Tibetan
སྣང་སྟོང་ཐིག་གུ་དཀར་ནག་སྒྲིམ་པ་ལྟ་བུའམ། སྣང་ཙམ་པོ་ཀུན་རྫོབ་སྟེ་དོན་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་སྙམ་ན། སྟོང་པ་ཁོ་ན་རྟེན་འབྱུང་དང་རྒྱབ་ཕྲལ་ཏེ་འགྲོ་བས། གང་ལྟར་ཡང་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་བློར་མི་ཤོང་བའི་གནད་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་སྤང་གི་ལས་ངན་སོགས་དུ་མ་བྱ་དགོས་དང་ཁས་ལེན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་དག་གི་འཁྲུལ་ཚུལ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ལ་དཔྱད་ན་དེ་དག་མ་གྲུབ་པ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་གྲུབ་པ་ནི་དགག་བྱ་སྟེ། དེ་བསལ་ཞིང་མ་བཅད་ཀྱི་བར་དུ་སྟོང་པ་མི་འགྲུབ་སྙམ་དུ། སྟོང་ན་ཡོད་མི་ཤེས་པ་དང་ཡོད་ན་སྟོང་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའི་འགལ་འདུ་ཅན་དུ་སྣང་བ་ནི་ལས་དང་པོ་བ་སྤྱི་ལ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་དགག་བྱར་བྱས་ཏེ། དེ་མེད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པའི་ཡོད་འཛིན་གྱི་གེགས་བྱེད་ པའི་ལས་དང་པོ་བའི་བསམ་བྱ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་། མཐར་ཐུག་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་ལས་མེད་སྙམ་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཤིས་ལུགས་ཐིག་པོ་ཞིག་ཏུ་མ་གོ་ནས་ཆོས་རྣམས་བསལ་ཞིང་དགག་པའི་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་སྦྱར་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་ལུགས་ལ་རྟོག་གེས་བརྗོད་ཚུལ་མང་པོས་བསྙད་པ་ཁྱད་ཆོས་སུ་ངོམས་འདུག་ཀྱང་། བདག་གི་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་འབྲལ་བ་མེད་པའི་གནས་ལུགས་ལ་མྱོང་བ་ཐོན་ནས། སྒྲིབ་བྲལ་རང་གི་གཤིས་མ་ནོར་བ་མཐོང་བས་བཞིན་རས་དེ་ཡི་ངོས་ན། སྣང་བ་ལང་ལང་ལིང་ལིང་དེ་རང་མཚན་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་སྐད་ཆ་མི་འདུག་གོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའམ་གདོད་ནས་སྟོང་པའི་དབྱིངས་གཅིག་པུར་འཆར་བ་ལས། སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་བདེན་པ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་ལ། སྣང་ཙམ་གྱིས་མ་སྟོང་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་མ་གཟིགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། འདི་ལྟར་གསུངས་ནའང་མེད་དགག་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་དྲགས་པའི་ངོར། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནུབ་པའི་ཅི་མེད་ཅང་མེད་ཞིག་འཆར་འདྲ་སྲིད་ན་ཡང་། དེ་ནི་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་མ་བསྒྲིབ་པར་ཤར་བ་རེད་པས་སླར་ཡང་སྟོང་དང་རྟེན་འབྱུང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཚར་བཅད་འོས་སོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་རྣོ་ངར་བའི་རིགས་པ་དུ་མ་འཕེན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་ཡི་གེས་འཇིགས་པས་རེ་ཞིག་བཞག་གོ །མདོར་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་གཤིས་སུ་གདའ་བ་ལ
Chinese
犹如显空如同黑白线圈缠绕一般，或者认为仅仅是显现，是世俗谛，实际上什么都没有。如果这样认为，那么空性就与缘起背道而驰了。无论如何，仅仅因为显空双运的智慧无法容纳于心中，就会导致舍弃佛法的恶业，以及产生诸多不同的主张。这些错误的理解方式是：如果观察这些显现的事物，认为它们不成立，是空性，那么这种成立就是需要破斥的。在没有消除和断除这种成立之前，就认为无法成立空性。就像空的时候不知道有，有的时候不知道空一样，这种矛盾的现象普遍发生在初学者身上。因此，将事物作为破斥的对象，认为它们不存在，这虽然是对于从无始以来串习的实有执着的阻碍，是初学者的一种极好的思维方式。但是，如果认为最终的、正确的见解仅止于此，那就非常糟糕了。因此，如果不能将空性理解为诸法本性的精髓，而仅仅将其理解为消除和破斥诸法的虚无，并以思辨的方式，用各种各样的言辞来炫耀不可思议的境界，那也是不行的。当亲身体验到自我的空性与缘起无二无别的实相，从而无碍地见到自己本来的面目时，就会明白，显现明明朗朗，清清楚楚，却不存在一个所谓的自性。也就是说，一切显现都是自性空，或者说，一切显现都只是在原本就空性的法界中显现，而不是说空性只是在名言上成立，或者说只是在胜义谛上是空，而显现却不是空性等等。不要这样理解。即使这样说，也容易因为过于强调无遮止而导致误解，认为空性就是一切显现都消失的空无一物。这实际上是直接显露了和尚的观点，因此应该再次用空性与缘起无二无别的理由来驳斥。对于这种观点，虽然有很多锐利的理性能加以驳斥，但因为文字的局限性，暂时搁置。总而言之，一切显现都存在于自性空性的本性之中。
English
It is like the appearance and emptiness are intertwined like black and white threads. Or, if you think that it is just appearance, it is conventional truth, and in reality, there is nothing. If you think like that, then emptiness will go against dependent origination. In any case, just because the wisdom of the union of appearance and emptiness cannot be accommodated in the mind, it leads to the evil deeds of abandoning the Dharma and many different claims. The way these are misunderstood is: If you examine these appearing objects, and think that their non-establishment is emptiness, then this establishment is what needs to be refuted. Until that is eliminated and cut off, it is thought that emptiness cannot