Tibetan
གྱི་མཛོད་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདུང་མི་གཅོད་པའི་རིགས་དང་འགྲོ་བའི་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་མཛོད་མི་ཟད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་ཀུན་ལ། གདོད་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཤེས་རབ་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་དུ་སྐྱེད་ནས། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཡེ་ཤེས་དེས། ཐོག་མེད་ནས་གནས་པའི་མ་ རིག་པའི་ས་བོན་ཕྲ་བ་དང་བཅས་པ་དྲུང་ནས་བཅོམ་སྟེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས། ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐར་ཐུག་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་བསལ་བྱ་ལོག་རྟོག་ལ། བསྟན་བཤད་གཉིས་ལས་དང་པོ། བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་འདི་ལ་ནི། དངོས་པོར་རབ་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ་ཏེ། འདི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་རྟོགས་པར་ཆེས་དཀའ་བའི་དོན་གྱིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས། གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་ལགས། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་དམིགས་ན་དམིགས་བྱ་འདུས་བྱས་སོགས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དམིགས་པར་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད་ན་ཆོས་ཀུན་གཟིགས་པ་མི་སྲིད་པས་དམིགས་པ་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་དང་ ༡ དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་མེད་ན་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བའང་མི་འཐད་ལ། དེ་སུས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱར་མི་རུང་བས་དེའི་རྣམ་པའམ་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་བ་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་དང་། ༢ དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་རྣམ་མཁྱེན་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། དེས་དངོས་དངོས་མེད་དུ་མི་དམིགས་ པས་ཅི་ཡང་མི་མཁྱེན་པས་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་འཐད་པར་དང་། ཀུན་རྫོབ་མེད་ན་དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་དམ་པའི་དོན་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མི་འཐད་དེ་དེ་དག་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་བདེན་གཉིས་ལ་རྩོད་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ཡང་མི་འཐད་དེ་སྦྱིན་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་མི་འཐད་པར་དང་། སྦྱོར་བའི་རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་མེད་དེ། ཐོབ་པ་པོ་དང་རྟོགས་བྱ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མེད་པར་དང་། འགོག་པ་མིང་ཙམ་ཡིན་པས་ཆོས་མི་སྲིད་པར་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་གདགས་གཞི་གཟུགས་སོགས་མེད་པས་དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་མེད་པར་དང་། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཐབས་མཁས་པའང་མེད་དེ་སྦྱིན་སོགས
Chinese
也是不绝佛种的宝藏，也是众生安乐的无尽宝藏。因此，对于一切缘起之法，生灭本无，安住于平等性中，生起通达此理的究竟智慧后，以那寂灭极细微戏论相的智慧，从根摧毁无始以来存在的无明细微种子，从而获得具有自生智慧之身的佛陀，证悟不生不灭的究竟智慧，这就是开示无间道。第三，关于所破的邪分别念。分为教说和解说两种，首先，对于这无间顶峰，执着实有者们接连不断地进行驳斥，因为此理甚深，极难证悟。其次是，经中说：请问，世尊，这是什么？难道仅仅是遍知一切相，而没有实有吗？或者说色也没有实有吗？等等广说。对此，如果如来以智慧观照一切法，那么所观对境的造作等就会成立。如果没有丝毫可观之境，那么观见一切法是不可能的，因此驳斥说观照不合理。1、如果所观之境没有自性或本性，那么也无法确定离戏的真如之体。由于任何人也无法了知它，因此驳斥说确定它的相或体是不合理的。2、同样，果位遍知也不合理。因为他不观照有实无实，所以什么也不知，因此遍知一切相的智慧是不合理的。如果没有世俗，那么不依赖于它，胜义谛的存在是不可能的。世俗也不合理，因为他们不观照这些，像这样对二谛进行辩论。修行六度波罗蜜多也不合理，因为没有布施等，像这样认为不合理。修行的所依三宝也不存在，因为没有获得者和所证悟的，所以没有佛。灭谛仅仅是名称，所以法是不存在的。僧众的安立处色等不存在，所以没有僧众宝，行为的差别方便也不存在，因为没有布施等。
English
It is also the inexhaustible treasury of the Buddha's lineage and the inexhaustible treasury of the happiness and well-being of beings. Therefore, in all dependent arising dharmas, there is no origination or cessation from the beginning, abiding in equality, and after generating the ultimate wisdom that understands this, with that wisdom that pacifies even the extremely subtle characteristics of proliferation, from the root, destroy the subtle seeds of ignorance that have existed since beginningless time, and thus attain Buddhahood with the body of self-arisen wisdom. This is the teaching of the unobstructed path to the ultimate wisdom of inexhaustible non-origination. Third, regarding the wrong conceptions