Tibetan
བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྟོང་ཐུན་ཆེན་མོ་སེང་གེའི་ང་རོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྟོང་ཐུན་ཆེན་མོ་སེང་གེའི་ང་རོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་སྟོང་ཐུན་ཆེན་མོ་སེང་གེའི་ང་རོ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་བེ། གདོད་ནས་དྲི་མེད་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི། །ངེས་དོན་འཇམ་དཔལ་དཔའ་བོའི་བདག་ཉིད་དུ། །ངེས་པའི་རིགས་ལམ་རལ་གྲིའི་རྣོ་རྒྱུན་གྱིས། །ཀུན་རྨོངས་སྲིད་པའི་དྲ་བ་རྣམ་པར་གཅོད། །དེ་ལ་འདིར་དུས་གསུམ་གཤེགས་པའི་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གི་སྙིང་པོ་དགོངས་པའི་མཐིལ། མདོ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ཀྱི་གནད་གཅིག་པུ་ནི་ཀུན་ཁྱབ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང་། ཚུལ་འདི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚན་མོའི་གཟུགས་ལྟར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་དཀའ་བར་གསུངས་ན་ཕལ་བས་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡང་སྟོན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུང་གི་སྐབས་ལ་ལར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་གསལ་བར་མཛད། ལ་ལར་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ ལྡན་དུ་བསྟན་པའི་ཆ་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་མཛད་དེ། དེ་གཉིས་འགལ་མེད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དགོས་ཀྱང་། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་གནད་ཟབ་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་མ་རྙེད་པའི་དབང་གིས་ལ་ལས་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པའི་རྟག་པར་བལྟ། ལ་ལས་ནི་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་ལ་བཟུང་ནས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྲལ་མེད་ཡེ་ལྡན་དུ་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཆད་ལྟ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པར་གྱུར་ནས། སོ་སོའི་ཞེ་འདོད་གྲུབ་ཏུ་རེ་བའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཅ་ཅོ་སྣ་ཚོགས་རྒྱ་མཚོ་འཁྲུགས་པ་ལྟར་སྒྲོགས་ན་ཡང་། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ཟིན་པའི་སྐལ་བཟང་དག་ནི་བདུད་རྩིའི་བཅུད་བཟང་སྙིང་ལ་སིམ་པ་ལྟར་སྟོང་པའི་དབྱིངས་དང་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འགལ་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་ངང་ནས་སྣང་སྟོང་གང་ རུང་གི་མཐའ་ལ་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་ཞི་གནས་གནས་པ་རྣམས་འདི་སྐད་དུ་སྨྲའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཀའ་ཚད་མ་ནི་མི་བསླུ་བའི་ལུང་ཡང་དག་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་མི་བསླུ་བ་ངེས་པ་ལ་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པས་ལུང་རྣམ་དག་ཏུ་ངེས་པ་སྤྱིར་བཏང་། ཁྱད་པར་གཞུང་དེའི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་བསྟན་དོན་ལ། རིག་པས་གནོད་པ་མེད་ཅིང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པའི་དོན་དུ་བཟུང་དགོས་ཀྱི། ལུང་གི་དག་བྱེད་རིགས་པ་བོར་ནས
Chinese
如来藏大空性狮子吼。 如来藏大空性狮子吼。 如来藏大空性狮子吼安住。 那摩咕噜贝。本来无垢心之法性者，即是胜义文殊勇士之体性。以决定之理路利剑之锋芒，彻底斩断普众愚昧之有寂之网。于此，三世诸佛之语精华，意之精髓，显密一切法之要点，即是遍在之如来藏。此理甚深，十地大自在者亦如夜间之物般难以如实证悟，何况凡夫？如来善逝于说法之时，有时以宣说空性之门，明示如来藏之体性；有时以宣说力等功德本具之分，明示如来藏之自性。然二者需无违双运，然因未信解二谛无别之甚深要义，故有人视如来藏为非空性之常有；有人执着于仅是空性，而将身与智慧之功德视为不可分割之本具，堕入断见诽谤之境。各自期望己见成立，争论之声如海涛般喧嚣。然得上师口诀加持之幸运者，如甘露精华沁入心田，于空性之界与光明智慧无违双运之义生起信解，安住于止观，不执着于有无之边，如是宣说。 总而言之，如来之语是可信之量，是无欺之真实语。然为确定其不欺性，需经三番审查，方可确定其为清净之语。一般而言，特别是对于该论典字面意义所表达的含义，若无理性之妨害，且有正确之论证，则应取其确定之义。若舍弃能使圣言清净之理智，
English
The Great Emptiness of the Tathagatagarbha: The Lion's Roar. The Great Emptiness of the Tathagatagarbha: The Lion's Roar. The Great Emptiness of the Tathagatagarbha: The Lion's Roar abides. Namo Gurave. The very nature of mind, primordially stainless, is the essence of the definitive meaning, the heroic Manjushri. With the sharp edge of the sword of definitive reasoning, it utterly severs the net of samsara, the ignorance of all. Here, the essence of the speech of all the Buddhas who have gone to the three times, the heart of their intention, the single key point of all the teachings of Sutra and Tantra, is none other than this all-pervading Tathagatagarbha. This principle is so profound that even the great masters of the ten bhumis find it difficult to realize as it is, like a form