Tibetan
་པ་ཡི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང་། སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་སོགས་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང་། དམིགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང་། ཡུལ་ཅན་རྟོགས་པའམ་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཡི་ཆོས་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་རྣམ་པར་སྤངས་པས་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་ཞེས་སོ། །མཚན་མ་བཞི་སྤངས་པ་འདིས་ནི་གོང་གི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། རགས་པ་དང་འབྲིང་དང་ཕྲ་མོ་དང་ཡུན་རིང་དུ་བདག་གི་རྒྱུད་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡི་མཚན་མ་སྤང་ aདཀའ་བའི་བར་དུ་རིམ་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུངས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་ངན་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་རྟོགས་སླ་ཞིང་ཡིད་འབྱུང་སླ་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་ནི་རགས་པ་སྟེ་དང་པོར་སྤོང་ངོ་། །དེའི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་པ་སོགས་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བས་མཚན་མ་འབྲིང་པོ་སྟེ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སྤང་བྱ་ཀུན་གྱི་གཉེན་པོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་པ་དང་རྟོགས་བྱའི་དམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཞེན་ཞིང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་སྤང་དཀའ་བ་སྟེ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་སྤོང་ངོ་། །རྟོག་པ་ལ་ཞེན་པའི་མཚན་མ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ནི་ས་དང་ལམ་གྱི་སྐབས་ན་གོང་མའི་རྟོག་པ་ལ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་ཕྲ་མོ་མི་འདོར་བས་ཡུན་རིང་དུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་དག་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་བར་དུ་རྟོག་པ་ཕྲ་མོའི་ཚུལ་དུ་རྒྱུད་ལ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། ཡང་དག་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དང་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ཡི་ནི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བ་མི་དམིགས་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་བ་ལ་དམིགས་པའམ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་ bའཇུག་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་འཛིན་གང་དུའང་མི་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱིའི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་སླ་ལ། དེ་ལས་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་རྟོགས་དཀའ་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་གོ
Chinese
对有事之方的执着之相，以及舍弃对治不净等之执着之相，以及对所缘如是之执着之相，以及有境的证悟或道之果，对正见和十力等证悟之法的执着之相，这些都是成为智慧之相违品的证悟。完全断除这些，就能获得智慧的完全清净。舍弃四相，如上述次第一样，粗大、中等、微细和长久与我的相续相连的相，是说逐渐完全舍弃困难之相的方式。如《显示无分别陀罗尼经》中所说。其中，取着等成为痛苦之因，所有烦恼之法，容易证悟且容易厌离，因此，对相违品执着的相是粗大的，首先舍弃。其对治不净等视为功德，是中等的相，在前者之后舍弃。如是之性是所舍弃一切之无上对治，是所证悟之殊胜，因此，对其执着并执为相，是微细的分别，难以舍弃，在前者之后舍弃。对分别的执着之相，是在一切之后舍弃，那是在地和道的时候，对上上的分别不舍弃想获得的微细欲望，因此长久相连，直到清净不分别智慧完全成熟，以微细分别的方式与相续相连。第三，进入真实之瑜伽，也有四种方式：首先，是进入于一切法唯是心之所缘的瑜伽，依此，进入不缘所取之瑜伽，依此，进入于所取所缘或能取本身也不缘的瑜伽，依此，进入于能取所取都不缘，缘如是之性的瑜伽的方式，要知道这是生起无分别智慧。其中，容易了知外境无自性，由此不了知能取等，因此。
English
The signs of attachment to the side of things, and the signs of attachment to the antidote of abandonment, such as impurity, and the signs of attachment to the object of focus, such as suchness, and the signs of attachment to the object of cognition or the fruit of the path, such as right view and the ten powers, are cognitions that have become the opposite of wisdom. By completely abandoning these, one obtains the complete purification of wisdom. Abandoning these four signs, as in the above order, the coarse, the medium, the subtle, and the long-lasting signs that are connected to my continuum, is the way to gradually and completely abandon the difficult signs. As it is said in the Sutra Showing the Dharani of Non-Discrimination. Among them, attachment and so on, which are the cause of suffering, and all the afflicted dharmas, are easy to realize and easy to renounce. Therefore, the sign of attachment to the opposite side is coarse, and it is abandoned first. Its antidote, such as impurity, is seen as a virtue, which is a medium sign, and it is abandoned after the former. Suchness is the supreme antidote to all that is to be abandoned, and it is the supreme object to be realized. Therefore, attachment to it and holding it as a sign is a subtle discrimination that is difficult to abandon, and it is abandoned after the former. The sign of attachment to discrimination is abandoned after all, because at the time of the ground and the path, the subtle desire to obtain the higher discrimination is not abandoned, so it is connected for a long time, until the pure non-discriminating wisdom is fully matured, and it is connected to the continuum in the form of subtle discrimination. Third, entering into the true yoga also has four ways: first, it is entering into the yoga of focusing on all dharmas as mind-only, and relying on that, entering into the yoga of not focusing on the object of grasping, and relying on that, entering into the yoga of not focusing on the object of grasping or the grasping itself, and relying on that, entering into the yoga of not focusing on either the object of grasping or the grasper, but focusing on suchness, it should be known that this is the way to generate non-discriminating wisdom. Among them, it is easy to realize that external objects have no self-nature, and therefore it is difficult to realize the non-focusing of the grasper, and so on.
