང་སྒྲ་གཞན་རྣམ་པར་བཅད་ནས་ནི་སྒྲ་སྤྱི༷་ཙམ་དེ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན། དོན་གང་ལ་སྦྱར་བའི་སྒྲ་ཅིག་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་གཞན་མི་སེལ་ཞེ་ན། སྒྲ་གཅིག་དོན་དུ་མ་ལ་དེ་ཐེ་ཚོམ་ནའང་ཉན་པོའི་སྐབས་སོགས་ཀྱིས་སེལ་ལོ། །ཨ་ཀྵ། ཤིང་རྟ་དང་གཤོལ་མདའ་སོགས་དོན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་པས་དེ་མིན་གཅོད་པ་མི་ངེས་ཤེ་ན། དེ་འཇུག་མདོ་གང་ལ་ཞུགས་པ་དེས་དེ་མིན་གཅོད་ཅེས་པའང་སྒྲས་གོང་གི་དོན་དྲང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་པའི་ལུགས་ལ་སྒྲ་ཡི་དོན་གཞན་དངོས་པོ་བ་མ་མཐོང་ཡང་རང་དོན་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར། དོན་སྒྲ་ཡི་འབྲེལ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སླ་ཞིང་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བརྗོད་པ། དཔེར་ན་ཤིང་ས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལྔ་པོ་ཡི་སླད་དུ་སྨྲོས་པའི་ཤིང་སོགས་དོན་ལྔ་པོ་དེ་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་ངེས་པའི་རྒྱུ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤིང་ཞེས་སྨྲོས་ནས་བྱུང་སོགས་གཞན་ལྔ་ཤུགས་ལ་ངེས། ས་བྱུང་གིས་རྫས་སོགས་གསུམ། རྫས་ཀྱིས་དངོས་ཡོད་སོགས་དེས། རིམ་
Chinese
。如果仅仅因为没有见到就排除一个，那么总相词就会理解为别相，因为别相没有见到总相词的缘故。这是因为总相词不能理解别相，所以不结合，如果这样说。即使对于所有清晰的差别，也不仅仅适用总相词。别相不是总相之外的他者，像这样，从语境和力量等的作用来看，从“树木仅此而已”中也能理解为鹿。因此，适用并非不合理。如果因为没有见到，那么对于自相差别，总相词也会被排除，如果这样说。这两者不是他者，因为语境等的声音被认为是存在的。即使那样，也应该对别相的显现产生怀疑，因为它不是唯一的存在。那么，总相词对别相有迷惑，怎么会对总相的差别产生怀疑呢？必须是总相词随意而行，凭借没有舍弃别相的力量，才产生了那种认识。如果对于随意而行的那个作用所决定的差别，没有总相词的适用，那有什么可怀疑的呢？那不是同时存在的，而是取决于听者所见。如果不希望总相显现，就说“这是巴拉夏树”。如果听者舍弃总相，想要了解别相，就提问“这棵树是从土里产生的吗？还是从五大元素产生的？”，就像回答“是从土里产生的”那样。虽然按照意义来显示，但也是通过区分其他声音，仅仅是说出总相词而已。如果对与哪个意义结合的声音产生怀疑，就不排除其他，如果这样说。即使一个声音对于多个意义产生怀疑，也会通过听者的语境等来排除。阿叉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。因为车、犁杖等适用于多个意义，所以不能确定排除哪个，如果这样说。它进入哪个章节，就通过那个章节来排除哪个，这也是声音引导之前的意义。在佛教的观点中，即使没有见到声音的意义之外的事物，也会为了显示自己意义的各个部分而分开显示。意义和声音的关系非常容易，而且从声音到意义的迷惑也是不存在的。再次陈述。例如，为了树木、土地等五个意义而说的树木等五个意义，是前后确定的原因，例如，说了树木之后，自然而然地确定了其他五个，如产生等。土地的产生确定了物质等三个，物质确定了实有等，依次类推。
English
. If one eliminates something merely because it is not seen, then a general term will be understood as a specific term, because the specific term does not see the general term. This is because a general term cannot understand a specific term, so it is not combined. Even for all clear differences, a general term alone is not applicable. A specific term is not other than a general term. Like this, from the power of context and force, from saying "a tree, just that," one can also understand it as a deer. Therefore, application is not unreasonable. If it is because it is not seen, then for self-differentiation, the general term will also be eliminated, if that is said. These two are not other, because the sound of context etc. is seen as reasonable to exist. Even so, one should doubt the appearance of the specific, because it is not exclusively existent. Then, how can there be confusion about the general term for the specific, and how can one doubt the difference from the general? It must be that the general term goes freely, and by the power of not abandoning the specific, that knowledge arises. If there is no application of the general term to the difference determined by the power of that which goes freely, then what is there to doubt? That is not co-existent, but depends on what the listener sees. If one does not want the general to appear, one says, "This is a palasha tree." If the listener abandons the general and wants to know the specific, he asks, "Did this tree come from the earth? Or did it come from the five elements?" Just as one answers, "It came from the earth." Although it shows according to the meaning, it is also by distinguishing other sounds, merely uttering the general term. If one doubts which meaning a sound is combined with, one does not exclude others, if one says that. Even if one sound has doubts about multiple meanings, it will be excluded by the listener's context etc. Aksha (藏文, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning). Because chariot, plow, etc. apply to multiple meanings, it is not certain which to exclude, if one says that. Whichever section it enters, it excludes which by that section, and that sound also guides the previous meaning. In the Buddhist view, even if one does not see the object other than the meaning of the sound, one separates and shows it in order to show the parts of one's own meaning. The relationship between meaning and sound is very easy, and there is no confusion from sound to meaning. Again, it is stated. For example, the five meanings of tree, earth, etc., which are spoken for the sake of the five meanings of tree, etc., are the cause of the determination of the former and the latter. For example, after saying tree, the other five, such as arising, etc., are naturally determined. The arising of earth determines the three, such as substance, etc. Substance determines the existent, etc., in sequence.
