Tibetan
་མ་རྣམས་དང་དོན་གྱིས་ཟློས་པ་སོགས་བཤད་ཚུལ་ཅུང་མི་བདེ་འདྲ་བས། དབྱིག་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པའི་མི་སློབ་པ་ནི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་འབད་རྩོལ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཡིན་ལ། ཉན་རང་ལས་འཕགས་པའི་སར་ཞུགས་པ་ཞེས་པ་ཉན་རང་སོགས་དང་། སློབ་པའི་བྱང་སེམས་ས་དགུ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་པའི་ས་བཅུ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ནའང་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད། དགུ་ཚན་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམ་འབྱོར་བ་དང་། གོང་འོག་གི་དོན་ཐམས་ཅད་མ་འཁྲུགས་པར་གོ་བའི་གནད་ལེགས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བཤད་པ་ནི་རང་ཁོ་ནས་སྨྲས་པ་ལས་གཞན་ལས་དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བས་སླར་ཡང་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་འཚལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ། འབྲས་བུ་ལྔ་སྤྱིར་བསྟན། ལམ་གྱི་ངོས་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ། སྣོད་གྱུར་རྣམ་པར་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་བསྡོམས་ན་རྣམ་པ་ལྔར་འདུ་སྟེ། དགེ་བ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་རྣམས་སུ་དགེ་བའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་རྟེན་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དགེ་བའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་ལུས་རྟེན་བཟང་པོ་རྙེད་པ་དང་། ཡིད་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་འམ་སྣོད་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་དགེ་བ་སྔ་མའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་ བུ་ཡིན་ནོ། །སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་དབང་གིས་དག་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་ནི། དགེ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། ཚེ་འདིར་དགེ་བ་སྔ་མ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་སྔར་མེད་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་པར་དག་པ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། རིགས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་འབྱུང་བས་སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུ་དང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང་། ཐོག་མ་ནི་མཐོང་ལམ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དང་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་། མཐོང་ཟིན་དེ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྒོམ་ལམ་དང་། གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་ལམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མོས་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ
Chinese
和那些意义重复的词语等，说法有些不太妥当。 《俱舍论释》中所说的“无学”是指在道上没有学习的努力，而不是指佛的果位。所谓“进入胜过声闻、独觉的地位”，是指进入胜过声闻、独觉等，以及作为有学菩萨的九地以下的尊长，即进入十地的意思，这样理解不但没有矛盾，而且九地次第的前后顺序也符合，上下所有的意义都没有错乱，因为理解的关键很好，所以这样说是自己个人的说法，在其他地方没有见到过，希望有智慧的人再次进行研究。第三，关于道的果实，分为五种果实的总述，以及从道的角度进行详细解说两部分。第一，通过“器转变”等进行说明，道的果实总的来说可以归纳为五种：行善的果实，在生生世世中获得转变为善的容器的所依，这被称为异熟果。所谓转变为善的容器，是指获得远离八无暇的良好人身，并且心意投入到善法中，善法就像是产生一切善法的门或容器一样，这是先前善业的异熟果。 依靠转变为容器的力量，具有成办清净的力量，这是增上果；想要反复行善，这是等流果；今生由于先前善业的串习力量，从未有过的善业越来越增长广大，这是士用果；与不顺品完全清净，这是离系果。像这样刚刚所说的那些就是道的果实，而且也是以前面的为基础，后面的逐渐转变的方式，按照顺序进行的。第二，通过“后面的”等进行说明，依靠种姓而产生发心等，所以前面的为因，后面的为果。最初是见道，也就是成为超世间道的第一个，以及已经见到的使其串习的修道，以及串习圆满的无学道，这样就是加行道和超世间道。
English
The way of explaining things like repeating words and meanings is somewhat inappropriate. The "non-learning" mentioned in the Abhidharmakosha-bhāṣya refers to the absence of effort in learning on the path, not the state of Buddhahood. The so-called "entering a state superior to Śrāvakas and Pratyekabuddhas" means entering a state superior to Śrāvakas, Pratyekabuddhas, etc., and becoming the superior of the tenth bhūmi, which is the ninth bhūmi or below of a learning Bodhisattva. Not only is there no contradiction in understanding it this way, but the order of the nine bhūmis is also consistent, and all the meanings above and below are not confused. Because the key to understanding is very good, saying it this way is my own personal statement, and I have not seen it elsewhere. I hope that wise people will study it again. Third, regarding the fruits of the path, there are two parts: a general overview of the five fruits, and a detailed explanation from the perspective of the path. First, it is explained through "vessel transformation," etc. All the fruits of the path can be summarized into five types: the fruit of practicing virtue, obtaining a basis that transforms into a vessel of virtue in life after life, which is called the Vipāka-phala (result of maturation). The so-called transformation into a vessel of virtue refers to obtaining a good human body free from the eight unfavorable conditions, and the mind is devoted to virtue. Virtue is like a door or vessel that produces all virtues, and this is the Vipāka-phala of previous virtuous deeds. Depending on the power of transforming into a vessel, having the power to accomplish purification is the Adhipati-phala (dominant result); wanting to repeatedly do good is the Niṣyanda-phala (result in agreement with the cause); in this life, due to the power of habituation of previous virtuous deeds, unprecedented virtuous deeds grow and expand more and more, which is the Puruṣakāra-phala (result of personal effort); and the complete purification of unfavorable factors is the Visaṃyoga-phala (result of separation). Those things that have just been said like this are the fruits of the path, and they are also based on the previous ones, with the latter gradually transforming in order. Second, it is explained through "the latter," etc. Since the generation of bodhicitta, etc., depends on lineage, the former is the cause and the latter is the result. The first is the Darśanamārga (path of seeing), which is the first of the supramundane paths, and the Bhāvanāmārga (path of meditation), which habituates what has already been seen, and the Aśaikṣamārga (path of no more learning), which is the complete habituation. Thus, there are the Prayogamārga (path of application) and the supramundane path.
