Tibetan
་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས།གང་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་གོ་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ལས་བརྩམས་པ་ཕལ་ཆེ་སྟེ་མང་བས་དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལྟར་སྣང་སོགས་དོན་གྱི་དབྱེ་བ་སྟོན་པའི་སྔོན་དུ་ རྒྱས་པར་ཕྱོགས་ཆོས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ལྟར་སྣང་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་ཆོས་ལས་ཡིན་ལ་འགལ་མ་ངེས་ཀྱང་དོན་གྱིས་དང་ཡང་དག་ཀྱང་ཤེས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་དབྱེ་བ་དགུ་ནི། མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་དང་ཆ་རྣམ་གཉིས་ཏེ་རྩ་བ་གསུམ་ལས། དེ་འདྲའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྩ་བ་དེ་རེ་རེ་ལའང་སོ་སོར་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ་དེའི་རེ་རེ་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལའང་སོ་སོར་ནི། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་བྱེ་བྲག་གིས་དགུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བསྡུས་པའམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཁ་ཡར་བ་སྟེ་རྐྱང་པ་ནི་དངོས་སུ་ཕྱོགས་སམ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ལའང་བསྒྲུབ་བྱར་བཏགས་པའི་མིང་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འདི་ལའང་འགྱུར་ཁ་ཅིག་ལས། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་ཚོགས་པ་ཉིད། །ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག །གཙོ་བོ་མིན་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱིར། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒོལ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་ལས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ལའམ། དེ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བཟློག་སྟེ་བསྒྲུབ་པའམ། རྟགས་ ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་ནི་ཆོས་ཁོ་ནར་གྲུབ་ཙམ་སྟེ་ཆོས་ཅན་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་བདག་ཡོད་དེ། བདག་གི་ཡོན་ཏན་བདེ་སོགས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་རྣམས་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་འདྲ་ནི་མི་འདོད་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མ་ཟད་སུན་འབྱིན་དུའང་མི་རུང་ངོ་། །རྒོལ་བ་གཉིས་ཀར་རབ་ཏུ་གྲུབ་ན་ནི། སུན་འབྱིན་པའམ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སོགས་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་བློ་སྐྱོན་ཅན་རྣམས་སྒྲུབ་རུང་སླར་ཡང་བསྒྲུབས་ནས་གྲུབ་ན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་གིས། དུ་བ་ཆོས་ཅན་ལས་མེའི་ཆོས་ཅན་རྐྱང་པ་གྲུབ་ཟེར། མེ་རྐྱང་ཙམ་བསྒྲུབ་ན་འབྲེལ་བ་ངེས་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་མེ་གྲུབ། དུ་བ་མེའི་ཆོས་ཙམ་དུ་བསྒྲུབ་ན་དམ་བཅའི་ཕྱོགས་རྟགས་སུའོ། །ཡང་དུ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་མེའི་ཆོས་དྲོ་བ་སྒྲུབ་ཟེར་ཡང་། སྔ་མ་དང་། ཆོས་ཅན་གྱིས་ཆོས་གྲུབ་ན་གཙོ་བོ་ཡོད་པ
Chinese
说。凡是能理解所要证成的法的标志，大多是从同品（ཕྱོགས་ཆོས།）出发的，因此在阐述正确推理和相似推理等意义的差别之前，应该详细地阐述同品（ཕྱོགས་ཆོས།），因为所有相似的成立都源于同品（ཕྱོགས་ཆོས།），即使是矛盾和不确定的，也能通过意义和正确性来理解。因此，同品（ཕྱོགས་ཆོས།）有九种
English
said. Whatever appears as the sign that makes one understand the dharma to be proven is mostly based on the paksha-dharma (affinity), so before explaining the differences in meaning such as valid reasoning and seeming reasoning, the paksha-dharma should be explained in detail, because all seeming establishments are based on paksha-dharma, and even if they are contradictory and uncertain, they can be understood through meaning and validity. Therefore, there are nine divisions of paksha-dharma: In the positive side, there are two types: pervasive and non-pervasive, with three roots. Each of these paksha-dharma roots has three aspects, that is, each of them also has two differences of existence and non-existence in the dissimilar side, so there are nine types in total. Because the collection or combination of dharma and dharmin (possessor of dharma) is to be proven, the separate existence of dharma and dharmin, although not actually paksha or to be