Tibetan
འཇིགས་པས་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལམ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་གཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་ན་གལ་ཏེ་འདུན་པས་འགྲོ་བ་སོགས་ཚིག་གི་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་ཏེ་ཉེས་བྱས་གཅིག་ལས་སྦོམ་པོ་ཡང་མ་བྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞམས་ཏེ་བསྒོ་བས་མི་གཏོང་ན་རྩོམ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་གཅིག །བཞམས་བསྒོའི་མཐར་སྦོམ་པོ་འབྱུང་ལ། གཞི་དེ་གཏོང་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བཞིའི་ལས་གྱིས་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་དྲི་བར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་སྟེ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ཟློག་པར་བྱའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ།ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ན་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས་པའམ་བཟང་སྟེ་ལྷག་མའི་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ། །བཞི་པ་ནི། ཡང་ འདི་ན་འདུན་པ་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ཚིག་བརྟག་མི་བཟོད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། འདུན་པ་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་དེ་ལ་ཆོས་འདི་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་སོར་མདོ་གདོན་པར་གཏོགས་པ་བསླབ་པའི་གཞི་ཕམ་ལྷག་མ་ངེས་པ་རིལ་གྱིས་གདོན་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སོ་སོར་ཐར་བའི་མདོ་རིལ་གྱིས་འདོན་པར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་མཐུན་པ་དང་། འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དང་མཐུན་པར་སྨྲས་པ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཁྱེད་ཅག་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་ཡང་རུང་སྡིག་པ་ལ་ལྡོག་ཀྱང་རུང་། བདག་ལ་ཚིག་ཅི་ཡང་མ་སྨྲ་ཞིག། བདག་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ཀྱང་རུང་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་ཀྱང་རུང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་ཚིག་ཅི་ཡང་མི་སྨྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བདག་ལ་དགེ་འཇུག་སྡིག་ལྡོག་གི་ཚིག་གི་ལམ་ཐོངས་ཤིག། ཁྱེད་ལ་ཡང་བདག་གིས་དགེ་འཇུག་སྡིག་ལྡོག་སྨྲས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཞེས་བདག་ཉིད་ལྟུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་ན་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་གཞམས་ཏེ་བསྒོ་བའི་ཚིག་འདི་སྐད་ཅེས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ལྟ་བུ་ཁྱེད་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་འདོན་པར་གཏོགས་ པ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོར་གཏོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲས་པ་ན། བདག་ཉིད་ལྟུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མ་བྱེད་པར། ཚེ་དང་ལྡན་པས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལྟུང་བ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་གྱིས་ཤིག། དགེ་སློང་རྣ
Chinese
应当训诫说：请放开这种名为“畏惧而行”的言语方式。对于那些比丘，比丘们如此训诫时，如果欲行者等放弃那种言语的基础，那样就好，因为没有比一个恶作更严重的罪过。如果训诫而不放弃，那么在开始时会有一个恶作。训诫的最后会产生僧残罪。为了放弃那个基础，应当通过四次羯磨，两次三次地正确训诫，即普遍询问。正确地教导，即阻止诽谤家庭。两次三次地正确训诫，正确地教导，如果放弃那个基础，那样就好或好，因为没有产生剩余事物的堕罪。如果不放弃，那么是僧残罪。第四个是，又，这里有些像欲行者一样的比丘，变得心怀不满，具有不能忍受言语评判的自性。对于像欲行者一样的那个比丘，此法的比丘们念诵别解脱经所包含的学处，完全念诵波罗夷、僧残、不定等，以及完全念诵善逝的别解脱经时，如果说符合经部和论部的法，以及符合律部的法时，有寿命者们，你们行善也好，止恶也好，不要对我说话。我行善也好，止恶也好，也不对有寿命者们说话。有寿命者们，请允许我对你们说行善止恶的言语方式。我对你们说行善止恶有什么用呢？如果说不应说自己应当忏悔的堕罪，那么比丘们应当训诫他，说：有寿命者，像欲行者一样，你们比丘们念诵经所包含的学处，以及善逝经所包含的，符合法和符合律时，不要不做自己应当忏悔的堕罪。有寿命者，请自己做那个应当忏悔的堕罪。比丘们
English
One should instruct, saying: Please let go of this way of speaking called "going with fear." When the monks instruct those monks in this way, if the one who desires to go, etc., abandons that basis of speech, that is good, because no offense greater than a single misdeed has occurred. If he does not abandon it by instructing, there is a single misdeed in the beginning. At the end of the instruction, a Sanghavasesa offense will arise. In order to abandon that basis, one should perform the four karmas, instructing correctly two or three times, that is, asking universally. Correctly teaching, that is, preventing defamation of the family. Instructing correctly two or three times, correctly teaching, if he abandons that basis, that is good or good, because the remaining object of the downfall has not occurred. If he does not abandon it, then it is a Sanghavasesa. The fourth is: Again, here some monks like the one who desires to go become displeased and have a nature that cannot tolerate verbal judgment. When the monks of this Dharma recite the training grounds included in the Pratimoksha Sutra to that monk like the one who desires to go, completely reciting the Parajika, Sanghavasesa, Aniyata, etc., and completely reciting the Sutra of the Pratimoksha of the Sugata, if they speak in accordance with the Dharma Sutra and Abhidhamma Pitaka, and in accordance with the Vinaya Pitaka, then, O venerable ones, whether you engage in virtue or turn away from sin, do not speak to me. Whether I engage in virtue or turn away from sin, I will not speak to the venerable ones either. Venerable ones, please allow me to speak to you in the way of words of engaging in virtue and turning away from sin. What is the use of me speaking to you of engaging in virtue and turning away from sin? If he says that he should not speak of the downfall that he should confess, then the monks should instruct him, saying: Venerable one, like the one who desires to go, when you monks recite the training grounds included in the Sutra, and those included in the Sutra of the Sugata, which are in accordance with the Dharma and in accordance with the Vinaya, do not fail to do the downfall that you should confess. Venerable one, please do that downfall that you should confess yourself. Monks
