Tibetan
་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་ལྟ་མགུར་འགྲེལ་བ། ངཔའི་ཞལ་ཕོ་འབྲུག་ལྟར་སྒྲོགས་པ་ནི་མང་མོད་ཀྱི། དེ་དག་གི་ལྟ་བ་དེ་རང་རང་གི་གཞུང་དེ་དང་དེའི་དགོངས་པ་ལྟར་གྱི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་ཐིག་པོ་སྟེ་མ་ནོར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཏེ་བདག་ཀྱང་ཡི་རང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཤུགས་ན་ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁས་ལེན་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཞེས་ཁ་ནས་བསྒྲགས་ཤེས་ཀྱང་དོན་དུ་མྱོང་བ་ཐོན་མཁན་དཀའ་ཞེས་གདམས་པ་འདི་སྙིང་བཅུད་ དུ་འཆང་འོས་སོ། །ཏེ་ལྷག་བཅས་ཀྱི་སྒྲ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལྟར་གཤིག་གཤིས་ལུགས་ཐིག་པོ་ཞིག་མ་ཡིན་པར་ཁ་ནས་བརྗོད་པ་ཙམ་ལ་ཅི་ཆ་ཡོད་དེ། རང་རང་གི་གཞུང་དེའི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་ལོན་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་མིན་པར་གཞལ་ན་དོན་གྱི་མཛུབ་མོ་འཛུག་ས་དེ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ་སོམས་ཤིག་དང་། གསལ་སྟོང་དང་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ལ་སོགས་ཐ་སྙད་ཅི་བཏགས་ཀྱང་། སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་ངམ། སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་དབུ་མ་འདི་ག་རང་ལ་འབབ་པར་འདུག་ཅེས་ཉམས་མྱོང་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་དཔྱད་ན་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འབབ་ཟེར་བ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཅི་བཏགས་ཀྱང་མཛུབ་མོ་འཛུགས་ས་འདི་ག་རང་ཡིན་ཟེར་བའི་དོན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ས་རྙིང་སོགས་ལ་མ་རངས་པས་མཛུབ་མོ་འཛུགས་ས་མེད་ཟེར་རྒྱུ་འདྲ་ཟེར་ཡང་གསལ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གམ། ལྷན་སྐྱེས་ཕྱག་ཆེན་དང་། །ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི། ས་རྙིང་བཀའ་བརྒྱུད་ཁོ་ནའི་ཆོས་སྐད་མིན་ཏེ། སྔགས་སྤྱི་ཡི་ལུགས་ཡིན་ན། དེ་ལ་མཛུབ་མོ་འཛུགས་ས་མེད་མི་གསུངས་ ཤིང་། ཚིག་གི་བབ་དང་དབུ་མ་ཆེན་མོ་ལ་བསྟོད་པ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་ཐེ་མི་ཚོམ་སྟེ་ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །སྤྱིར་མཁས་པའི་ཚིག་གི་ཟུར་ཕྲ་མོས་གཞན་འགོག་པ་ཡོད་ཀྱང་མཐོང་ལམ་མངོན་སུམ་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ན་ཐེག་པ་མཆོག་ལ་སྡང་བའི་ཞེན་ལྟ་ནི་ཡོད་པར་བདག་གིས་བསྒྲུབ་མི་ཤེས་ཤིང་མི་ཕོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་དོན་མ་བཤིག་པས་བློ་འཚུབ་མི་དགོས། །དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་རྣམས་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །རང་རིག་མ་ཡིན་ཀྱང་ཚད་གཞལ་འཐད་པས། །རྣམ་རིག་སྨྲ་བ་ཀུན་དགྱེས་དགྱེས་མཛོད་ཅིག །རང་མཚན་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་བཀྲ་བས། །ཤར་གསུམ་མཁན་པོ
Chinese
等等这样的各种术语，在见歌的注释中，虽然很多人口若悬河，如龙吟般宣说，但如果他们的见解与其各自宗派的观点相符，是关于二谛无别的智慧，是诸法本性的精要，没有错谬，那就太好了，我也随喜。如是说之意在于，虽然口头上能说出远离一切执着的深明双运的智慧，但实际上能生起体验的人却很少，这个教诲应该铭记于心。加上“等”这个词，如果不是像那样本性的精要，只是口头上说说又有什么用呢？衡量那些通达各自宗派的观点而没有错谬的圣者，具有真正见解的人们，不仅仅是言辞，那么实际的指引之处是什么样的呢？请思考一下。无论安立光明空性或本初清净任运成就等等什么术语，空性与缘起，或显空双运的智慧，成为见道圣者境界的中观，都归于此，如果由有经验的瑜伽士来观察，就像说观点归于一致一样，无论安立什么术语，指引之处就是这里的意思。有些人因为对萨迦、宁玛等宗派不满，似乎要说没有指引之处，但光明空性双运，或俱生大手印，或本初清净任运成就，二谛无别的见解，不是萨迦、宁玛宗派独有的法，而是密咒共同的宗派，那么就不能说没有指引之处。通过词句的表达和对大中观的赞颂等，可以毫不怀疑地确定就是这样，说得太多就够了。一般来说，虽然智者可以用细微的言辞来驳斥他人，但在亲眼见到见道的圣者相续中，我既不能也不敢断定有憎恨殊胜乘的偏执。第三，不破外境，不必心烦意乱。请持实宗和唯识宗两派都欢喜吧！即使不是自证，衡量也合理，请唯识宗的各位都欢喜吧！即使没有自性，但缘起却很明显，东方三位堪布。
English
Etc., various terms, in the commentary on the song of view, although many people proclaim eloquently, like a dragon's roar, but if their views are in accordance with the views of their respective schools, are about the wisdom of the indivisibility of the two truths, are the essence of the nature of all phenomena, without error, then that would be great, and I would rejoice. The implication of saying this is that, although one can verbally say the profound and clear non-dual wisdom that is free from all attachments, in reality, those who can generate experience are few, and this teaching should be kept in mind. Adding the word "etc.", if it is not like that, the essence of nature, what is the use of just saying it verbally? Measuring those holy beings who have understood the views of their respective schools without error, those who have true views, not just words, then what is the actual pointing-out place like? Please think about it. No matter what terms are established, such as luminosity and emptiness or primordial purity and spontaneous accomplishment, emptiness and dependent arising, or the wisdom of the union of appearance and emptiness, the Madhyamaka that has become the realm of the noble ones on the path of seeing, all converge on this, if examined by an experienced yogi, just as saying that views converge on one, no matter what terms are established, the meaning is that the pointing-out place is here. Some people, because they are dissatisfied with the Sakya, Nyingma, etc. schools, seem to say that there is no pointing-out place, but the union of luminosity and emptiness, or coemergent Mahamudra, or primordial purity and spontaneous accomplishment, the view of the indivisibility of the two truths, is not a Dharma unique to the Sakya, Nyingma schools, but is the common school of mantra, then it cannot be said that there is no pointing-out place. Through the expression of words and the praise of the Great Madhyamaka, etc., it can be determined without doubt that this is the case, saying too much is enough. In general, although the wise can refute others with subtle words, in the continuum of the holy beings who have personally seen the path of seeing, I can neither nor dare to assert that there is a biased view of hating the supreme vehicle. Third, do not be upset by not refuting external objects. May both the Realist and the Mind-Only schools be happy! Even if it is not self-awareness, measurement is reasonable, may all of you of the Mind-Only school be happy! Even if there is no self-nature, but dependent arising is clear, the three abbots of the East.