be established. It is like not knowing existence when it is empty, and not knowing emptiness when it exists. Such a contradictory phenomenon occurs to all beginners. Therefore, making objects the object of refutation, and thinking that they do not exist, although it is an obstacle to the clinging to existence that has been accustomed to since beginningless time, and is an excellent way of thinking for beginners, it is very bad if you think that the ultimate and correct view is only that. Therefore, if emptiness is not understood as the essence of the nature of all phenomena, but is only applied to the nothingness of eliminating and refuting all phenomena, and if you are content to boast about the incomprehensible state with many expressions of speculation, that is not right. When you have experienced the reality of the inseparability of emptiness and dependent origination, and you see your own nature without obscuration, then on that face, it shows that there is no talk of appearance being bright and clear having its own characteristics. That is to say, all appearances are empty by nature, or all appearances appear only in the single realm of emptiness from the beginning, rather than saying that emptiness is only established nominally, or that it is only empty in the ultimate truth, and that appearance is not emptiness, and so on. Don't understand it that way. Even if it is said like this, it is easy to be misunderstood because of too much emphasis on non-cessation, and it seems that emptiness is a state of nothingness where all appearances disappear. This is actually a direct manifestation of the view of Heshang, so it should be refuted again with the reason that emptiness and dependent origination are inseparable. Although there are many sharp reasons to refute this kind of view, I will put it aside for now because I am afraid of the limitations of words. In short, all appearances exist in the nature of emptiness by nature.
Tibetan
ས། འདིས་སྟོང་འདིས་མི་སྟོང་ཞེས་པའི་དམིགས་བསལ་མ་མཐོང་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ཟབ་མོའི་གནད་འགག་མ་ཤེས་པའམ་མ་ཕིག་པའི་བཤད་བཤད་རྨོངས་བློར་བདེན་བདེན་འདྲ་བ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་མ་ནོར་བའི་སྟོང་ཆེན་ཨ་མ་རྒན་མོ་མཐོང་བ་ལྟ་ཅི། ཕར་ཕར་བྲོས་པ་ལྟ་བུའི་དོགས་པ་འདུག་གོ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་མ་རངས་པའི་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་དགག་གི་བློ་ཅན་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ། འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དེ་ལ་སྣང་བ་འདི་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ཅི་ལྟར་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་གནས་སྙམ་ན། སྣང་བ་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་ནི་བློ་དེ་ཡི་ཡུལ་ན་ཡོད་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་། ཡོད་ན་མི་སྟོང་པ་ཡིན་དགོས་རྒྱུའི་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ཐ་མལ་གྱི་ཡུལ་འདི་འདྲ་བའི་ཡོད་མེད་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་ གཅིག་མིན་རྒྱུའི་འགལ་འདུ་ཅན་ཞིག་ཡིན་པའི་ཚོད་མི་སྣང་སྟེ། དེས་ངེས་ན་སྣང་བའི་ཆ་ཟུར་ཡང་མ་ཉམས་བཞིན་སྟོང་པ་སྟོང་པའི་གཤིས་ཁོ་ན་ལས་མི་འགྱུར་བར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྟོང་པའོ་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་གསུངས་པ་ལྟར། ཕ་རྟེན་འབྱུང་བསླུ་བ་མེད་པ་དང་། མ་སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་མི་འགལ་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་འགྱུར་བའི་མཛའ་གཅུགས་ཀྱིས་གདོད་ནས་སྟོང་པ་བཅད་དེ་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འགྲོ་མི་ཤེས། སྣང་བ་སྤངས་ཏེ་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་འབྲལ་མེད་ཀྱི་བག་ཕེབས་པས་སྣང་བཞིན་སྟོང་། སྟོང་བཞིན་སྣང་བས་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ངང་ནས་འཇམ་འཇམ་སྐྱིད་སྐྱིད་འཕྲོད་འཕྲོད། བདེ་ཕྱམས་ཕྱམས་ཤིག་ཡིན་པར་བདག་རོལ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སྣང་ངོ་ཞེས། ད་ལྟའི་བློ་དམན་རྣམས་ཀྱི་ངོར། བདེན་གཉིས་འགལ་འདུ་ཤ་བོའི་རྭ་ཅོ་ལྟ་བུའམ་མེ་ཆུ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་བློ་ངན་རྣམས་ཆེད་དུ་བསལ་བའོ། །རྒྱུ་མཚན་འདི་རྗེ་ཙོང་ཁ་བ་ཆེན་པོས་ཀྱང་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་དགོངས་པའི་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་བླང་སྟེ། སྟོང་ཙམ་གྱི་གོ་བ་སྐམ་པོ་སླ་སྟེ། སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དུ་འཆར་བ་དཀའ་བས་ ན། གསུངས་གར་ཡོད་དུ་ནན་གྱིས་བསྒྲུབ་ཅིང་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་རྟེན་འབྱུང་གལ་ཆེ་ནན་གྱིས་གསུངས་པ་ལྟ་བའི་དོན་དུ་མ་གོ་ནས་སྤྱོད་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་ཟེར་རྒྱུ་འདྲ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་སྔར་མེད་མེད་དགག་གི་དགེ་ལྡན་པ་ཁ་ཤས་ཀྱི་ལུགས་ཏེ། རྒྱལ་བ་ཙོང་ཁ་པའི་རིང་ལུགས་བླ་ན་མེད་པ་མིན་པ་ནི་རིགས་པས་བསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ཡང་རྗེ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས། སྣང་བ་
Chinese
萨，这是指没有见到“此空此不空”的差别。因此，对于没有了解或没有领悟深奥要点的空谈，在愚昧的心识中，有很多看似真实的说法，更不用说见到没有错谬的空性大母了，似乎有逃避的疑虑，这是非常不满意的言辞。像这样，具有破斥之心的那些人会这样想：那么，对于像这样现量证悟空性的对境，这个显现是存在还是不存在呢？如果不存在，那就变成仅仅是空性了；如果存在，那又如何能安住于仅仅是空性之中呢？显现缘起的诸法，虽然在那个心识的对境中是存在的，但如果存在就必须是不空的，像现在这种普通意识的对境一样的存在与不存在，如果是一，就不是一，似乎没有这种具有矛盾的界限。因此可以确定，即使显现的部分丝毫未损，也仍然是显现为空性，不会改变空性的本性，正如所说“色即是空，空即是色”。父缘起无欺和母离戏空性，不仅不相违，而且以互相帮助的亲密关系，本来就无法断定空性而仅仅走向显现，也无法舍弃显现而仅仅成为空性，以不可分离的安乐，显现即是空性，空性即是显现，在显现空性双运的状态中，柔和安乐，舒适惬意，我瑜伽士对此感到快乐，为了现在的低劣心识者，特意遣除了认为二谛相违，如同牛角的肉瘤或水火不相容的恶劣心识。这个理由，宗喀巴大师也取了龙树和月称的甚深密意，仅仅是空性的干枯理解很容易，但空性显现为缘起却很困难，因此，无论在哪里都强调要证成，并且强调缘起比空性更重要，如果不能理解这种观点的意义，而只是说一些行为之类的话，这是以前没有的某些格鲁派的观点，用理智破除了宗喀巴大师的无上宗风并非如此。即便如此，至尊大师也说，显现
English
Sa. This refers to not seeing the distinction of "this is empty, this is not empty." Therefore, for empty talks that do not understand or grasp the profound key points, in ignorant minds, there are many statements that seem true, let alone seeing the great mother of emptiness without error. There seems to be a doubt of running away, which is a very dissatisfied expression. Like this, those with minds of refutation might think: Then, for the object of directly realizing emptiness like this, does this appearance exist or not? If it does not exist, then it becomes merely emptiness. If it exists, then how can it remain in merely emptiness? The phenomena of dependent arising, although they exist in the object of that mind, if they exist, they must be non-empty. The existence and non-existence of the object of ordinary consciousness like this, if they are one, then they are not one. It does not seem to have such a contradictory boundary. Therefore, it can be determined that even if the aspect of appearance is not damaged at all, it still appears as emptiness, and it does not change from the nature of emptiness, just as it is said, "Form is emptiness, emptiness is form." Father dependent arising, which is infallible, and mother emptiness, which is free from elaboration, not only do not contradict each other, but with the intimate relationship of helping each other, originally it is impossible to determine emptiness and only go to appearance, and it is impossible to abandon appearance and only become emptiness. With the inseparable ease, appearance is emptiness, emptiness is appearance. In the state of the union of appearance and emptiness, it is gentle and happy, comfortable and pleasant. I, the yogi, feel happy about this. For the sake of the current inferior minds, it is specially eliminated that the two truths contradict each other, like the wart on a cow's horn or the evil minds that cannot coexist like fire and water. For this reason, Je Tsongkhapa also took the very profound essence of Nagarjuna and Chandrakirti's thought. It is easy to have a dry understanding of mere emptiness, but it is difficult for emptiness to appear as dependent arising. Therefore, he emphasized proving it wherever he spoke, and emphasized that dependent arising is more important than emptiness. If one cannot understand the meaning of this view, and only says something about behavior, this is the view of some Gelugpas who did not exist before. With reason, it is refuted that the unsurpassed tradition of Je Tsongkhapa is not like this. Even so, the great Je himself said, appearance