Tibetan
རྒྱད་ནི། རྩེ་ཤེར་དེའི་མཐུས་གཟུགས་མེད་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་ཞིང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ༩ མདོར། གསེར་འབྱུང་བའི་ས་ཉུང་བའི་དཔེས་རྩེ་ཤེར་དེའི་མཐུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ངེས་པ་ཐོབ་པ་དང་། ༡༠ འཁོར་སྒྱུར་ཉུང་བའི་དཔེས། རྩེ་ཤེར་དེའི་མཐུས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་སེམས་བསྐྱེད་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྷག་པར་འཕེལ་བ་དང་། ༡༡ རྩེ་ཤེར་དེའི་མཐུས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། ༡༢ གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་ལ་བདེན་འཛིན་ཀུན་བཏགས་མངོན་གྱུར་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་བ་དང་། ༡༣ ཤེར་ཕྱིན་གྱི་ནང་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཀུན་བསྡུས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པ་དང་། ༡༤ སྒོམ་བྱུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་རིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པ་དང་། ༡༥ དེའི་མཐུས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བ་སྟེ། ༡༦ དེ་རྣམས་སོ། །འདིར་རྟགས་དང་རྣམ་འཕེལ་སོགས་འདི་དག་དང་པོར་ཐོབ་པའི་ས་མཚམས་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་གོང་མར་མེད་པ་མིན་ལ། ཞིང་དག་སྦྱོར་སོགས་ཆ་འདྲ་སྔ་ནས་ཡོད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ས་ནས་ཐོབ་པས་དེར་བཞག་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་འདྲ་གོང་འོག་ཀུན་ཏུ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་བརྟན་པས་མཚོན་པ་བཟོད་པ་ནི། རྣམ་འཕེལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་དང་། ལམ་ཤེས་དང་གཞི་ཤེས་ཉིད་དེ་མཁྱེན་གསུམ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་རང་དོན་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམ་སྦྱོར་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་གཞན་དོན་སྙིང་རྗེ་བརྟན་པ་ཞེས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །བཞི་པ་བསོད་ནམས་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཆོས་མཆོག་ནི། དེ་ལས་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པས་འདི་ཡི་ཡི་རང་ཡང་མཆོག་ཏུ་འགྲུབ་པ་སྟེ། གླིང་བཞི་པ་དང་སྟོང་དང་པོ་དག་དང་སྟོང་གཉིས་པ་དང་སྟོང་གསུམ་པོ་དེ་དག་གི་ས་སོགས་སྲང་ལ་གཞལ་བའི་གྲངས་ཀྱི་དཔེར་མཛད་ནས། དེ་ལས་ཀྱང་ཚད་མེད་པས་གཞལ་དུ་མེད་པའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པར་གནས་པའི་ཆོས་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མདོ་ལས། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པ་དང་། སྐྱེ་བ
Chinese
རྒྱད་ནི། 凭借顶髻智的威力，远离无色界的声闻缘觉等的作意，精通方便，戒律完全清净。9、简言之，如黄金产地稀少的比喻，凭借顶髻智的威力，必定获得殊胜的佛种。10、如转轮王稀少的比喻，凭借顶髻智的威力，获得果位成佛之因的发心等能力更加增长。11、凭借顶髻智的威力，不生起与般若波罗蜜多相违背的心。12、从色蕴到一切智之间，不生起实执遍计显现的心。13、在般若波罗蜜多中，通晓总摄一切波罗蜜多而修持。14、以修所生之力，获得三乘的一切圆满证悟。15、凭借此力，接近圆满正等觉。16、这些就是。这里，像这些标志和增上等，是执持最初获得的界限，并非上方没有。像净土等相似之处，虽然早已存在，但完全清净的殊胜之处是从净地获得的，因此安立于此等道理，应将此等道理上下贯通而了知。 第三，以坚忍为代表的安忍是：通过圆满完成增上，获得自在，达到极顶的体性，是必定要显示的，即一切种智、道智和基智，也就是通达三智之法圆满无上，自利证悟坚固，以及成办有情之义，不舍弃思行，利他大悲坚固，这就是所谓的显说。第四，以福德为代表的胜法是：由此获得心安住的殊胜三摩地，因此对此的随喜也极度成就，即以四大洲和第一个千世界，以及第二个千世界和第三个千世界的土地等用秤衡量其数量为例。比这还要多，以无法衡量之无量福德，宣说心无二住的胜法三摩地。此外，经部中说：发起最初的发心，进入修行，不退转，以及生
English
In terms of lineage: Through the power of the Crown Wisdom, one is free from the mental fabrications of formless Hearers and Solitary Realizers, and because one is skilled in means, the precepts are completely purified. 9. In brief: Like the example of a place with little gold, through the power of the Crown Wisdom, one definitely obtains a particularly special Buddha-nature. 10. Like the example of few wheel-turning kings: Through the power of the Crown Wisdom, the power of the cause for attaining the fruit of Buddhahood, such as the generation of bodhicitta, especially increases. 11. Through the power of the Crown Wisdom, minds that are contrary to the pāramitās do not arise. 12. From form until all-knowingness, minds of truly grasping conceptual constructs that are manifest do not arise. 13. Within the Prajñāpāramitā, one knows how to practice by gathering all the pāramitās. 14. Through the power of meditation-arising, one obtains all the complete realizations of the three vehicles. 15. Through that power, one is close to perfect complete enlightenment. 