to be refuted. There are two types: teachings and explanations. First, regarding this unobstructed peak, those who assert things as real continuously refute it, because this meaning is very profound and extremely difficult to realize. Second, the sutra says: "Asked, Blessed One, what is it? Is it merely the knowledge of all aspects, without any reality? Or is form also without reality?" and so on, extensively explained. Regarding this, if the Tathagata observes all dharmas with wisdom, then the object of observation, such as compounded things, will be established. If there is not even a particle of what can be observed, then it is impossible to see all dharmas, therefore it is refuted that observation is unreasonable. 1. If the object of observation does not have self-nature or essence, then it is also impossible to ascertain the nature of the reality that is free from elaboration. Since no one can know it, it is refuted that it is unreasonable to ascertain its aspect or nature. 2. Similarly, the result of omniscience is also unreasonable. Because he does not observe what is real or unreal, he does not know anything, therefore the wisdom of knowing all aspects is unreasonable. If there is no conventional truth, then without relying on it, the existence of the ultimate truth is impossible. Conventional truth is also unreasonable, because they do not observe these, like this, they argue about the two truths. The practice of the six perfections is also unreasonable, because there is no giving, etc., like this, they consider it unreasonable. The three jewels, the basis of practice, do not exist, because there is no one who attains and no one who realizes, therefore there is no Buddha. Cessation is merely a name, therefore the Dharma does not exist. The basis of the Sangha, form, etc., does not exist, therefore there is no Sangha jewel, and the skillful means of the distinction of conduct also does not exist, because there is no giving, etc.
Tibetan
་འཁོར་གསུམ་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཀྱིས་ཟིན་པ་མེད་པས་སོ་སྙམ་དུ་ཐབས་མཁས་བཅས་ལ་དང་། དངོས་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་རྟོག་པ་བཀག་པས་དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟོགས་ཚུལ་མེད་སྙམ་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་དུ་གཟིགས་པའི་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པར་དང་། མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མི་འཐད་པས་གཙང་བདེ་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་ནི་མི་འཐད་པར་དང་། ལམ་བསྒོམས་ཀྱང་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བཅས་མི་འཐད་པར་དང་། བླང་བྱ་མེད་པར་གཉེན་པོ་མི་འཐད་པར་དང་། སྤང་བྱ་མེད་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་མི་འཐད་པར་དང་། མཚན་གཞི་མེད་པས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མི་འཐད་པར་དང་ནི། བསྒོམ་བྱ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་མོས་སྤྱོད་དང་འཕགས་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལ་མི་འཐད་པར་རྒོལ་བ་སྟེ། ༣དེ་ལྟར་ལོག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་ཡང་དག་མིན་པ་ཅན་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ལ་རྟེན་པ་ཅན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་དག་ཏུ་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་གང་ཟག་གིས། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་སུན་ཕྱུང་བ་དོན་དམ་སྒོ་ཅན་དང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་མི་འཐད་པར་རྩོད་པ་ཀུན་རྫོབ་སྒོ་ཅན་དག་ནི་རང་གི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅིང་། དོན་དམ་པར་མེད་པར་ཐལ་ཞེ་ན་འདོད་ལན་ཐེབས་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ ཐལ་ཞེ་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་སོགས་བདེན་གཉིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་འགལ་མེད་ཀྱི་ཚུལ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ལོག་རྟོག་བསལ་བར་བྱ་བ་ལ་ཡང་དག་པ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་དོན་དམ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པས། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་འགལ་བ་མེད་པར་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་རྗེས་སུ་སོན་པའི་རིགས་པས། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་བར་ཆད་མེད་རྩེའི་དམིགས་རྣམ་ལ་ཕ་རོལ་གྱི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་ནས་དམིགས་པ་སོགས་འཐད་པར་བསྒྲུབས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒོ་ནས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེར་ཕྱིན་ལ་གནས་པས་སྦྱིན་སོགས་ཕར་ཕྱིན་གཞན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་མི་འཐད་པ་མིན་པར་མ་ཟད་ཤིན་ཏུ་འཐད་དེ། ཕར་ཕྱིན་རེ་རེའི་ཡོ
