Tibetan
་དོན་མཐོང་ནས་བྱམས་པ་བདག་གིས་གཞུང་འདི་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་དོ། །གང་ཞིག་བཤད་བྱའི་བཀའི་ངོ་བོ། །གསུང་རབ་གང་ཞིག་བརྗོད་བྱ་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། རྗོད་བྱེད་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པའི་ཆོས་དང་ཉེར་འབྲེལ་ཞིང་། བྱེད་ལས་སྤང་བྱ་ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གསུང་དུ་གྱུར་པ། གཉེན་པོའམ་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་ཅིང་ཐོབ་པར་ ༤ མཛད་པ་ཡི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པ་གཞན་ནི་གསུང་རབ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཐུན་གུས་པས་བླང་ཚུལ་ལོ། །གཞུང་གང་ཞིག་བཤད་བྱའི་ཁྱད་པར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་གི་དོན་བརྗོད་བྱར་ལྷུར་ལེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་རང་བཟོ་མིན་པ་དང་། རྩོམ་པ་པོའི་ཁྱད་པར་རྙེད་བཀུར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་མེད་པ་ཡིད་ཆེས་དང་དོན་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ཅན་གྱིས་བཤད་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་ཐོབ་པའི་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ སྟེ་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དེ་ཡང་དྲང་སྲོང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་བཞིན་དུ་གུས་པས་སྤྱི་བོས་བླང་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ལ་གནོད་པ་སྤངས་ལ་གསུམ། །དག་ཐབས་ངེས་བཟུང་བསྟེན་པར་གདམས། །ཉམས་པའི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་སྟེ་སྤངས། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉམས་འབྲས་བུ་སྤོངས། །དག་ཐབས་ངོས་བཟུང་བསྟན་ལ་གཉིས། །རང་བཟོ་སྤོང་དང་ཕྱོགས་ཞེན་སྤོང་། །རང་བཟོ་སྤོང་ཚུལ། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་ཆེས་མཁས་པའི་གང་ཟག་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་ཇི་སྙེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཆོག་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ནི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་མིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་ཀྱིས་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་པར་བཞག་པ་ལ་མདོ་སྡེ༷་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དྲང་དོན་ལ་ངེས་དོན་དང་ངེས་དོན་ལ་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་བཟོས་འཆོལ་བར་བྱས་ཏེ་མི་དཀྲུགས་ཏེ། གལ་ཏེ་དཀྲུགས་པར་བྱས་ན་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལམ་གཞུང་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་ཉེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ ཟབ་མོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་
Chinese
了悟其义后，慈爱之我将此论著彻底阐明。 何为所说之圣言之体性？ 何为所说之经典，具备深广之大义？其能诠之语词与无垢之法紧密相连，其作用是舍弃三界所摄之所有烦恼，成为舍弃烦恼之圣言。对治或果，示现寂灭涅槃之利益，并使之获得，具备四种功德者，即是正士佛陀之语，与之相反者则非圣言。以顺缘恭敬受持之方式。 何为论著所说之差别？以唯一以佛陀教法之义为所说而着重，而非自创；作者之差别是无有贪图名利等散乱，由具足信心且善解义者所说；果之差别是为了获得解脱，方法之差别是与获得解脱之道相顺应，即具备四种功德之论著，也应如正士佛陀之教言般，恭敬地以头顶受持。 舍弃对法之损害有三：教诫依止清净之方便与确定之见解，认识衰败之因并舍弃，舍弃深奥之法衰败之果。 确定清净之方便有二：舍弃自创与舍弃偏执。舍弃自创之方式：因为没有比胜者佛陀更贤智之人存在于此世间，对于所有应知之事物，以及究竟实相之义，如实地如全知者所知般，他人无法如此了知，因此，伟大的正士佛陀亲自以各种方式安立了需诠释与不需诠释之理，对于任何经典，不可自作主张地混淆需诠释为不需诠释，或不需诠释为需诠释。若如此混淆，则会破坏能仁佛陀之教法或论著之安立，因此，这将会对神圣之法造成损害，是极其严重的过失。因此， 像这样揭示存在甚深如来藏，这也是非常甚深的
English
Having understood its meaning, I, the loving one, will thoroughly explain this treatise. What is the nature of the spoken word? Which scripture possesses the great meaning of profundity and vastness as its subject matter? Its expressive words are closely connected with the immaculate Dharma. Its function is to abandon all the afflictions encompassed by the three realms, becoming the word that abandons afflictions. The antidote or result, showing the benefit of peaceful Nirvana and enabling its attainment, whatever possesses these four qualities is the word of the righteous Buddha, and anything contrary to it is not scripture. The way to receive it with harmonious respect. What is the difference in what the treatise speaks about? Taking as its main concern the meaning of the Buddha's teachings alone, and not being self-made; the difference in the author is that it is spoken by someone who is free from distractions such as seeking gain and honor, who has faith and understands the meaning well; the difference in the result is that it is for the sake of attaining liberation, and the difference in the method is that it is in accordance with the path to attaining that, that is, a treatise possessing four qualities should also be respectfully received on the crown of one's head like the words of the righteous Buddha. Abandoning harm to the Dharma has three aspects: advising to rely on pure means and definite views, recognizing the causes of decline and abandoning them, abandoning the results of the decline of the profound Dharma. Determining pure means has two aspects: abandoning self-creation and abandoning bias. The way to abandon self-creation: because there is no one more wise than the Victorious Buddha himself in this world, for all that is to be known, and the ultimate reality of things, as the Omniscient knows them, others cannot know them in that way, therefore, the great righteous Buddha himself has established in various ways the principles of interpretation and non-interpretation, for any sutra, one should not arbitrarily confuse what needs interpretation with what does not need interpretation, or what does not need interpretation with what needs interpretation. If one confuses them in this way, then the teachings or treatises established by the Sage Buddha will be destroyed, therefore, this will cause harm to the sacred Dharma, which is a very serious fault. Therefore, to reveal that there exists such a profound Tathagatagarbha is also extremely profound.