16. These are those. Here, these signs and enhancements, etc., are holding the boundary of what is initially obtained, but it is not that they did not exist before. Although similarities such as pure realms and combinations have existed before, the particularly special complete purification is obtained from the pure ground, so placing them there, etc., one should understand by applying such methods to everything above and below. Third, patience, represented by steadfastness, is: The characteristic of having become independent through having completely perfected enhancement, having reached the ultimate limit, is definitely shown, that is, all-aspect knowledge, path knowledge, and base knowledge itself, that is, the complete realization of the qualities of the three knowledges is unsurpassed, the steadfastness of realizing one's own benefit, and not abandoning beings' benefit through thought and action, the steadfastness of compassion for others, is what is manifestly expressed. Fourth, the supreme Dharma, represented by merit, is: From that, one obtains a special samādhi in which the mind abides in all ways, so the rejoicing in this also supremely accomplishes, that is, taking as an example the number of lands, etc., of the four continents and the first thousand worlds, and the second thousand worlds and the third thousand worlds, weighed on a scale. Even more than that, with immeasurable and unmeasurable great merit, the supreme Dharma samādhi in which the mind abides without duality is proclaimed. Moreover, in the sūtras it says: Generating the initial mind, entering into practice, not turning back, and birth.
Tibetan
་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ་རིམ་པར་ས་དང་པོ་དང་བདུན་པའི་བར་དང་བརྒྱད་པ་དང་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ་དེ་བཞི་ཡི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་ལ་ཡི་རང་བའོ། །ཞེས་ཡུལ་དེ་བཞིའི་དགེ་བ་ལ་ཆོས་མཆོག་པས་ཡི་རང་བ་ཕན་ཡོན་ཆེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་མཆོག་གི་ཏིང་འཛིན་བསྒྲགས་སོ། །དེ་ཡང་ཡི་རང་གི་བསོད་ནམས་དངོས་སུ་བསྟན་པས་དེའི་རྟེན་མཚུངས་ལྡན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ཡང་བསྒྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྤང་བྱ་འཇུག་ལྡོག་རྫས་བཏགས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞི་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཆ་སྤོང་བ་སོགས་ཀྱིས་མཚོན་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་རྩེ་སྦྱོར་ལ། སྤང་བྱ་རྟོག་པ་དང་། གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གཉིས། མདོར་བསྟན་དང་། རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ངེས་འབྱེད་བཞི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཐོང་ལམ་གྱི་སྤང་བྱའི་རྟོག་པ་རིགས་བསྡུས་ཏེ་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་འཛིན་པ་པོ་གཉིས། དང་པོ་ལ་སྐབས་འདིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་འཇུག་ཡུལ་དུ་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་དང་ཉན་རང་གི་ལམ་འབྲས་ལྡོག་བྱའི་ཡུལ་དུ་གཟུང་བ་སྟེ་གཉིས་དང་། སོ་སྐྱེའི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་ནས་རྫས་སུ་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཉན་རང་ལ་དམིགས་ནས་བཏགས་པར་འཛིན་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བཞིར་ཡོད་ལ། དེ་ལ་འཇུག་ལྡོག་གི་ཡུལ་དེ་དག་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བཟུང་ནས་འཇུག་ལྡོག་ཏུ་སེམས་པའི་རྟོག་པ་ནི་མཉམ་རྗེས་གཉིས་ཀར་སྤང་བྱ་ཡིན་ལ། བདེན་པར་མ་ཞེན་པའི་འཇུག་ལྡོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་ངོས་ན་སྤངས་མི་དགོས་ཀྱང་། དེར་འཛིན་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་མའི་རྟོག་པ་དག་ཀྱང་མཉམ་བཞག་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་སྣང་བས་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་གལ་ཆེ་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རྫས་བཏགས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་ཆོས་ལ་རྫས་འཛིན་དུ་བསྟན་པས་བཏགས་འཛིན་དུའང་འཛིན་ཚུལ་ཡོད་པ་ཤུགས་ལ་བསྟན་ཅིང་། འཕགས་པའི་ཆོས་ལས་བཏགས་འཛིན་བསྟན་པས་དེ་ལའང་སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་རྫས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པས་དོན་ལ་རྫས་བཏགས་སུ་འཛིན་པ་དེ་དག་སྤང་ཚུལ་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡུལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་འབྲས་ དང་ནི་ལྡོག་པ་ཉན་རང་གི་ལམ་འབྲས་ལ་དམིགས་ནས་བླང་དོར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ་སོ་སོར་དེ་དག་ལ་དབྱེ་ན་དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི
Chinese
一个所缘，即依次对第一地至第七地之间、第八地和第十地安住的这四种发心之善根生起随喜。如是，以对这四种功德，以殊胜法门随喜而利益巨大的方式，宣说了殊胜法的等持。并且，由于真实显示了随喜的福德，因此也宣说了其所依之相应等持的功德。第二，断除所断之取舍、实有假立的四种分别，以断除遍计所执分等为例，在见道的顶加行中，所断为分别，对治为见道二者。初者分二：总说和广说。初者是：如是，从四种决择分究竟圆满所生的见道之所断分别，总摄为所取之境和能取者二者。初者，此处将大乘道果作为趣入之境而执取的分别，以及将声闻缘觉之道果作为遣除之境而执取的分别，此二者；以及以凡夫补特伽罗为对境而执取为实有，和以圣者声闻缘觉为对境而执取为假立，此二者，分为四种。其中，由于这些取舍之境在胜义中并不成立，因此，执取这些为真实成立而生起取舍之心的分别，在俱生和后得二者中都是所断的。而不执著为真实的取舍之执取，在后得二现的层面虽然不必断除，然而，仅仅执取此二者之相的分别，在俱生无二的智慧中并不显现，因此，对于真实的意义，了知如是所取之境也不成立极为重要。同样，也应了知实有假立。由于在凡夫之法中显示了执取实有，因此也暗示了也有执取假立的方式。由于在圣者之法中显示了执取假立，因此凡夫们也执取其为实有，因此实际上应如这里所说的那样了知断除执取实有假立之法。其中，菩萨的趣入之境为大乘道果，以及遣除之境为声闻缘觉之道果，以对所取舍之境执著为真实，即以能取之相而分别，若分别开来，则具有九种自性，即是：
English
One object is to rejoice in the roots of virtue of the four types of bodhicitta, which are successively established in the first to seventh bhumis, the eighth bhumi, and the tenth bhumi. Thus, by rejoicing in the virtues of these four objects with the supreme Dharma, the samadhi of the supreme Dharma is proclaimed in a way that is greatly beneficial. Moreover, since the merit of rejoicing is actually shown, the qualities of the corresponding samadhi that is its basis are also proclaimed. Second, in the peak application of the path of seeing, which is exemplified by abandoning the imputed aspects of the four types of conceptualization to be abandoned—acceptance and rejection, substantial and nominal—the to-be-abandoned are conceptualizations, and the antidotes are the two paths of seeing. The first is divided into two: a concise statement and a detailed explanation. The first is: Thus, the conceptualizations to be abandoned on the path of seeing, which arise from the complete perfection of the four types of discernment, are summarized as the object to be grasped and the grasper. The first is divided into two: in this context, the conceptualization of grasping the Mahayana path and its result as the object to be entered, and the conceptualization of grasping the path and result of the Hearers and Solitary Realizers as the object to be abandoned; and the two of grasping as substantial with respect to ordinary individuals and grasping as nominal with respect to noble Hearers and Solitary Realizers. Since these objects of acceptance and rejection are not established in ultimate reality, the conceptualization of thinking of acceptance and rejection by grasping them as truly established is to be abandoned in both coemergent and subsequent cognition. Although the grasping of acceptance and rejection without clinging to truth need not be abandoned on the level of the two appearances of subsequent attainment, even the conceptualizations of characteristics that merely grasp them do not appear to the wisdom of coemergent nonduality. Therefore, it is extremely important to know that even the object to be grasped in this way is not established in the true sense. Similarly, one should also understand substantial and nominal. Since grasping as substantial is shown in the Dharma of ordinary beings, it is implied that there is also a way of grasping as nominal. Since grasping as nominal is shown in the Dharma of noble beings, ordinary beings also grasp it as substantial. Therefore, one should understand how to abandon the grasping of substantial and nominal in the way described here. Among them, the object of the Bodhisattva's entry is the result of the Mahayana path, and the object of rejection is the result of the path of Hearers and Solitary Realizers. Clinging to the objects to be accepted and rejected as true is to conceptualize in the aspect of the grasper. If they are divided separately, they have nine natures, which are: