Tibetan
དེ། གལ་ཏེ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་ པ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྟོང་ཉིད་དེ་མ་གྱུར་པ་ཞིག་ན། དང་པོ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ཕྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་སྟོང་ཉིད་དེ་མ་གྱུར་པའམ། དག་པར་སྣང་བ་མེད་ན་ལམ་ལ་འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་སུ་ཡང་ལམ་ལ་འབད་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བས་ན་གནས་ཚུལ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ལ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་གྱི་ངོས་ནས་ཉོན་མི་མོངས་པའང་མིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་དབྱིངས་དེ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ལེའུའི་མཚན་ནི། བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཀུན་བྱང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའི་འགྲེལ་བའོ།། །།གཉིས་པ་སྤང་བྱ་སྒྲིབ་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ། ཁྱབ་དང་ཉི་ཚེ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རྣམས་རིགས་བསྡུས་ན་འདི་ལྟར། གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བཤད་དེ། སྒྲིབ་པ་དེས་ཐེག་ པ་ཆེན་པོ་བ་དེ་དག་གི་རང་གཞན་དོན་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་བསྒྲིབས་པས་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཆེན་པོའམ་ཁྱབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལ་ཉི་ཚེ་བའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་མ་སྤང་བར་དུ་རང་དོན་ཉི་ཚེ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་མི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་རང་ཉིད་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ཟག་སུ་ཡང་རུང་སྟེ། ཡུལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ལའང་ཆགས་སོགས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ལ་ལྷག་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ཡུལ་དང་འཚམ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཉམ་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡང་ན་ལྷག་དང་ཞེས་ཆགས་སོགས་གང་རུང་ལྷག་པར་ཆེ་བ་དང་། དུག་གསུམ་ཆ་མཉམ་པ་ལའང་དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ། དེ་གང་ལྟར་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་དབྱེ་བ་གཉིས་སོ། །ཡང་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། བསམ་པས་འཁོར་བ་སྤང་བ་གཉིས་ནི། ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་གཉིས་ཀྱི
Chinese
那么，如果在突发的烦恼和合的状态中，空性没有转变，那么从一开始就没有烦恼，因此一切有情都将毫不费力地解脱。如果通过修习对治法，后来空性没有转变成完全清净的自性，或者没有显现清净，那么在道上努力将变得没有结果，因此谁也不应该在道上努力。因此，如是的自性，由于自性光明，就实情而言不是烦恼，而从显现为具有突发污垢的显现的层面上来说，也不是不烦恼，因此，界（梵文：dhātu，梵文天城体：धातु，梵文罗马拟音：dhātu，汉语字面意思：界）不是必须说成是完全清净和不净。如是说。章节的名称是：《辨中边论》中，关于遍净的体性的章节，是第一的解释。第二，关于所断的障碍，有总的显示、分别的解说、意义的归纳三种。第一，通过遍和少分等显示，对自性清净的法性进行遮蔽的突发污垢，如果进行种类归纳，就像这样：如果从有情相续的角度来说，对于具有大乘种姓的有情的相续中所存在的障碍，称为遍的障碍。因为该障碍遮蔽了那些大乘行者成办自他二利的方式，因此从阻碍成办一切广大义利的角度来说，称为大或者遍。对于小乘声闻缘觉种姓的有情的相续的障碍，称为少分的障碍。因为在没有断除该障碍之前，无法获得少分的自利果。又，如果从烦恼自身生起的方式来说，无论是谁，对于稍微一点对境也生起很大的贪等，称为增上的障碍。与对境相适应而生起的，称为平等的障碍。或者说，增上，是指贪等任何一种特别大的；三毒平等也同样这样说。无论如何，从烦恼生起的方式来说，有两种区分。又，由于愚昧而趋近轮回之因，以及通过思考而舍弃轮回，这两者是道的精华智慧和方便二者。
English
Then, if emptiness does not transform in the state of sudden afflictions and conjunction, then from the beginning there would be no afflictions, therefore all sentient beings would effortlessly be liberated. If by practicing the antidote, later emptiness does not transform into a completely pure nature, or if purity does not appear, then striving on the path will become fruitless, therefore no one should strive on the path. Therefore, the nature of suchness, because of its self-luminous nature, is not an affliction in reality, and from the perspective of phenomena appearing with sudden defilements, it is also not unafflicted. Therefore, the realm (Sanskrit: dhātu, Devanagari: धातु, Romanization: dhātu, literal meaning: realm) is not to be spoken of as being either entirely pure or impure. Thus it is said. The title of the chapter is: From the "Distinguishing the Middle from the Extremes," the chapter on the characteristics of the completely pure, which is the first explanation. Second, regarding the obscurations to be abandoned, there are three: general presentation, detailed explanation, and summary of meaning. First, it is shown by pervasive and partial, etc. If the adventitious stains that obscure the naturally pure Dharma nature are classified, it is like this: If it is done from the perspective of the continuum of the individual, the obscuration that exists in the continuum of those with the Mahayana lineage is called the pervasive obscuration. Because that obscuration obscures the way in which those Mahayana practitioners accomplish the two benefits of themselves and others, it is called great or pervasive from the point of obstructing the accomplishment of all great purposes. The obscuration of the continuum of those of the Hinayana Shravaka-Pratyekabuddha lineage is called the partial obscuration. Because until that is abandoned, that partial fruit of self-interest cannot be obtained. Also, if it is done from the perspective of how the afflictions themselves arise, no matter who it is, the arising of great attachment etc. even towards a small object is called the excessive obscuration. That which arises in accordance with the object is called the equal obscuration. Or, excessive means that any one of attachment etc. is particularly large; the three poisons being equal is also spoken of in the same way. In any case, from the perspective of how afflictions arise, there are two distinctions. Also, taking the cause of samsara as close due to ignorance, and abandoning samsara through thought, these two are the essence of the path, wisdom and means.
Tibetan
་སྒྲིབ་པར་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྒྲིབ་པའི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་དག་གི་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཏེ་གསུམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་། དེ་དག་གི་ལྷག་མ་གཉིས་ནི་ ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། ཐར་བ་ལ་སྒྲིབ་པ། དགེ་སོགས་བཅུ་ལ་སྒྲིབ་པ། གཉེན་པོ་གསུམ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། སྒྲིབ་པ་དངོས་དང་། དེས་ཇི་ལྟར་སྒྲིབ་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ཉོན་མོངས་མཚན་ཉིད་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐར་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ནི་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་འདིའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་རྣམས་ནི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་སྦྱོར་དགུ་ནི། མ་རིག་པ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྟ་མིན་ལྔ་དང་། འཇིག་ལྟ་ལོག་ལྟ་མཐར་ལྟ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་ནས་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བརྩིས་ཏེ་མཆོག་འཛིན་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཕྲག་དོག་དང་། སེར་སྣ་སྟེ་དེ་ལྟར་དགུའོ། །གཉིས་པ། དེས་ཇི་ལྟར་སྒྲིབ་ཅེ་ན། སྐྱོ་བ་དང་ནི་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་སྦྱོར་དེས་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དེ། ཟག་བཅས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་ནས་ཆགས་པའི་ བློ་དེས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་མི་མཐོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁོང་ཁྲོས་ནི་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་རྣལ་དུ་གནས་པ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། དེ་དག་གི་ལྷག་མ་བདུན་གྱིས་ཐུན་མོང་དུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་པ་ལ་བསྒྲིབས་ཏེ་ངའོ་སྙམ་དུ་ལྟ་བའི་དོན་དེ་དམ་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པས་ནི་འཇིག་ལྟ་དེའི་གཞི་ཉེར་ལེན་གྱིས་ཕུང་པོ་ལྔའི་གནས་ཚུལ་ཤེས་པ་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་དེའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་མི་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ལྟ་བས་ནི་འགོག་བདེན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་སྒྲིབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཇིག་ལྟའི་དབང་གིས་འགོག་པའི་སྐབས་ན་བདག་ཆད་དུ་དོགས་པ་སོགས་ཀྱིས་སྐྲག་ནས་ཐར
Chinese
是就显示遮障的方面而安立的。像这样所显示的六种遮障的类别中，最初和最后两种，即三种是菩提萨埵道的相违品，第二种是声闻、独觉道的相违品，而其余两种是 大小乘共同道的遮障。第二，分为：遮障解脱，遮障善等十法，遮障三种对治法三种。第一，分为：真实的遮障，以及它如何遮障两种。第一，以烦恼自性等两句偈颂显示：成为获得解脱果位之障碍的是无明等烦恼的执持自性这九种。像这样的具有烦恼自性的无明等称为遍缚，因为它们能遍缚于有。像这样的遍缚就是遮障。如是说。其中九种遍缚是：无明、贪欲、嗔恚、我慢、怀疑这五种非见，以及将坏聚见、邪见、边见三种合为一种而称为见，以及见取见，以及将戒禁取见两种合为一种而称为取见，以及嫉妒和悭吝，如是共有九种。第二，它如何遮障呢？以厌离和等字显示：贪欲的遍缚会遮障对轮回生起厌离，因为以染污视为功德，由贪执之心会不见轮回的过患。同样，嗔恚会遮障心安住于舍的状态，而其余七种共同遮障证悟空性，特别是，我慢会遮障了知坏聚见之过患，因为执持我之念，紧抓着我之义。无明会遮障了知坏聚见之所依近取五蕴的状况，并不了知它的自性如何。见会遮障现证灭谛，如何遮障呢？因为于我见，在坏聚见之力的作用下，在灭除的时刻，会因担心我断灭等而恐惧，从而解
English
It is established from the aspect of showing obscurations. Among the six categories of obscurations shown in this way, the first and last two, i.e., three, are the opposing factors of the Bodhisattva path, the second is the opposing factor of the Hearer and Solitary Realizer paths, and the remaining two are obscurations of the common path of the Great and Small Vehicles. Secondly, there are three divisions: obscurations to liberation, obscurations to the ten virtues, and obscurations to the three antidotes. First, there are two divisions: the actual obscuration and how it obscures. First, it is shown by the two lines of verse, "affliction nature," etc.: What becomes an obstacle to attaining the state of liberation is the holding of the nature of afflictions such as ignorance, these nine types. Such afflictions with the nature of afflictions, such as ignorance, are called "completely binding," because they completely bind to existence. Such completely binding factors are obscurations. It is said. Among them, the nine completely binding factors are: ignorance, desire, anger, pride, doubt, these five non-views, and considering the three views of destructible view, wrong view, and extreme view as one, calling it "view," and view of holding views as supreme, and considering the two of holding morality and asceticism as supreme as one, calling it "holding as supreme," and jealousy and stinginess, thus there are nine. Secondly, how does it obscure? It is shown by "disgust and also," etc.: The completely binding factor of desire obscures the arising of disgust towards samsara, because by viewing contaminated things as virtues, the mind of attachment does not see the faults of samsara. Similarly, anger obscures the mind abiding in a state of equanimity, and the remaining seven commonly obscure the seeing of suchness, and in particular, pride obscures the knowledge of the faults of the view of the destructible aggregate, because it holds the meaning of viewing as "I" tightly. Ignorance obscures the knowledge of the state of the five aggregates, which are the basis of the destructible view, and does not understand its nature as it is. View obscures the manifestation of the truth of cessation, how does it obscure? Because in the view of self, under the power of the destructible view, at the time of cessation, one is afraid of the fear of annihilation of self, etc., and thus