Tibetan
།ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཞིར་གྲུབ་པའམ་དེ་བསལ་ན་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་ཕྱིར་དང་། མ་རིག་པ་ནི་དེ་ལྡོག་ན་མ་རིག་པར་གདགས་གཞི་མེད་ལ། དེ་ལུང་མ་བསྟན་ཙམ་ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རིག་པའམ་རེག་སོགས་སུ་རིག་པར་མི་བྱེད་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་དང་ལྡན་པས། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་སུ་མི་འབྱེད་པས་ཀྱང་ཟེར། ཀུན་གཞི་ནི་རེག་ཡིད་བྱེད་ཚོར་འདུ་སེམས་པ་ལྔ་དང་རྟག་ཏུ་ལྡན་པ་ཡིན་ཡང་། བདུན་པོ་འདི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆར་འདུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། སེམས་བྱུང་གཞན་རགས་པ་རྣམས་ལས་རྒྱུ་ཕྲ་ཞིང་མི་གསལ་བ་བཏང་སྙོམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་བདུན་པོ་འདིའོ། །ཉི་ཟླའི་བར་རམ་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་དག་ དང་ནི་སྔ་མའི་སྣང་བ་གཉིས་ལས་གཞན་པ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཡང་ན་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་གཞིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་དེ་གསལ་བས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པའོ།། པ་ཉིད་ཀུན་དང་ནི། ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་ཏེ་མ་རིག་པ་ནི་ཉིད་ཅེས་བྱ་གཉེན་པོ་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་སྤང་བྱ་ཡིན་པའི་ཚིག་གིས་ནི་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་བས་གསུངས་སོ། །ཆགས་པ་བར་མའི་སྐད་ཅིག་དང་བརྗེད་ངེས་པ་དང་འཁྲུལ་གཡེང་བའི་སེམས། བ་དང་མི་སྨྲར་གྱུར་དང་སྐྱོ༷་བ་སེམས་དུབ་པ། དང་། སྙོམ་ལས། ལེ་ལོ་དེ་བཞིན་ཐེ་རྨུགས་པ། ཚོམ་སྟེ་ཐེ་ཚོམ་ནི་མ་ངེས་པའི་སེམས་བྱུང་། མ་རིག་པའི་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བདུན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཕྲ་མོའི་ཇི་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱ་འདིའི་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མིང་དུ་ས་བོན་ཐིག་ལེ་སོགས་རྗེས་འབྲངས་དང་ལྡན་པ། སྒོམ་པ་མིན་ལ་རླུང་གི་སྒོ་ནས་སྲོག་འཚོ་བྱེད་སྣ་བུག་ཏུ་འབྱུང་བའང་མིན་གང་ཞིག་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་སྨག་གིས་ཁྱབ་པ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་ཀུན་གྱི་གཞི་དང་པོའི་རྣམ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ད་ནི་དོན་ཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་འཕྲོས་ལས་རང་བཞིན་དད་སྣང་བ་དེ་དག་དུས་ཇི་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ སེམས་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཕྲ་བ་ཉིན་བརྒྱད་ཅུ་མཚན་བརྒྱད་ཅུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་ནི་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་འདི་དག་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རླུང་གི་བཞོན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་བསྐུལ་ནས་ནི་ཉིན་དང་མཚན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། རླུང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱ་མཚོ་ལ་རླབས་ལྟར་འབྱུང་ཞིང་སྐྱེ་འགག་བྱེད་དེ། གཞན་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ནམ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་ཡང་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་གསུམ་སེམས
Chinese
完全成就，是心之基础成就，或者消除它就成为阿罗汉，无明是它逆转就没有无明的施设处。那是无记，仅仅是正确的意义，无明或者在触等中不认为是觉知，具有舍受，也不分别于受等，也这样说。阿赖耶是触、作意、受、想、思五者恒常具有，要知道这七者都包含在那些之中。这七者是从其他粗大的心所中，原因微细且不明显，与舍受相顺应的。获得日月之间或者间隙的显现者，和之前的两种显现之外新近获得的也是这样，或者一切知识在基础上完全成就，它显明就能获得阿罗汉。一切皆是自性，一切种子的来源就是自性，无明被称为自性，是伟大空性的对治品，以是所断之词，这些名相是薄伽梵胜者所说。中间贪着的刹那和遗忘，以及错乱散乱的心，以及不能言说和厌倦心疲惫，以及，懈怠。懒惰同样是昏沉，犹豫即是未决定的心所。无明时期的七个刹那是通过微细智慧如实证悟的瑜伽士所要知道的，以此的象征之名，具有种子、明点等随从。不是禅修，也不是通过风的门径以气息维持生命从鼻孔中生起，任何获得间隙的显现，如同黑暗遍布，是心之所有基础最初的识完全圆满的特征。现在从那个意义的章节中，说明自性等显现那些在多长时间中生起。如此，三种心的状态的自性微细，八十天八十夜即一百六十个，这些本身由阿赖耶识风的乘载的原因所驱动，就在白天和夜晚生起，阿赖耶识是近取因，风是共同作用的助缘，如海浪般生起和生灭，也不是其他自在天等的因，也不是无因。如此三种识之心。
English
