Tibetan
དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་ནས་རང་རྒྱུད་མཚན་མའི་རྟོག་པས་འཆིང་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཟབ་མོའི་གནད་མཐར་ཐུག་ པའང་འཇོག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་བསལ་བཞག་མེད་པའི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ལ་སྤང་བྱ་སྤངས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ཞེས་སྣང་ཚུལ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ཟད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་སྤང་བ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་བོ། །གསུམ་པ་མཐོང་རྩེ་དངོས་ལ་གཉིས། མཐོང་རྩེའི་ངོ་བོ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་རྒྱས་པ་རྣམས་སུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྦྱིན་པ་བྱིན་ཅིང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས། སྔར་གོ་སྒྲུབ་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས་བསྡུས་པ་དེ་ནི་རྩེ་སྦྱོར་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་བཞེད་དེ། དེ་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བ་སོ་དྲུག་ཚང་བའི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་སམ། ཡང་ན་སྦྱིན་སོགས་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་སྟེ། སྣང་སྟོང་མཉམ་པ་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་བཟོད་པའི་རྗེས་དེ་ནས་མཐོང་སྤང་ལས་གྲོལ་བའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ། སྤང་བྱ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་བག་ཚ་བ་མེད་པ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལུགས་མཐུན་ཏེ་ལུགས་འབྱུང་དང་། ལུགས་མི་མཐུན་པ་ལུགས་ལྡོག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་སླར་ཡང་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་དང་། འཕགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་སྒོམ་ལམ་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་དང་། མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱུང་བ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་སྟེ་དེ་གསུམ་ཀར་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་ལ་ཀུན་བྱང་མ་གྲུབ་ཀྱང་། རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཀུན་བྱང་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ལ་སོག
Chinese
通达真如之义，从自续名相之分别念束缚中解脱，甚深般若波罗蜜多瑜伽之究竟关要亦如是安立。如是，从法性无破立之义中，自续之分别念颠倒而转，断除所断，生起与法性相符之智慧，仅于显现上称为生起证悟，然于实相中，断除与生起二者皆不成立。第三，于见道顶位之真实义分二：见道顶位之体性，及彼如何修习之方式。初者，于诸广大经中，如云“善现，此菩萨之布施”等，如前于资粮道中所说，布施等一一，即彼六度互相摄持，其中所有之法皆证悟为无自性之智慧，称为圆满之刹那，以一忍位所摄持，此于宣说顶加行之时，许为见道。彼以具足三十六种还灭差别之方便相之殊胜智慧故，或以布施等一切方便相之自性观为空性之智慧故。以显现空性平等性不可言说之义，以二取灭没之方式而入定之故。二者，见道忍位之后，从见道所断中解脱之解脱道，或于所断不相顺之品无有畏惧，如狮子奋迅之等持而入定，于后得位中，缘起顺生之正理，即顺生，及不顺之逆生而作思择。又，获得见道后，复于法性中入定，及于圣者之其他等持修道之加行，及见道无间之后所生起之解脱道，此三者皆说为狮子奋迅。虽于法性平等之义中，不成立普贤王如来之自生智慧，然以自之分别念力，转变为普贤王如来之方式者，谓以执著我之无明为缘，而有诸行等。
English
Having seen the meaning of Suchness, one is liberated from the bondage of conceptual thoughts of self-continuum characteristics. Thus, the ultimate key point of the profound yoga of the Perfection of Wisdom is also established. In this way, from the meaning of the nature of reality without elimination or establishment, the conceptual thoughts of one's own continuum, which have become inverted, are reversed, and the object to be abandoned is abandoned. The arising of wisdom that is in accordance with the nature of reality is merely expressed as the arising of realization in appearance, but in reality, both abandonment and arising are not established. Third, the actual peak of seeing has two aspects: the nature of the peak of seeing and how to meditate on it. The first is: In the extensive sutras, such as "Subhuti, this is the giving of a Bodhisattva," etc., as explained earlier in the stage of accumulation, each of the giving, etc., is the perfection of the six perfections, which are mutually inclusive. All the phenomena within it are realized to be without inherent existence. The wisdom called perfection is gathered by one moment of forbearance. This is considered the path of seeing in this context of teaching the peak union. Is it because it has the wonderful wisdom of the aspect of skillful means that possesses thirty-six complete divisions of reversal? Or is it the wisdom that sees the nature of all aspects of skillful means, such as giving, as emptiness? Because it is placed in equanimity in the way that dualistic appearances disappear in the meaning of the inexpressible equality of appearance and emptiness. The second is: After the forbearance of the path of seeing, the liberation from what is to be abandoned by the path of seeing, or the liberation path, or the absence of fear towards the unfavorable aspects of what is to be abandoned, one enters into samadhi like a lion's complete transformation. In the subsequent attainment, one contemplates the dependent arising in accordance with the law, that is, the arising in accordance with the law, and the reverse arising that is not in accordance with the law. Moreover, after obtaining the path of seeing, one again enters into equanimity in the nature of reality, and the other samadhi of the noble ones is the application of the path of meditation, and the path of liberation that arises immediately after the path of seeing is called the complete transformation of the lion in all three. Although the self-arisen wisdom of Kuntuzangpo is not established in the meaning of the equality of the nature of reality, the way in which it transforms into Kuntuzangpo due to the power of one's own conceptual thoughts is that the aggregates are caused by the ignorance of clinging to self, and so on.
