Tibetan
་ཡང་སྐྱེ། འཇུག་པའི་རྟེན་བྱང་ས་དང་ལམ་སྒྲོན་དུ་སོ་ཐར་དགོས་པར་གསུངས་པ་རྟེན་ཁྱད་པར་བའི་དབང་དུ་ཡིན་གྱི། འདོད་ལྷ་དང་གོང་མའི་རྟེན་ཅན་གྱི་བྱང་སེམས་ཡོད་པས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐུ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཐོས་པ་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བ་མཐོང་ནས་མི་བཟོད་པ་སོགས་ལས་སྐྱེའོ། །སེམས་བསྐྱེད་དེ་ལ་དབྱེ་ན། སྨོན་པ་དང་། འཇུག་པ་གཉིས། དེའི་ཁྱད་པར་སྤྱོད་པ་ཉམས་ལེན་གྱིས་དངོས་སུ་མ་ཟིན་པ་སྨོན་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། དེས་ཟིན་པ་འཇུག་པ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཕན་ཡོན་ནི་སྡིག་པ་ཟད་པ་དང་བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་སོགས་གནས་སྐབས་དང་། མཐར་ཐུག་གི་དོན་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཞན་དོན་དེ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བྱ་སངས་རྒྱས་དེ་ནི་རང་བཟོ་མ་ཡིན་ཏེ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང་། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་སོགས་དང་མཐུན་པར་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་པའི་ཡུམ་གྱི་མདོ་ན་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ན་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་མདོ་སྦྱོར་གསུངས་ནས། གཞན་ལ་མེད་པ་ཡང་འདི་དང་པོ་ཡིན་པས་འདི་ལ་བཤད་པ་ལྟར། གཞན་ཀུན་ལའང་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པས་བྱང་ཆུབ་མདོར་བསྟན། ཡང་དེ་རྒྱས་པར། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་སེམས་ཆེན་པོ་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུམ་ལ་གནས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བྱའོ། །སོགས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་ བསླབ་པར་གསུངས། ཡང་གཞན་དོན་མདོར་བསྟན་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་གངྒཱ་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཡང་སེམས་ཅན་སེར་སྣ་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་འགོད་པ་ནས། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་རྣམས་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་འགོད་སོགས་ཀྱིས་གཞན་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ
Chinese
又生起。进入的所依在《菩提道次第论》和《道灯论》中说需要别解脱戒，这是就所依的差别而言的。因为有欲界天和上界的具有所依的菩萨。生起菩提心的因是见到佛的身相，见到和听到佛与菩萨的神通，听到大乘的佛法，见到众生痛苦而无法忍受等等。菩提心可以分为发愿菩提心和行菩提心两种。它们的区别在于，没有通过修行实践真正掌握的是发愿菩提心，掌握了的是行菩提心。利益是罪业耗尽和福德增长等暂时的利益，以及最终成佛的意义。第二，特意要做的是利他，以及要追求的佛果，这不是自己臆造的，而是与《无尽意经》和《树庄严经》等相符，如广、中、略的般若经中所说的那样，经中以简略和广繁的方式讲述。这里讲了经的结合，因为这是其他地方没有的，所以就像这里所说的那样，要知道其他一切也都有。那又是怎样的呢？如《般若中品经》中说：舍利子，于此菩萨摩诃萨欲于一切法一切相现证菩提者，当学般若波罗蜜多。这样就简要地指出了菩提。又详细地说：舍利子，于此大菩萨以不住之方式安住于般若，不住于布施，不住于施者和受者，以无舍之方式圆满布施波罗蜜多。等等，说了要学习六度。又简要地指出了利他：菩萨摩诃萨欲令十方如恒河沙数世界之所有众生皆入无余涅槃者，当学般若波罗蜜多。这样说。又从使悭吝的众生安住于布施，到使智慧不全者安住于圆满的智慧等，详细地阐述了利他。第二
English
Also arises. The basis for entering is said in the Bodhipathapradīpa and the Lamdrön to require Pratimoksha vows, which is in terms of the difference in the basis. Because there are Bodhisattvas with a basis in the desire realm gods and higher realms. The causes for the arising of Bodhicitta are seeing the body of the Buddha, seeing and hearing the power of the Buddha and Bodhisattvas, hearing the Dharma of the Mahayana, seeing sentient beings suffering and being unable to bear it, and so on. Bodhicitta can be divided into two types: aspirational Bodhicitta and engaging Bodhicitta. The difference between them is that aspirational Bodhicitta is when it has not been truly grasped through practice, and engaging Bodhicitta is when it has been grasped. The benefits are the exhaustion of sins and the increase of merit, etc., which are temporary benefits, and the ultimate meaning of attaining Buddhahood. Second, what is specifically to be done is benefiting others, and the Buddhahood to be pursued is not self-created, but is in accordance with the Inexhaustible Intellect Sutra and the Tree Ornament Sutra, etc., as stated in the extensive, intermediate, and concise Prajnaparamita Sutras, which are spoken of in the sutras in a concise and extensive manner. Here, the combination of sutras is discussed, because this is not found elsewhere, so as it is said here, know that everything else also has it. How is that so? As it says in the Intermediate Prajnaparamita Sutra: Shariputra, if a Bodhisattva Mahasattva wishes to fully awaken to all dharmas in all aspects, he should train in the Prajnaparamita. Thus, Bodhi is briefly indicated. And in more detail: Shariputra, this great Bodhisattva dwells in Prajna in a non-abiding manner, not abiding in giving, not abiding in the giver and receiver, and perfects the Paramita of giving in a non-renouncing manner. And so on, it is said to train in the six Paramitas. It also briefly indicates benefiting others: Bodhisattva Mahasattvas who wish to lead all sentient beings in the ten directions, in worlds as numerous as the sands of the Ganges River, into Nirvana without remainder, should train in the Prajnaparamita. It says so. Also, from causing stingy sentient beings to abide in giving, to causing those with incomplete wisdom to abide in perfect wisdom, etc., it elaborates on benefiting others in detail. Second