Complete accomplishment is the accomplishment of the basis of mind, or eliminating it results in becoming an Arhat, and ignorance is that if it reverses, there is no basis for imputation of ignorance. That is indeterminate, merely the correct meaning, ignorance or not recognizing as awareness in contact etc., possessing equanimity, and also not distinguishing between perception etc., so it is said. The Alaya is always possessed of the five: contact, attention, feeling, perception, and intention, but know that these seven are included in those. These seven are subtle in cause and unclear from other coarse mental factors, and in accordance with equanimity. Those who have obtained the appearance of the space between the sun and moon, and similarly, newly obtained other than the previous two appearances, or all knowledge is completely accomplished on the basis, and by its clarity, Arhatship is obtained. Everything is the very nature, and the source of all seeds is the very nature, ignorance is called the very nature, it is the antidote of great emptiness, and with the word of what is to be abandoned, these terms were spoken by the Bhagavan Victorious One. The moment of intermediate attachment and forgetfulness, and the confused and distracted mind, and becoming speechless and weary of mind, and, idleness. Laziness is also dullness, doubt is the uncertain mental factor. The seven moments of the time of ignorance are to be known by the yogi who realizes as it is with subtle wisdom, and as a symbolic name for this, it has followers such as seeds, bindus, etc. It is not meditation, nor does it arise from the nostrils maintaining life by breathing through the gate of wind, whatever obtains the appearance of the interval, like darkness pervading, is the characteristic of the complete perfection of the first consciousness of the basis of all minds. Now, from the continuation of that section of meaning, it is explained how long those appearances such as nature arise. Thus, the nature of the three states of mind is subtle, eighty days and eighty nights, that is, one hundred and sixty, these themselves are driven by the cause of the consciousness being carried by the wind, and arise in the day and night, the consciousness is the acquiring cause, and the wind is the cooperative condition, arising and ceasing like waves in the ocean, and it is neither the cause of other Ishvara etc., nor is it without cause. Thus the three consciousnesses of mind.
Tibetan
་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་རྣམས་སེམས་བྱུང་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། བྱེད་པོ་སུས་ཀྱང་འཁོར་བར་བཅིངས་པ་མེད་ཀྱང་སེམས་རང་ཉིད་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འཁོར་བར་འགྱུར་པས་ན་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རང་བཞིན་འདི་དག་སྐད་ཅིག་ཐང་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཙམ་དུ་ཡུལ་དེ་དང་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའམ་འདས་པའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་བློས་དེ་རྣམས་སྐད་ཅིག་སོགས་སུ་བྱུང་བ་རང་རིག་པས་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ སེམས་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་ལ། གཞན་དུ་དེ་གསུམ་མ་འདྲེས་པར་འབྱེད་མི་ནུས་ཤིང་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྣམས་དགག་པའི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའང་མི་ཐོབ་བོ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་དེ་ཙམ་ལས་ཐུང་པའམ་རིང་པར་རང་བཞིན་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་རྣམས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་དང་རྗེས་མཐུན་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པར་བྱས་པས་སེམས་དབེན་པའམ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རང་རིག་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སེམས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཀུན་རང་བཞིན་ཡིན་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པས། གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་དུ་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྐྱེ་རྒ་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནའང་། སེམས་