Chinese
如果认为自性存在，虽然本体没有过失，但并非如此认为。据说必须确定为仅仅是同品。如此认为不合乎道理，因为对于声音常住的异品，如瓶子等，不可能没有常住本身。因为其中还有许多不是常住的东西，并且也有许多是常住的东西。自释的含义是：即使是一个相，如果不存在多种形态，也不会显现。例如，行为本身与无常和无我等多种形态相关，如果不存在这些形态，就不会显现。因此，三种确定都是有缺陷的。如果说，在同品不存在的情况下，以不存在的自性来显示理由，那么，陈述理由并不能成立所要证明的。如果能够成立，也应该如实地显示，如果不说明以何种不存在的方式在何处成立所要证明的，那是不合理的。因此，这样的言语就像无法了解所要证明的一样，这样的理由也并非是真实的证明，即使过去也能看见，那么眼睛所见的对境等，陈述的声音也会成为理解无常的标志。如果有人说，没有显示不存在就不会成为标志，那么，如果说了，如果不说明如何不存在以及在何处不存在，就无法理解。因为标志和法一起存在，仅仅凭借同品法就能理解所要证明的，如果认为不能显示与证明相似的不存在，那么这个理由就不是正确的理由。并非如此，因为可以通过同品和异品的两个例子来理解。无常等已经在例子中显现，那么其他人争论证明者想要说什么呢？有理论的人说：在与所要证明的法相同的情况下，已经成立的例子就是证明所要证明的理由。对于此，如果仅仅显示同品的例子就是证明，那么具有五个部分的言语就不是证明，第五个部分也不是通过来源来显示。仅仅显示例子就能成立意义，那么誓言等其他部分有什么用呢？如果说其他部分都是同一个作用，那么并非如此，因为证明的意义在其他地方不存在。从同品来说，五种声音是不合理的，因为例子本身已经显示了。
English
If it is thought that self-nature exists, although the entity has no faults, it is not thought to be so. It is said that it must be determined to be only the similar. It is unreasonable to think so, because for the dissimilar of sound permanence, such as a vase, it is impossible not to have permanence itself. Because there are many things that are not permanent in it, and there are also many things that are permanent. The meaning of the self-explanation is: even a single sign will not appear if there are not many forms. For example, action itself is related to impermanence and selflessness, etc., and will not appear if these forms do not exist. Therefore, all three determinations are flawed. If it is said that in the absence of the similar, the reason is shown by the nature of the absence, then stating the reason cannot establish what is to be proven. If it can be established, it should also be shown as it is, and if it is not explained in what way the absence is established where the proof is to be established, it is unreasonable. Therefore, such words are like being unable to understand what is to be proven, and such a reason is not seen as a true proof. Even if the past can be seen, then the sound of stating the object of sight, etc., will also become a sign of understanding impermanence. If someone says that not showing the absence will not be a sign, then if it is said, if it is not explained how it is absent and where it is absent, it cannot be understood. Because the sign and the dharma exist together, the similar dharma alone can understand what is to be proven. If it is thought that the reason that cannot show the absence similar to the proof is not a correct reason, it is not so, because it can be understood through two examples of similar and dissimilar relations. Impermanence, etc., have already appeared in the example, so what do other disputants want to say? Those with theories say: In the case of the same dharma as what is to be proven, the established example is the reason for proving what is to be proven. For this, if merely showing the example of the similar is the proof, then the words with five parts are not the proof, and the fifth part is not shown by the source. Merely showing the example can establish the meaning, so what is the use of other parts such as the oath? If it is said that all other parts have the same function, it is not so, because the meaning of the proof does not exist elsewhere. From the similar, the five sounds are unreasonable, because the example itself has shown it.
Tibetan
་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་གྱི་དེ་དཔེ་ཅན་དང་ཅིག་ཤོས་དཔེ་ལོགས་སུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ཞེས་པས་དཔེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ལོགས་སུ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་ཞེས་བསྟན་པའམ། ཆོས་མཐུན་དཔེར་བརྗོད་པ་ཞེས་བརྗོད་རིགས་ཀྱི་མཐུན་པ་ལས་ཞེས་པ་མི་རིགས་ཞེས་སོ། །ཆོས་མཐུན་པ་ལས་དེ་བརྗོད་པའི་དཔེར་བརྗོད་ཀྱི་ངག་འབྱུང་བ་བརྒྱུད་ནས་རྗེས་དཔག་སྐྱེ་བས་འབྱུང་ཁུངས་སྨྲས་པ་འཐད་ཅེ་ན། འོ་ན་ཆོས་མཐུན་ལས་གཞན་ཤེས་འདོད་གཅོད་པ་སོགས་འབྱུང་བས་དེ་ཡང་དེར་ཐལ་ལོ། །ཤེས་འདོད་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རིགས་ཟེར་ན། སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་པས་རྗེས་དཔག་དངོས་སུ་བསྐྱེད་པས་སམ། བརྒྱུད་ནས་ཡིན། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་མཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དྲན་པ་ཁོ་ན་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་སྒྲུབ་ངག་ཐོས་པའི་ ཉན་ཤེས་ཀྱང་དེར་ཐལ་ལོ། །ངག་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱ་དགོས་པར་འགྱུར། ཤེས་འདོད་སོགས་སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་རིགས་པས་གཏན་ཚིགས་མིན་ཞེ་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་དངོས་བརྒྱུད་གཉིས་ཀ་གང་ཡིན་ནའང་སྐྱོན་གཞན་དུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྒྱུད་ནས་གྲུབ་པ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཡང་ཉན་ཤེས་དེར་མི་ཐལ་ཏེ། ཆོས་མཐུན་བརྗོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཉན་ཤེས་དེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའང་མ་ཡིན་དཔེ་བརྗོད་པ་དེ་རང་ལའང་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སྒྲུབ་ཅེས་སྐྱོན་གཉིས་ཡོད་ཕྱིར། གནས་སྐབས་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་ལ་ཡང་ནམ་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་ལ་གཞན་མི་སྲིད་པར་ཐལ་ཏེ། དཔེ་སོགས་རང་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་མིན་ཞེ་ན། དེ་ན་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་གང་དེ་སྲིད་པས་གནོད་དོ། །དེ་ཕྱིར་མཐུན་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་ཞེས་དྲུག་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་ཡང་ལྔའི་ནང་ནས་དེ་གཅིག་གཏན་ཚིགས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་བ་དེ་ལས་གཞན་ངག་ཀུན་ཏེ་ལྔ་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འདོད་ཅེ་ན་ཡང་། གང་འདོད་དེ་གཏན་ཚིགས་སོ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱིས་ཤིག་སྟེ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པའི་ཟོལ་འདིས་ཅི་བྱ་ཞེས་སོ། །ངག་གཞན་དག་ སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཏགས་པའོ་ཟེར་ན། འདོགས་པ་དགོས་པ་མེད་པར་རང་རང་གི་དངོས་ཀྱི་ནི། སྒྲ་ལས་བརྒལ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་ལྔ་ཀ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ན་ལྔ་ཀའི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་ཙམ་ཡང་སྤྱིར་བཏང་བ་ལ། ཡང་ཡིན་མིན་དམིགས་བསལ་བ་ཡོད་པ་སྲིད་མ་ཡིན། དམིགས་བསལ་ལ་རྣམ་གྲངས
Chinese
如果它是论证，那它就是论证，因为它不能成为范例和另一个独立的范例。通过“业”这个词，表明范例中没有独立的论证，或者说它表明了论证的范例。如果说“与法相符的范例”是指与所说事物种类相符，那么“业”这个词就是指“非种类”。如果从与法相符的事物中，通过表达范例的语言而产生推论，那么说出处是合理的吗？如果这样，那么从与法相符的事物中，也会产生诸如断除他人知欲等，那么这也应该包括在内。如果说知欲等不属于论证，那么“论证”是指直接产生推论，还是间接产生？第一种情况是不合理的，因为对于反驳者来说，听者的相续中的关联记忆本身就变成了理由。如果按照第二种情况，那么反驳者听到论证之语的听觉认知也应该包括在内。需要将“语”作为特殊情况来处理。如果说知欲等本身不属于论证，因此不是理由，那么无论“论证”是直接还是间接，都会产生其他错误。如果说通过间接成立的才是理由，但听觉认知不包括在内，因为表达与法相符之物的理由不是听觉认知，那么这也不对，因为对于范例本身来说，也有直接或间接论证的两种错误。对于暂时作为宗义的事物，也总是宗义，不可能有其他情况，因为范例等会受到各自特征的损害，如果说一切都不是理由，那么认为分别存在是不可能的，因为存在会损害它。因此，“展示相符的范例”将变成第六个，而对于它来说，从五个之中将其中一个作为理由的特殊性将变得毫无意义。如果说除了这个特殊的事物之外，其他所有的五种语言都不被认为是理由，那么，把你想要的东西作为理由，并使其特殊，用这种假装一切的方式做什么呢？如果说其他的语言 被认为是论证，那么不需要附加，因为它们各自的真实本质并非想要超越声音。如果五个支分都是论证，那么五个支分的名称仅仅是普遍的，不可能存在既是又不是的特殊情况。特殊情况有名称。
English
If it is an argument, then it is an argument, because it cannot become an example and another separate example. By the word "karma," it is shown that there is no separate argument in the example, or it shows the example of the argument. If saying "an example that conforms to the Dharma" refers to conforming to the kind of thing being said, then the word "karma" refers to "non-kind." If from things that conform to the Dharma, inference arises through the language of expressing the example, is it reasonable to state the source? If so, then from things that conform to the Dharma, things like cutting off the desires of others also arise, so that should also be included. If it is said that desires, etc., do not belong to the argument, then does "argument" refer to directly generating inference, or indirectly? The first case is unreasonable, because for the refuter, the memory of connection in the listener's continuum itself becomes the reason. If according to the second case, then the auditory cognition of the refuter hearing the words of argument should also be included. It is necessary to treat "word" as a special case. If it is said that desires, etc., are not themselves arguments, therefore not reasons, then whether "argument" is direct or indirect, other faults will arise. If it is said that what is established indirectly is the reason, but auditory cognition is not included, because the reason for expressing things that conform to the Dharma is not auditory cognition, then that is also not right, because for the example itself, there are also the two faults of direct or indirect argumentation. For things temporarily made into a thesis, it is always a thesis, and other situations are impossible, because examples, etc., are harmed by their respective characteristics. If it is said that everything is not a reason, then it is impossible to think that distinctions exist, because existence harms it. Therefore, "showing a conforming example" will become the sixth, and for it, the specificity of making one of the five into a reason will become meaningless. If it is said that other than this special thing, all the other five languages are not considered reasons, then, make what you want into a reason and make it special, what is the point of pretending to be everything? If other languages are considered arguments, then there is no need to add, because their respective true essences are not meant to transcend sound. If all five limbs are arguments, then the names of the five limbs are only general, and it is impossible for there to be a special case that is both yes and no. Special cases have names.