Tibetan
དེ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་དེ་དེ་བཞིན་འཇལ་བ་ཚད་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡུལ་ཤེས་བྱ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་དེ་ཡང་མི་རྟག་སྟེ་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་གི །རྟག་པ་ཡིན་ན་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པས་སྟོང་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པར་ངེས་པས་ན་རྣམ་མཁྱེན་ནི་རྟག་པར་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ་མི་རྟག་པར་འགྲུབ་ལ། དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་། དངོས་མེད་ལ་རྟག་པར་བཏགས་ཀྱང་རྟག་རྒྱུའི་གཞི་མེད་པས་རྟག་པ་མཚན་ཉིད་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚུལ་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་ཅན་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་གནས་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལ་བློ་མ་སྦྱངས་པའི་ཐེག་པ་ཐུན་མོངས་པའི་ངོར་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལས་གཞན་དུ་འཆར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྣམ་མཁྱེན་རྟག་པར་འགྲུབ་སྟེ། དེ་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པའི་ཤེས་བྱ་སྐད་ཅིག་མར་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་རིམ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་སོགས་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་དོར་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། གནས་ ཚུལ་དོན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བའང་མེད་ན། དེས་བརྩམས་པའི་དུས་ཀྱི་གོ་རིམ་སོགས་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་རང་ངོའི་སྣང་བ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མུ་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་དེ་བཞིན་དུ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པ་ན། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཞིང་། གནས་མ་གྱུར་པའི་སྐབས་ན་ཡང་སེམས་ཀྱི་གཤིས་སམ་ཆོས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱིའི་ཁྱད་མེད་པར་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་ལ། འགྱུར་བཅས་གློ་བུར་འབྲལ་རུང་གི་དྲི་མ་གང་དག་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དང་། འཁོར་འདས་དང་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པའི་མི་མཉམ་པ་འདི་ནི་གནས་མ་གྱུར་པའི་གཉིས་སྣང་ཅན་ལ་དེ་ལྟར་བསླུ་མེད་བསྙོན་མེད་དུ་སྣང་ཡང་། གཤིས་ལ་སྐྱེ་འགག་དང་གཉིས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་གནས་པ། དེའི་ངང་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་དང་
Chinese
对于存在的事物，如实衡量它的就是量。它的对境所知是无常的缘故，衡量的量也是无常的，因此是次第产生的。如果是常法，因为以量成立了它没有作用的能力，所以确定它空无衡量对境等一切作用，因此遍知是常法就极不合理，而是成立为无常。同样，一切事物都是无常的，对于非事物假立为常法，也没有常法的因，因此任何常法的自性法都无法找到。这种道理，对于外道和没有修习不可思议法性体性的共同乘来说，必须这样成立。因为对于阿赖耶识来说，没有其他显现方式。然而，如果从完全转依的智慧的观察角度来说，遍知是成立为常法的。因为作为它无常的成立方式的所知刹那生灭，以及有境智慧也是刹那次第产生等，只是对于没有转依者来说是那样显现而已。实则并非如实成立，因为任何法也不是一刹那产生的，更何况由它引发的时间顺序等没有成立呢？例如，梦中自现的显现，虽然显现出无始无终的时间和无边无际的方分，但实际上并非如此成立。因此，法性无生灭的意义，在究竟的完全转依的智慧中，是能知和所知无别的智慧之身。即使在没有转依的时候，心的体性或法性俱生本具的光明也是不变的缘故，无有先后差别，称为自性安住的种性。哪些有变化的、突发的、容易分离的垢染，刹那生灭次第产生，以及轮回涅槃和好坏等不平等，对于没有转依的二取者来说，虽然是那样真实不虚地显现，但在体性上没有成立生灭和二法，而是安住于大平等中。在那之中，方分和
English
That which measures an existing thing as it is, is valid cognition. Since its object of knowledge is impermanent, the measuring valid cognition is also impermanent, and thus arises sequentially. If it were permanent, it would be established by valid cognition as devoid of the ability to perform functions, and therefore it would be certain to be devoid of all actions such as measuring objects. Therefore, it is extremely unreasonable for omniscience to be permanent, and it is established as impermanent. Similarly, all things are impermanent, and even if non-things are falsely labeled as permanent, there is no basis for permanence, so no characteristic of permanence can be found. This reasoning must be established in this way for outsiders and common vehicles who have not trained their minds in the nature of inconceivable dharmata. Because for the alaya-consciousness, there is no other way to appear. However, if we consider the perspective of the wisdom of complete transformation, omniscience is established as permanent. Because the objects of knowledge that arise and cease momentarily, which are presented as proof of its impermanence, and the subject-wisdom also arise sequentially in moments, etc., are merely appearances to those who have not completely transformed. In reality, it is not established as such, because no dharma arises in a single moment, let alone the temporal order initiated by it being established. For example, in a dream, the appearance of one's own mind seems to have endless temporal and spatial dimensions, but it is not established as such. Therefore, the meaning of dharmata being without arising and ceasing, in the ultimate wisdom of complete transformation, is the wisdom-body of inseparable knower and known. Even when not transformed, the luminosity of the mind's nature or dharmata, which is co-emergent and self-luminous, is unchanging. Without any difference between before and after, it is called the naturally abiding lineage. The changing, sudden, and easily separable stains that arise and cease momentarily in sequence, and the inequalities such as samsara and nirvana, good and bad, appear to the dualistic mind that has not transformed as true and undeniable. However, in the essence, arising and ceasing and duality are not established, but it abides in great equality. Within that, spatial dimensions and
