Tibetan
་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་མདོ་ བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས་པས་ན། རང་བཞིན་གནས་རིགས་འདི་འདུས་མ་བྱས་སུ་འདོད་པ་ལས་འོས་མ་མཆིས་ལ། འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཕན་ཆོད་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་གཞན་བསྐྱེད་ནས་རང་ཉིད་འགགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མི་འཐད་པས་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་བྲལ་འབྲས་སུ་ཁས་ལེན་པ་ལས་འོས་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ཡིན་པར་བྱམས་ཀླུས་གསལ་པོར་གསུངས་ཕྱིར་རང་ལུགས་ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས་ལ་རིགས་སུ་འདོད་ཅིང་། དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིན་ལ་དེའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དང་། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེ་ཞིང་འགག་པར་སྣང་བའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དབྱིངས་ཀྱི་གཤིས་ལ་དེ་གོས་པ་ཡོད་མ་མྱོང་པས་འཁོར་བ་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་དག་ཅིང་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འོད་གསལ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམས་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གནད་འདིས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་བས་ན་རིགས་པ་དང་པོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སྐུ་མཐར་ཐུག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོན་ཏན་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སྔོན་ཐ་མལ་པ་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་དུ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་དེ་ལས་ཕྱིས་གསལ་བའམ་འཕྲོ༷་བའམ། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ན་ད་ལྟ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དང་། འདིས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པའི་འཐད་པ་ནི། ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་སེམས་ཅན་ཡོད་ན་སེམས་ལ་སངས་རྒྱ་རུང་གི་རིགས་ཡོད་པས་ཁྱབ་ཅིང་། རིགས་གཏན་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁམས་ཡོད་ན་ནི་ལས་བྱས་པས་སོགས། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ལྟར་འཐད་པ་བསྟན་པ་དེས་ཞིང་ས་ལ་ལོ་ཏོག་སྐྱེ་རུང་ལྟར་སེམས་འདི་སངས་རྒྱ་རུང་གི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་གྱི་རིགས་ཁྱད་པར་བ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། འགྲུབ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཏེ། འདུས་བྱས་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་མིན་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ མདོ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་ལུང་དང་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིག
Chinese
经和论典中说，具备二种清净的自性身会转变成法身，因此，除了认为自性住种姓是非造作之外，别无选择。既然是非造作，那么它就不应该以自己的自性产生其他果，然后自己灭亡，因此，除了承认法身的功德是离系果之外，别无选择。慈氏和龙树已经清楚地说明了这一点，因此，自宗认为法界非造作是种姓。那个法界本身就是一切法的实相，它的体性是不生不灭的，并且安住于显空无别的自性中，不落于任何一方。像这样，显现生灭的造作法，因为不像显现那样成立，所以法界的体性从未被它沾染，因此，轮回的因果本来就是清净的，并且以自性任运成就的光明无漏的显现，与不离不合的关键，必须毫不颠倒地认识如来藏的道理。因此，第一种理路是，圆满正等觉佛陀的究竟身，法身的功德与虚空相等，像这样，以前是具有一切束缚的凡夫的相续，后来显现或增长或显现出来，因此，现在就说众生的相续中有如来藏。这是要证成这一点。那么，这是如何成立的道理呢？从共同和不共同两种来说。第一，如果存在显现智慧法身的有情，那么就遍及于心有成佛之种姓。因为对于完全没有种姓的人来说，那样是不合理的。如经中所说：如果存在界，那么通过造作等。第二，显示那样合理，就像土地能够生长庄稼一样，即使成立了这个心只是能够成佛的因，那么，如何成立佛陀的功德本来就具有的特殊种姓呢？能够成立，因为诸佛薄伽梵都是以非造作而完全区分的自性智慧身，而不是具有造作无常的自性，这是通过涅槃经等了义经的教证和理证来成立的。种姓。
English
The sutras and treatises state that the essence of the two purities will transform into the Dharmakaya. Therefore, there is no choice but to consider the naturally abiding lineage as unconditioned. Since it is unconditioned, it should not produce other fruits with its own essence and then perish itself. Therefore, there is no choice but to admit that the qualities of the Dharmakaya are the results of separation. Maitreya and Nagarjuna have clearly explained this, so our own school considers the unconditioned Dharmadhatu as the lineage. That Dharmadhatu itself is the reality of all dharmas, its nature is