Chinese
以三轮清净的智慧所未摄持，故而认为具备方便，以及对有实有非实的体性进行分别，从而认为除此之外没有其他理解方式，如此对于如是性进行现观的能仁的证悟是不合理的，以及执着于无常等颠倒不合理，所以执着于清净安乐等是颠倒的，这也是不合理的， 即使修习道，也不会现前结果，所以道的体性等是不合理的，没有应取舍的，对治不合理，以及没有应断除的，不顺品等是不合理的，没有基，自相和共相是不合理的，如果所修的自相和共相不存在，那么对于信解行和圣者，以如是性的共相和自相进行修习是不合理的，如此进行反驳。３如此邪说者们的颠倒分别，以非真实的行相，依赖于一切种智，被认为是十六种行相。其中，执持二谛相违之人，依靠胜义中无自性而破斥世俗，是胜义门；依靠世俗而争论胜义不合理，是世俗门，这些仅仅是各自的颠倒分别而已。如果说，胜义中不存在，所以世俗中也不存在，那么不定遍；如果说，因为世俗中不存在，那么因不成；如果说，胜义中不存在，那么是所许，回答成立。同样，如果说，因为世俗中存在，所以胜义中也存在，那么不定遍等，区分二谛，从空性、缘起无违的道理出发，为了遣除邪分别，在究竟真实的意义上，由于不现见世俗之外的胜义，因此，现见与不现见没有矛盾，以证得双运大平等的理智，对于难以理解的无间顶的行相，消除他宗的邪分别，从而成立现见等，并通过信解而如实地进入甚深之义。也就是说，安住于无分别的般若波罗蜜多，不仅不是不合理地进入布施等其他波罗蜜多的行持，而且是极其合理的，因为每个波罗蜜多的
English
It is thought that it is equipped with skillful means because it is not grasped by the wisdom of the three pure wheels, and that there is no other way to understand it other than to prevent the discrimination of the nature of reality and non-reality. Therefore, it is unreasonable to realize the Thuba who directly sees suchness, and it is unreasonable to cling to impermanence and other inversions, so it is unreasonable to cling to purity and happiness as inversions. Even if the path is meditated, the result will not be manifested, so the nature of the path is unreasonable. Without what should be taken, the antidote is unreasonable, and without what should be abandoned, the unfavorable aspects are unreasonable. Without the base, the self-characteristics and general characteristics are unreasonable. If the self-characteristics and general characteristics of what should be meditated do not exist, then it is unreasonable to meditate on suchness in general and self-characteristics for faith practice and the noble ones. Thus, the opponents argue. 3 It is believed that the inverted discriminations of those who speak falsely in this way, with non-real appearances, relying on omniscience, are the sixteen appearances. Among them, those who hold the two truths to be contradictory, relying on the absence of self-nature in the ultimate sense to refute the conventional, are the ultimate door; those who argue that the ultimate is unreasonable relying on the conventional are the conventional door, these are only their own inverted discriminations. If it is said that because it does not exist in the ultimate sense, it does not exist in the conventional sense, then the pervasiveness is uncertain; if it is said that because it does not exist in the conventional sense, then the sign is not established; if it is said that it does not exist in the ultimate sense, then it is accepted, and the answer is established. Similarly, if it is said that because it exists in the conventional sense, it also exists in the ultimate sense, then the pervasiveness is uncertain, etc. Distinguishing the two truths, starting from the principle of emptiness and interdependent arising without contradiction, in order to eliminate wrong discriminations, in the ultimate true meaning, since the ultimate is not seen apart from the conventional, therefore, there is no contradiction between seeing and not seeing, with the intellect that has attained the great equality of union, for the aspect of the uninterrupted peak that is difficult to understand, eliminating the wrong discriminations of others, thereby establishing seeing, etc., and entering the profound meaning without inversion through faith. That is to say, abiding in the non-discriminating Prajnaparamita, it is not only unreasonable to engage in the practice of other Paramitas such as giving, but it is also extremely reasonable, because each Paramita