Tibetan
མས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་། འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཆོས་དང་མཐུན་པ་དང་འདུལ་བ་དང་མཐུན་པར་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་ཕན་ཡོན་འདི་ལྟ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་གླེང་བ་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་གདམས་ངག་འདོམས་ཤིང་རྗེས་སུ་སྟོན་པ་དང་། གཅིག་གིས་གཅིག་ལྟུང་བ་ལསསློང་བ་ཉིད་དེ་དེ་ལྟ་བུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེའི་དགེ་སློང་གི་འཁོར་འདི་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཁྱོད་བདག་ཉིད་ལྟུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་འདི་ལྟ་བུ་ཐོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དེ་ལ་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བསྒོ་བ་ན། གལ་ཏེ་མི་གླེང་བའི་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ ལེགས། གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་གཞི་དེ་གཏང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་བར་བྱ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་ཡང་དག་པར་བསྒོ། ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་ན་གཞི་དེ་གཏོང་ན་དེ་ལྟ་ན་ལེགས། །གལ་ཏེ་མི་གཏོང་ན་དགེ་འདུན་ལྷག་མའོ། །བཞི་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་གིས་དགེ་འདུན་ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་དག་བཏོན་ཟིན་ཏོ། །ལྔ་པ་རྣམ་བཞག་བསྟན་པ་ནི། ལྷག་མའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགུ་ནི། ལྟུང་བ་དང་པོ་དག་སྟེ་དངོས་པོ་ལས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཞམས་བསྒོ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞི་ལྟུང་བ་དང་པོ་དག་ལས་རིམ་པ་བཞིན་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབྱེན་སོགས་ཕྱི་མ་བཞི་ནི། བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཞམས་སྒོ་དང་བརྗོད་པ་ལན་གསུམ་གྱི་བར་གྱིས་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དྲུག་པ་ཕྱིར་འཆོས་པའི་ཚུལ་ནི། ལྟུང་བ་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གིས་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་ལྟུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་བྱས་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་རང་རྒྱུད་ལ་ ལྟུང་བ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་ཞག་ཏུ་འཆབ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་དེས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྦོ་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་སྤོ་བ་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ཞག་དྲུག་གི་བར་དུ་དགེ་འདུན་ལ་ཐུགས་མགུ་བར་བྱ་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ད
Chinese
如果比丘尼对具寿说符合经、律和论藏的法，具寿也应对比丘们说符合法和律的事情。为什么呢？因为有这样的利益：互相指出过失，互相劝诫教导，互相从过失中解脱。这样，世尊、如来、应供、正等觉的僧团就会增长。具寿，你应该劝告他们放弃这种导致不互相指出过失的行为。如果比丘们这样劝告那位比丘，如果他放弃了不互相指责的根源，那就太好了。如果他不放弃，就应该为了让他放弃那个根源而劝告他两次、三次，正确地教导他。劝告两次、三次，正确地教导他，如果他放弃了那个根源，那就太好了。如果他不放弃，就是僧残罪。第四，总结：具寿们，我已经宣说了十三条僧残罪。第五，解释
English
If a Bhikṣuṇī speaks to the venerable one about things that are in accordance with the Sutra, the Abhidharma, and the Vinaya, the venerable one should also speak to the Bhikṣus about things that are in accordance with the Dharma and the Vinaya. Why is that? Because there is this benefit: they will point out each other's faults, admonish and instruct each other, and liberate each other from faults. In this way, the Saṃgha of the Blessed One, the Tathāgata, the Arhat, the Perfectly Awakened One, will increase. Venerable one, you should admonish them to abandon such actions that lead to not pointing out each other's faults. If the Bhikṣus admonish that Bhikṣu in this way, if he abandons the basis of not pointing out each other's faults, that is excellent. If he does not abandon it, he should be admonished twice, three times, and correctly instructed in order to make him abandon that basis. If he abandons that basis after being admonished twice, three times, and correctly instructed, that is excellent. If he does not abandon it, it is a Saṃghāvaśeṣa. Fourth, the conclusion: Venerable ones, I have finished reciting the thirteen Saṃghāvaśeṣa Dharmas. Fifth, the explanation of the classification: Among those thirteen Saṃghāvaśeṣa Dharmas, the nine beginning with extracting essence are the first offenses, called arising from things, and do not depend on admonishment, but arise sequentially from the action, the action, and the actual first offense itself. The latter four, beginning with division, are called arising from admonishment, and become actual offenses because they are not ended by the admonishment and the three statements. Sixth, the manner of restoration: A Bhikṣu who wishes to confess, if he has committed any of those thirteen Saṃghāvaśeṣa offenses, as long as he knowingly conceals the time that the offense has arisen in his own mind, the confessor should unwillingly practice penance. After the Bhikṣu who is confessing has unwillingly practiced penance, he should then practice pleasing the Saṃgha for six days.