Tibetan
་པ་བསལ་འོངས་འགོག་པ་ནི། དངོས་འགལ་གཅིག་བཀག་པས་གཅིག་འགྲུབ་མོད་ཀྱི། ཐལ་བས་སུན་འབྱིན་པ་ན་མ་གྲུབ་དང་མ་ངེས་པ་སོགས་བཀག་པས་གཅིག་ཤོས་མི་འགྲུབ་ཅེས་སོ། །ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་སྒྲ་རྟག་ཅེས་པ་མ་ངེས་སོ་ཞེས་སུན་ཕྱུང་བ་ན་གཞན་བཀག་ན་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་གང་བ་རྒྱུ་གཞན་གངས་ཞུ་བ་སོགས་སོ་སོར་བཀག་པས་ཆར་འབབ་པ་རྟོགས་པ་བཞིན་བཀག་པ་ལས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མིན་ཏེ་ཆུ་ཀླུང་གང་བའི་ངོ་བོའམ་ཁྱད་པར་དེ་ལས་དཔག་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་བཀག་པས་མིན་ནོ། །འབྲུག་གློག་ལ་ཆར་འབབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་སོ་སོར་བསྟན་པས་ཐོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཞན་བཀག་པ་ཙམ་ལས་རང་ལུགས་འགྲུབ་པ་མིན་ཆུ་གང་བ་ནི་བཀག་པས་མིན་ཏེ་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཕྱོགས་འགེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་ པ་མ་ཡིན་པས། གཞན་འགེགས་པའི་ཕྱོགས་ཚིག་དཔེ་དང་འགལ་བ་དང་ཁས་བླངས་འགལ་བ་གཉིས་སུ་མི་ངེས་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱང་གཞན་ལ་གནོད་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །གསལ་བ་རྣམས་རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཐ་དད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཐལ་གཙོ་བོ་གཅིག་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་དང་། སྤྱི་གཅིག་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ་གསལ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་འགྲོ་མཐོང་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱང་ཞེས་སམ། ཡང་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་འབྲས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་དམ་ཡང་ན་ཤིན་ཏུ་ཐ་མི་དད་དུ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་ཐལ་བའི་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཁྱབ་པ་ངེས་ཤིང་དཔེ་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་པས་སོ། །གཞན་བཀག་པའི་རྗེས་ཐོགས་མ་ནི་བཟློ༷ག་པ་རང་རྒྱུད་དམ་རང་ལུགས་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་གཙོ་བོ་གཅིག་ཡོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བསལ་བ་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རིགས་སོ། །གཙོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་རྣམ་ལྡན་ལྔ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཟློག་ཐལ་བ་འཕང་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྔ་ཉིད་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །རྗེས་ཐོགས་མ་འདི་གཞན་ཕྱོགས་གཅིག་བསལ་བས་འོངས་པ་ཡིན་ནམ། མཐའ་དག་ཡིན། དང་པོ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་མི་རིགས་ཏེ་གཙང་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ངེས་སོ། །རྣམ་ལྡན་ བཞིན་ལྔ་ཉིད་སོགས་མིན་ཏེ་བསལ་ཏེ་འོངས་པ་ནི་གཞན་ཕྱོགས་བཀག་པ་ལས་འོང་གི མཐའ་དག་ཡིན་ན་བསལ་འོངས་ནམ་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །རྗེས་ཐོགས་མ་འདི་རྒོལ་བའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ནས་བཀག་སྟེ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་འདོད་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ།
Chinese
阻断由排除而产生之物，在于：排除一个相违，可以成立另一个；但以推论进行驳斥时，排除未成立和不确定等，不能成立另一方。如驳斥“因为不是有身之物，所以声常住”是不确定的，即使排除其他，也不能成立声无常。如果像排除河水上涨的其他原因，如冰雪融化等，从而理解为降雨一样，认为也能从排除中成立，则不然，因为是对河水上涨的自性或特点进行推测，而不是通过排除其他。如果分别指出雷电是降雨的原因，也会导致冰雹等也成为原因。因此，仅仅排除其他不能成立自宗，河水上涨不是通过排除，而是通过特点。阻断他方之理证，数量不确定，因此，阻断其他的宗法与比喻相违和自相矛盾，不确定为二者，因为指出宗法支分不全等过失也是损害他者的原因。诸显现是无有后行之唯一异体，因为一个主要因素未曾先有，而是前所未有地新产生。以及，一个总的先有，因此在诸显现中见到后行，这两个论式，或者说，如果一个主要因素未曾先有，则果极异体或极非异体产生，这两个推论论式也不合理，因为周遍确定且比喻中无有后行。排除他者的后随，对于想要成立回遮自续或自宗者，将从存在一个主要因素中产生排除，作为损害，这不应作为成立之因。如同存在成立主要因素的五相一样，如果抛出回遮的推论，则推论不是五相本身。这个后随是从排除他方一个方面而来，还是全部？第一个方面不合理，因为也不能确定是干净等。如同五相一样，不是五相本身等，因为排除而来的，是从排除他方而来，如果是全部，则排除而来永远不能成立。如果认为这个后随是从辩论者的各个方面进行排除，从而在排除所有之后产生的，则没有边际。
English
Obstructing what comes from elimination lies in: eliminating one contradiction can establish another; but when refuting with inference, eliminating what is unestablished and uncertain, etc., cannot establish the other side. For example, refuting "because it is not a corporeal thing, sound is permanent" as uncertain, even if other things are eliminated, it cannot establish that sound is impermanent. If, like understanding rainfall by eliminating other causes of river swelling, such as melting snow, it is thought that it can also be established from elimination, then it is not so, because it is inferred from the nature