proven, is not a fault because it is one aspect of dharmin, so it is expressed by giving dharmin the name of what is to be proven. In this regard, some translations say: "Because the sign is the collection to be proven, dharma and dharmin, although not the main ones, are considered to be what is to be proven because they are one aspect." This has been said. Because affirmative and negative statements arise from the dharma of the sign that is commonly established for both opponents, refuting or arguing for either or any of the two, or doubting the sign, or merely establishing the dharma, that is, when the dharmin is established, the dharma is established, such as because one can observe my qualities of happiness, etc., it is not considered to be able to establish. Like this, all those who do not accept it cannot only not establish, but also cannot refute. If both parties are completely established, then it can be refuted or established, and those who are intellectually deficient due to other reasons, if they can be established, and are established again, are considered to be able to establish. Here some people say that from the dharmin smoke, the separate dharmin of fire is established. If only fire is established, if the relationship is certain, then fire can be established by that alone. If only the dharma of smoke is established as the dharma of fire, then it is the paksha sign of the proposition. Others say that from the dharmin smoke, the dharma of fire, warmth, is also established, which is the same as before. If the dharmin establishes the dharma, then the main existence
Tibetan
ར་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ་སྔར་བཀག་པའི་དོན་དེས་ན་ཆོས་སྤངས་པའི་ཆོས་ཅན་ཙམ་དང་ཆོས་ཅན་སྤངས་བའི་ཆོས་བསྒྲུབ་བྱར་མི་རིགས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་རྐྱང་པ་མུ་བཞི་པོ་བསྒྲུབ་བྱར་མི་འཐད་ཅེས་སོ། །ཆོས་ཅན་མེ་ཙམ་དུ་བ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་མིན། རྟགས་ཀྱི་ཆོས་དེས་ཆོས་རྐྱང་པ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་གི་ཆོས་སྒྲུབ་ཅིང་ཆོས་ཅན་ལ་སྒྲུབ་པ་དེ་ཕྱིར་ཆོས་དེ་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཅན་ཡང་དེ་བཞིན་གྲུབ་པ་སོགས་དོན་གྲུབ་བོ། །སྒྲ་རྟག་པ་མིན་ཏེ་ལས་རྟག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རམ། རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འཕང་བ་ན་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་སྦྱོར་བ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་ཀྱང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ངག་ཏུ་སོང་བ་མིན་ཀྱང་ཐལ་བ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དམ་བཅའ་ལ་རྟགས་ཀྱི་ངག་གིས་གང་ཞིག་མི་འདོད་པ་ལའང་ཐལ་བ་རྩོམ་པ་འདི་ནི་རྒོལ་བའི་འདོད་པ་ལ་ལན་ཞེས་སམ་སུན་འབྱིན་ཤེས་བྱ་སྟེ་མི་འདོད་ཐལ་བ་ཙམ་དེ་ཡི་སྒོ་ནས་ངག་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དངོས་སུ་སྟོན་པའི་ང ག་གང་ཡིན་པ་ཆོས་མཐུན་སྦྱོར་དཔེ་དང་བསྒྲུབ་ཆོས་མེད་པ་ལ་རྟགས་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་སྦྱོར་དཔེ་སྟེ་དེ་ལྟར་གཉིས་སོ། །དེར་ནི་དཔེ་ལས་དཔེ་ཅན་གྲུབ་པས། འབྱུང་ཁུངས་སམ་ལྔ་པའི་མཐའ་ཅན་དཔེ་གཉིས་སོ། །རྟགས་དང་ནི་རྩོད་གཞི་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ལས་ངག་དེ་ལྟ་བུ་འདོད། ངག་མཐུན་མི་མཐུན་གཉིས་པོའམ་གང་རུང་བརྗོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་དོན་དུ་རྟགས་རྩོད་ གཞིར་སྦྱར་བའི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས་འོང་བ་དཔེ་སྟོན་པའི་དབང་གིས་ཏེ། དེ་དང་རྟགས་སྦྱར་བའི་དབང་གིས་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་པ་ལྟར་ན། རྟགས་ཀྱི་ངག་བསལ་ཏེ་འོངས་པ་དང་། རྣམ་ལྡན་གཉིས་འདོད། དང་པོ་གཞན་ཕྱོགས་བཀག་ནས་རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་ཞིག་སྟེ་དོན་ཐལ་གྱུར་ལ། དེ་ལ་གཞི་གང་དུ་བསལ་འོངས་ཀྱིས་བརྗོད་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ཐལ་བ་འགྱུར་ཏེ་དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་མེད་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཐུན་མི་མཐུན་དཔེ་གཉིས་ལས་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསལ་འོངས་ལ་དེ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་དེས་ན་དེ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་རྣམ་ལྡན་ལས་གཞན་མིན་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་ཐལ་འགྱུར་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་མིན་ཕྱི
Chinese
就像对一切进行后行等推理一样，因为先前已经禁止了，所以仅仅是舍弃了法的有法，以及舍弃了有法的法，是不合理的集合。如是说。因此，单独的四句都不适合作为所立宗。就像有法仅仅是火，烟一样，不是由有法来成立的。 记号的法也不是单独的法，像这样，记号的法成立了无则不生的法，并且在有法上成立，因此，具有该法的有法也同样成立等，意义成立。声音不是常法，因为会导致业成为常法，或者会导致恒常显现，这样反驳时，即使没有成立周遍，但那个陈述也是合理的，如果这样问。即使没有周遍，但那也不是成立它的言语，仅仅是反驳而已。对于对方的承诺，用记号的言语对任何不希望的事物进行反驳，这被称为是回答辩论者的意愿，或者说是驳斥，要知道，仅仅通过不希望的反驳，来结合言语。凡是能直接显示因与所立宗的法随行之语，就是同品喻，而没有所立宗的法，则被称为无记号，即异品喻，就是这样两种。在那里，由于从例子中成立了有例者，所以有来源或者具有第五个边的两种例子。 从将记号与争论处紧密结合起来，而希望有那样的言语。即使说同品或异品两种言语中的任何一种都可以，但实际上，仅仅是由于将记号与争论处结合的原因而产生的。对于那个，有两种情况，是由于显示例子的原因。即由于那个与记号结合的原因。对于那个，按照数论派的观点，记号的言语被排除而出现，以及具足两种。第一种是排除他方而成立自方，即意义上的反驳。对于那个，如果说在哪个基础上排除出现，那么就会变成没有成立它的因，因为对于那个没有周遍。而且，必须从同品异品两种例子中成立具有周遍的所立宗。如果说排除出现有那个，那么，因为有那个，所以那个就变成了不是与成立的言语具足不同的东西。而且，反驳不是具有周遍的缘故
English
It is like establishing the subsequent going, etc., to all things, because it has been previously prohibited, therefore, merely the subject that has abandoned the Dharma, and the Dharma that has abandoned the subject, are an unreasonable collection. Thus it is said. Therefore, the four single propositions are not suitable to be established. Just as the subject is merely fire, like smoke, it is not established by the subject. The Dharma of the sign is also not a single Dharma, like this, the Dharma of the sign establishes the Dharma of non-arising without it, and it is established on the subject, therefore, the subject possessing that Dharma is also established in the same way, etc., the meaning is established. Sound is not permanent, because it would lead to karma being permanent, or it would lead to constant appearance, when refuting in this way, even if the pervasion is not established, that statement is reasonable, if asked in this way. Even if there is no pervasion, that is not a statement establishing it, it is merely a refutation. For the opponent's commitment, refuting anything that is not desired with the words of the sign, this is said to be answering the debater's intention, or it is known as refutation, know that, merely through the undesired refutation, to combine the words. Whatever words directly show the reason following the Dharma to be established, that is the example of similarity, and the Dharma to be established is not there, it is said to be without a sign, that is the example of dissimilarity, thus there are two. There, since the example-possessor is established from the example, there are two examples with the source or having the fifth side. From closely combining the sign and the subject of dispute, such words are desired. Even if saying either of the two words, similarity or dissimilarity, is acceptable, but in reality, it only arises from the reason of combining the sign with the subject of dispute. For that, there are two situations, due to the reason of showing the example. That is, due to the reason of combining that with the sign. For that, according to the Samkhya school, the words of the sign are excluded and appear, and the complete two are desired. The first is to exclude the other side and establish one's own side, that is, a refutation in meaning. For that, if it is said on what basis it is excluded and appears, then it would become without the reason establishing it, because there is no pervasion for that. Moreover, the subject possessing pervasion must be established from the two examples of similarity and dissimilarity. If it is said that exclusion and appearance have that, then, because there is that, that becomes not different from the words establishing completeness. Moreover, refutation is not possessing pervasion