Tibetan
ན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདག་གིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་རང་གི་ནུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན་བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་རིན་ཆེན་དང་ཁང་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་དང་རྟ་དང་ཡུལ་དང་། མལ་སྟན་དག་དང་ནི་བྲན་ཕོ་བྲན་ཆུང་མ་སྡུག་གུ་དང་བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་དང་གང་གིས་བདག་ཀྱང་དབུལ་བྱ་ན་ལྷག་མ་རྣམས་དབུལ་བ་ལྟ་སྨོ༷ས་ཅི་དགོས་སོ། །རྩ་བའི་གཉིས་པ་དོན་དམ་གྱི་འོད་གསལ་ངོས་ བཟུང་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ལ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མན་ངག་གི་དྲིན་ཐོབ་དྲི་མ་མེད་པར་སྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་དེ་དངོས་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། གསལ་ཞིང་དྲི་མས་དག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སོར་རྟོག་གོ། ཡེ་ཤེས་མཆོག་ཞི་བའི་རང་བཞིན་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས་སྟེ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་སོགས་གཉིས་ཆོས་མེད་པས་རྣམ་རྟོག་ཀུན་བྲལ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་ཀུན་ནས་བཟླུམ་པའི་ལྷན་སྐྱེས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་བྱ་སྟེ་དེའི་འབྲས་བུ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་གཉིས་ལས་གྲོལ་ནས་རང་ཉིད་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་མཐར་ཐུག་པ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར་རོ། །མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་བདེ་བ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་པ་སྟེ་རིམ་པ་བཞི་པའོ།། ༈ །།ལྔ་པ་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའམ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་འདས་ཀྱི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ འདི་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་གཞུང་ལ་འཇུག་པ་དང་གཞུང་དངོས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མགོན་པོ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་འཆད་འགྱུར་ལྟར་གཉིས་པ་ཡི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཐ་མ་བྲི་བར་བྱའོ། །ད་ནི་གཞུང་དངོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་ཟུང་འཇུག་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད། སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་དབྱེ་བ་མདོ་ཙམ་བསྟན། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པའི་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་བཤད། ཟུང་འཇུག་ལ་བརྟེན་པའི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པ་སྟེ་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། འཁོར་བ་ལས་ཉོན་གྱིས་འཆིང་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་དག་གི་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་སྤངས་པས་ན་གང་དུ་འཁོར་འདས་དེ་གཉིས་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་ཅེས་དེ་ལ་བཤད་ཅེས་བསྟན། འཁོར་འདས་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་དངོས་པོ་འདོད་ཚུལ་ནི་དོན་ལ་མི་གནས་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་རང་སྡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ལྟར་ན། ཐེག་དམན་ནི་ཟག་ བཅས་ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་འཁོར་བ། ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་ཟད་པའི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ཙམ་མྱང་འདས་ཟེར་འདིའི་མྱང་འདས་དངོས་མེད་དོ་ཐེག་ཆེན་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གིས་བསྡུས་པའི་ཟག་བཅས་སྡུག་ཀུན་གྱིས་བསྡུས་པ་འཁོར་བ། དེ་དང་བྲལ་ཏེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་འདོད། དེ་ལྟར་སྣང་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྣང་ལ་བསྙོན་དུ་མེད་ཀྱང་གནས་ཚུལ་དོན་དམ་པར་གཉིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་རྟོག་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་དང་བྲལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་པར་འདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་གཉིས་ཀ་དོན་དམ་སྐྱེ་མེད་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་ནི་གང་གིས་གཅིག་ཏུ་སྟེ་ཐ་མི་དད་པར་ཤེས་གྱུར་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཤེས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །དངོས་པོ་རྣམ་པ་བཅས་པ་བུམ་སོགས་ཕྱི་རོལ་ན་དངོས་པོ་གང་ཅི་སྣང་བ་དེ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་རང་གསལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡོད་དེ་རྣམ་རིག་བཞིན་གཞན་གསལ་ནི་མེད་པ་ གཞན་དབང་ངོ་། །གཞན་ལ་རག་ལས་དེ་ནི་རྣམ་རིག་ཁོ་ནས་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ན་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ནི་རྣམ་རིག་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་བཅས་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཀུན་རྟོག་དེ་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་ངག་རྣམ་མེད་པ་སྟེ་རྣམ་རྫུན་པ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཅིག་ཆར་སྤྱོད་ཏེ་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མེད་པར་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པའོ། །དབུ་མའི་ལྟར་ན་འདི་གཟུང་བ་ཡུལ་ཞེས་དང་འདི་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ནི་ཡོད་མིན་གྱི་གང་དུ་དབྱེར་མེད་པའམ་གཟུང་བ་མེད་པས་འཛིན་པའང་མེད་པའི་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་ལ་ལོག་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་བདག་སོགས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ཡོད་པ་དང་འགགས་པ་མཐར་ཐུག་མྱང་འདས་ཆད་པར་གནས་པའི་བློ་དག་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་སྤངས་ནས་གནས་པ་ཡིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡི་དེ་ཉིད་ཤེས་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་མཁས
Chinese
那么，我应当修习如是自性菩提心。如是说。此后，应当将与自己能力相符的供养献给上师，即如是：珍宝、房屋、象、马、土地、床垫等，以及男仆、女仆、幼女、极其可爱的少女，以及任何能供养自己的东西，更何况其余之物呢？第二个根本是确认胜义光明。从上师处获得现证菩提的口诀之恩，无垢地修习，具极稳固之慧者，彼一切事物即是自性或本性，犹如明镜之智。清明且离垢，平等性且极微细，个别觉知。胜妙智慧寂静之自性，所作已办之智。佛陀之涅槃界，即法界智。无有贪与无贪等二法，故离一切分别念，因此恒常不变且周遍圆满的俱生乐之自性，即瑜伽士所应修习，其果从福德与非福德二者解脱，而自己在此即成薄伽梵大印之最极成就，吉祥金刚萨埵。最极秘密之乐现证菩提之次第，乃上师龙树所造，即第四次第。༈第五双运次第或不住涅槃次第，此当宣说。其中，首先是入于论典，以及宣说论典正文。首先是：怙主因菩提心生起的二十二种差别，果菩提即一切佛陀之自性，如是宣说，其次是对一切法之分别念完全断除，礼敬无二智慧之身，此后当书写双运之最后次第。现在当入于论典正文之词义，即：总说一切双运之总相。略示有学与无学之差别。宣说双运次第之名称。开示依于双运之行持，共有四者。首先是：轮回中烦恼之系缚以及涅槃二障
English
Then, I should cultivate such a nature of Bodhicitta. Thus it is said. Thereafter, offerings that are in accordance with one's own ability should be made to the Lama, such as: precious jewels, houses, elephants, horses, lands, mattresses, male servants, female servants, young girls, extremely lovely maidens, and whatever one can offer oneself, what need is there to mention offering the rest? The second root is to ascertain the ultimate luminosity. From the teacher, having received the kindness of the instructions for manifest enlightenment, cultivating without impurity, one with extremely stable wisdom, all things are self-nature or essence, like the wisdom of a mirror. Clear and free from impurity, equality and extremely subtle, individual awareness. Supreme wisdom, the nature of peace, the wisdom of accomplished action. The realm of the Nirvana of the Buddhas, which is the Dharmadhatu wisdom. Without attachment and non-attachment, etc., the two dharmas, therefore free from all conceptualizations, therefore constantly unchanging and completely perfect, the co-emergent nature of bliss, that itself is what the yogi should cultivate, its result is liberation from both merit and non-merit, and oneself here becomes the ultimate accomplishment of the Bhagavan Mahamudra, glorious Vajrasattva. The sequence of the most secret bliss of manifest enlightenment, composed by the master Nagarjuna, is the fourth sequence. ༈ The fifth stage of union or the stage of non-abiding nirvana, this should be explained. Among them, first is entering the treatise and explaining the actual treatise. The first is: The twenty-two distinctions of the Lord's cause, the arising of Bodhicitta, the fruit of Bodhi itself, the nature of all Buddhas, will be explained as such, and secondly, all the conceptualizations of the Dharma are completely abandoned, and after paying homage to the body of non-dual wisdom, the final stage of union will be written. Now we must enter into the meaning of the words of the actual text, that is: The general characteristics of all unions are explained in detail. The distinction between learning and non-learning is briefly shown. The names of the stages of union are explained. The conduct based on union is shown, there are four. The first is: The bondage of afflictions in samsara and the two obscurations of nirvana.
