Tibetan
་ནི་གསར་དུ་རྩོལ་བས་བྱས་པ་མིན་པ་དང་། སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རིན་ཆེན་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར་ཏེ་རིན་ཆེན་སྐུ་དེ་སོ་སོ་རང་གིས་འདུ་བྱེད་ལ་མི་ལྟོས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་འབྱོར་བ་ཆེ་ལྡན་ཕྱིར། དག་པ་ལ་སྣང་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རིན་ཆེན་བདུན་དང་གླིང་བཞིའི་དཔལ་འབྱོར་ལ་དབང་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྐུ་མངོན་གྱུར་གྱི་ནུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གདུལ་བྱའི་ངོར་གང་འདུལ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ནི་རྣམ་པ་ཙམ་ཤར་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་གསེར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡན་དཔེས་བསྟན་དོན་སོང་ནས། བསྟན་དོན་དད་པས་རྟོགས་ཚུལ་དང་། ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བྱུང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དེ་སོ་སྐྱེ་ཉན་རང་ཐེག་པ་ལ་གསར་ཞུགས་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་གྱི་རང་གིས་ཇི་བཞིན་དུ་ནི་མིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་འོད་འབར་བ་དེ་མིག་མེད་པས་ནི་མཐོང་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྟོགས་བྱའི་སྟོང་ཉིད་ངོས་བཟུང་ངོ་། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཁམས་འདི་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་སྔར་ཡོད་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་ཅིང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་གསར་དུ་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། དེ་ལྟར་སྒྲོ་སྐུར་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཉིད་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཅན་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ལྟ་ཞིང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་པ་ན་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བ་ན་སྒྲིབ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བསལ་བཞག་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་ན་དབྱིངས་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་དད་དུ་རྣམ་དབྱེ་བཅས་པའི་སྟེ་འབྲལ་རུང་བའི་མཚན་ ཉིད་ཅན་དྲི་མ་གློ༷་བུར་བ་དག་གིས་ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འདི་སྟོང་གི་ཡེ་ནས་དེའི་ངོ་བོ་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་ཡིན་པས་སོ། །རང་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་དབྱེ་མེད་པའི་འབྲལ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྟོབས་སོགས་ཡོན་ཏན་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གདོད་ནས་ལྡན་པས་གསར་དུ་བཞག་མི་དགོས་པས་ཉི་མ་དང་ཟེར་བཞིན་ནོ། །བཤད་པའི་དགོས་པ་བསྟན་ལ་གཉིས། །དྲི་དང་ལན་གྱིས་མདོར་བསྟན་དང་། །དེའི་དོན་རྒྱས་པར་བ
Chinese
不是新近努力而成的，因为力量等功德是珍宝之藏，所以珍宝身不依赖于各自的造作。因为具备深广之法的，大乘的王政之富，所以显现清净，圆满受用大乘之法，受用圆满报身就像转轮王拥有七宝和四大洲的财富一样。因为依靠真实身的显现能力，在所化众生面前显现随应调伏的色相之相，所以共同显现的化身就像金子的影像一样。以上用比喻说明了意义之后。 以信心领悟教义的方式，以及任运成就，未经造作的自生佛陀们的真实如来藏，是凡夫、声闻、缘觉乘新入门的菩萨们，跟随了义经的教言，仅仅以信心相信就能领悟的，而不是自己如实地领悟。比如，太阳的光辉圆轮，没有眼睛的人是无法看见的。领悟所领悟的空性。这个自性清净的界，没有什么需要去除的先前存在的烦恼过患，也没有什么需要新安置的功德部分。这样，对于远离增益和损减的真实实相，以与之相应的境，胜义智慧如实地观察并安住的串习极度纯熟时，如实地见到真实义，就是从二障中解脱。对此，没有去除和安置的原因是什么呢？因为从法界自性中，以各自分离的，即可以分离的自性，突发性的污垢，空了如来藏界，本来它的自性就没有污垢。不是空了与自己和体性无分别的，不可分离的自性，力量等无上功德之法，因为本来就具有，所以不需要新安置，就像太阳和光芒一样。显示宣说的必要分二：以提问和回答简略显示，以及详细解释其意义。
English
It is not newly made by effort, because the qualities such as power are a treasure of jewels, so the jewel body does not depend on its own actions. Because it possesses the wealth of the great kingdom of the profound and vast Dharma of the Great Vehicle, it appears pure, and the complete enjoyment of the Dharma of the Great Vehicle, the enjoyment of the complete Sambhogakaya is like the wheel-turning king possessing the seven treasures and the wealth of the four continents. Because it relies on the manifestation of the true body's ability, and in front of the beings to be tamed, only the appearance of the form that should be tamed appears, so the Nirmanakaya that appears in common is like a golden image. After the above metaphors have explained the meaning. The way to realize the teachings