Tibetan
། དེ་གཉིས་ཀ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་། ཡང་རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ས་བདུན་མན་ཆད་དུ་འབད་རྩོལ་གྱིས་སྒོམ་པ་དང་། རྣམ་སྨིན་དག་ས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བཤད་པ་དང་། གཞན་ཡང་སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ནའང་། འདིར་དེ་གཉིས་ཀ་ཡུལ་ཅན་བར་ཆད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ལྡོག་ཆ་ནས་བཤད་དེ། རྣམ་སྨིན་མིན་པ་ནི་སྔར་སློབ་ལམ་དུ་སྦྱིན་སོགས་རེ་རེའི་ནང་དུ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོས་འདུ་ཚུལ་ཤེས་ནས་དེར་བསྡུས་ཏེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གོམས་པའི་འབད་རྩོལ་ཀྱི་འདུ་བྱེད་གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་དབང་གིས། ད་ལྟ་དངོས་པོ་ལ་སོ་སོར་འཛིན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བྲལ་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་ པ་ལ་སོགས་རེ་རེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་ཟག་མེད་ཆོས་ཀུན་བསྡུས་པ་དེའི་ངོ་བོ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཐུབ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་སྐད་ཅིག་གཅིག་པ་ཡི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་སྔ་རོལ་རྣམས་སུ་བྱུང་བའི་མཐར་གྱིས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་རྒྱུ་མིང་འབྲས་བུ་ལ་བཏགས་པའམ། ཡང་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ས་བོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན་སྐྱེས་བུས་ཟོ་ཆུན་ཁྱུད་མོའམ་རྒྱུད་དེའི་རྒྱུའི་དུས་ན་ཐག་པ་སོགས་རེ་རེ་ནས་འདུས་བྱས་ཀྱང་བཟོ་ལེགས་པར་ཚར་རྗེས་རྡོག་ཐབས་གཅིག་གིས་བསྐྱོད་པ་ན། །ཐམས་ཅད་ཅིག་ཆར་འགུལ་ཞིང་ཆུ་ལེན་པ་དང་འཁོར་བ་སོགས་ཅིག་ཆར་བྱེད་པ་ལྟར། སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་ཤེས་པའང་དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་དུ་འབད་རྩོལ་གྱིས་གོམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཐུས་ད་ལྟ་འབད་མེད་དུ་ཆོས་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཆོས་ཀུན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟ་སྐད་ཅིག་མ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་ གཅིག་གི་རང་བཞིན་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཟུང་འཇུག་གི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ཐ་དད་མེད་པ་དང་། ཡུལ་ཅན་གྱི་བློས་ཀྱང་དེ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་ཞིང་ས་རྣམས་སུ་འབད་རྩོལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ནས་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དང་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཟབ་མོ་དེ་དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་ནུས་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་ཞིང་འགལ་རྐྱེན་བྲལ་བ་རྒྱུན་མཐའི་རྡོར་ཏིང་གི་སྐད་ཅིག་མའི་སྐབས་འདིར་
Chinese
據說這兩者都是對境。此外，非異熟在七地以下要努力修習，異熟則說是地的智慧。另外，雖然也有凡夫和聖者等差別的說法，但這裡說這兩者都是有境無間剎那自己的反體。非異熟是指以前在學道時，於佈施等每一個之中，知道無漏法的一切自性集合的方式，在那裡集合而完全串習的努力作意，以串習達到究竟的力量，現在因為遠離了對事物個別執著的顛倒，所以佈施等每一個也都能見到集合了從佈施到八十隨好之間的一切無漏法的自性。要知道，證悟這個能仁的無間道一剎那，就是非異熟剎那。為了要知道從以前的非異熟無間道之前的各個漸次生起而生起，所以將因名安立為果，或者說是非異熟因所生的剎那，就像種子的果實一樣。第二個例子是，譬如男子製作水桶或繩索，在繩索的因時，雖然是將繩子等一個個集合起來，但製作完成後，用一個動作來驅動，一切同時轉動，取水和旋轉等同時進行一樣。同樣，一剎那的智慧也是這樣，先前以努力完全串習的力量，現在不費力地現前一個法，就能現前一切法。現在剎那自己的自性是異熟，也就是一個事物的自性就是一切事物的自性，因此是無二雙運的甚深法性。有境的智慧也如是修習，在各地努力成辦，以想要在一剎那現前的希求和圓滿資糧的力量，在這個相續邊際金剛喻定的剎那之際，具足能如實見到如何安住的甚深之順緣，遠離違緣。
English
It is said that both of these are objects. Furthermore, non-Vipāka is cultivated with effort below the seven grounds, and Vipāka is said to be the wisdom of the grounds. In addition, although there are differences such as ordinary beings and noble ones, here it is said that both of these are the moments of the subject's uninterrupted moment from its own reverse aspect. Non-Vipāka means that in the past, in the path of learning, in each of the giving etc., knowing the way in which all the uncontaminated dharmas gather in essence, gathering there and completely familiarizing oneself with the effort of effort, by the power of the ultimate familiarity, now because of being free from the perverted clinging to things individually, therefore, each of the giving etc. can also see the essence of the uncontaminated dharmas gathered from giving to the eighty minor marks. Know that the realization of this single moment of the uninterrupted path of the Sage is called the non-Vipāka moment. In order to know that it arises from the gradual arising that occurred before the previous non-Vipāka uninterrupted path, the name of the cause is established as the result, or it is called the moment arising from the non-Vipāka cause, just like the fruit of the seed. The second example is, for example, when a man makes a bucket or rope, at the time of the rope's cause, although the ropes etc. are gathered one by one, but after the production is completed, it is driven by a single action. All move simultaneously, and taking water and rotating etc. are done simultaneously. Similarly, the wisdom of a single moment is also like that. By the power of completely familiarizing oneself with effort in the past, now, without effort, manifesting one dharma manifests all dharmas. Now, the nature of the moment itself is Vipāka, that is, the nature of one thing is the nature of all things, therefore it is the profound Dharma nature of non-dual union. The wisdom of the subject also cultivates in this way, accomplishing with effort in various places, by the power of the aspiration to manifest in a moment and the complete accumulation of merit, in this moment of the Vajra-like Samādhi at the end of the continuum, possessing the favorable conditions to be able to see how the profound abides as it is, and being free from adverse conditions.