Tibetan
་རིམ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ཏེ། དྲོད་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་སུ་གསུངས་པ་དང་ཚུལ་འདྲའོ། །བཞི་པ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་ལ་སྣང་མེད་དུ་བཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། སྣང་བཅས་སུ་བཞག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་ལས་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སམ་ཡང་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བློས་དབྱེར་མེད་ཅིང་ངག་གིས་མཐའ་འམ་རྣམ་པ་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཐར་ཐུག་པ་ནི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཏུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་ལ་སློབ་ལམ་ན་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ། མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་ལས་འདི་ལྟར་རྟོག་མེད་དབང་ཤེས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་༡དང་ནི་གཉིས་སྣང་དེ་ལ་དེར་ཞེན་ནས་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ aཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལ་དེ་དང་དེར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། ནང་གི་བརྗོད་པའམ་༢ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པ་དང་། ༣མིག་སོགས་ནང་གི་དབང་པོ་༤དང་། གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་ཡུལ་དང་། ༥ མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ༦ཐུན་མོང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏུ་སྣང་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གང་གིས་ཀྱང་ཁྱད་པར་བྱར་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་དོན་དྲུག་བསྟན་པ་འདིས་ནི་རིམ་པ་ལྟར། དབང་པོ་སོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་བརྟག་ཏུ་མེད་པ། ༡ངག་གིས་བསྟན་དུ་མེད་པ། ༢ ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སམ་རྟེན་མེད་པ། ༣ཡུལ་དུ་སྣང་༤བ་མེད་ཅིང་ཡུལ་ཅན་རྣམ་པར་རིག་པ་༥མེད་པ། ཐུན་མོང་གི་རྟེན་སྣོད་ཀྱི་གནས་མེད་༦པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚུལ་འདིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མདོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འདིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་འོད་སྲུང་གིས་ཞུས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལས། འོད་སྲུང་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མ་ཡིན་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རི
Chinese
次第生起于相续之理，与获得暖相之三摩地等中所说之理相同。第四，入于彼之体性，当以三种方式了知，即法性安住于自性之体性，以及于彼不作意之体性，与作意之体性。第一，一切法之法性，即如是性安住之自性，于彼即是能取所取二者，或者于二谛，心识无有分别，且以言语亦无法于任何边或方式宣说之法性，乃为极安住之故。又，究竟者，乃是通达二谛无别一味，诸佛之智慧如实照见，且于学道位有随顺彼者。第二，由获得无分别之智慧无有显现之自性，如是于无分别之根识，显现能取所取二者１，以及于彼二取显现执着，而有分别之 a心识如何显现，即于彼如是显说，即内在之宣说，或者２心识于能取所取而分别，３眼等内在之根４，以及色等外境，５眼识等之识，６共同之器世间显现，此等一切皆悉隐没而无有，故彼以任何亦无有差别之如是性，显现一味，即是于空性二取隐没也。是故，如是宣说之六义，乃次第为，根等之识不可观察１，言语不可宣说２，识生起之处或所依无有３，无有显现为境４，且无有境之有境识５，无有共同所依器之处所６，如是即是宣说无分别智慧之体性，彼乃如来于经中所说，于此宣说也。如何如《宝积经》光护所问授记中说，光护，恒常之此乃一边。无常之此乃二边。二边之中间为何，即是不可思议，不可宣说，非所依，无显现，识
English
The way to generate gradually in the continuum is similar to what is said in the samadhi of obtaining warmth, etc. Fourth, entering into its nature is to be known in three ways: the nature of the dharma abiding in its own nature, the nature of not attending to it, and the nature of attending to it. First, the nature of all dharmas, the very nature of suchness abiding, in which there is no distinction in mind between the two apprehenders or the two truths, and the dharma that cannot be expressed in any way or manner by speech, is the ultimate abode. Moreover, the ultimate is the understanding that the two truths are inseparable and of one taste, which the wisdom of the Buddhas sees as it is, and there is conformity to it on the path of learning. Second, from obtaining the non-conceptual wisdom without appearance, thus in the non-conceptual root consciousness, the appearance of the two apprehenders 1, and clinging to that dualistic appearance, with conceptual a mind, how it appears, thus it is manifestly expressed, that is, the inner expression, or 2 the mind distinguishes between the apprehended and the apprehender, 3 the inner faculties such as the eyes 4, and the external objects such as forms, 5 the consciousnesses such as eye consciousness, 6 the common vessel world appears, all of these completely disappear and are non-existent, therefore that which is not distinguished by anything, the suchness appears as one taste, that is, the dualistic appearance disappears in emptiness. Therefore, the six meanings just explained are in order: the consciousness of the senses and so on cannot be examined 1, cannot be expressed by speech 2, the place or basis where consciousness arises is non-existent 3, there is no appearance as an object 4, and there is no object-possessing consciousness 5, there is no common basis, the place of the vessel 6, thus it is the explanation of the nature of non-conceptual wisdom, which the Tathagata said in the sutras, and is explained here. How is it said in the prophecy of the Light Protector's question in the Jewel Heap Sutra? Light Protector, this which is called permanent is one extreme. This which is called impermanent is two extremes. What is in the middle of the two extremes is inconceivable, inexpressible, not a basis, without appearance, consciousness.