Chinese
因为舍弃了这些的两种分别念，所以在哪里，轮回和涅槃这两者变成一个事物，就称之为双运，如此宣说。关于轮回和涅槃，外道宗派所主张的事物存在方式是不符合实际的，因此这里不作 विस्तृत 阐述。按照自宗佛教的观点，小乘认为，具有烦恼和业的异熟果报的自性是轮回。业和烦恼的异熟果报灭尽的个别分析的断灭仅仅是涅槃，此处的涅槃是无实有的。大乘认为，被能取所取二取所摄的具有烦恼的一切痛苦所摄的是轮回。与此分离，不住留的涅槃是寂灭，如此主张。虽然如此，显现的方式显现为两种是不可否认的，但在实相胜义中，没有任何二法的差别，因此当法性如实显现时，远离了认为这两者是 अलग 的两种分别念，认为是不 अलग 的，从而证悟自性清净，这被称为双运。如果认识到一切染污和清净在胜义中都是无生，那么谁 अगर 认识到它们是一体的，即不 अलग 的，他就认识并证悟了双运。具有形相的事物，如瓶子等，在外境中显现的任何事物，都不是以自己的体性而存在的，因为它们是自明的。自明的体性是存在的，就像唯识一样，而他明是不存在的。 他性是依赖于他者的，这仅仅是唯识所能明了的。因此，蓝色、黄色等的形相，对于主张一切都是唯识的那些人来说，是与分别念分离的事物，认为没有事物，没有言语，是虚假的。瑜伽士则同时运用，因为这两者都不存在，这就是认识双运。按照中观的观点，这个被称为所取境，这个被称为能取，认为有这两种心识是不对的，在哪里没有分别，或者没有所取，因此也没有能取，具有不可分割的心识，那就被称为双运。而那些邪分别念认为自我等是常恒存在的，以及认为断灭是最终的涅槃，处于断灭状态的心识，光明智慧舍弃了这些，安住于此，从而认识到双运的次第，瑜伽士是智者。
English
Because the two conceptualizations of these are abandoned, therefore, where samsara and nirvana become one entity, it is called union, thus it is taught. Regarding samsara and nirvana, the way externalist schools assert the existence of entities is not in accordance with reality, so it is not elaborated here. According to the Buddhist view of our own school, the Hinayana considers that samsara is the nature of the ripening of afflictions and karma with defilements. The individual analytical cessation of the exhaustion of the ripening of karma and afflictions is merely called nirvana, and this nirvana is unreal. The Mahayana considers that samsara is encompassed by all sufferings with defilements, which are encompassed by the dualistic appearance of grasping and grasper. Nirvana, which is separate from this and does not abide, is called passing beyond sorrow. Although it is undeniable that the way things appear is as two, in the ultimate reality, there is no difference between the two dharmas, so when the nature of reality manifests as it is, it is free from the two conceptualizations that consider them to be separate, and considering them to be non-separate, the manifestation of self-nature purity is called union. If one understands that both defilement and purification are unborn in ultimate reality, then whoever understands them as one, that is, non-separate, knows and realizes union. Things with forms, such as vases, etc., whatever appears as things in the external environment, do not exist by their own nature, because they are self-illuminating. The nature of self-illumination exists, like mind-only, but other-illumination does not exist. Other-dependence is dependent on others, and this is only what mind-only can illuminate. Therefore, the appearances of blue, yellow, etc., for those who assert that everything is mind-only, are things that are separate from conceptualization, considering that there are no things, no words, and are false. Yogis practice simultaneously, because neither of these exists, and this is knowing union. According to the view of the Middle Way, this is called the object to be grasped, and this is called the grasper, and it is wrong to think that there are these two minds, where there is no distinction, or there is no object to be grasped, therefore there is no grasper, having an indivisible mind, that is called union. And those wrong conceptualizations consider the self, etc., to be permanent and enduring, and that cessation is the ultimate nirvana, the mind that abides in a state of cessation, the wisdom of clear light abandons these and abides in this, thereby recognizing the stages of union, the yogi is wise.