with faith, and the true Tathagatagarbha of the spontaneously accomplished, uncreated, self-born Buddhas, is that the newly initiated Bodhisattvas of the ordinary, Shravaka, and Pratyekabuddha vehicles, following the instructions of the definitive sutras, can realize it merely by believing with faith, but not by realizing it themselves as it is. For example, the radiant circle of the sun cannot be seen by those without eyes. Identify the emptiness to be realized. In this realm of self-nature purity, there is nothing to be removed of the previously existing faults of afflictions, and there is nothing to be newly placed of the part of qualities. In this way, for the true reality that is free from exaggeration and derogation, with the corresponding object, when the habit of truly observing and dwelling in equanimity with the ultimate wisdom becomes extremely pure, seeing the true meaning as it is, is liberation from the two obscurations. What is the reason for not removing and placing this? Because from the nature of the Dharmadhatu, with the characteristics of being separated from each other, that is, separable, the sudden stains empty the Tathagatagarbha realm, and originally its nature has no stains. It is not empty of the inseparable nature, powers, etc., the supreme qualities of Dharma, which are inseparable from oneself and one's nature, because they are inherently possessed, so there is no need to place them anew, just like the sun and its rays. Showing the need for explanation is divided into two: briefly showing with questions and answers, and explaining its meaning in detail.
Tibetan
ཤད་པའོ། །མདོར་བསྟན་དེ་ཡང་དྲི་བ་དང་། །མི་བརྟན་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲིན་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྨི་ལམ་དང་། རྣམ་པར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་བཀའ་བར་པ་ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་སོགས་དེ་དང་དེར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་ཀུན་ཏུ་སྟོང་པའོ་ཞེས་གསུངས་ནས་ཡང་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་འདིར་རྒྱལ་བ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་དུ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས་ཏེ་ཡོད་མེད་མི་འགལ་ལམ་ཞེས་དང་། ཡང་ཁམས་དེ་འཕགས་པ་མཆོག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་དཀའ་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ཡི་ལན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དེ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ། སྔར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དབྱིངས་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ཆ་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཡང་ངོ་བོ་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གསལ་བའི་ཆ་ནས་བསྟན་པས་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བར་མ་ཟད་གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་འཆར་བས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དང་། དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ལྔའི་ཆེད་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། ལྔ་གང་ཞེ་ན། རང་ལ་སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་གེགས་དོན་དམ་པའི་དབྱིངས་རང་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སྙམ་དུ་སེམས་ཞུམ་པ་དང་ལམ་ལ་མི་སྤྲོ་བའི་ཉེས་པ་དང་། གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་གེགས་གཞན་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་སེམས་ཅན་འདི་དག་དམན་ནོ་སྙམ་དུ་དམན་ལ་བརྙས་པ་མི་གུས་པའི་ཉེས་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གེགས་དང་གཞན་ཀུན་ལ་ཡོད་པར་མ་ཤེས་ནས་བཅོས་མ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དབྱིངས་ལ་གདོད་ནས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་ཡང་དག་ པར་མིན་པར་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་དང་དབྱིངས་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྙམ་སྟེ་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང་། བདག་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་གེགས་བདག་གཞན་རང་བཞིན་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པར་མ་ཤེས་པས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ལྷག་པར་འཕེལ་བའི་ཉེས་པ་སྟེ་སྐྱོན་ནམ་ཉེས་པ་ལྔ་གང་ཟག་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་པར་བཤད་ལ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །གཞན་དུ་སྟོང་ཉིད་གསུངས་དགོངས་པ། ཡང་དག་མཐའ་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་ཞིང་སྟོང་པ་སྟེ་གང་གིས་སྟོང་ན་ཆགས་སོག
Chinese
完结。 总而言之，这也是一个问题： 不稳固且无自性的云朵， 虽经历却无自性的梦境， 虽显现却无自性的幻象， 如幻影般，《中品般若经》、《广大般若经》、《中般若经》等等，在其中所知的一切都是完全空性的。既然这样说了，那么在最后的法轮中，诸佛说众生相续中本自具有如来藏，这怎么说呢？有和无不矛盾吗？又，如果那个界即使是圣者也难以证悟，那么向孩童们宣说它有什么必要呢？ 这就是对那个问题的回答。这两者并不矛盾。之前所说的从色蕴到一切智的诸法没有真实，是从法界本体空性的角度来阐述的。而这里所说的如来藏存在，也并非说本体真实存在，而是从觉性智慧自性光明的角度来阐述，因此这两者并不矛盾，而且互相帮助，因此是双运的。为了五个特殊的必要而宣说存在。 哪五个呢？对于自己生起菩提心的障碍，因为不了解胜义法界存在于自身，所以会认为无法成就菩提而灰心丧气，这是对道不感兴趣的过失。对于接引他人的障碍，因为不了解法界存在于他人，所以会认为这些众生低劣而轻蔑，这是不恭敬的过失。对于证悟真实实相的智慧的障碍，因为不了解法界存在于一切众生，所以会虚构、执着于本来在法界中没有的、突如其来的垢染，这是不正确执着的过失。对于法界和本体无二无别的功德，因为认为存在的事物不存在，所以会诽谤真实正法，这是诽谤正法的过失。对于证悟自他平等性的障碍，因为不了解自他自性法界平等，所以对自己的贪执会更加增长，这是贪执的过失。这五个过失存在于哪些人身上，就是为了让他们断除这些过失而宣说的。 广说分为二： 于他处宣说空性的密意。 真实之边际，法界自性清净，是远离一切有为法的相状且空性的，那么空的是什么呢？是贪等。
English
Finished. In short, this is also a question: The unstable and selfless clouds, The dream that is experienced but selfless, The illusion that appears but is selfless, Like an illusion, the Middle Length Prajnaparamita Sutra, the Extensive Prajnaparamita Sutra, the Medium Prajnaparamita Sutra, etc., in which all knowable things are completely empty in every way. Since this is said, then in this last turning of the wheel, the Buddhas say that the essence of Buddhahood is inherently present in the minds of sentient beings. How can this be said? Are existence and non-existence not contradictory? Also, if that realm is difficult for even the noble ones to realize, then what is the need to teach it to children? This is the answer to that question. These two are not contradictory. The previous statement that the dharmas from form to omniscience have no truth is explained from the aspect of the emptiness of the essence of reality. And the statement here that the Tathagatagarbha exists is not saying that the essence truly exists, but is explained from the aspect of the clarity of the nature of awareness and wisdom. Therefore, these two are not contradictory, and they help each other, so they are in union. It is taught that it exists for five special purposes. What are the five? The obstacle to generating bodhicitta in oneself is that one does not understand that the ultimate reality exists in oneself, so one thinks that one cannot achieve bodhi and becomes discouraged, which is the fault of not being interested in the path. The obstacle to guiding others is that one does not understand that reality exists in others, so one thinks that these sentient beings are inferior and despises them, which is the fault of disrespect. The obstacle to the wisdom of realizing the true reality is that one does not understand that reality exists in all beings, so one fabricates and clings to the adventitious defilements that were not originally in reality, which is the fault of incorrect clinging. The qualities of the inseparability of reality and essence, because one thinks that what exists does not exist, one slanders the true Dharma, which is the fault of slandering the Dharma. The obstacle to realizing the equality of self and others is that one does not understand the equality of self, others, nature, and reality, so one's attachment to oneself increases, which is the fault of attachment. These five faults exist in whom, and it is taught to abandon these faults. The extensive explanation is divided into two: The hidden meaning of emptiness taught elsewhere. The true limit, the reality that is naturally pure, is devoid and empty of all aspects of conditioned phenomena. So what is empty? It is empty of attachment, etc.