Tibetan
ས་ཀུན་ཉོན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དུ་བསྒོམས་པས་ལས་ཉོན་གྱི་གཙོ་བོ་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་གཉིས་འཁོར་བའི་རྩ་བར་རྟོགས་ཏེ་ཀུན་ འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ལ། རྒ་ཤི་གང་ལས་བྱུང་། སྐྱེ་བ་ལས་བྱུང་སོགས་ཀུན་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་བསྒོམས་པས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་ལས་ཉོན་གྱི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ་སྡུག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགགས་སོགས་རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་མཐུན་དུ་བསྒོམས་པས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་པར་ཤེས་ཏེ་ལམ་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་རྟོགས། སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགགས་སོགས་རྣམ་བྱང་ལུགས་བཟློག་ཏུ་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་སྐྱེ་ཤི་འགགས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ་འགོག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །མདོར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་དུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པར་སྣང་སྟོང་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཆོས་ཉིད་བསལ་བཞག་མེད་པའི་རང་གཤིས་དུ་སོན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས། ཆོས་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྤང་བ་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཀྱང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཡོན་ ཏན་གྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་རྩོལ་མེད་དུ་འབྱུང་ཞིང་མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཀུན་མི་དམིགས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལས་དགྲོལ་པའི་ཆོས་ཞེན་འཛིན་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞི་སྤང་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚོན་པ་སྒོམ་ལམ་རྩེ་སྦྱོར་ལ་གསུམ། རྟེན་སྒོམ་ལམ། སྤང་བྱ་རྟོག་པ། བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་དང་། དངོས་གཞི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་སྒོམ་ལམ་བསྟན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང་། བརྟེན་པ་ཡོན་ཏན་ནི་སྒོམ་ལམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཡང་མདོ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདོད་པ་དག་ལས་དབེན་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། སྦྱོར་བ་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། བསམ་གཟུགས་བརྒྱད་འགོག་པ་དང་བཅས་པའི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར་ལུགས་འབྱུང་ལྡོག་གམ་ལུགས་མཐུན་དང་ལུགས་མི་མཐུན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཡར་སོང་ཞིང་མར་འོངས་ནས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་བཟུང་སྟེ་འགོག་པའི་བར་དུ་སོང
Chinese
通过如理修习十二缘起，了悟业烦恼之主因是无明和行，乃轮回之根本，从而了悟集谛之自性。老死从何而来？从生而来等等，通过修习集谛的顺逆，了悟生和老死是业烦恼的究竟果报，从而领会苦谛的自性。无明灭则行灭等等，通过如理修习还灭缘起，了悟对治无明的无我智慧能断除有之根本，从而了悟道谛之自性。生灭则老死灭等等，通过修习还灭的顺逆，了悟舍弃了烦恼性的无明，其究竟果报是生死的止灭，是为灭谛，从而领会灭谛的自性。总之，不是将境与有境执为异体，而是以通达显空双运之法性，证得离绝取舍之自性智慧。由此，当舍弃对法性颠倒执着的分别念时，即使无有分别，也能毫不费力地生起百千万亿功德之果。于等持中，安住于不缘一切法之平等性中，于后得位，亦能无有法执地示导他人从痛苦中解脱。第三，从舍弃俱生四种分别念等之门径，阐释修道之顶峰结合，共有三种：所依修道、所断分别念、所依功德。第一种又分二：加行狮子奋迅，以及正行顿超之等持。第一种是，于见道之后，宣说功德之所依修道，因其舍弃不顺品，且所依功德是修道之前行。如经中所云：‘善现，此中菩萨摩诃萨欲求远离诸欲’等等。加行狮子奋迅之等持，即是次第安住于包括灭尽定在内的八定，于九次第定中，以顺逆或顺行与逆行两种方式，向上行进又向下返回，即从初禅开始，直至灭尽定。
English
By properly meditating on the twelve links of dependent origination, one realizes that the main causes of karma and afflictions are ignorance and action, which are the root of samsara, thereby realizing the nature of the truth of the origin. From what does old age and death arise? From birth, etc. By meditating on the forward and reverse order of the origin of suffering, one realizes that birth and old age and death are the ultimate results of karma and afflictions, thereby comprehending the nature of the truth of suffering. When ignorance ceases, action ceases, etc. By properly meditating on the cessation of dependent origination, one realizes that the wisdom of no-self, which is the antidote to ignorance, can cut off the root of existence, thereby realizing the nature of the truth of the path. When birth ceases, old age and death cease, etc. By meditating on the reverse order of cessation, one realizes that by abandoning afflictive ignorance, the ultimate result is the cessation of birth and death, which is the truth of cessation, thereby comprehending the nature of the truth of cessation. In short, instead of fixating on objects and subjects as separate entities, one attains the wisdom of the innate nature of non-conceptualization, which is the union of appearance and emptiness, the nature of which is beyond acceptance and rejection. When one abandons the thoughts that fixate on the nature of reality in a distorted way, even without conceptualization, hundreds of thousands of millions of qualities and benefits will effortlessly arise. In meditative equipoise, one abides in the equality of not fixating on any phenomena, and in the subsequent attainment, one can guide others to liberation from suffering without clinging to the Dharma. Third, the culmination of the path of meditation is shown through the means of abandoning the four innate thoughts, etc., and there are three aspects: the basis of the path of meditation, the thoughts to be abandoned, and the qualities that are relied upon. The first has two parts: the practice of the lion's leap and the actual practice of the sudden breakthrough samadhi. The first is that after the path of seeing, the path of meditation that is the basis of qualities is taught, because it abandons the unfavorable aspects, and the qualities that are relied upon are the preliminary of the path of meditation. As it says in the sutra, 'Subhuti, here a bodhisattva mahasattva desires to be secluded from desires,' etc. The samadhi of the practice of the lion's leap is to gradually abide in the nine meditative absorptions, including the eight formless absorptions and the cessation, going up and down in two ways, forward and backward, or in accordance with and against the order, that is, starting from the first dhyana and going up to the cessation.