Tibetan
་པ་ཡིན་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱིའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །ཤེས་རབ་དོན་དམ་བྱང་སེམས་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་སྙིང་རྗེ་ཐ་དད་ཀུན་མེད་པར་གཅིག་པར་ནི་ཤེས་ནས་བདག་ཉིད་ནི་གང་རབ་ཏུ་དུ་འཇུག་ གྱུར་པ་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ་རིམ་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་དྲངས་པའོ། །ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་སྙིང་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་ཕྱག་ཆེན། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་ཞུགས་པས་མི་གནས་མྱང་འདས་ས་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་ངེས་དོན་ཡང་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན། སྙིང་རྗེ་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་དེ་དག་དབྱེར་མེད་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་ཡང་བཤད་དོ། །ཐབས་བདེ་ཆེན་དང་ཤེས་རབ་སྟོང་པ་སྙོམས་འཇུག་པར་འདོད་ཆགས་སོགས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་རང་བཞིན་ལས་ལྷན་སྐྱེས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ་རྟོགས་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དུ་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་ཆེན་ལ་གནས་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དུ་ཉན་ཐོས་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་དེ་བཞིན་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས་འདི་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །གང་དུ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དག་གི་རྟོག་པ་གཉིས་ལས་རྣམ་གྲོལ་པ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པུས་གནས་པ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཏེ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབེན་གྱི་པའི་འོད་གསལ་རིམ་པ་ཤེས་ ནས་བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་སྐུར་ལྡང་པ་དང་འོད་གསལ་ལ་སྐུ་ནི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུས་པ་སྟེ་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་གང་ཀླུ་བྱང་འགྲེལ་པར། བདག་བྱིན་རླབས་དང་འོད་གསལ་དང་། །དེ་ཉིད་རིག་པས་རིམ་ཤེས་ནས། །དེ་དག་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་རིག་པ་ཡིན། །ཞེས་བདག་བྱིན་རླབས་ལས་ཅིག་ཆར་ལྷའི་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ། །འོད་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་འོད་གསལ་དེ་ཉིད་དུ་རིམ་པ་གཉིས་པ་བཞི་པ་བདག་གིས་འཇུག་པའོ། །དེ་ཉིད་རིམ་པས་བདེན་པ་གཉིས་པོ་ཡི་རིམ་པ་དེ་གཉིས་ཤེས་ནས་རིམ་པ་ལྔ་པས་གཉིས་པོ་དེ་དག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་ཐ་མི་དད་པར་བྱས་པ་ཟུང་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་འདི་ལེགས། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཞེས་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཏེ་རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་དང་དེ་བཞིན་གནས་པ་དང་དེ་ནས་འོད་གསལ་ལས་བདག་བྱིན་རླབས་གང་དུ་ལྡང་གྱུར་པ་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་མཉམ་པར་གྱུ
Chinese
是瑜伽士总体的方面的体性。了知胜义智慧菩提心和世俗菩提心慈悲一切无有差别为一，自身最为融入，即被称为双运，此次第是佛的行境。又或者，智慧是手印，慈悲是金刚持，即大手印。此二者双运，获得不住涅槃十二地是应作之事，此是决定义，又是智慧是智慧波罗蜜多，慈悲是其他五度波罗蜜多，这些无有分别以三轮清净的方式成办，也说是究竟。方便大乐和智慧空性入定时，贪欲等全部摄集，从自性中知为俱生，即证悟后，大瑜伽士安住于何处俱生大乐，那即是成为双运。何处如声闻乘一样有余蕴和如是无余蕴，如是之分别念灭尽，那即是双运。何处对人无我与法无我的分别念二者解脱，唯以法性而安住，是双运的特征。了知彼即现证菩提心远离之光明次第，从自身加持而起为身，光明与身是自性彼即合一，无有差别，如龙猛菩萨所著《菩提心释》中说：自身加持与光明，以彼智慧次第知，彼等合一为何者，彼是双运之智慧。如是自身加持刹那间显现天之相是世俗谛。所谓光明，也是光明彼性中次第第二、第四由我而入。彼性次第二谛之次第，了知彼二次第后，以第五次第使二者合一且无有差别，是为双运，此说甚佳。所谓双运之次第即是此。彼有二三摩地，即执持整体和随之分析，如是入于三摩地，如是安住，其后从光明中自身加持生起之处，彼等无有差别而平等。
English
It is the nature of the general aspect of yogis. Knowing that the ultimate wisdom Bodhicitta and the conventional Bodhicitta compassion are all without difference as one, and that oneself is most integrated, it is said to be union, this order is the realm of activity of the Buddhas. Or, wisdom is the mudra, compassion is Vajradhara, that is, Mahamudra. When these two are united, obtaining the non-abiding Nirvana twelve grounds is what should be done, this is the definitive meaning, and also wisdom is the Prajnaparamita, compassion is the other five Paramitas, these are accomplished without distinction in the way of the three wheels being pure, it is also said to be the ultimate. When the means of great bliss and wisdom emptiness are in samadhi, all desires and so on are gathered, and from their own nature they are known as innate, that is, after realization, the great yogi abides in whatever innate great bliss, that will become union. Wherever, like the Shravakas, there are remaining aggregates and likewise no remaining aggregates, such discriminations are extinguished, that is union. Wherever one is liberated from the two discriminations of selflessness of person and selflessness of phenomena, and abides solely in the nature of phenomena, that is the characteristic of union. Knowing that, that is, manifestly awakening the mind of enlightenment, the order of luminosity of solitude, from self-blessing arising as the body, luminosity and the body are of the same nature, that is, united, without difference, as it says in Nagarjuna's commentary on the Bodhicitta: Self-blessing and luminosity, Knowing the order by that wisdom, Whatever is the union of those, That is the wisdom of union. Thus, the appearance of the form of a deity in an instant from self-blessing is the conventional truth. What is called luminosity is also the second and fourth stages in that very nature of luminosity entered by me. The order of the two truths of that nature, after knowing those two orders, making the two one and without difference with the fifth order is union, this is well said. What is called the order of union is this. There are two samadhis, namely holding the whole and analyzing accordingly, thus entering into samadhi, thus abiding, and then from the luminosity where self-blessing arises, those are equal without difference.