unborn and undying, and it abides in the nature of the inseparability of appearance and emptiness, without falling into any side. Like this, the conditioned phenomena that appear to arise and cease, because they do not exist as they appear, the nature of the Dharmadhatu has never been tainted by them. Therefore, the cause and effect of samsara are originally pure, and with the key of the spontaneously accomplished luminosity and stainless appearances that are inseparable, one must recognize the doctrine of the Tathagatagarbha without any inversion. Therefore, the first reasoning is that the ultimate body of the perfectly enlightened Buddha, the qualities of the Dharmakaya are equal to space. Like this, the continuum of an ordinary person who was previously full of all bonds, later appears or increases or manifests, therefore, now it is asserted that there is the Tathagatagarbha in the continuum of sentient beings. This is to prove this. So, how does this reasoning work? From the two aspects of common and uncommon. First, if there are sentient beings who manifest the wisdom Dharmakaya, then it pervades that the mind has the lineage of being able to become a Buddha. Because for those who have no lineage at all, that is unreasonable. As it is said in the sutras: If there is a realm, then through fabrication, etc. Second, showing that it is reasonable like the land can grow crops, even if it is established that this mind is only the cause of being able to become a Buddha, then how can the special lineage that originally possesses the qualities of the Buddha be established? It can be established, because the Buddhas, the Bhagavat, are all the wisdom bodies of the nature completely distinguished by the unconditioned, not having the nature of conditioned impermanence, this is established by the scriptural statements and reasoning of the definitive meaning sutras such as the Nirvana Sutra. Lineage.
Tibetan
ས་པ་ཡང་། གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རོ་མཉམ་པའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་གསར་དུ་འདུས་བྱས་པའི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་པ་དང་། འགྱུར་བའི་ཟུག་རྔུ་མ་སྤངས་པར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་བཅས་ཤིང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ལ་མི་རྟག་པར་བལྟ་བའི་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བས་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདུས་མ་བྱས་དང་རྟག་པ་དམ་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚུར་མཐོང་གི་ངོར་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཤེས་པ་ཉི་ཚེ་བ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཁྱབ་པས་འདུས་མ་བྱས་མི་སྲིད་ཀྱང་། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རོ་གཅིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ཁྱབ་མཁའ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་གདངས་འོད་གསལ་མི་འགྱུར་བའི་ངང་དེར་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་འུབ་ཆུབ་པས་ན་དེའི་ངོ་བོ་ལ་སྐྱེ་འགག་ཡེ་ནས་མེད་པར་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། འགྱུར་ མེད་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ན། དེ་ནམ་ཞིག་མངོན་དུ་འགྱུར་རུང་གི་རྒྱུད་ན་ད་ལྟ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྲི་གང་དང་བྲལ་བར་བཞུགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་བྲལ་མ་བྲལ་གྱིས་སྣང་ཚུལ་ལ་མངོན་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་ཡོད་ཀྱང་། གནས་ཚུལ་ལ་སྔ་ཕྱིར་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏིལ་ཙམ་མེད་དེ། འགྱུར་མེད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་འོད་གསལ་བའི་དབྱིངས་ལ་འཁྲུལ་པས་གོས་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅེས། མ་འཁྲུལ་པ་གཤིས་ཀྱི་རང་གདངས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྟོབས་སོགས་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྲལ་མེད་དུ་གནས་ཏེ་ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་དང་སྙིང་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ཡང་གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་གནས་སོགས་ཀྱི་རིགས་པའི་གནོད་པ་སྟོན་པ་ནི་ཕྱོགས་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་རིགས་པ་འདི་ནི་འབྲས་དུས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་གསལ་བའི་རྟགས་ཀྱིས་རྒྱུ་དུས་ཀྱི་རིགས་ཡོན་ཏན་ཡེ་ལྡན་ཅན་ཡོད་པ་བསྒྲུབ་ པ་སྟེ། གནས་ཚུལ་ལ་སྔ་ཕྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་ལྟོས་ནས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བཞག་དགོས་པའི