or characteristics of river swelling, not by eliminating others. If thunder and lightning are separately pointed out as the cause of rainfall, it would also lead to hail, etc., becoming causes. Therefore, merely eliminating others cannot establish one's own system; river swelling is not through elimination, but through characteristics. The number of reasons for obstructing the other side is not fixed. Therefore, the contradiction between the subject of obstruction and the example, and self-contradiction, are not necessarily two, because pointing out the faults of incomplete aspects of the subject is also a cause of harming others. All appearances are only distinct entities without subsequent occurrence, because one main factor has not preceded, but is newly produced without precedent. And, one general has preceded, therefore subsequent occurrences are seen in all appearances, these two formulations, or, if one main factor has not preceded, then the results are produced as extremely distinct entities or extremely non-distinct entities, these two inferential formulations are also unreasonable, because the pervasion is certain and there is no subsequent occurrence in the example. The subsequent consequence of eliminating others, for those who want to establish the refutation of their own continuum or their own system, using the elimination of arising from the existence of one main factor as a harm, should not be used as a reason for establishment. Just as there are five aspects of establishing the main factor, if throwing out the inference of refutation, then the inference is not the five aspects themselves. Does this subsequent consequence come from eliminating one aspect of the other side, or all? The first aspect is unreasonable, because it cannot be determined to be clean, etc. Just like the five aspects, it is not the five aspects themselves, etc., because what comes from elimination comes from eliminating the other side, if it is all, then what comes from elimination can never be established. If it is thought that this subsequent consequence comes from eliminating each aspect of the debater, and thus arises after eliminating all, then there is no limit.
Tibetan
།ཞེས་སོ། །རྒོ༷ལ་བ་ཡི་འདོད་པ་རེ་རེ་ནས་བཀག་པ་ལས་གལ་ཏེ་རྗེས་ཐོགས་མ་འདོད་ན་རྒོ༷ལ་བའི་ལན་ལ་ནི་ཕ་མཐའ་མེད་ཉིད་ཡིན་པས་དེའི་གྲངས་ཀྱི་བསལ་འོངས་རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཐུག་མེད་ཡིན་པས་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཞེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །རྩོད་པ་སྒྲུབ་པ་ནས་ནི། མ་གྲུབ་པ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། འགལ་བའི་དོན་ནི། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ། །མ་གྲུབ་པ། མིག་གིས་གཟུང་བྱའི་ཕྱིར་སྒྲ་མི་རྟག་ལྟ་བུ། མ་ངེས་པ། ལུས་ཅན་མིན་ཕྱིར་རྟག་ལྟ་བུ། འགལ་བ་གཉིས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པས། སྤྱི་དབང་པོས་གཟུང་བྱ་ཡིན་པས་རྟག །ཅེས་དང་། གྲངས་ཅན་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་དེ་དེ་ལས་ཡོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་ཟེར། འགལ་བ་དང་པོ་བྱེ་བྲག་པའི་ངོར་དབང་པོས་གཟུང་བྱ་སོགས་གཉིས་སུ་འཇུག་བས་མ་ངེས་པ་ཡིན་གྱི་འགལ་བ་མིན། ཕྱི་མ་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་མ་གྲུབ་པའམ། གྲངས་ཅན་པའི་དབང་དུ་ན་དཔེ་མེད་པས་ ཐུན་མིན་ཡིན་གྱི་འགལ་བ་མིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་ཙམ་ལས་ཆོས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་གྲུབ་པ་སོགས་དབྱེ་བ་དང་མཚན་ཉིད་བརྗོད་མ་ཡིན་པ་དང་། གཞི་གང་དུ་འཁྲུལ་པ་ཅན་མ་ངེས་པ་ལ་ཡང་དབྱེ་མཚན་བརྗོད་མ་ཡིན་པས་སོ། །མ་ངེས་དེ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པ་ནི་མ་ངེས་པའང་ཡོད་ལ། འགལ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡང་ཡོད་ཀྱང་མ་བསྟན་པས་སོ། །འགལ་བ་དང་པོ་གཅིག་ནི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀར་མཚུངས་པ་རུ་འཇུག་པས་མ་ངེས་ལ། གཅིག་ནི་མ་གྲུབ་པའམ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་མ་ངེས་པའོ། །འགལ་རྟགས་ཀྱིས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་ནུས་པ་ཡི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཞེ་འདོད་ལ་གནོད་བྱེད་སོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དག་ཀྱང་མ་བརྗོད་པས་སོ། །རིགས་པ་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། ལྟར་སྣང་བཞི་སྟེ། འཁྲུལ་དང་བཅས་པ། སྐབས་དང་མཚུངས་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པ། དུས་ལས་འདས་པ་བཞི་ལྟར་སྣང་དུ་ ༡ འདོད། དང་པོ་མ་ངེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཁོ་ན་གནས་པ་མིན་པར་ཕྱོགས་ལས་གཞན་ལ་འཇུག་པའོ་ཟེར། དེ་མི་འཐད་དེ། འགལ་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ལས་ཐུན་མིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མིན་དེ་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ལས་གཞན་ ༢ ལ་གནས་མིན། གཏན་ཚིགས་སམ་ ༣ མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེ་བསྟན་ཚད་དཔེ་ལ་འཁྲུལ་ན་དེར་འགྱུར་པས་སོ། །༤ མ་གྲུབ་མིན་དང་པོ་མ་ ༥ ཚང་བ་ཡིན་པའི་ལྟར་སྣང་ཡིན་ལ་ཕྱིས་ བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ལྟར་སྣང་མིན་ནོ། །རིག་རལ་ལྟར་ན། རིགས་པ་ཅན་པའི་ལྟར་སྣང་ལྔ་དང་པོ་འཁྲུལ་ཅན་ནི་མ་ངེས་པ་དང་ཁྱད་མེད་ལ།
Chinese
如是说。驳斥者若逐一驳斥对方的观点，若不愿随后再作补充，则对驳斥者的回答将是无边无际的，因此其数量的排除将导致无穷无尽，因此无法成立自方观点。这是中间的偈颂。从辩论成立的角度来说，未成立、不决定和相违的意义，是似是而非的理由。未成立，如“因为是眼所见，所以声无常”。不决定，如“因为不是有身者，所以常”。相违有两种，毗舍迦派说：“因为自在天所取，所以常。”数论派说：“果存在于因中，因为存在之物从中产生。”第一种相违，在毗舍迦派看来，自在天所取等包含两种，因此是不决定，而非相违。后者，在佛教徒看来是未成立，或者在数论派看来，因为没有例子，所以是独一无二的，而非相违。如是说。仅仅是未成立的例子，没有说明作为有法一方的未成立等的差别和特征，也没有说明在何处产生错觉。对于不决定，也没有说明差别和特征。不决定的不共同，是因为也有不决定，对于相违，也有不迷惑者，但没有说明。第一个相违，一个在双方都同样适用，因此是不决定，一个则是未成立或不共同的不决定。没有说明相违之因能够成立反驳的原因，以及对所愿造成损害等的差别。按照理智者的观点，有四种似是而非：伴随错误的、与时机相符的、与所证相同、超越时节。第一种是不决定，也就是说，它不仅存在于宗法中，也存在于宗法之外。这不合理，因为它与相违、未成立等没有不共的差别，它不存于宗法之外。理由或成为不决定，因为如果例子显示在例子上出现错误，就会变成那样。未成立不是第一个不完整，而是似是而非，后来因为所证成立，所以不是似是而非。按照理格热的观点，理智者的五种似是而非，第一种伴随错误与不决定没有差别。
English
Thus it is said. If the opponent refutes each and every point of view of the debater, and if he does not want to add anything later, then the answer to the refutation will be endless, so the exclusion of its number will lead to infinity, so it is impossible to establish one's own position. This is an intermediate verse. From the point of view of establishing the debate, the meanings of unestablished, uncertain, and contradictory are fallacious reasons. Unestablished, such as "because it is seen by the eye, sound is impermanent." Uncertain, such as "because it is not embodied, it is permanent." There are two contradictions, the Vaisheshika school says: "Because it is taken by Ishvara, it is permanent." The Samkhya school says: "The effect exists in the cause, because the existing thing arises from it." The first contradiction, in the view of the Vaisheshika school, Ishvara's object, etc., includes two kinds, so it is uncertain, not contradictory. The latter, in the view of the Buddhists, is unestablished, or in the view of the Samkhya school, because there is no example, it is unique, not contradictory. Thus it is said. Only an example of unestablished, without explaining the differences and characteristics of unestablished, etc., as one side of the subject, and without explaining where the illusion arises. For the uncertain, there is also no explanation of the differences and characteristics. The uncertain is not common, because there is also uncertain, and for the contradictory, there are also those who are not confused, but it is not explained. The first contradiction, one applies equally to both sides, so it is uncertain, and one is unestablished or uncommon uncertain. The reason why the contradictory sign can establish the refutation, and the differences such as causing harm to the wish, etc., are not explained. According to the view of the logicians, there are four fallacies: accompanied by error, in accordance with the occasion, the same as what is to be proven, and beyond the season. The first is uncertain, that is, it not only exists in the property of the subject, but also exists outside the property of the subject. This is unreasonable, because it has no uncommon difference from the contradictory, unestablished, etc., it does not exist outside the property of the subject. The reason may become uncertain, because if the example shows an error in the example, it will become like that. The unestablished is not the first incomplete, but a fallacy, and later because what is to be proven is established, it is not a fallacy. According to Rigrel's view, the five fallacies of the logicians, the first one accompanied by error, has no difference from the uncertain.