Tibetan
དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་འུབ་ཆུབ་ཅིང་། དེ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་། དུས་གསུམ་གྱི་འགྱུར་བས་སླད་དུ་མེད་པས་ན་དེ་ལ་རྟག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་ཅིས་མི་གདགས་ཏེ། ཡོད་པ་གང་ཞིག་སྐད་ཅིག་གི་སྐྱེ་འགག་ཅན་མིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཅན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་དངོས་མེད་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་པར་ཆོས་ཉིད་དེའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་དེ་འགྱུར་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་གིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁོངས་སུ་སྤྲིན་འདུས་ཀྱང་། སྤྲིན་གྱི་ཁོངས་སུ་ནམ་མཁའ་མི་འདུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོ་དབྱིངས་འོད་གསལ་བའི་གཤིས་དེ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གིས་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་ལྷན་སྐྱེས་སུ་གནས་ཀྱང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཅན་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ན། དྲི་མ་དེ་སེལ་བྱེད་ལམ་ལྔས་བསྡུས་པའི་སྤང་རྟོགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་དེ་ཐོབ་པ་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཤིས་སུ་རོ་མཉམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཐོབ་བོ། །འོན་ཀྱང་ཚུལ་དེས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་ཆོས་སྐུ་དེ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུར་སོང་བ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་ལས་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་གནས་མ་གྱུར་པའི་སྣང་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བར་ཟད་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའམ། གཟོད་མ་ ནས་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སོགས་ཟབ་མོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་འདི་དག་སའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་པར་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ན་ཕལ་པས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། འོན་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ཆེས་སྐྱེས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ལུང་བསྟན་ཐོབ་པ་དང་མཚུངས་པར་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་འདི་ལ་མོས་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་རྟག་པར་བལྟས་ན་བསོད་ནམས་འབྱུང་སྟེ། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་རིག
Chinese
一切时势的变迁都包含在内，那是圣者们各自自证智慧的境界。由于三时的变迁无法追溯，为何不对其施以大常之名？因为任何存在都不是刹那生灭的。如此一来，所有变化的事物以及非事物如虚空等，所有方时所知之事物都平等地包含在法性之中。然而，法性并非被任何变化的事物等法所包含。例如，云聚集在虚空中，但虚空不会聚集在云中。因此，法性大平等性，虚空光明的本性，以自生智慧唯一，自然遍布一切事物而俱生存在。然而，对于具有突发污垢者，当其自性未显现时，通过消除污垢的五道所包含的断证力量，获得无有能知与所知分别的大智慧时，自生智慧，所有不变的所知，在法性的本性中平等，不作意而毫不费力自然成就地了知，获得一切相智的智慧。然而，以那种方式，自生智慧不会从因中产生，而是真正地，突发离垢的法身成了离垢的果。看似从因中新产生，也只是在未转变的状态中显现而已。在真正的意义上，法性的自性，法身的体性，无有生灭，一切法从初始就显现成平等性而证悟，或者从初始 就寂灭涅槃，自性光明等等，这些甚深经部的究竟密意，即使是地上菩萨们也难以思议，何况是凡夫俗子呢？然而，如果如理生起信心，就会像获得不退转的授记一样受到赞叹，因此应当信受这种道理。如是观待如来智慧之身恒常，则能生福德。在《寂静决定神变三摩地经》中说：文殊师利，
English
All changes of time are encompassed, and that exists in the realm of the self-cognizant wisdom of the noble ones individually. Since the changes of the three times cannot be traced back, why should it not be given the name of great permanence? Because whatever exists is not momentary arising and ceasing. Thus, all changing things and non-things such as space, all knowable things of direction and time, are equally contained within that Dharma-nature. However, that Dharma-nature is not contained by any changing things or other dharmas. For example, clouds gather in the sky, but the sky does not gather in the clouds. Therefore, the Dharma-nature, the great equality, the nature of the luminous expanse, exists co-emergent, naturally pervading all things with the unique self-born wisdom. However, for those with sudden defilements, when their own nature has not manifested, through the power of abandonment and realization contained in the five paths that eliminate defilements, when that great wisdom without distinction between knower and known is attained, the self-born wisdom, all unchanging knowable things, are equal in the nature of Dharma-nature, effortlessly and spontaneously knowing without conceptualization, and the wisdom of omniscience is attained. However, in that way, self-born wisdom does not arise from a cause, but truly, the Dharma-body free from sudden defilements becomes the result of freedom. What appears to arise newly from a cause is merely an appearance in a state that has not transformed. In the true sense, the nature of Dharma-nature, the essence of the Dharma-body, is without arising or ceasing, and all dharmas are enlightened from the beginning as the manifestation of equality, or from the beginning are peaceful, nirvanic, naturally luminous, etc. These ultimate intentions of the profound sutras are difficult for even the bodhisattvas on the bhumis to contemplate, let alone ordinary people. However, if faith arises properly, it is praised as being similar to receiving a prophecy of non-retrogression, therefore one should have faith in this principle. If the wisdom body of the Tathagata is viewed as permanent in that way, merit will arise. In the Sutra of Samadhi called "The Magical Display of Perfect Tranquility," it says: Manjushri,