Tibetan
མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་ལྟར་རིམ་ཅན་མིན་ཏེ། ཅིག་ཆར་སྣང་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གང་ཚེ་རྒྱུན་མཐའི་བར་ཆད་མེད་ཐོབ་པ་ན། རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོས་དྲི་མ་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་དཀར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་དེ་དང་འབྲལ་མི་རུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྩོལ་མེད་དུ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་སྐྱེས་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེ་ཡི་ཚེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གི་ཡེ་ཤེས་ ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སློབ་ལམ་དུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཐའ་དག་ཚང་བར་སྤྱོད་པ་ཡི་སྒོ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀུན་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་ནས། གོམས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་འགག་དང་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ནི་སྟེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་དང་ནི། དེ་མཐོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཉིད་བརྟགས་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཉིད་དེར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་དེ་ཉིད། རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་རིང་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་མི་ནུས་ལ། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོར་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་དང་དུས་ཐ་དད་པ་དང་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པའི་གཉིས་ཆོས་སུ་སྣང་བས་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་གི་བདེན་གཉིས་ཅིག་ཆར་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་ཀྱང་། གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་དྲུང་ནས་འབྱིན་པ་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐར་ཐུག་པ་གཟིགས་པས་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པའང་དེ་དང་རོ་མཉམ་དུ་གཟིགས་ཤིང་དེ་ལས་གཡོ་བའང་མི་སྲིད་པར་བདེན་གཉིས་ཅིག་
Chinese
不像逐渐生起的情况那样有次第，而是一切显现一时圆满。第二，因此，什么时候获得相续的无间断，那时，以自性或本体本来就没有垢染的无漏的一切白法的自性，或者以和它不可分离的方式成为它的本体的智慧的波罗蜜多，以具备一切殊胜的空性毫不费力地获得的方式，从成熟或圆满的法性的状态中产生的无间道，在那时，就称它为成熟的一刹那的智慧。第二，有无相的刹那和无二的刹那两种。第一，在学道中，通过圆满地修持布施等一切道相的方式，安住于将轮涅的一切法观为如梦如幻的显空双运之中，当串习达到究竟时，一切清净的法，生灭、一异等无相的自性，相续的智慧刹那，即以一刹那证悟它，就那样称呼它。第二，如果观察梦境的显现，以及见到它的有境的意识本身，就不会看到境和有境是不同的两种方式，就像心本身显现为那样一样。同样，轮涅的诸法，在实相上也是无能取所取的平等性，安住于一体的方式，那本身，以相续的智慧刹那如实地见到它，就称之为无二的刹那，这是符合实际的名词。而且，在被能取所取二相的 习气所染污期间，无法如实地见到一切法大平等性的意义。在二相显现的境界面前，由于显现为法和有法不同、时间不同、以及它的法性不同的二法，因此不可能同时见到一切所知法的二谛。但是，当从根源上拔除二相的习气，生起相续的智慧时，由于见到平等性究竟的意义，因此由平等性所摄的一切法，所有所知，也和它同味地见到，并且不可能从那上面动摇，因此二谛一
English
It is not gradual like the stages, but all appearances are perfected at once. Second, therefore, when one attains the uninterrupted continuity, at that time, the nature of all uncontaminated white dharmas, which are inherently without defilement in nature or essence, or the perfection of wisdom that has become its essence in a way that is inseparable from it, the emptiness that possesses all perfections, effortlessly attained, arising from the state of ripened or perfected dharmata, the uninterrupted path, at that time, it is called the wisdom of a single moment of ripening. Second, there are two types: the moment of no characteristics and the moment of non-duality. First, in the path of learning, through fully practicing all aspects of the path such as generosity, one abides in the union of appearance and emptiness, seeing all phenomena of samsara and nirvana as dreamlike. When familiarity reaches its ultimate point, the nature of all purified dharmas, such as arising and ceasing, oneness and otherness, is without characteristics. The moment of continuous wisdom, that is, realizing it in a single moment, is called that. Second, if one examines the appearance of a dream object and the consciousness that sees it, one does not see the object and the subject as two different things, just as the mind itself appears as such. Similarly, all phenomena of samsara and nirvana, in reality, are the equality of non-grasping and non-grasped, abiding in a single state of equality. Seeing it as it is with a single moment of continuous wisdom is called the moment of non-duality, which is a name that corresponds to the meaning. Moreover, as long as one is defiled by the habitual tendencies of dualistic appearance of grasping and grasped, one cannot see the meaning of the great equality of all dharmas as it is. In the face of dualistic appearance, since phenomena appear as different from the possessor of phenomena, different times, and different natures, it is impossible to see the two truths of all knowable objects simultaneously. However, when the habitual tendencies of dualistic appearance are uprooted and continuous wisdom arises, since one sees the ultimate meaning of equality, all phenomena encompassed by equality, all that is knowable, are also seen as being of the same taste, and it is impossible to waver from that, therefore the two truths are