Tibetan
་གསུམ་སྟེ་དེ་བཞིར་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་འདུའོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་སྔ་མ་དང་ཆོས་མཐུན་པའམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མཐོང་ལམ་ལ་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོམས་པར་བྱས་པ་དང་རྫོགས་པ་གཉིས་ལ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་རང་སའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་བླ་མ་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཉན་རང་ལས་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་འདི་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་གཞན་ཏེ། གོང་འོག་ཏུ་བཤད་པའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་གྲངས་འདི་དག་གིས་ལམ་མཐའ་དག་གི་འབྲས་བུ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སྤྱི་རིགས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྒྱས་པར་ཐེག་པ་གསུམ་སོ་སོའི་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་བྱས་ན་ཚད་མེད་པ་ཡོད་དོ། །དབུས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལེའུའི་འགྲེལ་བའོ།། །།གཉིས་པ་ཐུན་མིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་བཤད་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། བླ་མེད་ཉིད་ནི་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་། དམིགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་ནི། ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དང་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་མདོར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྒྲུབ་པ་བླ་མེད། དམིགས་པ་བླ་མེད། ཡང་དག་འགྲུབ་པ་བླ་མེད་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་གཉིས། དང་པོ། སྒྲུབ་པ་དག་ནི་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྒྲུབ་པ་བླ་ན་མེད་པ་དག་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། དེ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གམ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ལའོ། །སྒྲུབ་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། དམ་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཡིད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་། མཐའ་གཉིས་སྤང་བའི་སྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྒྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། གོང་གི་རིམ་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྔ་ལས། དང་པོ། དམ་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ། སྒྲུབ་ཚུལ་དམ་པ་བཅུ་གཉིས། བསྒྲུབ་བྱ་ཕར་ཕྱིན་བཅུའོ། །དང་པོ། དམ་པ་བཅུ་གཉིས་སོགས་ཀྱིས
Chinese
总共有这四种，包含了所有道的果。其中，后者被称为随顺之果，因为它们与前者在法性或真如上相一致。对于见道来说，被称为不顺品之果，因为它是不顺于见道所要断除的烦恼的。对于串习和圆满二者来说，被称为离系之果，因为它们脱离了自地的障碍。此外，获得神通等殊胜功德被称为殊胜之果。菩萨地被称为成为至上者的果，因为它超越了声闻和缘觉。佛地被称为无上之果。因此，所显示的这些果的种类不同于前面所说的成为法器等的种类。这些上下所说的果的种类，总摄了所有道的果，是从总体上进行显示的。如果详细区分三乘各自的果，则有无量无边。这是《辨中边论》中对治品修习章节的解释。 第二，讲述共同的大乘道，分为：总说和广说。首先，用“无上性是”等来表示，即无上乘的体性，是通过无上之修行、无上之所缘和无上之成办这三个方面来简要说明其意义的。其次，分为无上之修行、无上之所缘和无上之成办三部分。第一部分又分为总说和广说。首先，用“修行诸”等来表示，即无上之修行有六种，也就是所要修证的是六度或十度。这六种修行是什么呢？即殊胜之修行、作意之修行、随顺法之修行、舍弃二边之修行、有差别和无差别之修行。其次，分为与上述次第相同的五部分。首先，殊胜之修行，有殊胜之修行方式十二种，所要修证的是十度。首先，用“殊胜十二”等来
English
There are these four in total, encompassing all the fruits of the path. Among them, the latter is called the subsequent concordant fruit, because they are in accordance with the former in Dharma-nature or Suchness. For the path of seeing, it is called the fruit of the non-concordant aspect, because it is non-concordant with the afflictions to be abandoned by the path of seeing. For both familiarization and completion, it is called the fruit of detachment, because they are detached from the obscurations of their own ground. Furthermore, obtaining special qualities such as clairvoyance is called the special fruit. The bodhisattva ground is called the fruit of becoming the supreme one, because it transcends the Shravakas and Pratyekabuddhas. The Buddha ground is called the unsurpassed fruit. Therefore, the presentation of these categories of fruits is different from the categories of becoming a vessel, etc., mentioned earlier. These categories of fruits mentioned above and below summarize all the fruits of the path, and are shown from a general perspective. If the fruits of each of the three vehicles are distinguished in detail, there are immeasurable ones. This is the commentary on the chapter on cultivating antidotes in the Discrimination of the Middle and the Extremes. Second, explaining the uncommon Great Vehicle path, divided into: a summary and a detailed explanation. First, it is indicated by "Unsurpassedness is," etc., that the very nature of the unsurpassed vehicle is considered to be a brief explanation of the meaning through the three aspects of unsurpassed practice, unsurpassed object, and unsurpassed accomplishment. Second, it is divided into unsurpassed practice, unsurpassed object, and unsurpassed accomplishment. The first part is further divided into a summary and a detailed explanation. First, it is indicated by "Practices are," etc., that the unsurpassed practices are sixfold, that is, what is to be practiced are the six or ten perfections. What are these six practices? They are the supreme practice, the mental engagement practice, the practice of the Dharma in accordance, the practice of abandoning the two extremes, and the practice with and without distinction. Second, it is divided into five parts corresponding to the above order. First, the supreme practice has twelve supreme ways of practicing, and what is to be practiced are the ten perfections. First, by "Twelve supreme," etc.