Chinese
而且，如果说与原始法界无二无别的圆满究竟果位——遍知智慧，是由因缘新造作的无常法，那就成了不是自生智慧，且未舍弃流转痛苦之垢染等过失，并且会产生将金刚身视为无常的极大过患。因此，无二智慧之身应被视为非造作和常恒。如此，在凡夫俗见的视角下，由于无常遍及有限的对境之识，故非造作是不可能的。然而，智慧与所知融为一体，遍布虚空的虚空金刚持则与之不同，因为在非造作的自性光明、不变的境界中，轮回与涅槃的一切法皆圆满具足，因此，其自性本无生灭，是究竟的决断智慧所成就的缘故。如是，究竟法身的智慧，与遍布一切有寂的等性，以及非造作和不变的胜义自性，皆由教理所成立。那么，何时才能显现呢？在可显现的相续中，从现在起，智慧法身的自性，便以法性的方式，无增无减地安住着。虽然由于暂时性的垢染，显现与不显现会有所不同，但就实相而言，前后好坏的差别丝毫没有，因为是不变的非造作自性之故。如是，在非造作的光明界中，没有被错乱所染污，而是自性清净。未错乱的本性自光中，任运成就的力量等果法功德无离无合地存在着，犹如太阳和光芒一般。因此，心和心髓的智慧是法相和法性，而佛和众生也是就实相和显现的权衡而宣说的，所以，宣说因中住果等理证的妨害，只是因为没有理解方向而已。如是，此理证是通过果时法身显现的征兆，来证明因时具有的种性功德，虽然就实相而言，没有前后因果，但就显现而言，必须观待而安立为因果。
English
Moreover, if it is said that the ultimate fruit of enlightenment, the omniscient wisdom that is non-dual with the primordial dharmadhatu, is an impermanent phenomenon newly created by causes and conditions, then it would not be self-originated wisdom, and it would be tainted with the faults of not having abandoned the impurities of suffering in samsara. Furthermore, there would be a great fault of viewing the vajra body as impermanent. Therefore, the body of non-dual wisdom should be regarded as uncreated and eternal. Thus, from the perspective of ordinary perception, since impermanence pervades the limited consciousness of objects, the uncreated is impossible. However, the wisdom that is one taste with knowledge and the knowable, the all-pervading Vajradhara of space, is different from that, because in the uncreated, self-radiant, and unchanging state, all phenomena of samsara and nirvana are perfectly complete. Therefore, its essence has no birth or cessation, and it is accomplished by ultimate discriminating wisdom. Thus, the wisdom of the ultimate dharmakaya is equal to the all-pervading existence and peace, and the uncreated and unchanging ultimate nature are established by scripture and reason. So, when will it manifest? In the continuum that can manifest, from now on, the nature of the wisdom dharmakaya abides in the manner of dharmata, without increase or decrease. Although there may be differences in manifestation due to the presence or absence of temporary impurities, in terms of reality, there is no difference between good and bad before and after, because it is the unchanging, uncreated nature. Thus, in the uncreated, luminous realm, there is no contamination by delusion, but it is naturally pure. In the unconfused, inherent self-radiance, the power of spontaneous accomplishment and other qualities of the resultant phenomena exist inseparably, like the sun and its rays. Therefore, the wisdom of mind and heart is the characteristic and the nature, and Buddhas and sentient beings are also taught in terms of the consideration of reality and appearance. Therefore, the presentation of logical harm such as the abiding of the result in the cause is simply due to not understanding the direction. Thus, this reasoning is to prove that the lineage of qualities that are inherently present at the time of the cause is demonstrated by the signs of the manifest dharmakaya at the time of the result. Although in terms of reality, there is no cause and effect before and after, in terms of appearance, it is necessary to rely on and establish cause and effect.