in the night. What need is there to mention ordinary people? When the Teacher, the Sugata, spoke, sometimes he clarified the essence of the Tathagatagarbha by means of teaching emptiness. At other times, he clarified the nature of the Tathagatagarbha from the aspect of teaching that qualities such as strength are primordially present. Although it is necessary to combine these two without contradiction, because of not having faith in the profound key point of the inseparability of the two truths, some see the Tathagatagarbha as permanent, not empty in essence. Others grasp only emptiness and remain in the realm of nihilistic slander, where the qualities of body and wisdom cannot be placed as inseparably primordially present. Although they proclaim various arguments of affirmation and negation, hoping to establish their own views, like the roaring of the ocean, those fortunate ones who are blessed by the oral instructions of the Lama, like the essence of nectar seeping into their hearts, have faith in the meaning of the union of emptiness and luminous wisdom, without contradiction, and those who abide in peace, free from clinging to either appearance or emptiness, speak thus. In general, the words of the Tathagata are a valid authority, a true statement that does not deceive. However, in order to determine that it is not deceptive, it must be purified by three examinations in order to determine that it is a pure statement. In general, and especially for the meaning expressed by the literal meaning of that text, it is necessary to take the definitive meaning if there is no harm from reason and there is a correct proof. If one abandons the reason that purifies the sacred word,
Tibetan
། གང་གཤད་པ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་ཙམ་ཁོ་ནས་མི་ཆོག་སྟེ། སྤྱིར་ལུང་ལ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་། ལུང་ཡང་དག་ལའང་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་བསྙོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་སྐྱེས་ཐོས་བསམ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་འཇུག་བྱའི་གནས་རྣམས་ཚད་མ་གསུམ་གྱིས་ངེས་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ལྡོག་མེད་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་འབྱུང་གི་གཞན་དུ་རང་གི་ཚད་མས་མ་ངེས་ཤིང་གཞན་རྒོལ་བའི་ངོར་སྒྲུབ་པར་མ་ནུས་ན། ཤ་ཟ་བསྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་ཅིག་གིས་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཤ་ཟ་ཡོད་ཅེས་དམ་བཅའ་བ་དང་འདྲ་བས་ཚིག་དེ་འདྲས་རང་གཞན་ལ་ཡིད་ཆེས་སྐྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་རིགས་ལམ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་སྐྱེ་བོ་མཁས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། རིགས་པས་གྲུབ་ན་རྒོལ་བའི་ལྕེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུང་ངུར་འགྱུར་ཞིང་རང་ གི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དང་སྤྲོ་བ་ལྡོག་མེད་དུ་སྐྱེས། རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པའི་ལམ་དེ་སྨྲ་བ་མང་པོའི་ཇི་ལྟར་བརྒྱན་ཀྱང་ཀླན་ཀའི་ཚོགས་ལུ་མའི་ཆུ་ལྟར་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདིར་རྒྱལ་བ་དང་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་བརྒྱུད་པར་བཅས་པའི་ལམ་སྲོལ་རྟོག་གེས་མ་དཀྲུགས་པ་ལ་ཞུགས་ནས། ཕྱོགས་སུ་ཞེན་པ་བོར་ཏེ་གཟུ་བོའི་བློས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རྣམ་གཞག་བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་དག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་རིགས་པ་རྣམ་དག་ལ་གཞལ་བ་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པའི་བདེན་གྲུབ་རྟག་པ་དང་། ཡོན་ཏན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་དུ་འདོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ་གནོད་བྱེད་མཐོང་ཞིང་། ངོ་བོ་སྟོང་པ་དང་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་གྱི་སྙིང་པོ་འགྲོ་བའི་ཁམས་ན་ཡོད་པ་ལ། གནོད་བྱེད་མེད་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལ་དང་པོ་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གང་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང་། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང་། །རིགས་ཡོད་ཕྱི་རན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་རིགས་པས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། གཞན་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་རང་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་གཉིས། དང་པོ་བོད་སྔ་རབས་པ་རྣམས་རྫོགས་སངས་སྐུ་འཕྲོ་བ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུས་ཡུལ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཙམ་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་རྐྱང་ཙམ་དུ་རིགས་འདྲ་བ་དང་། རིགས་ཡོད་ཅེས་སངས་རྒྱ་རུང་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་བཤད་ནས་རྒྱུད་བླ་མའི་གཞུང་གི་སྙིང་པོ་འདིའི་ཐད་ནས་གནད་མ་བསླང