Tibetan
པ་ལས་བཟློག་པ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་དེ། གཞལ་བྱ་ཙམ་སྨྲོས་ན་ཡོད་རྫས་ས་བྱུང་ཤིང་བཞི་ལ་ངེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ། དངོས་ཡོད་སྨྲོས་ན་རྫས་སོགས་གསུམ་སོགས་སོ། །ཆ་ཤས་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་ཕྱིར་སྒྲ་ཡང་དེ་སྙེད་ངེས་སོ། །ཤིང་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་ས་ལས་བྱུང་དང་རྫས་ཡིན་པ་དང་། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་གཞལ་བྱ་ཞེས་པའི་སྒྲས་དོན་སོ་སོར་ངེས་པར་གཟུང་ལ། དེ་གོ་རིམ་ལས་བཟློག་སྟེ་བརྗོད་ན། དོན་ལྔ་ལས་བཞི་དང་གསུམ་དང་གཉིས་གཅིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ལ་གཞན་རིམ་པའི་དང་པོ་དང་པོ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། དེས་ན་སྒྲ་རྣམས་ཆ་ཤས་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གལ་ཏེ་གསལ་བ་མཐའ་ཡས་པས་ན། གཞན་སེལ་ལ་བརྡ་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མི་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་མིན་ཏེ་ཤིང་ཡིན་ནོ་ཅོག་ཀྱང་དེ་མིན་བཅད་པའམ་དེ་མིན་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན། དེའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་མིན་པ་དེས་ན་གསལ་བ་ཀུན་ལ་འཇུག་གོ། དེ་ཅི་ཡིན་ན། ཤིང་སྒྲས་ཤིང་མིན་གཞན་ལ་ཁྱབ་པ་བཀག་པའི་གཞན་སེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤིང་མིན་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཤིང་ སྒྲ་དེས་རང་གི་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་མིན་ཚུལ་གྱིས་གོའོ། །དངོས་པོ་ལ་འཁྲུལ་མེད་དུ་འཇུག་སྟེ་རང་མིན་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་མིན་ཕྱིར་ཡང་སེལ་འཇུག་གོ། ཡང་གཞན་སེལ་བར་བརྡ་བྱས་ན་དེ་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་ལ་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་མ་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་བསལ་སྟོན་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་འཁྲུལ་མེད་དུ་འཇུག་སྟེ། དངོས་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་བསལ་སྟོབས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་འཇུག་པ་མེད་པས་ན་ཡང་མི་འཁྲུལ་ལོ། །རང་མཚན་ཐ་དད་རྣམས་ལ་མཐའ་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་བྱར་མི་རུང་བ་དང་། སེལ་བ་ལ་རིགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་རྣམས་སེལ་བ་འདི་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཤིང་དེས་གོ་ཆོད་ཅིང་སྐྱོན་མེད་པས་འདི་ཟུང་། ཞེས་སོ། །སྤྱི་དོན་གཞན་ཡོད་པས་འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་སྒྲ་སྔོན་པོ་ལ་འཇུག་གི་རོ་སོགས་ལ་མི་འཇུག་པ་ཡིན། སེལ་སྨྲ་ལྟར་ན་སྤྱི་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་པས་དེ་མི་འཐད་ལ། ཤིང་བརྗོད་སྒྲས་ཤིང་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་དབང་དུ་གོ་ཡི་དེ་མིན་བསལ་བ་ཞེས་སྤྱི་རང་མི་སྣང་བས་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་གཞན་སེལ་ཞེས་པ་འདི་ངེས་ཤེ་ན། ཞེས་མདོར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་དངོས་དབང་གིས་སྦྱར་བ་ལས་སེལ་བ་ཞེས་ཅི་ཡང་ མི་སྣང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་གཟུགས་རྣམས་ཐ་མི་དད་བྱེད་
Chinese
从前者反过来，对后者后者产生怀疑。 如果只说可衡量之物，就不会对存在的物质、土生、树木这四者产生确定，而是怀疑。如果说实有，那就是物质等三者等等。为了消除附加部分的虚构，声音也必须是那么多。树这个声音和土生、是物质、存在事物、可衡量这几个声音，要分别确定地理解其含义。如果把这些顺序颠倒过来表达，那么从五个含义中，会对四个、三个、两个、一个产生怀疑，而其他顺序的第一个第一个是后者后者确定的原因。因此，声音都具有区分部分的作用。这是中间的偈颂。如果显现是无限的，即使用排除他者来表达，也不可能完全符合意义，如果这样说，那不是的，凡是树，都是排除非树的，或者与非树不同的含义。通过这种方式，不不同的就包括了一切显现。这是什么原因呢？因为树这个声音排除了遍及非树的其他事物，是排除他者。树这个声音显示了与非树不同的含义，因此它以不与自身显现相异的方式被理解。对于事物，它毫无错误地适用，因为它不适用于与自身不同的事物，所以也适用排除。如果又用排除他者来表达，那么因为它没有事物，所以无法毫无错误地理解事物，如果这样说，那么显示排除他者的事物，毫无错误地适用，因为通过排除与该事物不同的事物，它永远不会适用，所以也不会出错。因为自相各异的事物没有穷尽，所以不能作为表达的对象，并且把类别的性质附加在排除上，这些排除存在于这个排除中，并且通过它能够理解，而且没有错误，所以要掌握这个。就像在世间，形、声、蓝色适用于蓝色，而不适用于味等。按照排除论者的说法，没有共同点，并且显现依赖于差异，所以这是不合理的。树这个表达的声音以证明树的方式独立地被理解，而不是排除非树，因为共同点自身没有显现，所以从什么理由确定这是排除他者呢？总之，在世间，所有的声音都是通过事物自身的力量与意义相联系，而排除他者则什么也 不显现，如果这样说。那是因为在世间，事物不会变得不同。