Tibetan
བློ་ཅན་ལ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དྲང་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་བློ་རུ་གློ་བར་མ་ཆུད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་འོངས་པ་ན་མི་དཀྲུགས་སོ་ཞེས་རྒྱལ་ཚབ་ཆེན་པོའི་བཀས་སྤྲིང་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བཅུ་སྟེ་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །ཕྱོགས་ཞེན་སྤོང་ཚུལ། ཉོན་མོངས་པ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པར་བྱས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སོགས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། དེས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བརྙས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཀུན་ཀྱང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཞེན་ལྟས་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ལྟ་བས་བྱས་པ་དེས་ན་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཞེན་ལྟའི་སྟེ་ཞེན་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་མཁས་པའི་བློ་གྲོས་ནམ་ཡང་མི་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། སྦྱར་ན་ཡང་དག་པའི་གནས་ལས་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་ཅིང་ཡང་དག་པའི་གནས་ལ་བློ་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་བའི་ཉེས་པའང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་གོས་གཙང་མ་དྲི་མ་མེད་པས་དག་པ་ཚོན་ གྱིས་ཁ་དོག་རྣམ་པར་འགྱུར་བའམ་བསྒྱུར་དུ་རུང་གིས་སྣུམ་གྱིས་གོས་པ་ཡི་དྲི་མ་ཅན་དེ་ལྟ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཉམས་པའི་རྒྱུ་སྤང་དབྱེ་བ་མེད། །ཟབ་དོན་མི་ཤེས་པར་བློ་དམན་པའི་ཕྱིར་དང་། །རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་མ་སད་པས་དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཡོན་ཏན་མིན་པ་ལ་ཡིན་པར་རློམ་པའི་ལོག་པའི་ང་རྒྱལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་སྔ་མར་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པས་ལས་བསགས་པའི་བསྒྲིབས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲང་དོན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་ཅིང་ངེས་དོན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཟས་གོས་སོགས་རྙེད་པ་ལ་ཆགས་ཤིང་བརྐམ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་མིན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། འཇིག་ཚོགས་སོགས་ཀྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་སུན་འབྱིན་པ་ཡི་སྡིག་གྲོགས་ལ་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆོས་འཛིན་པའི་བཤེས་གཉེན་མ་བརྟེན་པར་དེ་ལ་ཞེ་འགྲས་ནས་རིང་དུ་བསྲིངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་དོན་ལ་མོས་པ་དམན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་བཅུ་པོ་དེས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཉམས་འབྲས་སུ་སྤོང་ཚུལ་གཉིས། །ངན་སོང་སྤོང་དང་འཁོར་བ་སྤོང་། །ངན་སོང་སྤོང་ཚུལ། ཇི་ལྟར་ན
Chinese
因为是对有智慧者而言，如同咒语般意义深邃。认为那是权宜之说，以自己的智慧无法理解为理由，为了未来不扰乱佛陀的教诲，所以由大译师的命令传达。为什么呢？因为将如来藏解释为权宜之说而舍弃的原因有十种，将在下文阐述。舍弃偏执的方式：被烦恼、无明等蒙蔽心智的众生，诽谤佛陀等圣者，轻蔑他们所说的正法等过失，都是因为执着于自己的恶劣宗派，被强烈的执着所驱使。因此，不要将智者的智慧与执着恶劣宗派的、沾染了恶劣执着之污垢的人混为一谈。如果混为一谈，就会有心从正确的方向偏离的过失，也有无法将心转向正确方向的过失。例如，干净无垢的衣服可以被颜料改变颜色，但被油污沾染的污垢却不能这样。退失的原因没有
English
Because it is for the wise, like the profound meaning of mantras. Thinking that it is expedient, using the reason that one's own wisdom cannot understand it, in order not to disturb the Buddha's teachings in the future, it was conveyed by the order of the great translator. Why? Because there are ten reasons for interpreting the Tathagatagarbha as expedient and abandoning it, which will be explained below. How to abandon bias: Beings whose minds are obscured by afflictions, ignorance, etc., slander Buddhas and other noble beings, and despise the Dharma they have spoken well. All these faults are caused by clinging to their own evil sects, driven by strong attachments. Therefore, do not mix the wisdom of the wise with those who cling to evil sects and are stained with the filth of evil attachments. If mixed, there will be the fault of the mind deviating from the correct direction, and also the fault of not being able to turn the mind to the correct direction. For example, a clean and spotless cloth can be changed in color by dyes, but not a stain covered with oil. There is no distinction in the causes of decline: Because of not understanding the profound meaning and having low wisdom; because of not awakening the potential for development, so not liking the pure white Dharma; because of relying on the wrong pride of considering non-merit as merit; because of accumulating obscurations by accumulating karma due to the lack of Dharma in previous lives; because of clinging to expedient teachings as ultimate meaning and abandoning definitive meaning; because of being attached to and craving for gains such as food and clothing, and speaking of non-Dharma; because of being controlled by views such as the view of the aggregates; because of relying on evil friends who slander the profound Dharma; because of not relying on virtuous friends who hold the Dharma, but instead harboring resentment and alienating them; because of lacking faith in the extremely profound meaning. These ten reasons cause Arhats to abandon the profound Dharma spoken by the Tathagatas, etc. There are two ways to abandon the results of the decline of the Dharma: abandoning the lower realms and abandoning samsara. How to abandon the lower realms: How is it?