ཐོག་མ་མེད་པའི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གོས་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་མི་ཤེས་པའི་མུན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་གསལ་ཆོས་སྐུ་མ་མཐོང་བར་བསྒྲིབས་ནས། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་དབང་གི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འབྱུང་ཞིང་། དེ་བསྡུས་ན་སེམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་ཡང་ཡང་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དེ་དག་ཡུན་ཇི་ཙམ་རེ་འབྱུང་ཞེ་ན་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དང་མིག་བཙུམས་པ་ཞེས་དང་དེ་བཞིན་ཐལ་མོ་བརྡབ་པ་སྟེ་དེ་ཙམ་གྱི་ཡུན་དུའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་ནི་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་སྒྲ་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་ཡུན་ཡིན་པར་བཤད། ཐང་ཅིག་ནི་ལག་པ་སོགས་ཀྱིས་ཡུངས་ཀར་གཅིག་ལག་མཐིལ་ལ་བསྐོར་བ་དང་། ཡུད་ཙམ་ནི་རང་གི་དབུགས་ནང་དུ་རྔུབ་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཡི་ཡུན་ཙམ། མིག་བཙུམས་པའི
Chinese
是。八十自性是心所，其本身就是轮回之轮的所有自性。虽然没有任何作者将我们束缚于轮回，但由于心自身如此分别念，所以才变成轮回。因此，为了遣除它，应当修持空性等道次第。如是说。这些自性，仅仅在一刹那、一瞬间等时间内，以体验彼彼境，或追忆已逝境的方式生起。如果以极其微细的心，认识到这些在一刹那等时间生起，那么就能了解三种心的差别。否则，无法区分这三者，因此也无法获得遣除自性的清净心。自性不会在比一刹那等时间更短或更长的时间内生起，因为它们极其微细。因此，通过区分一刹那等时间来认识自性，并通过修持与之相应的对治法，就能获得心远离或心清净。仅自证的智慧，远离能取所取，自性光明的心，各自以自证瑜伽现量证悟，那是法身的普贤自性。因此，所有的一切识也未曾超出它的自性。就实相而言，虽然如虚空般远离生老病死的相状，但由于心被无始以来的无明习气所染污，所以变成能取和所取的粗大体性，被无知的黑暗遮蔽，无法见到自己空明法身的体性。 在执着我和我所的控制下，生起八识聚。如果归纳起来，就是以三种心的形式反复进入轮回。这些自性各自持续多久呢？即一刹那、一瞬间、一会儿、闭眼，以及拍手等的时间。其中，一刹那被解释为钹声持续的时间。一瞬间是用手等将一粒芥子在手掌中旋转的时间。一会儿是自己吸气和呼气的时间。闭眼的时间是
English
Yes. The eighty natures are mental factors, and they themselves are the nature of all the wheel of samsara. Although no author binds us to samsara, it is because the mind itself discriminates in this way that it becomes samsara. Therefore, in order to dispel it, one should cultivate the stages of the path such as emptiness. So it is said. These natures arise only in a moment, an instant, etc., by experiencing this or that object, or by recalling past objects. If one recognizes with a very subtle mind that these arise in a moment, etc., then one can understand the difference between the three minds. Otherwise, one cannot distinguish these three, and therefore one cannot obtain the pure mind that dispels the natures. Natures do not arise in a time shorter or longer than a moment, etc., because they are very subtle. Therefore, by distinguishing the times of a moment, etc., one should recognize the natures, and by cultivating the antidote that is in accordance with it, one will obtain mind isolation or mind purification. The wisdom of mere self-awareness, free from grasping and being grasped, the self-luminous mind of nature, each realized directly by the yoga of self-awareness, that is the all-good nature of the Dharmakaya. Therefore, all the consciousnesses have not gone beyond its nature. In terms of reality, although it is like the sky, free from the characteristics of birth, old age, sickness, and death, because the mind is stained by the habitual patterns of beginningless ignorance, it becomes the coarse essence of grasping and being grasped, and is obscured by the darkness of ignorance, unable to see its own empty and clear Dharmakaya nature. Under the control of clinging to self and mine, the eight aggregates of consciousness arise. If summarized, it is in the form of the three minds that one repeatedly enters samsara. How long does each of these natures last? That is, a moment, an instant, a while, closing the eyes, and clapping the hands, etc. Among them, a moment is explained as the duration of the sound of a cymbal. An instant is the time it takes to rotate a mustard seed in the palm of the hand, etc. A while is the time it takes to inhale and exhale one's own breath. The time of closing the eyes is