English
Reversing from the former, doubt arises about the latter and the latter. If only measurable things are mentioned, there will be no certainty about the four things of existing substance, earth-born, and trees, but doubt. If reality is mentioned, then there are three substances, etc. In order to eliminate the fabrication of additional parts, the sound must also be so much. The sound of the word "tree" and the words "earth-born," "substance," "existing thing," and "measurable" must be understood separately and definitively. If these sequences are reversed, then from the five meanings, doubt will arise about four, three, two, and one, while the first of the other sequences is the reason for the certainty of the latter and the latter. Therefore, sounds have the function of distinguishing parts. This is the intermediate verse. If the manifestation is infinite, even if it is expressed by excluding others, it is impossible to fully conform to the meaning. If you say so, that is not the case. All trees are either excluding non-trees or different from non-trees. In this way, what is not different includes all manifestations. What is the reason for this? Because the sound of the word "tree" excludes other things that pervade non-trees, it is the exclusion of others. The sound of the word "tree" shows the meaning that is different from non-trees, so it is understood in a way that is not different from its own manifestation. For things, it applies without error, because it does not apply to things that are different from itself, so it also applies exclusion. If you use the exclusion of others to express it again, then because it has no thing, it cannot understand things without error. If you say so, then the thing that shows the exclusion of others applies without error, because by excluding things that are different from that thing, it will never apply, so it will not be wrong. Because there is no end to the different self-characteristics, they cannot be used as objects of expression, and the nature of the category is attached to the exclusion. These exclusions exist in this exclusion, and through it can be understood, and there is no error, so grasp this. Just as in the world, form, sound, and blue apply to blue, but not to taste, etc. According to the exclusionists, there is no common point, and the manifestation depends on the difference, so this is unreasonable. The sound of the expression "tree" is understood independently in the way of proving the tree, rather than excluding non-trees, because the common point itself does not appear, so from what reason is it certain that this is the exclusion of others? In short, in the world, all sounds are connected to meaning through the power of things themselves, and the exclusion of others does not appear at all. If you say so. That's because in the world, things don't become different.