Chinese
仅仅相信所说的话是不够的，因为一般来说，圣言有正确和相似之分，而正确的圣言也有需要解释和不需要解释的区别，这是不可否认的。因此，凡夫俗子通过闻思断除增益，对于那些能够通过三种量确定所要进入之处，会产生不可逆转的信任；否则，如果不能通过自己的量确定，也不能在驳斥他人的场合进行论证，那就好比一个食肉鬼徒劳地声称眼前的这个地方有食肉鬼一样，这样的话语无法使自己和他人产生信任。因此，说出符合正确理路的话语是智者的行为，如果通过理证成立，那么反驳者的舌头自然会变短，并且会不可逆转地产生对自己的立场的执着和喜悦。如果不能通过理证成立，那么无论用多少言语来装饰，争论之声都会像芦苇丛中的水一样增长。在此，进入到没有被论理搅乱的胜者和伟大佛子们的传承之道，放弃宗派偏见，以公正之心来衡量那些关于如来藏的论述，就会发现，认为如来藏是本体不空、真实成立、常恒，以及认为它是没有功德的断灭空，这两种观点都没有成立的理由，并且能看到危害；而对于本体是空性，自性具有本来就有的功德的如来藏存在于有情众生的界中，则能看到没有危害，并且有正确的成立理由。其中，首先，什么是如来藏存在于有情众生相续中的成立理由呢？《大乘经庄严论》中说：“圆满佛陀身，是因其放射，以及真如无差别，和具有种姓之故，一切有情众，恒时具佛藏。”对于所说的意义，以理智进行抉择，分为讲述他宗观点和正确地安立自宗观点两种。首先，西藏的早期学者们将“圆满佛陀身放射”解释为智慧法身遍布一切处，将“真如无差别”解释为仅仅是与空性相同，将“具有种姓”解释为仅仅是能够成佛，因此没有把握住《经庄严论》这部论典的要点。
English
It is not enough to merely believe what is said, because in general, there are correct and seemingly correct scriptures, and even among the correct scriptures, there are those that need interpretation and those that do not, which is undeniable. Therefore, ordinary beings, having severed their attachments through hearing and thinking, will develop irreversible trust in those places they enter that can be ascertained by the three valid cognitions; otherwise, if they cannot ascertain it through their own valid cognition, nor can they prove it in the face of opponents, it is like a flesh-eating demon vainly asserting that there is a flesh-eating demon in this place before him, and such words cannot inspire trust in oneself or others. Therefore, speaking in accordance with correct reasoning is the way of wise people, and if it is established by reason, the tongue of the opponent will naturally become short, and attachment and joy in one's own position will arise irreversibly. If the path cannot be established by reason, no matter how much it is adorned with many words, the multitude of disputes will increase like the water in a reed thicket. Here, entering the tradition of the victorious ones and great bodhisattvas, which has not been disturbed by logic, abandoning sectarian bias, and measuring those presentations of the Tathagatagarbha with an impartial mind, one will find that the view that the Tathagatagarbha is inherently non-empty, truly established, and eternal, and the view that it is a nihilistic emptiness devoid of qualities, both lack reasons for establishment and one sees harms; while for the Tathagatagarbha, whose essence is emptiness and whose nature is primordially endowed with qualities, existing in the realm of sentient beings, one sees that there are no harms and that there are correct reasons for establishment. Among these, first, what is the reason for establishing that the element of the Tathagatagarbha exists in the continuum of sentient beings? The Great Vehicle Sutra Ornament says: "The body of the perfectly enlightened one, because it radiates, and because the suchness is undifferentiated, and because of having the lineage, all sentient beings constantly possess the Buddha-nature." Regarding the meaning of what is said, to determine it with reason, there are two aspects: stating the views of others and correctly establishing one's own views. First, the early Tibetan scholars explained "the body of the perfectly enlightened one radiates" as the wisdom Dharmakaya pervading all places, explained "the suchness is undifferentiated" as merely being the same as emptiness, and explained "having the lineage" as merely being able to become a Buddha, and therefore did not grasp the essence of this treatise of the Sutra Ornament.